درباره وبلاگ


رهبر فرزانه ی انقلاب: این جوانها را باید حفظ کرد، [نباید] با عناوین گوناگونی بخواهیم این جوانهای مؤمن را طَرد کنیم و منزوی کنیم؛ که البته منزوی هم نمیشوند.

مدیر وبلاگ : احمد.ش
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پایگاه خبری تحلیلی «ایران هسته ای»
» تهیه و تنظیم:خادم الشهداء
دلنوشته های سربازی برای ولایت
تحلیل مسایل روز از نگاه نویسنده
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
شنبه 21 فروردین 1395 :: نویسنده : احمد.ش

افتتاح سوله (یا همان سایت!) پسماند مواد هسته ای در روز ملی فناوری هسته ای، توسط رئیس جمهور!


هرچند بعد از روی کار آمدن دولت بنفش، بیستم فروردین به عنوان سالروز فن آوری هسته ای با سردی خاصی همراه بود؛ لکن شدت انجماد و یاس حاکم طی سال جاری، آنچنان ملموس است که علاوه بر تعلیق و توقف صنعت هسته ای در چارچوب برجام؛ شاهد کار شکنی دولت غربگرای یازدهم، در مسیر توفیقات هسته ای که طبق برجام، انجام آنها آزاد است نیز می باشیم.

فشار خزنده ای که با حذف نماد فن آوری هسته ای از روی اسکناس -بخوانید از پیش چشم و فکر ملت- در سالهای قبل آغاز، و با تلاش برای نابودی معدن سنگ اورانیوم ساغند یزد، به عنوان نماد غرور ملی، با تونل هایی به عمق 360 متر، وارد فاز جدیدی شد. مرحله ای که اینک می توان به عنوان خود کنترلی مد نظر غرب، در بخش هسته ای از آن یاد کرد. از اینرو است که اولویتهای اول سازمان انرژی اتمی بطور کامل از چرخه کاری آن مجموعه حذف؛ و کارکرد های دست چندم آن -که البته در جای خود قابل تقدیر است- در ردیف اقدامات درجه اول آن سازمان قرار گرفته؛ و دولت با تبلیغاتی شگرف! آنها را به عنوان برتری های بی نظیر، به خورد مردم می دهد.

اما بارزترین شاهد سردی سالروز هسته ای را می توان، عدم دیدار رئیس و کارکنان سازمان انرژی اتمی با رهبر حکیم انقلاب دانست. انجام نشدن این دیدار -تا لحظه نگارش-، و حتی با تاخیر صورت گرفتن آن، که مخالف سیره و روش سالهای قبل رهبری است، دارای مفاهیم خاصی می باشد.

لذا به زعم نگارنده، هرچند پوسته ای فریبنده از انرژی اتمی در کشور باقی مانده؛ لکن عدم انجام و یا، با تاخیر صورت گرفتنِ چنین دیدار مهمی را می توان، به مفهوم حذف عملی صنعت هسته ای از چرخه ی وجودیِ نظام برآورد کرد. حذفی، که با عبور از خطوط قرمز و نادیده انگاشتن الزامات اجرای برجام به منصه ظهور رسید و نهایتا مبدل به خسارتی محض شد.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : هسته ای، روز، ملی، فنآوری، سرد، دیدار، رهبری،
لینک های مرتبط :



قطعنامه شورای امنیت در تایید برجام را می توان یکی از ابهامات پر رنگِ توافق هسته ای دانست؛ دکتر ظریف دلیل اصرار دولت به صدور قطعنامه را؛ ضمانت اجرایی توافق بیان کرد. وجه الضمانی که دولت امریکا را ملزم به اجرای تعهداتش مقابل ایران می کند.

از سوی دیگر منتقدان، بر این باورند که امریکا با توجه به داشتن حق وتو؛ در حاشیه امن قرار دارد؛ همچنان که طی تاریخ وجودیِ سازمان ملل، پیشنویس هیچ قطعنامه ای بر علیه امریکا و سگ هار آن در منطقه، به تصویب نرسیده است.

صدور پیشنویس قطعنامه؛ و رونمایی از حیله امریکا در خصوص محدودیت موشکی و تسلیحاتی بر علیه ایران؛ تاییدی بود بر گمانه زنی ها نسبت به نظر مساعد تیم ایرانی با مفاد پیشنویس قطعنامه. چنان که سید عباس عراقچی گفت؛ «امریکایی ها می خواستند بحث موشکی را در برجام بیاورند، لکن با توجه به مخالفت ما؛ گفتند پس این موضوع را در قطعنامه می آوریم»!

خوشرو نماینده دایم ایران در سازمان ملل نیز، پس از صدور قطعنامه، با ادبیاتی که حاکی از رضایت دولت ایران است؛ بدون هیچگونه اعتراضی، نسبت به ادامه ی دست اندازی شورای امنیت؛ قطعنامه 2231 را تحولی مهم و چرخشی بنیادین در بررسی پرونده هسته ای ایران؛ و رهیافتی که با رویه های سابق شورا متفاوت است؛ معرفی کرد.

دکتر روحانی هم دستاورد صدور قطعنامه را، خروج پرونده ایران ذیل فصل هفتم منشور ملل متحد دانسته [!] و گفت؛ مردم ایران عظمت و بزرگی چنین اتفاقی را می دانند. روحانی علی رغم اینکه نماینده دایم امریکا در شورای امنیت، به محض صدور قطعنامه، ایران را عامل بی ثباتی منطقه و حامی تروریسم معرفی کرد؛ اظهار داشت: خودشان قطعنامه دادند که دیگر، ایران را مخل صلح و امنیت جهانی نمی دانند. دکتر ظریف و دیگر اعضای دولت نیز، صدور قطعنامه شورای امنیت را دستاوردی تاریخی و بی نظیر دانستند.

اما موج اعتراض به دخالت شورای امنیت در مبحث دفاعی، که منقش به مهر تایید دولت ایران نیز شد؛  اعضای تیم مذاکره کننده را به تناقض گویی وا داشت؛ عراقچی که تا دیروز قطعنامه شورای امنیت را ضمانت اجرایی برجام می دانست؛ به یکبار اعلام کرد؛ «بخش هایی از قطعنامه را که ناقض منافع مان باشد اجرا نمی کنیم؛ اگر لازم باشد به متحدین منطقه ای خود در راستای مبارزه با تروریسم سلاح می دهیم؛ موشکهای بالستیک خود را طراحی و آزمایش می کنیم؛ ما با احدی در خصوص امنیت ملی خود، تعارف نداریم» [!]

چنین مواضعی این سوال جدی را مطرح می کند؛ چطور از یک سو، می توان قطعنامه شورای امنیت را با توجه به شاخصه ی الزام آوری؛ ضامن اجرای برجام دانست؛ و از سوی دیگر، به مفادی که مخالف نظر ایران است، عمل نکرد؟

و اگر چنین موضعی در خصوص ایران صدق کند؛ توقعِ عمل به تعهدات امریکایِ دارای حق وتو؛ ذیل برجام، منطقی است؟





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : قطعنامه، شورای امنیت، سازمان ملل، ضمانت، اجرا، منافع، ملی،
لینک های مرتبط :




 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب
 
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات