درباره وبلاگ


رهبر فرزانه ی انقلاب: این جوانها را باید حفظ کرد، [نباید] با عناوین گوناگونی بخواهیم این جوانهای مؤمن را طَرد کنیم و منزوی کنیم؛ که البته منزوی هم نمیشوند.

مدیر وبلاگ : احمد.ش
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پایگاه خبری تحلیلی «ایران هسته ای»
» تهیه و تنظیم:خادم الشهداء
دلنوشته های سربازی برای ولایت
تحلیل مسایل روز از نگاه نویسنده
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM

سید عباس عراقچی تنها دقایقی پس از ارایه گزارش مغرضانه آژانس بین المللی انرژی اتمی بر صفحه سیمای جمهوری اسلامی ظاهر؛ و گزارش آمانو را گزارشی سفید خواند!

اما یکی از استدلال های جالب عراقچی به منظور سفید جلوه دادن گزارش، چنگ زدن به منطق اشتباهِ عدم استفاده آمانو از لفظ PMD (ابعاد احتمالی نظامی possible military dimensions) در اسناد اخیر آژانس است. وی عقیده دارد پافشاری دیپلمات های دولت تدبیر، آژانس را ناگزیر به عدم استفاده از واژه PMD نمود. و آژانس بجای PMD از واژه PPI (مسایل گذشته و حال past and present outstanding issues) استفاده کرد.

هرچند آژانس در گزارش اخیر خود مجموعا 10 بار از واژه past and present outstanding issues یا همان «مسایل گذشته و حال» استفاده می کند؛ لکن 7 بار لفظ possible military dimensions یا همان «ابعاد احتمالی نظامی» را هم به کار می برد.

لذا با وجودی که آژانس در تیتر و برخی نقاط دیگر، از واژه مسایل گذشته و حال استفاده می کند -البته قابل تحسین است-؛ لکن برخلاف گفته سید عباس عراقچی که معتقد است همانطور که ما خواسته بودیم آژانس از لفظ PMD استفاده نکرده و به آژانس اجازه ندادیم در اسناد اخیر از لفظ PMD استفاده کند؛ آمانو در موارد متعددی عبارت ابعاد احتمالی نظامی را در گزارش اخیر بکار برده است.

یادآور می شود رسانه های زنجیره ای و وابسته به دولت بدون مراجعه به متن گزارش آژانس، طوطی وار گفتار عباس عراقچی را منعکس و تحلیل های فراوانی بر آن نوشتند.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : دروغ، عدم، استفاده، PMD، گزارش، آمانو، عراقچی،
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 4 شهریور 1394 :: نویسنده : احمد.ش

جنگ زرگری این روزهای کنگره؛ برخی را به اشتباه انداخته و برخی هم که خود را به خواب زده اند؛ قصد به اشتباه انداختن دارند! گروه دوم که از قضا دولت و زنجیره ای ها، پای ثابت آن هستند؛ تمام تمرکز خویش را بر واقعی نشان دادنِ کشاکش کنگره و اوباما قرار داده اند. لکن به راستی نتیجه طناب کشی برجام در امریکا چه می شود؟ و عواقب رد و یا تایید برجام در کنگره چیست؟

مخالفت کنگره با توافق را به دو بخشِ قبل از جمعبندی وین و پس از آن می توان تقسیم کرد. نگرش منفی قبل از توافق؛ در چارچوب چانه زنی حداکثری توجیه پذیر بود؛ لکن با توجه به عدم مخالفت ماهوی کنگره با برجام، چرا پس از جمعبندی نیز شاهد جنگی عیان در اردوگاه جمهوری خواهان و دمکرات می باشیم؟

قبل از پرداختن به چرایی مخالفت پسا جمعبندی؛ لازم است ادله موافقت کنگره با کلیت برجام را ارایه داد.

عدم تایید دو طرحِ؛ الزامِ به رسمیت شناختن رژیم منحوس صهیونیستی توسط ایران؛ و آزادی زندانیان امریکاییِ گرفتار در ایران (جاسوسان امریکایی) توسط کنگره؛ دلیل آشکاری است، که مجلس سنا و نمایندگان امریکا؛ هیچ قصد جدی برای به خطر انداختن توافق هسته ای را ندارد. که اگر چنین بود، تصویب هر یک از طرح ها مذکور؛ خواه نا خواه ختم مذاکره ایران و امریکا تلقی می شد؛ لکن کنگره با رد هر دو طرح؛ نشان داد خواستار آسیب رساندن به کلیت برجام نیست.

با این وجود چرا کنگره در حال حاضر نیز، روی خوش به توافق با ایران نشان نمی دهد؟ پاسخ سوال را می توان در اهداف آینده امریکا جستجو نمود.

به واقع اگر کنگره، اقدام به تصویب برجام کند؛ در درجه اول، عملا قوانین تحریم های گذشته ضد ایران را لغو کرده و در درجه دوم؛ هر دولتی پس از اوباما را ملزم به اطاعت از برجام کرده است. این امر قدرت مانور آینده نظام حاکمیتی ایالات متحده را با چالشی جدی مواجه می کند؛ و حتی باز گرداندن تحریم های گذشته را به دلیل زیر پا گذاردن برجام؛ غیر ممکن می نماید. لذا بهترین راه، ادامه جنگ زرگری و عدم تصویب برجام در کنگره، به منظور حصول نتیجه مذکور می باشد.

بدین سان، خطر عدم توانایی زیر میز زدن امریکا در آینده، بطور کامل از بین می رود؛ و اوباما که از حق وتوی مصوبه کنگره برخوردار است؛ با استفاده از اختیارات خویش؛ تا زمان لازم، برجام را اجرایی می کند؛ ضمن اینکه رئیس جمهور بعدی نیز، بر همین منوال قادر به ادامه ی مسیر اوباما خواهد بود.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : برجام، کنگره، عدم، تصویب، اوباما، وتو، تحریم،
لینک های مرتبط :


پرده اول:

الف – سه شنبه 19/03/1394 جزئیات طرح یک فوریتی الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس به تصویب رسید.

ب - چهارشنبه 27/03/1394 نمایندگان مجلس شورای اسلامی با رایی قاطع، به بررسی اولویت دارد طرح الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای، آری گفتند.

ج – یک شنبه 31/03/1394 کلیات طرح الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای به تصویب مجلس رسید؛ و مقرر شد این طرح به منظور تصویب جزئیات، روز سه شنبه 02/04/1394 در صحن علنی مجلس مطرح شود.

پرده دوم:

سه شنبه 02/04/1394 لاریجانی که در غیاب او -سفر به ایرلند-؛ «اولویت» و «کلیات» طرح الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای تصویب شد؛ این طرح را از دستور کار مجلس خارج می کند.

وی در سخنانی نسبت به اعتراض گسترده نمایندگان مجلس گفت: متاسفانه برخی ملاحظات شورای عالی امنیت ملی در این طرح رعایت نشده؛ این طرح می بایست پس از مشورت با شورای عالی امنیت ملی تصویب شود.

پرده سوم:

سه شنبه 02/04/1394 فشار و گعده های نمایندگان بالاخره نتیجه داد؛ طرح با تغییراتی در واپسین دقایق نشست علنی، در اختیار رئیس مجلس قرار گرفت.

پرده چهارم:

سه شنبه 02/04/1394 مجید انصاری معاون پارلمانی رئیس جمهور، در مخالفت با طرح مجلس خواستار سخن گفتن در صحن علنی بود؛ اما به علت عدم اجازه لاریجانی؛ با عصبانیت مجلس را ترک کرد.

پرده پنجم:

سه شنبه 02/04/1394 طرح الزام دولت به حقوق هسته ای؛ با رای قاطع نمایندگان به تصویب مجلس رسید.

پرده ششم:

سه شنبه 02/04/1394 نوبخت در نشست خبری مصوبه مجلس را مغایر اصل 176 قانون اساسی خواند. وی گفت موضوع هسته ای نه در اختیار قوه مجریه و نه قوه مقننه است؛ بلکه در اختیار شورای عالی امنیت ملی است.

پرده هفتم:

چهار شنبه 03/04/1394 شورای نگهبان طرح هسته ای مجلس را تصویب کرد.

پرده هشتم:

شنبه 06/04/1394 مجلس شورای اسلامی در مقطع حساس مذاکرات هسته؛ به تعطیلات رفت!

پرده نهم:

یکشنبه 07/04/1394 علی لاریجانی رئیس مجلس؛ قانون الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای را به دولت ابلاغ کرد. با وجود در پیش بودن تعطیلات مجلس؛ مشخص نیست چرا علی لاریجانی چهار روز پس از تصویب قانون در شورای نگهبان اقدام به ابلاغ می نماید.

پرده دهم:

رئیس دولت یازدهم، دکتر روحانی تا این تاریخ از ابلاغ قانون الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای امتناع کرده است.

پرده یازدهم

بعلت تعطیلی مجلس تا تاریخ 19/04/1394 امکان طبیعی ابلاغ قانون مذکور توسط رئیس مجلس فراهم نیست.

پرده دوازدهم

هرچند قانون مجلس چیزی فراتر از خطوط قرمز تعیین شده توسط رهبر فرزانه انقلاب ندارد؛ لکن در صورت انجام توافق قبل از ابلاغ؛ آیا تیم مذاکره کننده نمی تواند مدعی عدم الزام گردد؟

این در حال است که اگر قانون مصوب نمایندگان مجلس شورای اسلامی پس از تایید شورای نگهبان و ابلاغ به رییس‌ جمهوری ظرف پنج روز به دستگاههای اجرایی ابلاغ نشود، رییس مجلس شورای اسلامی این وظیفه را بر عهده می ‌گیرد و خود قانون را ابلاغ خواهد کرد. حال با توجه به تعطیلی مجلس؛ روند کنونی را می توان نمونه بارزی از همکاری دولت و رئیس مجلس دانست!

 





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : ابلاغ، الزام، دولت، حفظ، هسته ای، حقوق، عدم،
لینک های مرتبط :


رابرت آینهورن عضو سابق تیم مذاکره کننده هسته ای امریکا؛ که بدلیل روابط نزدیکش با تیم فعلی، برآورد دقیقی از مذاکرات ارایه می دهد؛ طی جدیدترین مقاله خویش، حقایق تلخ و باورنکردنی از توافق لوزان آشکار ساخت. به جهت اهمیت موضوع طی چند شماره، به تشریح موضوعات مطروحه خواهیم پرداخت.

شاخص ترین موضوع؛ عبور تیم مذاکره کننده ایران، از خطوط قرمز ترسیم شده توسط رهبری؛ و نتیجتا ارسال پالس اشتباه به مسئولین امریکای است. متاسفانه علی رغم اظهار پایبندی مذاکره کننده گان هسته ای؛ نبود التزام عملی به خطوط اصلی، آنچنان وحشتناک می نماید که آینهورن، انجام چنین خبطی را غیر ممکن دانسته و خط قرمز واضح؛ آشکار و علنی رهبر فرزانه انقلاب در خصوص عدم مجوز بازرسی از مراکز نظامی  را، تاکتیک مذاکراتی می پندارد.

آینهورن ضمن اظهار تعجب بیان می کند؛ چطور امکان دارد رهبری، با بازدید از مراکز نظامی مخالف باشد، ولی مذاکره کنندگان ایرانی آزادانه متعهد به تایید مفاد پروتکل الحاقی شده و قول دسترسی به هر نقطه ای را بدهند؟

اما آنچه موضوع را بغرنج می کند، اصرار تیم مذاکره کننده به طی طریق خویش؛ و فرار از اجرای خطوط اصلی است. یازده روز پس از نهی شدید اللحن رهبر انقلاب و دستور مستقیم ایشان به یگانهای نظامی؛ و خلاصه بطلان روش بازدید از مراکز نظامی؛ دکتر ظریف ناباورانه می گوید؛ قرار شد راهکار دیگری برای حل و فصل آن بررسی شود.

همین امر و دیگر اَعمال مجموعه تحت مدیریت دکتر ظریف، آینهورن را به برداشت ناصوابی می رساند: مذاکره کنندگان ایرانی هم توافق را می خواهند و هم انتظار «غیر ممکن» دارند؛ تا خط قرمز رهبری حفظ شود! لذا بازرسی از مراکز نظامی به صورت مدیریت شده را مطرح می کنند، که با توصیف عراقچی در مصاحبه تلویزیونی، شبیه طنز است. آژانس به هیچ وجه چنین امری را کافی نمی داند.

وی، رفتار مذاکره کنندگان و رهبر! ایران را پر از تناقص توصیف و می گوید؛ مگر می شود در موضوعاتی با این درجه از حساسیت؛ تیم ایرانی ساز خودش را بزند؟ این تنها شگرد مذاکراتی است!

به راستی چنین عملکردی از سوی تیم ایرانی؛ اثبات قاطعیت و کلامِ آخرِ رهبری نظام است؛ و یا نمونه آشکاری از لوث کردنِ قول و سدید ایشان؟

متاسفانه ادامه گفتار آینهورن، تاییدی نامیمون بر بخش دوم پرسش قبل است:

1-      این نوع عملکرد می تواند نوعی زد و بند! بین رهبری و تیم مذاکراتی برای بدست آوردن امتیاز بیشتر باشد.

2-      چنین تناقضی می تواند برای آرام کردن منتقدان باشد؛ ولی رهبری واقعا با تیم ایرانی هم عقیده است!

3-      احتمال دارد رهبری با توجه به موج انتقادهای پس از توافق لوزان؛ از مواضع اولیه خود عقب نشینی کرده است!

آیا:

در سوابق 26 ساله ی رهبری، حتی امکان یافتن یک نمونه تناقض، فی مابین حرف و عمل ایشان امکانپذیر است؟

چرا تیم مذاکره کننده با دست خویش؛ تصمیم سازان امریکا و غرب را به سوی عدم پذیرش حرف آخر نظام، هدایت می کند؟

چه کسی هزینه ی سبک شدن گفتار قاطع رهبری را خواهد پرداخت؟

و نهایتا؛

کدام عاقلی حاضر است بر شاخه نشسته و تیشه بر بن زند؟





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : آینهورن، خط قرمز، مذاکره، عدم، التزام،
لینک های مرتبط : مقاله، دستور، می گوید،




 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب
 
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات