تبلیغات
دلنوشته های سربازی برای ولایت - مطالب ابر هسته ای
 
درباره وبلاگ


رهبر فرزانه ی انقلاب: این جوانها را باید حفظ کرد، [نباید] با عناوین گوناگونی بخواهیم این جوانهای مؤمن را طَرد کنیم و منزوی کنیم؛ که البته منزوی هم نمیشوند.

مدیر وبلاگ : احمد.ش
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پایگاه خبری تحلیلی «ایران هسته ای»
» تهیه و تنظیم:خادم الشهداء
دلنوشته های سربازی برای ولایت
تحلیل مسایل روز از نگاه نویسنده
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
شنبه 21 فروردین 1395 :: نویسنده : احمد.ش

افتتاح سوله (یا همان سایت!) پسماند مواد هسته ای در روز ملی فناوری هسته ای، توسط رئیس جمهور!


هرچند بعد از روی کار آمدن دولت بنفش، بیستم فروردین به عنوان سالروز فن آوری هسته ای با سردی خاصی همراه بود؛ لکن شدت انجماد و یاس حاکم طی سال جاری، آنچنان ملموس است که علاوه بر تعلیق و توقف صنعت هسته ای در چارچوب برجام؛ شاهد کار شکنی دولت غربگرای یازدهم، در مسیر توفیقات هسته ای که طبق برجام، انجام آنها آزاد است نیز می باشیم.

فشار خزنده ای که با حذف نماد فن آوری هسته ای از روی اسکناس -بخوانید از پیش چشم و فکر ملت- در سالهای قبل آغاز، و با تلاش برای نابودی معدن سنگ اورانیوم ساغند یزد، به عنوان نماد غرور ملی، با تونل هایی به عمق 360 متر، وارد فاز جدیدی شد. مرحله ای که اینک می توان به عنوان خود کنترلی مد نظر غرب، در بخش هسته ای از آن یاد کرد. از اینرو است که اولویتهای اول سازمان انرژی اتمی بطور کامل از چرخه کاری آن مجموعه حذف؛ و کارکرد های دست چندم آن -که البته در جای خود قابل تقدیر است- در ردیف اقدامات درجه اول آن سازمان قرار گرفته؛ و دولت با تبلیغاتی شگرف! آنها را به عنوان برتری های بی نظیر، به خورد مردم می دهد.

اما بارزترین شاهد سردی سالروز هسته ای را می توان، عدم دیدار رئیس و کارکنان سازمان انرژی اتمی با رهبر حکیم انقلاب دانست. انجام نشدن این دیدار -تا لحظه نگارش-، و حتی با تاخیر صورت گرفتن آن، که مخالف سیره و روش سالهای قبل رهبری است، دارای مفاهیم خاصی می باشد.

لذا به زعم نگارنده، هرچند پوسته ای فریبنده از انرژی اتمی در کشور باقی مانده؛ لکن عدم انجام و یا، با تاخیر صورت گرفتنِ چنین دیدار مهمی را می توان، به مفهوم حذف عملی صنعت هسته ای از چرخه ی وجودیِ نظام برآورد کرد. حذفی، که با عبور از خطوط قرمز و نادیده انگاشتن الزامات اجرای برجام به منصه ظهور رسید و نهایتا مبدل به خسارتی محض شد.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : هسته ای، روز، ملی، فنآوری، سرد، دیدار، رهبری،
لینک های مرتبط :


یکشنبه 16 اسفند 1394 :: نویسنده : احمد.ش

نشست امروز دکتر روحانی با اصحاب رسانه، دارای نکات خاص و البته در بخشهایی خنده دار! بود؛ که می بایست در محلی دیگر به آن پرداخت. لکن عجالتا در خصوص سخنان برجامی رئیس دولت بنفش می توان گفت، ظاهرا خود ایشان هم همانند ضرب المثل معروف ملانصرالدین، باور کرده اند در آنسوی صف، آش می دهند!؛ لذا به تصور دریافت آش، خودش نیز در صف ایستاده است.

اما می بایست به رئیس هیئت مذاکره کننده هسته ای یادآور شد؛ مطمئن باش، نه از آش هسته ای خبری هست و نه از آش لغو تحریم. بلکه منتظر خنجر امریکایی ها باش که بزودی از پشت وارد قلب نحیفت خواهد شد؛ همانطور که تا بحال سوزش آن را با عدم رفع تحریم دلار، سوئیفت، ادامه معامله تهاتری در قبال صادرات نفت و ... احساس کرده ای.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : نشست خبری، روحانی، رئیس جمهور، هسته ای، آش، ملانصرالدین، برجام،
لینک های مرتبط :


دکتر صالحی طی مصاحبه با شبکه العربیه ی جدید (متعلق به قطر) نکاتی را بیان کرد که در ادامه نقدی گذرا بر آنها خواهیم داشت. هرچند در مقاله های پیشین برخی موضوعات مورد اشاره قرار گرفته؛ لکن اصرار بر دروغ پردازی دولتی ها، نگارنده را مجبور به تکرار می کند.

به جهت طولانی بودن متن، مقاله طی دو بخش ارایه می گردد. بخش اول:

1- بر خلاف نظر دکتر صالحی این بار دوم نبود که آژانس از سایت پارچین بازدید کرد، بلکه مرتبه سوم بود. به غیر از بازرسی در دولت یازدهم؛ اولین مرحله در دوره اصلاحات و دومین بار در دولت نهم و بر اساس ادامه توافقی که در دوره اصلاحات رقم خورد؛ بازرسی از این سایت نظامی صورت پذیرفت.

در ثانی در هر سه مرحله مسئولین ایرانی گفتند؛ این آخرین بازدید است! با این وجود آژانس با نقض عهد ادامه داد و حتی به اسناد و اعترافات سابق خویش نیز پایبند نماند.

2- بر خلاف خوش باوری امثال دکتر صالحی که متاسفانه مرعوب غرب هستند؛ برای آژانس و جهانیان نه تنها ثابت نشد که ایران دنبال سلاح هسته ای نبوده؛ بلکه دقیقا برخلاف نظر دکتر صالحی؛ در گزارش آمانو آمد، ایران تا قبل از سال 2003 بطور هدفمند به دنبال طراحی بمب اتم بوده؛ و تا سال 2009 نیز فعالیتهایی داشته؛ و بعد از این سال نیز آژانس مستندی ندارد!!!

بد نیست دکتر صالحی برای فعال شدن ذهن خود، نگاهی مجدد به ارزیابی آمانو -GOV/2015/68- از موضوعات PMD (ابعاد احتمالی برنامه هسته ای ایران) که حالا دیگر MD (ابعاد نظامی برنامه هسته ای ایران) می باشد داشته باشید.

3- دکتر صالحی که ظاهرا همانند دیگر مسئولین دولت بنفش؛ علاقه ای به گوش دادن و یا تدبر در بیانات رهبر فرزانه انقلاب ندارد؛ هیچ عکس العملی در قبال تندرو خواندن بخشی از اصولگرایی بخرج نمی دهد؛ بلکه با پاسخ دکتر؛ عملا گفته خبرنگار تایید می شود. العربیه جدید می پرسد: " آیا این مسئله (اجرای پروتکل بدون اجازه مجلس تا 8 سال)، خشم منتقدان داخل را بر نمی انگیزد، بخصوص تندروهای اصولگرایان؟ صالحی: فکر نمی ‌کنم. نوعی توافق داخلی در این باره وجود دارد."

رهبر حکیم انقلاب در آخرین سخنرانی خود با انتقاد از مسئولین و جناح های داخلی فرمودند: "آنهایی که امروز در بیرون از مرزهای کشور میگویند تندرو، مقصودی دارند و معنایی مورد نظرشان است. دوستان ما و برادران ما در داخل مراقب باشند آنچه مقصود او است تکرار نکنند."

البته عدم عکس العمل مناسبِ صالحی، تنها به مسئله فوق ختم نمی شود؛ بلکه در قبال نام بردن خلیج فارس از سوی خبرنگار العربیه جدید با عنوان مجهول «خلیج» نیز، خاموش می ماند.

4- صالحی با تکرار ادعاهای پوچ و بی اساس؛ همچنین بدون در نظر گرفتن باقی ماندن کاریکاتوری از صنعت هسته ای ایران می گوید: "فعالیتهای هسته ‌ای ما در تمامی ابعاد از قبیل غنی ‌سازی اورانیوم، تولید آب سنگین، کشف و استخراج اورانیوم، ادامه تحقیقات هسته‌ ای و ساخت نیروگاه ‌های هسته‌ ای و نیز تولید سوخت ادامه خواهد داشت. برخی قید و بندها هستند که ایران آن را در عمل پذیرفته اما اینها به معنای توقف کار یا کُند شدن آن نیست."!

5- صالحی در حالی ادعا می کند ایران 9 هزار سانتریفیوژ فعال داشته؛ که هیچ اشاره ای به 14 هزار سانتریفیوژ قلع و قمع شده ی غیر فعالِ قبل از اجرای برجام؛ و همچنین بیش از 1000 سانتریفیوژ آبمیوه گیریِ! فعلی که در فردو غیر فعالِ  است، نمی کند. وی تنها می گوید، ایران در حال حاضر 6 هزار سانتریفیوژ دارد!

6- صالحی بدون اشاره به 12 تن ذخایر استراتژیک اورانیوم 5% که دولت امید! از کشور خارج کرد و یا 200 کیلو ذخایر 20% که نابود نمودند؛ ضمن القای حسِ «نمی توانیم»؛ به نیاز 30 تنی سوخت بوشهر در یک سال اشاره کرده و می گوید "ایران فاصله زیادی از این مقدار دارد". این در حالی است که:

الف- تحقیق بر روی سانتریفیوژ فوق پیشرفته IR-8 از ابتدای دولت بنفش (نزدیک به 2 سال و 8 ماه پیش) متوقف شده.

ب- تا 8.5 سال آینده ایران امکان تحقیقِ فراگیر روی چنین سانتریفیوژی را ندارد. یعنی ایران تا 8.5 سال؛ تنها امکان تحقیق بر روی IR-8 را، به صورت تکی یا تعداد چند دستگاه خواهد داشت. و تازه پس از 8 سال و نیم می تواند آبشاری با زنجیره 30 دستگاه تشکیل دهد!

متخصصین امر اذعان دارند، حتی استفاده از زنجیره 30 تایی فاصله فراوانی با واقعیتِ بهره برداری از زنجیره ی (حدوداً 164 تایی) دارد.

ج- سانتریفیوژ IR-8 قابلیت 24 سو جدا سازی دارد و تجهیز فردو به تقریبا 2500 دستگاه از این سانتریفیوژ برابری می کند با سایت نطنز، با ظرفیت کاملِ 48000 دستگاه IR-1.

د- از همه مهمتر باید گفت: ایران تا 10 سال اساسا حق فکر کردن در خصوص طراحی و تولید هیچ سانتریفیوژ جدیدی را ندارد؛ به عبارتی نه تنها در طول سالیان آینده نمی تواند از داشته های فعلی خود بهره برداری منطقی کند؛ بلکه می بایست در این داشته ها درجا هم بزند! عمق فاجعه زمانی مشخص می شود که بدانیم ایران برای رسیدن به دانش تولید سانتریفیوژِ مدل هشت خود (در کنار تولید انواع مختلفِ سانتریفیوژ)، فقط 8 سال زمان صرف کرد؛ و توقف ایران تا 10 سال آینده یعنی چشم پوشی از مدل های به مراتب جدید تر از سانتریفیوژ IR-8 که شاید می توانست بالغ بر 150 سو جداسازی کند.






نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : برجام، صالحی، دروغ، اعتراف، تحریم، امریکا، هسته ای،
لینک های مرتبط :


دکتر صالحی طی مصاحبه با شبکه العربیه ی جدید (متعلق به قطر) نکاتی را بیان کرد که در ادامه نقدی گذرا بر آنها خواهیم داشت. هرچند در مقاله های پیشین برخی موضوعات مورد اشاره قرار گرفته؛ لکن اصرار بر دروغ پردازی دولتی ها، نگارنده را مجبور به تکرار می کند.

به جهت طولانی بودن متن، مقاله طی دو بخش ارایه می گردد. بخش دوم:

7- صالحی در معادله ای خنده دار مدعی می شود؛ ایران با وجود 9000 سانتریفیوژ فعال، 2300 کیلو گرم اورانیوم 5% تولید می کرده و الان با 6000 سانتریفیوژ (که البته فقط 5060 دستگاه آنها فعال است) می تواند 1500 کیلو گرم اورانیوم تولید کند! این در حالی است که یک تناسب ساده بین ارقام ارائه شده توسط صالحی مشخص می کند در حال حاضر ایران با تعداد 5000 سانتریفیوژ فعال، تنها قادر به تولید نزدیک به 1278 کیلو گرم اورانیوم در سال خواهد بود و نه 1500 کیلو! در این خصوص باید گفت:

الف- صالحی در راستای ادامه ی خط غیر واقعی و بزرگنماییِ برجام؛ نه تنها 1024 سانتریفیوژ غیر فعال فردو را نیز به عنوان فعال معرفی می کند؛ بلکه تولید کاذبی را به آنها اختصاص می دهد. حال آنکه گرم به گرم این ماده، ارزشمند بوده و بازرسان آژانس مقادیر ناچیز آن را محاسبه می کنند.

ب- بر اساس برجام ایران نمی تواند بیش از 300 کیلو اورانیوم غنی شده در خاک خود داشته باشد. و هنوز مشخص نیست دولت تدبیر کدام یک از 4 گزینه ی موجود را برای مازاد اورانیوم تولیدی احتمالی خود پیش بینی کرده است: 1- صادرات گرم به گرم مازاد بر 300 کیلو گرم! 2- تخلیه یکجای 300 کیلو ذخیره اورانیوم ایران به عنوان صادرات که منجر به خالی شدن یکباره کشور از اورانیوم غنی شده ی حداقلی بر اساس برجام! می شود. 3- عدم تولید اورانیوم؛ با استفاده از رقیق سازی مجدد اورانیوم تولید شده 3.5% 4- تبدیل اورانیوم تولید شده به اکسید که در واقع نابودی آن می باشد.

8- نکته دیگر سخنان صالحی به تعداد سانتریفیوژ های فعال ایران باز می گردد. بر اساس گزارش های آژانس:

الف- تا قبل از اجرای توافق ژنو؛ ایران تعداد 9252 دستگاه سانتریفیوژ IR-1 در بخش زیر زمینی سایت شهید احمدی روشن (نطنز) داشته که تحت تزریق گاز اورانیوم قرار گرفته است.

ب- در بخش آزمایشگاهی -که روی زمینِ نطنز- و به نام شهید قشقایی مزین است؛ دو آبشار IR-1 مجموعا به تعداد 328 دستگاه قرار داشته که تا قبل از توافق ژنو، به صورت متصل بهم به تولید اورانیوم 20% مشغول و پس از توافق با جدا شدن این اتصال به تولید اورانیوم 5% مشغول گشته است.

ج- در سایت فردو نیز 4 آبشار متصل بهم با تعداد تقریبی 660 دستگاه در حال فعالیت برای تولید اورانیوم 20% بوده که پس از توافق ژنو تنها به تولید اورانیوم 5% مشغول شده است.

نتیجه؛ در صورتی که تعداد مذکور را جمع کنیم؛ به عدد 10240 سانتریفیوژ فعالِ ایران خواهیم رسید که با اعداد اعلامی از سوی دکتر صالحی و هیئت مذاکره کننده تفاوت قابل توجهی خواهد داشت!

9- صالحی در سخنی شگفت آور مدعی می شود "طی مدت 10 سال آینده که ما صرفا تعداد سانتریفیوژ ها را کاهش داده ایم؛ آنچه نیاز داریم توسعه خواهیم داد تا بعد از این زمان بکار گیریم."! در حالی که صنعت ساخت سانتریفیوژ؛ قطعه سازی (مگر برای جایگزین)؛ تحقیق و توسعه در حد ناچیز؛ و عملا همه چیز تعطیل شده و اساسا چیزی بجز کاریکاتور از صنعت هسته ای ایران باقی نمانده؛ لذا مشخص نیست صالحی از کدام توسعه ی در خواب! سخن می گوید؟

صالحی بدون اشاره به سابقه ی 8 ساله ی شکوفایی صنعت هسته ای ایران -بدون در نظر گرفتنِ زمان توافق ننگین سعدآباد و بروکسل و همچنین قبل از آچمز شدن و توقف کامل هسته ای در دولت یازدهم- سخنانی به زبان می راند که گویا در این دنیا نمی زیسته است!

10- صالحی مجددا از غارت ذخایر استراتژیک اورانیوم ایران به عنوان افتخارِ صادرات یاد می کند. حال آنکه هیچ عقل سلیمی، به خارج کردنِ ذخایر اورانیوم یک کشور، که تنها یکبار صورت می گیرد و یا در خوشبینانه ترین حالت حداکثر در مقیاس بسیار ناچیز و مینیاتوری ادامه می یابد؛ لقبِ صادرات نمی دهد.

11- اما اصلی ترین محور سخنان صالحی را می بایست اعتراف دیر هنگام یکی دیگر از اعضای هیئت مذاکره کننده به خلف وعده امریکا و اروپا در خصوص عدم عمل به تعهدات خویش دانست. این درحالی است که از رئیس دولت گرفته تا دون پایه ترین اعضای مذاکره کننده بارها و البته به دروغ، مدعی برداشته شدن تحریم ها و یا حتی انجام 1000 LC در روز تعطیل اروپا و امریکا شدند.

با این وجود مشخص نیست دروغ های این جماعت تا به کی ادامه دارد و چه زمانی قصد خواهند داشت به عدم امکان اعتماد به امریکا و غرب اعتراف کنند؟





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : برجام، صالحی، دروغ، اعتراف، تحریم، هسته ای، امریکا،
لینک های مرتبط :


با پایانِ بی سابقه ترین نابود سازی هسته ایِ تاریخ؛ و اعلام رسمی روز اجرا ی برجام؛ وارد مرحله ای نوین از تاریخ حکومت پرزیدنت یازدهم شدیم. شروع تاریخی که، پذیرشِ هیچ بهانه ای از سوی دکتر روحانی، مورد قبول واقع نخواهد شد.

امروز رئیس شورای عالی امنیت ملی و زیر مجموعه ای که آن را قوی ترین، برترین و نخبه ترین دیپلمات های تاریخ ایران می خواند؛ با عبور از خطوط قرمز و زیر پا گذاردن الزامات اجرای برجام؛ نه تنها، هر آنچه خواستند بر سر صنعت هسته ای کشور آوردند؛ بلکه ضمن دور زدن چارچوبِ؛ «مذاکره، فقط در حوزه هسته ای»؛ از هر دری که مد نظرشان بود با امریکایی ها وارد گفتگو شدند. مذاکراتی که برجسته ترین آنها –طی دو مقطع- منتهی به آزادی 14 نظامی و جاسوس امریکا شد.

رئیس دولت یازدهم، قولِ رفع همه ی تحریم ها در ازایِ پذیرفتن برجام را داده بود. خوشبختانه امروز، برجام وارد فاز اجرایی شده؛ و انتظار به حق آنست، دکتر همانند مراحل قبل؛ از ارایه انشاء طی زنگ دیکته پرهیز کند.

یادآور می شود، دکتر روحانی  12 سال پیش هم می توانست با فداکاری و ایثار؛ مسئولیتِ «برنامه مدونِ امکان سنجی بمب اتم» را به عهده گرفته و ضمن به تن خریدنِ مجازات جهانی، ملت خویش را از اتهام پیگیری بمب اتم مبرا کند؛ و به عبارتی 12 سال تحریم را به گرده مردم ایران تحمیل ننماید! لکن تشخیص 12 ساله ی دبیر شورای عالی امنیت ملیِ دولت اصلاحات، سکوت بود و سکوت بود و سکوت؛ سکوتی که شکسته نشدنِ به هنگامش، 12 سال تحریمِ سختِ ایران را به ارمغان آورد؛ و شکستن آن، تهمت های 12 ساله غرب علیه ایران در خصوصِ PMD  یا «ابعاد احتمالی نظامی برنامه هسته ای ایران» را، مبدل به PM  یا همان «ابعاد نظامی برنامه هسته ای ایران» کرد.

با این وجود و به قول قدما؛ ماهی را هر وقت از آب بگیری تازه است! لذا شروع فصل جدیدِ اجرای برجام، -با همه ی ضرر های مترتبش بر صنایع هسته ای، نظامی، فضایی و حیثیت مردم و کشور- را به فال نیک گرفته و به انتظار میوه برجام می نشینیم. میوه ای که به اعتقاد نویسنده تلخی طولانی مدت آن سهم ایران و حلاوتش مختص دشمنان است.

امروز نه وقت حرف و عمل؛ بلکه وقت لمس کردن و دیدن نتیجه ی برجام است. وقت رفع تحریم ها و حذف کامل رکود. وقت حل مشکل آب خوردن و آب های زیر سطحی؛ وقت سرمایه گذاری خارجی و حل مشکل آلودگی هوا، و خلاصه وقت ثمره ی تمام وعده هایی است که شیخ حسن روحانی، انجام آنها را به بعد از اجرای برجام موکول نمود. طبیعی است، به جان خریدن تحقیر های برجام توسط ملت بزرگ ایران، نه برای رفع 40 روزه ی تحریم -از امروز تا روز انتخابات مجلس-؛ بلکه برای پس از انتخابات اسفند هم می باشد.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : اجرا، برجام، روز، روحانی، تحریم، نابودی، هسته ای،
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 9 دی 1394 :: نویسنده : احمد.ش

چه بد پاس داشتند سالروز 9 دی را

با آنکه دم از نهم زدند؛ هشتم! ¹

تصور می کنند 9 دی روز است؛ و باید بزرگش داشت

حال آنکه بصیرت است نهم دی

وقتی نباشد

یک روز چوب حراج بر نمایش 40 میلیونی رای ملت می زنی

و یک روز

ویران می کنی صنایع هسته ای را

.

چه فرق بین عملکرد است

هر دو مدعی

ویرانه می خواهند ایران را

.

و هر دو

عاشق برقراری رابطه با کدخدا

.

یکی نماد خود را می کند سبز

و دیگری بیرق ش را  بنفش

گویا این جماعت مخالف استقلال اند

چه منشا آن؛ رای برآمده از صندوق باشد

و یا نشات گرفته از گریز سانتریفیوژ

.

یکی به بهانه تقلب؛ تحریم می آورد

و دیگری نابودی هسته ای را بهانه رفع تحریم!

.

لکن 9 دی نشان داد؛

باید مردانه ایستاد

چه در برابر موسوی باشد

و چه مقابل فریدون

و دوباره بر ویرانه های یازدهم

چرخ هسته ای را حرکت دارد.

 

¹ اشاره به سخنرانی هشتم دی 1394 دکتر حسن فریدون در محضر رهبر فرزانه انقلاب





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : 9 دی، نهم دی، بصیرت، دولت، روحانی، فریدون، هسته ای،
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 22 مهر 1394 :: نویسنده : احمد.ش

هر چند رهبر فرزانه انقلاب، به منظور پاسداری از قانون اساسی و سد کردن راه دیکتاتوری نوین؛ بلاها را به جان خریدند و یک تنه در مقابل موج نفاقِ دولت بنفش، رئیس مجلس شورای اسلامی و البته پیاده نظام زنجیره ای آنها، ایستاده و برجام را برای بررسی تاریخی به مجلس ارجاع دادند؛ لکن قاطبه مجلس، تحت عنوان فراکسیون رهروان ولایت! –فراکسیونی که ظاهرا هاشمی رفسنجانی را ولی امر خویش می پندارند- قدر موقعیت تاریخی خویش را ندانسته؛ و به تصور تضمین بقا در دور بعدی مجلس؛ حاضر شدند در برابر خداوند و ملت، با گردنی شکسته به جای افراشته ظاهر شوند.

اینکه برجام چه بود و مجلس چه تصویب کرد؛ و یا ایرادات مصوبه دیروز مجلس، چگونه در گلوگاه شورای نگهبان قانون اساسی، عیان می شود؛ و طبق معمول، راه بسته دشمن در شورای نگهبان را مجلس تشخیص مصلحت نظام، چگونه آسفالت می کند؛ باید به نوشتاری دیگر سپرد. با این حال تبصره دوم، یا آخرین پاراگراف مصوبه ی دیروز مجلس، پرده از رازهای مگوی فراوانی برداشت.

گویی تکلیف اصلیِ سهل اندیشانی که از طریق مجلس شورای اسلامی، راه نفوذ دشمن را هموار کردند؛ تنها اتحاد با دولت و تاییدِ قلع و قمعِ خطوط قرمزِ ولی امر نبود؛ بلکه وظیفه ای مهمتری با عنوان حذف قوانین مغایر برجام را بر عهده داشتند.

در واقع روز گذشته مجلس، فقط مهر تایید بر رخِ برجام نزد؛ بلکه کلیه مصوبه های سابق در خصوص صیانت از حق مسلم هسته ای را، به یکباره منهدم ساخت. هرچند دولت شیخ دیپلمات، عدم تعهد و علاقه ی خود به اجرای چنین قوانینی را در عمل نشان داد؛ لکن تصویب دربست برجام و محو قوانین متضاد، تنها می تواند یک مفهوم داشته باشد:

از نگاه مجلس هم، انرژی هسته ای دیگر یک «حق» برای ملت ایران نیست!





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : وظیفه، مجلس، برجام، حذف، قانون، حق، هسته ای،
لینک های مرتبط :



دکتر روحانی در تاریخ 11/05/94 طی مصاحبه تلویزیونی به مناسبت جمعبندی توافق هسته ای، با مردم سخن گفت؛ لکن آنچه بیش از همه توجه ناظران را به خود جلب کرد؛ اطلاعات مخدوشی بود که رئیس دولت یازدهم؛ ارایه داد.

و اینک ادامه بخش اول را پی می گیریم.

·         روحانی با کوچک گرفتن تهدید پروتکل الحاقی و برابر دانستن ایران با کشورهای بند انگشتی نظیر Holy see – Liechtenstein – Seychelles – St. Kitts & Nevis – The Fyrom و ... که اساسا تلفظ نام آنها نیز مشکل است؛ پیوستن به پروتکل را با توجه به سابقه ی خوب 2 ساله همکاری ایران! با آژانس طی دوران اصلاحات؛ بدون خطر تلقی کرده؛ و علی رغم خیانت های آشکار آژانس، که منجر به شناسایی و شهادت تعدادی از دانشمندان هسته ای گردید –شهدایی که تنها اسامی چهار تن از آنها به دلیل نحوه ترور علنی شد- همچنین ضربات فنی بر پیکره ی صنعت هسته ای؛ بدون ایراد می داند.

·         دکتر روحانی ادعا می کند «قدرت دفاعی ما کم نخواهد شد». در این مورد نگارنده با ایشان هم عقیده است؛ چرا که الحمدلله قدرت دفاعی و نظامی ما اساسا در اختیار ایشان نیست؛ و اگر نه طی توافق مطمئنا کاسته می شد.

·         اما یکی از شاخص ترین ابهامات مطرح شده توسط رئیس دولت؛ «افزایش بی سابقه ی بودجه دفاعی؛ در مقایسه با 10 سال گذشته است.» این درحالی است که بودجه پیشنهاد شده توسط دولت برای سال 93 مبلغ 20,929,320 میلیون ریال و برای سال 94 مبلغ 26,646,266 میلیون ریال بوده است. اگر ارقام لایحه پیشنهادی بودجه سالهای 93 و 94 را با بودجه پیشنهادی دولت دهم «فقط» برای سال 92؛ که رقم 136,925,800 میلیون ریال بوده مقایسه کنیم؛ افت منفی 115,996,480 میلیون ریالی در سال 93؛ همچنین با افت منفی 110,279,534 میلیون ریالی در سال 94 مواجه خواهیم شد.

لذا باید از رئیس جمهور محترم سوال کرد، اگر مجلس با کسر بودجه دفاعی و تصویب نظر دولت موافقت می کرد؛ اکنون همان وضعیتی که بر صنعت هسته ای رفته؛ در انتظار صنعت دفاعی کشور نبود؟

·         یکی از جالب ترین ادعاهای دکتر روحانی؛ افتخار به تست مکانیکی سانتریفیوژ IR-8 در دولت خویش است!

-          باید از ایشان سوال کرد؛ آیا تست مکانیکی وسیله ای، که اساسا در دولت قبل، مراحل طراحی را گذرانده و در بهمن 92؛ یعنی پس از اجرای توافق ژنو، برای اولین بار به سایت نطنز منتقل شده؛ و اتفاقا بر خلاف برداشت دولت از بند تحقیق و توسعه ی توافق ژنو، توسط آژانس در سایت تحقیقاتی شهید قشقایی توقیف و پلمب شد؛ افتخار است؟

می دانیم که از تاریخ انتقال اولین و البته تنها سانتریفیوژ IR-8 ایران به نطنز، قریب به یک سال و نیم گذشته است؛ آیا افتخار به وسیله ای که شاید مراحل طراحی و ساخت آن از زمان توقیف و تست مکانیکیِ محدود آن کمتر بوده؛ امری دقیق است؟

·         آنچه دکتر روحانی و تیم مذاکره کننده در خصوص بند تحریم موشکی ایران به آن استناد می کنند؛ «عدم طراحی موشک های ایران برای حمل کلاهک هسته ای» است. در واقع قطعنامه از ایران می خواهد تا 8 سال پس از روز اجرای توافق، هیچ فعالیتی مرتبط با موشک های بالستیک طراحی شده برای قابلیت حمل سلاح هسته ای؛ شامل پرتاب با استفاده از چنین فنآوری صورت ندهد.

فارغ از تعریف و تحلیل بند مذکور؛ که خارج از مقوله نوشتار است؛ دکتر روحانی و تیم مذاکره کننده وی، باید به این پرسش پاسخ دهند؛ مرجع تعریف «موشک بالستیک با قابلیت حمل سلاح هسته ای» کیست؟

اگر مرجع ایران است؛ ایران اساسا از ابتدای بحران هسته ای، منکر تحقیق و تلاش برای ساخت بمب اتم بود؛ لذا بر مبنای تعریف ایران؛ آژانس بین المللی انرژی اتمی و شورای امنیت نباید در موضوع هسته ای ایران دخالت می کردند.

و اگر قرار است شورای امنیت و یا هر مرجعی به غیر ایران تعریفی برای «موشک بالستیک با قابلیت حمل سلاح هسته ای» ارایه دهد –از قضا اینگونه هست- لذا تصور انطباق تعریف مرجع دیگر با تعریف دولتمردان ایران؛ ساده اندیشی محض است.

·         مشخص نیست چگونه دکتر روحانی دم از امنیت بهتر ایران نسبت به گذشته میزند؛ حال آنکه تهدید به حمله نظامی و یا زمینه سازی برای حمله نظامی؛ نقل مجلس اوباما؛ کری؛ کارتر؛ و حتی سخنگوی کاخ سفید شده است؛ بگذریم که وزیر دفاع مفلوک عربستان نیز، این روز ها از تهدید نظامی ایران سخن می راند.

·         روحانی در حالی از رشد اقتصادی 3 درصد در ابتدای سال 94 سخن می گوید؛ که در شهریور 93، رشد اقتصادی بهار همان سال را 4.6 اعلام کرده بود.

·         یکی از نکات پر رنگ سخنان روحانی؛ شبهه افکنی در خصوص تغییر خطوط قرمز رهبر فرزانه انقلاب بود؛ وی مدعی است خطوط قرمز در دوره ای از مذاکره تغییر کرد؛ لذا چنین تغییری درصد احتمال توافق را تحت تاثیر شدت قرار داد.

چنین سخنی ایرادِ تهمت؛ و دروغی واضح به رهبری است؛ چرا که خطوط قرمز ایشان از ابتدا صریح؛ روشن و آشکار بود؛ و هیچ تغییری در آن مشاهده نشد.

متاسفانه هیئت مذاکره کننده، طی چانه زنی؛ خطوط قرمز رهبری را به عنوان سقف خواسته ها و نه کف آن، مطرح می کرد؛ لذا طبیعی است توان حفظ آن را پیدا نکرده؛ و در موارد متعدد خطوط قرمز را نادیده می انگاشت؛ لکن هر از گاه با نهیب رهبری مجبور به ویران کردن بنای کج و تصحیح آن می شد.

 لذا چنین امری را نباید به منزله تغییر خطوط قرمز تلقی کرد؛ بلکه می بایست از دکتر و تیم وی سوال کرد؛ چرا در ابتدا اهتمام بیشتری نسبت به رعایت خطوط اصلی به خرج نمی دادند؛ تا در آینده مجبور به تصحیح مسیر شوند؟

·         اما با وجودی که تیم مذاکراتی؛ امضای توافق را کتمان می کند؛ دکتر روحانی می گوید: "توافقی را امضا کردند [!] که این توافق برد برد است.»

لذا می توان حدس زد چرا دکتر از اجرای قطعی توافق سخن می راند؛ حال آنکه هنوز مراحل بررسی و تصویب برجام در کشور نهایی نشده است.


بخش اول را از اینجا ببینید.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : روحانی، هسته ای، برجام، توافق،
لینک های مرتبط :



دکتر روحانی در تاریخ 11/05/94 طی مصاحبه تلویزیونی به مناسبت جمعبندی توافق هسته ای، با مردم سخن گفت؛ لکن آنچه بیش از همه توجه ناظران را به خود جلب کرد؛ اطلاعات مخدوشی بود که رئیس دولت یازدهم؛ ارایه داد.

·         دکتر روحانی گفت؛ قبل از دولت یازدهم، نگاه به جهان دو گونه بود؛ تسلیم یا جنگ [!] این دولت ثابت کرد راه میانه هم وجود دارد؛ "تعامل با جهان".

دکتر جلیلی در مناظره انتخاباتی سال 92 خطاب به یکی از کاندیداها گفت: «اینکه در میانه ی حق و باطل راه برویم و بگویم میانه رو هستیم، اشتباه است. یا باید حق را انتخاب کرد و یا باطل را» و به قولی یا باید حسینی بود؛ یا یزیدی. نمی توان گفت با هیچکدام کاری نداریم.

متاسفانه حرکت امروز دولت؛ علاوه بر تحریف اندیشه ناب امام و رهبری، حرکت بین حق و باطل نیز محسوب می گردد. لذا چنین حرکتی از ابتدا تا انتها، محکوم به شکست است.

·         وی در پاسخ به سوالِ؛ نظر شما در خصوص بازرسی ها چیست؛ گفت: صد درصد مطمئن نیستیم که موفق می شویم ولی مکانیسمی می گذاریم که ضرر نکنیم.

-          با نگاه اجمالی بر قطعنامه شورای امنیت و جمعبندی برجام؛ همچنین در نظر گرفتن بد عهدی امریکایی ها، می توان آینده دردناک اعتماد به دشمن را پیشبینی کند.

·         اما برداشت سطحی رئیس دولت از هدف امریکا تعجب بر انگیز است. وی مدعی است تنها هدف امریکا جلوگیری از ساخت بمب اتم توسط ایران است؛ لذا با توجه به اینکه ایران قصد ساخت بمب را بر مبنای شرعی و فتوای رهبری نداشته؛ بگذار دل امریکایی ها به این پیروزی خوش باشد!

-          این در حالی است که امریکایی ها به صراحت مهار توانمندی ایران در حوزه های هسته ای؛ نظامی؛ علمی؛ منطقه ای؛ و ... را به عنوان اهداف مذاکراتی خویش برشمرده و از همه مهمتر؛ برجام را مقدمه براندازی نظام اسلامی معرفی کرده اند.

ضمن اینکه ظاهرا دکتر و تیم وی؛ خالی کردن دست ایران از موارد ذیل را، دستاوردی برای دشمن طی مذاکرات تلقی نمی کنند: عدم غنی سازی 20%؛ نابودی 200 کیلو ذخایر غنی شده 20%؛ تعطیلی فردو؛ تعطیلی راکتور آب سنگین اراک؛ پر کردن کانال های قلب راکتور اراک با سیمان؛ خروج ذخایر آب سنگین از کشور؛ عقب انداختن 10 الی 15 ساله ساخت راکتور اراک؛ خروج قریب به 10 هزار کیلو ذخایر اورانیوم 5% از کشور؛ نابود کردن بیش از 4 هزار کیلو ذخایر پسماند Tail که قابل غنی شدن تا 10% بود؛ عدم غنی سازی 5%؛ توقف ساخت سانتریفیوژ از هر نوع؛ عدم استفاده از سانتریفیوژ های بالاتر از IR-1؛ محدودیت تحقیق و توسعه و ...؛ همچنین دوره های مختلف محدودیت نظیر 10 سال؛ 15 سال؛ 20 سال؛ 25 سال و یا بیشتر.

خلاصه دکتر روحانی توقف کامل صنعت هسته ای و پذیرفتن کاریکاتور آن را دستاورد امریکا در مذاکره با دیپلمات های نخبه ایرانی تلقی نمی کنند و تصور می کند –بخوانید می خواهد تصور کند- تنها دستاورد امریکا جلوگیری از ساخت بمب توسط ایران است.

فاجعه وقتی پررنگ می شود که بدانیم؛ نتیجه اصلی و توجیح دولت تدبیر برای مذاکره مستقیم با امریکا، یعنی لغو تحریم ها نیز، با اما و اگر های فراوان همراه است؛ و دکتر روحانی صراحتا به مردم گفت؛ «توقع بر طرف شدن مشکلات را به این زودی ها نداشته باشید»

چرا که به زعم منتقدان و اساتید اقتصادی، پول های بلوکه شده را دولت برای واردات پورشه و مازاراتی پیش خور کرده است!

ضمن اینکه کسب اجازه از شورای امنیت برای واردات برخی کالاها، همچنین خرید برخی اقلام، تنها از کانالی مشخص را؛ تحقیر آشکار ملت ایران و دستاورد طرف مقابل می توان محسوب کرد.

البته با وجودی که چشم و گوش دکتر روحانی، تنها به فکر برقراری رابطه ی با امریکا می باشد؛ نباید بر رئیس دولت خرده گرفت. دکتر ظریف، «هسته ای را مانعی در مسیر برقراری رابطه با امریکا می داند» و عراقچی معتقد است «بالاخره طرف مقابل هم باید چیزی گیرش بیاید».

·         روحانی با دفاع از قطعنامه 2231 شورای امنیت؛ بازهم ادعای غیر قابل پذیرشِ خروج از ذیل بند هفتم منشور ملل متحد را مطرح می کند. حال آنکه طبق قطعنامه مذکور، ایران در موارد متعددی همچنان تحت بند 41 فصل هفتم منشور ملل متحد، و ملزم به پذیرش محدودیت هایی است.

یادآور می شود، ایران در برخی موارد طبق قطعنامه های پیشین؛ ذیل بند 41 فصل هفتم منشور ملل متحد بوده؛ که در قطعنامه 2231 علی رغم لغو مشروط تعدادی از آنها؛ همچنان ذیل همین بند از فصل هفت باقی می ماند.

·         رئیس دولت نگرانی منتقدان از بازرسی های برجام و قطعنامه 2231 بی مورد دانسته و معتقد است دلیل نگرانی آنها مقایسه بی مورد بازرسی های ایران با آنسکام در زمان صدام است.

این درحالی است که؛ اولا: اگر تا به حال شرایطی همانند آنسکام بر ایران تحمیل نشده؛ تنها به دلیل پایداری رهبر فرزانه انقلاب و ترسیم خطوط قرمز توسط ایشان بوده است. فراموش نکنیم که تیم مذاکره کننده حتی با بازرسی از مراکز نظامی و بازجویی از دانشمندان ایرانی موافقت کرد؛ لکن چنین تهدیدی، با نهیب شدید رهبری ناکام ماند.

دوما: شرایط ایران که استوار بر پایه ی ولایت فقیه و اتکا به مردم است را نمی توان با دیکتاتوری صدام، که تنها تصمیم گیر عراق بود، همسان دانست. هرچند اقدامات فعلی دولت؛ همچون سرکوب منتقدان هسته ای به بهانه عدم اجرای دستورات غیر الزام آور شورای عالی امنیت ملی¹؛ و تلاش برای خروج مجلس از گردونه تصمیم گیری و بررسی برجام؛ را نمونه هایی از تجلی رشد مجدد دیکتاتوری دوران سازندگی، در قوه مجریه می توان ارزیابی کرد.

رهبری در دیدار نمایندگان مجلس طی سال 88  فرمودند: "نقطه‌ ی مقابل قانون ‌گرائی و انقیاد در مقابل قانون، دیکتاتوری است."

¹ مصوبات شورای عالی امنیت ملی تنها پس از تایید رهبری لازم الاجرا است.

·         در بخش دیگری دکتر، حقوق هسته ای؛ حق غنی سازی؛ راکتور اراک؛ حقوق ملت و رفع تحریم ها را تثبیت شده تلقی کرد.

-          متاسفانه می بایست همه ی موارد فوق را بر اساس مقاله های پیشین؛ تنها به عنوان آرزو های خوشبینانه فرض نمود.


ادامه مطلب را در بخش دوم پیگیری فرمایید.




نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : روحانی، هسته ای، برجام، توافق، مصاحبه، زنده، تلویزیونی،
لینک های مرتبط :


پرده اول:

الف – سه شنبه 19/03/1394 جزئیات طرح یک فوریتی الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس به تصویب رسید.

ب - چهارشنبه 27/03/1394 نمایندگان مجلس شورای اسلامی با رایی قاطع، به بررسی اولویت دارد طرح الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای، آری گفتند.

ج – یک شنبه 31/03/1394 کلیات طرح الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای به تصویب مجلس رسید؛ و مقرر شد این طرح به منظور تصویب جزئیات، روز سه شنبه 02/04/1394 در صحن علنی مجلس مطرح شود.

پرده دوم:

سه شنبه 02/04/1394 لاریجانی که در غیاب او -سفر به ایرلند-؛ «اولویت» و «کلیات» طرح الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای تصویب شد؛ این طرح را از دستور کار مجلس خارج می کند.

وی در سخنانی نسبت به اعتراض گسترده نمایندگان مجلس گفت: متاسفانه برخی ملاحظات شورای عالی امنیت ملی در این طرح رعایت نشده؛ این طرح می بایست پس از مشورت با شورای عالی امنیت ملی تصویب شود.

پرده سوم:

سه شنبه 02/04/1394 فشار و گعده های نمایندگان بالاخره نتیجه داد؛ طرح با تغییراتی در واپسین دقایق نشست علنی، در اختیار رئیس مجلس قرار گرفت.

پرده چهارم:

سه شنبه 02/04/1394 مجید انصاری معاون پارلمانی رئیس جمهور، در مخالفت با طرح مجلس خواستار سخن گفتن در صحن علنی بود؛ اما به علت عدم اجازه لاریجانی؛ با عصبانیت مجلس را ترک کرد.

پرده پنجم:

سه شنبه 02/04/1394 طرح الزام دولت به حقوق هسته ای؛ با رای قاطع نمایندگان به تصویب مجلس رسید.

پرده ششم:

سه شنبه 02/04/1394 نوبخت در نشست خبری مصوبه مجلس را مغایر اصل 176 قانون اساسی خواند. وی گفت موضوع هسته ای نه در اختیار قوه مجریه و نه قوه مقننه است؛ بلکه در اختیار شورای عالی امنیت ملی است.

پرده هفتم:

چهار شنبه 03/04/1394 شورای نگهبان طرح هسته ای مجلس را تصویب کرد.

پرده هشتم:

شنبه 06/04/1394 مجلس شورای اسلامی در مقطع حساس مذاکرات هسته؛ به تعطیلات رفت!

پرده نهم:

یکشنبه 07/04/1394 علی لاریجانی رئیس مجلس؛ قانون الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای را به دولت ابلاغ کرد. با وجود در پیش بودن تعطیلات مجلس؛ مشخص نیست چرا علی لاریجانی چهار روز پس از تصویب قانون در شورای نگهبان اقدام به ابلاغ می نماید.

پرده دهم:

رئیس دولت یازدهم، دکتر روحانی تا این تاریخ از ابلاغ قانون الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای امتناع کرده است.

پرده یازدهم

بعلت تعطیلی مجلس تا تاریخ 19/04/1394 امکان طبیعی ابلاغ قانون مذکور توسط رئیس مجلس فراهم نیست.

پرده دوازدهم

هرچند قانون مجلس چیزی فراتر از خطوط قرمز تعیین شده توسط رهبر فرزانه انقلاب ندارد؛ لکن در صورت انجام توافق قبل از ابلاغ؛ آیا تیم مذاکره کننده نمی تواند مدعی عدم الزام گردد؟

این در حال است که اگر قانون مصوب نمایندگان مجلس شورای اسلامی پس از تایید شورای نگهبان و ابلاغ به رییس‌ جمهوری ظرف پنج روز به دستگاههای اجرایی ابلاغ نشود، رییس مجلس شورای اسلامی این وظیفه را بر عهده می ‌گیرد و خود قانون را ابلاغ خواهد کرد. حال با توجه به تعطیلی مجلس؛ روند کنونی را می توان نمونه بارزی از همکاری دولت و رئیس مجلس دانست!

 





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : ابلاغ، الزام، دولت، حفظ، هسته ای، حقوق، عدم،
لینک های مرتبط :


به نظر میرسد طرح امروز مجلس دارای دو نقطه ضعف عمده باشد؛ که در صورت تصویب نهایی؛ هم از سوی شورای نگهبان تایید نخواهد شد؛ و هم زیاده طلبی امریکا را در دو ضلع مصوبه؛ به شدت افزایش خواهد داد.

اولین نکته باز گذاردن انتهای مصوبه با جمله ی "باید مصوبات شورایعالی امنیت ملی رعایت شود" است. از الزامات یک قانون خوب، قطعی و غیر قابل تفسیر بودن آن می باشد. حال آنکه کلیت تایید شده امروز مجلس؛ چنین اصلی را رعایت نکرده و با مصوبات آینده ی شورای عالی امنیت ملی؛ امکان ورود نقص و حتی نقض قانون وجود دارد.

دومین مورد؛ که از اهمیت فوق العاده ای نیز برخوردار است؛ عدم قاطعیت مجلس شورای اسلامی در اجرای دو اصل مهم دسترسی های مضاعف آژانس، و تحقیق توسعه می باشد.

هر خواننده ای، به راحتی شک و شبهه ی موجود در بندهای دوم و سوم کلیات طرح را، به وضوح درک می کند. لذا چگونه توقع داریم چنین امری از چشم دشمن قدار نظام، پنهان بماند؟ به بند دوم طرح توجه فرمایید:

"آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در چارچوب توافقنامه پادمان مجاز به انجام نظارت‌های متعارف از سایت‌های هسته‌ای است و دسترسی به اماکن نظامی، امنیتی و حساس غیرهسته‌ای، اسناد و دانشمندان ممنوع است؛ باید مصوبات شورای عالی امنیت ملی رعایت شود."

با وجود قید «باید» اولین موضوع متبادر به ذهن؛ امکان وجود مغایرت مصوبات آینده ی شورای عالی امنیت ملی با «ممنوع استِ» بخش اول بند می باشد. با این حساب امکان دارد مصوبات آینده شورای عالی امنیت ملی، با بازدید از سایت های نظامی و غیر هسته ای، و حتی بازجویی از دانشمندان موافقت کند! همین امر در بند دوم نیز تکرار گردیده.

"هیچ محدودیتی برای کسب دانش و فناوری صلح‌آمیز هسته‌ای و تحقیق و توسعه پذیرفته نیست و باید مصوبات شورای عالی امنیت ملی رعایت شود."

با این حساب دشمن می تواند با خیالی آسوده؛ امیدوار به تغییر «باید» های مجلس شورای اسلامی، در شورای عالی امنیت ملی باشد.

از اینرو به نظر می رسد تصویب امروز و تغییر ناشیانه طرحی که در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس به تصویب رسیده بود؛ تنها به دلیل فرار از فشار قاطبه ی نمایندگان مجلس؛ و افکار عمومی جامعه صورت گرفته است.

با توجه به ضرر های ناشی از تذبذب موجود در طرح؛ به نظر می رسد عدم تصویب آن هزینه های کمتری به نظام متحمل می کرد. لذا ان شاء الله نمایندگان مجلس در تصویب جزئیات طرح؛ تهدیدات مصوبه امروز را مرتفع کنند.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : تصویب، کلیات، طرح، الزام، حفظ، حقوق، هسته ای،
لینک های مرتبط :




 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب