درباره وبلاگ


رهبر فرزانه ی انقلاب: این جوانها را باید حفظ کرد، [نباید] با عناوین گوناگونی بخواهیم این جوانهای مؤمن را طَرد کنیم و منزوی کنیم؛ که البته منزوی هم نمیشوند.

مدیر وبلاگ : احمد.ش
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پایگاه خبری تحلیلی «ایران هسته ای»
» تهیه و تنظیم:خادم الشهداء
دلنوشته های سربازی برای ولایت
تحلیل مسایل روز از نگاه نویسنده
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM

سه شنبه چهاردهم مهر، نشریه نیویورکر مصاحبه ای از دکتر محمد جواد ظریف را منتشر کرد. در این مصاحبه وزیر امور خارجه؛ به نکات قابل تاملی اشاره نمود. متاسفانه کد های ارایه شده از سوی ظریف؛ تایید تحلیل های گذشته و تشریح چگونگی دستیابی، به هدف¹ از پیش تعریف شده ی او می باشد.

خبرنگار نشریه نیویورکر، از چرایی عدم ملاقات روحانی با اوباما سوال می کند؛ اما وزیر خارجه که می بایست، سیاست های کلی ترسیم شده از سوی رهبر فرزانه انقلاب، یعنی «مذاکره، فقط در امور هسته ای» را دنبال و اجرایی کند؛ بجای توضیح در خصوص ردِ قطعی چنین ملاقاتی، و یا نداشتن مجوز برای اینگونه ملاقات ها می گوید: "به این علت که ما معتقدیم در حال حاضر برنامه ما اجرای توافق است و اولویت نخست ما این است." اما ادامه سخن، تأثر برانگیز تر می باشد؛ وی معتقد است، از ترس پیچیده شدن اجرای برجام، فعلا نباید ملاقات روحانی و اوباما صورت گیرد: "نباید کاری صورت گیرد که شرایط پیچیده شود." ظریف اذعان می کند که ملاقات روحانی، اوباما کاری سمبلیک است و در صورت انجام؛ پرداختن به متن اصلی یا همان برقراری رابطه با امریکا را، تحت الشعاع قرار داده و نابود می کند: " آنچه برای ما مهم است محتوا است نه ظاهر".

-آیا محتوای مهمی که ظریف بر آن تاکید دارد؛ باز کردن همان راه نفوذی که رهبر انقلاب طی سال اخیر، بیش از هفتاد مرتبه بر آن تاکید داشته اند نیست؟

خبرنگار نیویورکر می پرسد؛ ممکن است توافق هسته‌ ای راه جدیدی را برای گفت ‌و گوهای بیشتر درباره موضوعات منطقه ای باز کند؟ ظریف که گویا، کاهش بی اعتمادی ملت ایران نسبت به امریکا، برایش مهمتر از اجرای دقیق برجام است؛ و در واقع هدف از اجرای برجام را، کاهش بی اعتمادی به امریکا در بین مردم ایران می داند؛ پاسخ می دهد: "هنوز نمی ‌توانم چنین بگویم. ما امیدواریم اجرای برجام منجر به کاهش برخی از بی‌ اعتمادی ‌ها در ایران درباره اهداف و جهت‌ های سیاست کلی آمریکا در منطقه شود." وی بدون ابراز ناراحتی و یا اعتراض به هتاّکی های اخیر مقامات امریکایی؛ و تنها بدلیل نگرانی از افزایش بی اعتمادی ملت ایران به امریکا؛ -که یکی از موانع اصلی برقراری رابطه با امریکا تلقی می کند-، ادامه می دهد: "مسلما اظهاراتی که در دو ماه گذشته شنیدیم و بیشتر آنها در داخل آمریکا گفته شده است به کاهش بی ‌اعتمادی کمکی نمی ‌کند."

ظریف که ظاهرا دست دادن با اوباما را نیز، بخشی از گام های قاطع خود محسوب می کند؛ در پاسخ به سوال دیگر نیویورکر مبنی بر «دستور کار بعدی ایران و امریکا» می گوید: "من در هر زمان یک گام برخواهم داشت؛ اما این گام ‌ها قاطع خواهد بود و شما آثار آن را دیدید. ما گام قاطع بر می ‌داریم." وزیر خارجه در پایان سخنانش مجددا بر لزوم ایجاد اعتماد تاکید کرده می گوید: "اگر ما در یک جهت باشیم و به اجرای با حسن نیت برجام ادامه دهیم در آن صورت این امکان را خواهیم داشت مقداری اعتماد ایجاد کنیم که ما را قادر می سازد مسائل دیگر را نیز حل کنیم."

متاسفانه باید گفت، شنیدن سخنانی اینچنین، از وزیر امور خارجه ای که امریکایی ها با عناوینی همچون: مهره ای فوق ارزشمند؛ شخصی که با آنها بازی نمی کند؛ و یا طلوعی دوباره در فضای دیپلماتیک ایران؛ از او یاد می کنند؛ غیر منتظره نیست.

*در پایان ذکر این نکته ضروری به نظر می رسد؛ هرچند رهبر فرزانه انقلاب در بیانات دیروز، خاتمه مذاکره مستقیم با امریکا را اعلام فرموده² و بدینوسیله بخش مهمی از راه نفوذ دشمن را سد کردند؛ با این وجود، توجه به این نکته ضروری است؛ که با تعابیر دقیق حجت الاسلام محسنی اژه ای، وزیر اسبق اطلاعات و معاون فعلی قوه قضائیه، از کلمه جاسوس³؛ لازم است جامعه اطلاعاتی ایران نگرش خود به سیاستِ بزک و حساسیت زدایی از دشمن؛ را باز تعریف کند.

 

¹ ظریف پیش از این در سال 92 گفته بود: "مسئله هسته ای مانعی بزرگ بر سر راه اصلاح روابط با غرب است و این مانع باید برداشته شود."

² نگارنده تصور می کند، بیانات دیروز رهبر فرزانه انقلاب نشان از تغییر سطح و تنزل رتبه ی مقامات مذاکره کننده ی مستقیم با امریکا، در امور هسته ای دارد. تا پیش از سخنان دیروز رهبر انقلاب؛ وزارت خارجه مجوز مذاکره تا سطح وزیر را داشت.

³ سخنانی که با اعتراض شدید اژه ای نسبت به دست دادن ظریف و اوباما همراه بود.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : کد، ظریف، نیویورکر، New Yorker، مصاحبه، نشریه، برجام،
لینک های مرتبط :



دکتر روحانی در تاریخ 11/05/94 طی مصاحبه تلویزیونی به مناسبت جمعبندی توافق هسته ای، با مردم سخن گفت؛ لکن آنچه بیش از همه توجه ناظران را به خود جلب کرد؛ اطلاعات مخدوشی بود که رئیس دولت یازدهم؛ ارایه داد.

·         دکتر روحانی گفت؛ قبل از دولت یازدهم، نگاه به جهان دو گونه بود؛ تسلیم یا جنگ [!] این دولت ثابت کرد راه میانه هم وجود دارد؛ "تعامل با جهان".

دکتر جلیلی در مناظره انتخاباتی سال 92 خطاب به یکی از کاندیداها گفت: «اینکه در میانه ی حق و باطل راه برویم و بگویم میانه رو هستیم، اشتباه است. یا باید حق را انتخاب کرد و یا باطل را» و به قولی یا باید حسینی بود؛ یا یزیدی. نمی توان گفت با هیچکدام کاری نداریم.

متاسفانه حرکت امروز دولت؛ علاوه بر تحریف اندیشه ناب امام و رهبری، حرکت بین حق و باطل نیز محسوب می گردد. لذا چنین حرکتی از ابتدا تا انتها، محکوم به شکست است.

·         وی در پاسخ به سوالِ؛ نظر شما در خصوص بازرسی ها چیست؛ گفت: صد درصد مطمئن نیستیم که موفق می شویم ولی مکانیسمی می گذاریم که ضرر نکنیم.

-          با نگاه اجمالی بر قطعنامه شورای امنیت و جمعبندی برجام؛ همچنین در نظر گرفتن بد عهدی امریکایی ها، می توان آینده دردناک اعتماد به دشمن را پیشبینی کند.

·         اما برداشت سطحی رئیس دولت از هدف امریکا تعجب بر انگیز است. وی مدعی است تنها هدف امریکا جلوگیری از ساخت بمب اتم توسط ایران است؛ لذا با توجه به اینکه ایران قصد ساخت بمب را بر مبنای شرعی و فتوای رهبری نداشته؛ بگذار دل امریکایی ها به این پیروزی خوش باشد!

-          این در حالی است که امریکایی ها به صراحت مهار توانمندی ایران در حوزه های هسته ای؛ نظامی؛ علمی؛ منطقه ای؛ و ... را به عنوان اهداف مذاکراتی خویش برشمرده و از همه مهمتر؛ برجام را مقدمه براندازی نظام اسلامی معرفی کرده اند.

ضمن اینکه ظاهرا دکتر و تیم وی؛ خالی کردن دست ایران از موارد ذیل را، دستاوردی برای دشمن طی مذاکرات تلقی نمی کنند: عدم غنی سازی 20%؛ نابودی 200 کیلو ذخایر غنی شده 20%؛ تعطیلی فردو؛ تعطیلی راکتور آب سنگین اراک؛ پر کردن کانال های قلب راکتور اراک با سیمان؛ خروج ذخایر آب سنگین از کشور؛ عقب انداختن 10 الی 15 ساله ساخت راکتور اراک؛ خروج قریب به 10 هزار کیلو ذخایر اورانیوم 5% از کشور؛ نابود کردن بیش از 4 هزار کیلو ذخایر پسماند Tail که قابل غنی شدن تا 10% بود؛ عدم غنی سازی 5%؛ توقف ساخت سانتریفیوژ از هر نوع؛ عدم استفاده از سانتریفیوژ های بالاتر از IR-1؛ محدودیت تحقیق و توسعه و ...؛ همچنین دوره های مختلف محدودیت نظیر 10 سال؛ 15 سال؛ 20 سال؛ 25 سال و یا بیشتر.

خلاصه دکتر روحانی توقف کامل صنعت هسته ای و پذیرفتن کاریکاتور آن را دستاورد امریکا در مذاکره با دیپلمات های نخبه ایرانی تلقی نمی کنند و تصور می کند –بخوانید می خواهد تصور کند- تنها دستاورد امریکا جلوگیری از ساخت بمب توسط ایران است.

فاجعه وقتی پررنگ می شود که بدانیم؛ نتیجه اصلی و توجیح دولت تدبیر برای مذاکره مستقیم با امریکا، یعنی لغو تحریم ها نیز، با اما و اگر های فراوان همراه است؛ و دکتر روحانی صراحتا به مردم گفت؛ «توقع بر طرف شدن مشکلات را به این زودی ها نداشته باشید»

چرا که به زعم منتقدان و اساتید اقتصادی، پول های بلوکه شده را دولت برای واردات پورشه و مازاراتی پیش خور کرده است!

ضمن اینکه کسب اجازه از شورای امنیت برای واردات برخی کالاها، همچنین خرید برخی اقلام، تنها از کانالی مشخص را؛ تحقیر آشکار ملت ایران و دستاورد طرف مقابل می توان محسوب کرد.

البته با وجودی که چشم و گوش دکتر روحانی، تنها به فکر برقراری رابطه ی با امریکا می باشد؛ نباید بر رئیس دولت خرده گرفت. دکتر ظریف، «هسته ای را مانعی در مسیر برقراری رابطه با امریکا می داند» و عراقچی معتقد است «بالاخره طرف مقابل هم باید چیزی گیرش بیاید».

·         روحانی با دفاع از قطعنامه 2231 شورای امنیت؛ بازهم ادعای غیر قابل پذیرشِ خروج از ذیل بند هفتم منشور ملل متحد را مطرح می کند. حال آنکه طبق قطعنامه مذکور، ایران در موارد متعددی همچنان تحت بند 41 فصل هفتم منشور ملل متحد، و ملزم به پذیرش محدودیت هایی است.

یادآور می شود، ایران در برخی موارد طبق قطعنامه های پیشین؛ ذیل بند 41 فصل هفتم منشور ملل متحد بوده؛ که در قطعنامه 2231 علی رغم لغو مشروط تعدادی از آنها؛ همچنان ذیل همین بند از فصل هفت باقی می ماند.

·         رئیس دولت نگرانی منتقدان از بازرسی های برجام و قطعنامه 2231 بی مورد دانسته و معتقد است دلیل نگرانی آنها مقایسه بی مورد بازرسی های ایران با آنسکام در زمان صدام است.

این درحالی است که؛ اولا: اگر تا به حال شرایطی همانند آنسکام بر ایران تحمیل نشده؛ تنها به دلیل پایداری رهبر فرزانه انقلاب و ترسیم خطوط قرمز توسط ایشان بوده است. فراموش نکنیم که تیم مذاکره کننده حتی با بازرسی از مراکز نظامی و بازجویی از دانشمندان ایرانی موافقت کرد؛ لکن چنین تهدیدی، با نهیب شدید رهبری ناکام ماند.

دوما: شرایط ایران که استوار بر پایه ی ولایت فقیه و اتکا به مردم است را نمی توان با دیکتاتوری صدام، که تنها تصمیم گیر عراق بود، همسان دانست. هرچند اقدامات فعلی دولت؛ همچون سرکوب منتقدان هسته ای به بهانه عدم اجرای دستورات غیر الزام آور شورای عالی امنیت ملی¹؛ و تلاش برای خروج مجلس از گردونه تصمیم گیری و بررسی برجام؛ را نمونه هایی از تجلی رشد مجدد دیکتاتوری دوران سازندگی، در قوه مجریه می توان ارزیابی کرد.

رهبری در دیدار نمایندگان مجلس طی سال 88  فرمودند: "نقطه‌ ی مقابل قانون ‌گرائی و انقیاد در مقابل قانون، دیکتاتوری است."

¹ مصوبات شورای عالی امنیت ملی تنها پس از تایید رهبری لازم الاجرا است.

·         در بخش دیگری دکتر، حقوق هسته ای؛ حق غنی سازی؛ راکتور اراک؛ حقوق ملت و رفع تحریم ها را تثبیت شده تلقی کرد.

-          متاسفانه می بایست همه ی موارد فوق را بر اساس مقاله های پیشین؛ تنها به عنوان آرزو های خوشبینانه فرض نمود.


ادامه مطلب را در بخش دوم پیگیری فرمایید.




نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : روحانی، هسته ای، برجام، توافق، مصاحبه، زنده، تلویزیونی،
لینک های مرتبط :


مصاحبه ی نفر دوم تیم هسته ای کشور را که دیدیم؛ گویی آوار شد آهسته آهسته بر سرم، سقف چهل چراغ مذاکره ی با کدخدا. مبهوت ماندم، اندر تناسب خطوط قرمز و لطیفه های عراقچی؟

گویی رهبر فرزانه انقلاب، روضه ی هسته ای خوانده و تدبیر، دلش نرم نشده. از پای منبر که برخواست، بی آنکه یاد تشنگی طفلان حسین (ع) کند؛ لا جرعه سر کشیده پپسی یخ را و ندیده است، نیازی به یادآوری لبان خشکیده ی فرزند زهرا (س).

به همین سادگی!

انگار نه انگار، مملکت قانونی دارد و آنان که بر منصبِ شان؛ رای داده اند، توقع قانون مداری داشتند. مگر نه اینکه با شعار احیای قانون و بدگویی اخلافِ قانون گریز پیش، بدین جا رسیده اند؟ حال چه شده، که قانون را مخل هدف یافته اند؟

در حضورت، با آب و تاب به میخ کوفته و؛ از حق مجلس، در رد، و یا تصویب توافق احتمالی سخن می رانند؛ هنوز پلک به هم نگذارده؛ وارونه نعل می زنند و، حق می شود پشیز؛ ... اگر رد کند رهبری و مجلس؛ توافق را!

سید عباس عراقچی، می گوید ترجیح می دهیم دست خالی برگردیم؛ تا توافقی بد کنیم؛ توافق نداریم و امضا نمی کنیم ذیل آن را، تا مراحل قانونی در مجلس طی شود. دل گرم می شوی و افتخار می کنی به غیرت شان.

هنوز غوطه ورِ شیرینی قندِ آب شده ی دلت هستی، که میخکوب صندلی می شوی! می گوید امضای توافق نزد ما، همان مهر تایید قطعنامه ی شورای امنیت است، پای توافق.

-          آب دهانم را بلعیده و می پرسم؛ چه وقت؟

-          نه گذاشت، نه برداشت؛ به محض حصول توافق در وین!

-          یعنی پس از همین شانزدهم؟

-          اگر بشود!

با خودم گفتم؛ مگر می گذارید نشود!

نمی دانم پارادوکس امضا توسط شورای امنیت سازمان ملل و عدم امضا، تا تایید مجلس را چگونه هضم کنم؟ نه آن احترام به مجلس و نه این سلب اختیارش!

تازه خط و نشان هم می کشند: قطعنامه صادر شود، الزام آور است نزد بین الملل تعهداتمان و؛ عواقب دارد سنگین، تمرّد از آن؛ لکن اگر مجلس نظر نداشت؛ گردن می نهیم به رای پارلمان!

نمی دانم چرا می پیچانند قصه را؟

درایور تاکسی و چرخ لبویی که هیچ؛ نزد ایشان اساسا تجانسی میان سیاست خارجی و مجلس نیست. رهبری هم که بماند؛ خودش معترف، به نبود دیپلمات است و اختلاف درکش با زبان دیپلماسی، عیان!

پس می توان، تحریم را هم پیچاند! کسی به کسی نیست که؟!

روز امضا؛ روز اعلام؛ روز اجرا و ...

آنقدر روز روز می کنیم، که نسیان بگیرند؛ چه روزی، چه باید لغو شود.

و یا بهتر؛ ... اساسا عطایش را به لقایش ببخشند.

خط اصلیِ روز امضای توافق و، لغو همزمان تحریم بانکی؛ مالی و اقتصادی را که با حذف امضای پای توافق؛ کله پا کردیم! مابقی را هم با کلک همزمانی!

آخر شما چه می دانید؛ اجرای تعهدات ما زمان بر است؛ و امضای حریف پای معلق کردن تحریم، محتاج ثانیه. همزمانی اینها سخت است؛ کار می کنیم پشت میز مذاکره و، راه کار نوین ارایه میدهیم؛ اصلا نخود سیاه می دانی چیست؟

20 صفحه متن اصلی است و 50 صفحه ضمایم؛

ببین امریکا چه مهربان است؛

چند وقتی، بیش نیست، که دور یک میز نشسته ایم، اما همان روز های اول مرا abbass صدا کردند و دیگری را Dear javad Joon!؛ تازه کجایش را دیده ای، آنقدر مسئولیت پذیرند، که حتی به مشکلات خانوادگی امان هم اشراف دارند!

اصلا چه کسی گفته کدخدا بد عهد است و بد خواه ؟!

بیش از نیم قرن است؛ که در توهم اید!





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : مصاحبه، عراقچی، توافق، برجام، قطعنامه، شورای امنیت، تحریم،
لینک های مرتبط :




 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب
 
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic