درباره وبلاگ


رهبر فرزانه ی انقلاب: این جوانها را باید حفظ کرد، [نباید] با عناوین گوناگونی بخواهیم این جوانهای مؤمن را طَرد کنیم و منزوی کنیم؛ که البته منزوی هم نمیشوند.

مدیر وبلاگ : احمد.ش
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پایگاه خبری تحلیلی «ایران هسته ای»
» تهیه و تنظیم:خادم الشهداء
دلنوشته های سربازی برای ولایت
تحلیل مسایل روز از نگاه نویسنده
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
شنبه 27 شهریور 1395 :: نویسنده : احمد.ش

چرا مدعیان تدبیر و در یک کلام، اصلاحات؛ برای اجرای اهداف و تحقق «نفوذ» دشمن، تنها از ابزار دروغ بهره می برند؟ آیا با وجود وعده های کذبی که برای اجرای برجام و ارتباطش با آب خوردن بیان کردند، برجام توانست تحریم های پیش رو را لغو کند؟

آنچه در پی می آید، دلایلی بر واقعی نبودنِ وعده اصلاح طلبان ذیل FATF است.

1- از سال 2008-2009 (1387-1388) ایران در لیست تحریم FATF قرار گرفت؛ لیکن تا سال 2011-2012 (1390-1391) یعنی شروع تحریم های هدفمند، بدون هیچ مشکلی تبادل بانکی را انجام می داد. پس می توان نتیجه گرفت FATF عامل اصلی برای تحریم ایران نبوده.

2- از بیانیه FATF که منجر به تعلیق تحریم های ایران برای مدت یک سال شد -تعلیق یکساله نام ایران از لیست سیاه کشورهای دارای ریسک بالای پولشویی و حمایت از تروریسم-, 3 ماه گذشته است.

سئوال: آیا در این سه ماه، امکان تبادل بانکیِ آسان و یا حداقل تسهیل تبادل برای ایران فراهم شده؟ خیر.

پس FATF عامل اصلی و تاثیر گذار در حذف تحریم های ایران نیست.

3- موضوع ارتباط بانکی ایران از زمانی دچار مشکل شد که امریکا «تبادل دلار» را برای ایران غیر مجاز دانست و بانکهای دنیا را به این بهانه مجازات کرد.

سئوال: آیا FATF تحریم دلار را لغو می کند؟ خیر. پس می توان نتیجه گرفت FATF راه حل اصلی برای لغو تحریم ایران نیست.

4- تحریم های یکجانبه امریکا نیز پایه اصلی دیگری برای حصر اقتصادی ایران است. 180 فرد و نهاد و شرکت هنوز هم در تحریم امریکا هستند و برجام و قطعنامه 2231 که دولت آنها را افتخار آفرین می داند، علی رغم شعارهای پر طمطراق «لغو همه ی تحریم های هسته ای، بانکی، مالی و حتی غیر هسته ای، منجمله نظامی» نتوانست آنها را لغو و یا حتی تعلیق کند. این تحریمها به صراحت گریبان ایران را طی برجام و قطعنامه 2231 گرفته است و عاملی اصلی برای ترس بانکها در معامله با ایران است.

سئوال: آیا FATF می تواند تحریم های امریکا، تحریمهای ذیل قطعنامه 2231 و برجام را حذف کند؟ خیر. این موضع در ید قدرت کارگروه اقدام مالی نیست.

سئوال اصلی:

پس چطور FATF می تواند تحریم های ایران را لغو کند؟

آیا FATF مکمل تحریمهای امریکا، قطعنامه های 2231 و برجام نیست؛ آیا FATF تحریم ها را هدفمند نکرده و قوه مجریه ایران را به ابزاری برای اجرای منویات شبکه جهانی صهیونیست در داخل کشور بدل نمی کند؟

وقتی FATF نمی تواند تحریم ها را لغو کند، دلیل اصرار دولت برای قبول و اجرای آن چیست؟

آیا انسانهای هوشمند نباید برای این «حداقل» ها، به نیت بانیان FATF در داخل کشور شک کنند؟

و آیا FATF مکملی برای اجرای دقیقتر نیات امریکا به منظور هدف گرفتن ابزار های امنیت ایران، منجمله محور مقاومت نیست؟

 

خبر مرتبط



نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : FATF، کارگروه اقدام مالی، دلار، تحریم، امریکا، نفوذ، دروغ،
لینک های مرتبط :


یکشنبه 2 خرداد 1395 :: نویسنده : احمد.ش

حمید بعیدی نژاد، رئیس هیئت کارشناسی ایران در برجام؛ طی اظهاراتی شگفت آور، که نشان دهنده ورود برجامیون به فاز جدیدی از دروغ پردازی است، گفت: "انتقال مبلغ معادل 750 میلیون دلار به یورو از قسط اول از پرداخت بدهی شرکت ‌های هندی به حساب بانک مرکزی ایران در ترکیه، نشان داد که محدودیت‌ های انتقال بانکی مبالغ بالا و همچنین تبدیل آن مبالغ از ارزهایی مانند روپیه به یورو از میان برداشته شده است."

این درحالی است که تحریم دلاری ایران و معادل سازی و تبدیل  آن به ارزهای دیگر، همچنان به قوت خود باقی است. اما سوال مطرح اینست که اگر محدودیت مذکور همچنان باقی است، انتقال معادل 750 میلیون دلار بدهی هند چگونه انجام شده و 5.6 میلیارد دلار مابقی آن در چه قالبی تسویه خواهد شد؟

از آنجا که دولت دکتر روحانی به دلیل عدم تحقق وعده های پوچ برجام تحت فشار زیادی است، لذا به منظور موفق جلوه دادن توافق مذکور، و کم کردن فشارها؛ رو به حربه ای آورده که نه تنها حل معضل بانکی نیست، بلکه می توان نام پیچیده تر کردن بیش از پیش کلاف سر در گم تحریم را بر آن گذاشت. تیم مذاکره کننده در نشست های متعدد اخیر با کدخدایش به این جمعبندی رسیده که هر بار و به صورت موردی برای تبدیل دلار و جابجایی آن، از امریکایی ها مجوزی دریافت نماید. که در اولین قدم اجازه تسویه بدهی هند از این طریق، برای دولت روحانی صادر شده.

لذا نه تنها گشایشی در برابر حجم عظیم و غیر قابل تصور تعهدات ایران، و در یک کلام نابودی صنعت هسته ای ایران صورت نگرفته؛ بلکه دولت یازدهم مهر تاییدی به عدم پایبندی امریکا به تعهدات خود ذیل برجام -بر طبق آنچه مذاکره کنندگان ارشد ایرانی قبل از اجرایی شدن برجام می گفتند- زده و نابکاری امریکایی ها را به رسمیت شناخته!

بر همین اساس ایران از این پس نه تنها امیدی به اجرای تعهدات طرف امریکایی نخواهد داشت، بلکه در هر مرحله با موجی فزاینده از درخواست های خارج از چارچوب امریکا نیز مواجه می گردد. با چنین شرایطی باید از خبره ترین دپیلماتهای تاریخ ایران و سرداران دیپلماسی! سوال کرد:

اگر ایران با وجود توافقی چنین خفت آور، نیازی مجددا به کسب مجوز برای تراکنش های بانکی داشت؛ چرا اساسا استارت توافقی بنام برجام زده شد؟

و آیا دولت عقب نشینیِ دکتر روحانی از ابتدا نمی توانست با توافقات مقطعی -چیزی شبیه به آنچه در بدهی هند اتفاق افتاد- مشکل اقتصاد را بطور موقت حل کرده و چرخ صنعت هسته ای را در کنار چرخ اقتصاد لنگ نکند؟





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : برجام، دروغ، معادل، دلار، یورو، هند، بدهی،
لینک های مرتبط :


دولت یازدهم که قصد فراوانی برای فتح الفتوح جلوه دادن برجام داشته و دارد؛ و از هیچ دروغ و کوششی برای بزک امریکا و موفق جلوه دادن برجام حذر نمی کند؛ -و حتی با برگزاری کلاس های توجیهی برجام، به شستشوی مغزی دانش آموزان رو آورده؛ و یا مدال هایی از جنس عقب نشینی و سیمان!، بر سینه مسببین تحمیل هزینه های سنگین به نظام می آویزد-؛ تا شاید چاله های شکستِ ناشی از اطمینان، به دشمنی بدعهد را تا حدی جبران نماید؛ این روزها دست به ابتکاری جدید برای مقابله با تحریم هایی که نه تنها لغو؛ بلکه تعلیق هم نشده، زده است. به عبارتی دولت مجددا دور زدن تحریم را دستور کار خود قرار داده!

یکی از انتقاد های جدی به هیئت مذاکره کننده؛ باقی ماندنِ تحریم، بر دلار امریکا و مبادلات دلاری بود. این درحالی است که اعضای تیم مذاکره کننده -که نام برترین ماست مالیزاسیون های ایران! برازنده ایشان می باشد-؛ با سپر کردن سینه و توجیه رفتار خویش، بر لغو همه تحریم های هسته ای پای می فشردند.

لکن این روز ها که دولت غرب گرای شیخ حسن، امید های نداشته خویش را بر باد رفته یافته؛ سعی دارد با ترفند حذف دلار از مبادلات خارجی، اندکی از فشارِ تحریم ها را کم کند؛ تحریم هایی که دکتر روحانی با دروغگو خواندن منتقدان قصد القای حذف آنها به ملت را دارد.

فارغ از خوب و بد بودنِ عدم تبادل دلار؛ سوال اصلی از دکتر روحانی اینست که؛ مگر شما مدعی لغو تحریم ها نیستید؟ پس با کدامین منطق از مبادلات دلاری فرار کرده و در قرارداد های بدون پشتوانه ای همچون ایرباس؛ متقاضی تبادل یورو بجای دلار هستید؟

اگر مشکل تحریم دلار حل شده؛ این همه معلق بازی برای چیست؟





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : تحریم، دلار، یورو، تبادل، اروپا، جایگزین، حذف،
لینک های مرتبط :


با نزدیک شدنِ روز اجرای برجام؛ تکه های جورچین هسته ای شکل و سیاق واضح تری به خود گرفته و عمق فاجعه یِ تدبیر دکتر روحانی، بیش از پیش آشکار شده است.

کارشناسان داخلی و خارجی بر این نکته اذعان دارند، پرزیدنت یازدهم با تمام توان و حداکثر سرعت، داشته های هسته ای نظام را قلع و قمع؛ و حاصل زحمات چندین ساله و شبانه روزی دانشمندان جوان ایرانی را در مقطعی که منتهی به سالگرد شهدای هسته ای بود! نابود کرد. با این وجود، چگونگی و نحوه بهره برداری دولت از تعلیق تحریم ها و چگونگی چیدن میوه برجام در مدتی کوتاه –26 دی، [روز اجرای برجام] لغایت 7 اسفند [روز انتخابات]- سوال اصلی ناظران و قطعه مجهول جورچین برجام می باشد. قطعه ی گمشده ای که اکونومیست، راز آن را برملا نمود! و مشخص کرد، دولت تدبیر چگونه قصد نتیجه گیریِ فوری از لغو تحریم ها را دارد:

"روحانی 100 میلیارد دلار ناشی از برجام را قبل از انتخابات می خواهد"!!!

بطور طبیعی درکِ اثر گذاری تعلیق تحریم ها، ظرف چند ماه غیر ممکن است؛ امری که دولتمردانِ یازدهم نیز، پس از گذشتن خرِ توافق از پل برجام، بارها به آن اذعان کرده اند. و برخلافِ قبل از توافق که حتی آب خوردن و هوای پاک را به نتیجه مذاکره گره زدند؛ پس از توافق تمام سعی خویش را بر معکوس کردن سطح توقع مردم گذاشتند.

با این وجود، دولت تنها به یک طریق توان  بهره برداری از مدتِ کوتاه پیش رو را دارد؛ استفاده از کاتالیزوری قوی!!!

سوال: کاتالیزورِ پنهان دولت که اکونومیست آن را آشکار کرد چیست؟

دولت تقریبا تمام دلارهای بلوکه شده، نزد دول خارجی را پیش خور کرده [بیش از 90 درصد اموال بلوکه شده را] ؛ به عبارتی دولت یازدهم از سال 92، توافق را انجام شده فرض، لذا بانک مرکزی را مجاب کرده، معادل ریالی دلار های بلوکه شده را تبدیل به ریال و به دولت پرداخت کند. اکبر سهیلی پور مدیرعامل سازمان حسابرسی معتقد است اگر منابع بلوکه شده 400 میلیارد دلار هم گفته شود، دروغ نیست. وی در تاریخ ششم شهریور 94 در توضیحِ پیش خور کردن اموال بلوکه شده می گوید: "بخشی از دلار ها به داخل کشور نیامده ولی دولت منابع آن را استفاده کرده و دیگر جزء منابع دولت محسوب نمی شود."

با این وجود به نظر میرسد دولت قصد دارد بخش قابل توجهی از اموال بلوکه شده -که اکونومیست مقدار آن را 100 میلیارد دلار عنوان می کند- مجددا به بازار تزریق کند، تا قادر به چیدن میوه ی فوری از درخت برجام باشد.

اگر مجلس و دستگاه های نظارتی بطور ویژه و البته سریع، در مقابل چنین کج راهه ای نایستند، با توجه به تعجیل دولت در اجرای برجام؛ دولت فوراً نظریه مذکور را اجرا می کند. امری که شاید در ظاهر دولت را برای رسیدن به مقصود یاری کند؛ لکن تبعات اقتصادی آن در کوتاه مدت گریبان نظام و مردم را می گیرد.

در تشریح چرایی موضوع باید گفت؛ دولت یازدهم ظرف مدت 2 سال و نیم، معادل –بلکه بیشتر- از نقدینگی تزریق شده طی 8 سالِ دولتهای نهم و دهم را به اقتصاد وارد نموده. طبق نظر کارشناسان، در حال حاضر نقدینگی کل، در بانک ها متمرکز شده؛ تمرکزی که علت اصلیِ رکود بی سابقه در کشور می باشد. خبرگان اقتصادی معتقدند، بیرون کشیدن و حرکت نقدینگی انبار شده از بانک ها، تورم شدیدی به دنبال خواهد آورد. با این وجود تنها تصورِ تزریق ناگهانیِ 100 میلیارد دلار نقدینگی، در مدتِ کمتر از 40 روز به اقتصاد کشور؛ انسان را دچار رعشه می کند. 100 میلیارد دلاری که می تواند محرک کاذبِ اقتصاد باشد؛ و شاید قطارِ انتخابات دکتر روحانی را از پل هفتم اسفند عبور دهد؛ ولی ملت را به سرعت در چاهی ویل گرفتار می کند.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : اجرا، برجام، نقدینگی، بلوکه، دلار، انتخابات، روحانی،
لینک های مرتبط :


قبل از شروع نگارش، یادآور می شود نگارنده ی خطوط؛ برخلاف نگرش سیاسی نسبی، از شم اقتصادی خوبی بهره نمی برد. لکن به تصور رصد اقتصاد، از منظر سیاسی مطالب ذیل را به رشته تحریر درآورده است.

بازار ایران به خوبی پس از مذاکرات لوزان توانست  بر هیجانات کاذبِ اولیه مذاکره توفیق یابد و به عقلانیت قابل تاملی برسد؛ با این همه نوسان بازار ارز طی شش ماه گذشته، نوسانی غیر عادی و همراه تلاطم بوده است. بالا رفتن افسار گسیخته قیمت دلار، و رشد پانصد تومانی آن طی شش ماه اخیر؛ بیش از هر چیز نشانگر تنگنای شدید و کسری بودجه دولت است. لذا بخش یادشده از سیر صعودی، -که البته در دولت های گذشته نیز مسبوق به سابقه بوده- امری عادی در اقتصاد ایران تلقی می شود! موضوعی که می توان آن را "دست کردن دولت در جیب مردم و تامین کسری بودجه از طریق افزایش قیمت دلار" نام گذارد.

لکن به زعم نگارنده، در مقطع کنونی و منتهی به اجرای برجام، همه ی ماجرا را نمی توان به کسری بودجه منتسب کرد؛ و ظاهرا  دولت علاوه بر هدف مذکور، در پی دستیابی به هدف دومی که از دید ناظران پنهان مانده، می باشد.

نیم نگاهی به عملکرد دو سال و نیم گذشته، حکایت از شکستِ حداکثری اهداف دولت، علی رغم اطمینان بی حد و بدون پشتوانه در مذاکرات هسته ای به امریکا دارد. اهدافی که اصلی ترین محور آن بر القای شعار کاذبِ "پیشرفت علمی، مساویِ با انزوای جهانی است، استوار می باشد. موضوعی که دکتر روحانی با شعار انتخاباتیِ "هسته ای، مسبب همه ی تحریم ها است؛ اگر هسته ای تعدیل شود، تحریم ها برداشته خواهد شد" از آن یاد کرد.

لذا مشاوران امنیتی که بدنه اصلی دولت یازدهم را تشکیل داده و از قضا اکثر آنها راه و رسم اصلاح طلبی را یدک می کشند؛ به تصورِ عدم توفیقِ رویکرد کنونی، مجددا دست به حربه ای در چارچوب جنگ روانی زده؛ و سعی دارند فضا را به گونه ای ملتهب کنند، تا قبل و بعد از روز اجرای برجام، برای ملت قابل فهم و قابل تفکیک باشد. به عبارتی مردم پس از مشقتِ موقتی و البته کاذبِ اوج گرفتن قیمت دلار، به سکون و کاهش نرخ آن پس از اجرای برجام دست خواهند یافت. سکون و بازگشتی که هرچند با نرخ قبل از التهاب تفاوت چندانی ندارد، لکن مفهومی غیر از به مرگ گرفتن دولت، و به تب راضی شدن مردم نخواهد داشت!

مرگی که می تواند استراتژی شکست خورده ی دولت را، از وضعیتِ نابودی مطلقِ کنونی به پیروزی نسبی برجام، در چشم مردم تبدیل کند!

پیروزیی که نیاز اصلی امروز دکتر روحانی جهت کسب برتری و تبدیل مجلس به مجمع وکیل الدوله ها است.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : هدف، پنهان، برجام، نرخ، دلار، مجلس، انتخابات،
لینک های مرتبط :



کاری ندارم مجموع رشد نقدینگی کشور، در کمتر از دو سال استقرار دولت یازدهم، 320 میلیارد تومان افزایش یافت؛ حال آنکه همین رشد، در 8 ساله ی دولت های نهم و دهم، 312 میلیارد تومان بود! کاری هم ندارم کارشناسان اقتصادی نام چنین افزایش بی رویه نقدینگی را می گذارند؛ فاجعه!

در کار دولت هم دخالت نمی کنم، چرا مجموع دلار های بلوکه شده ایران، قبل از توافق بیش از 100 میلیارد دلار بود و پس از گذشتن خرِ توافق از پل مذاکره؛ به رقم 6 میلیارد دلار و سپس هیچ! کاهش یافت –بخوانید آب رفت-؛ اساسا به ما ربطی ندارد، تدبیر با یقینِ انجام توافق، دلارِ در خزانه نبوده! را پیش خور کرد.

جمله ی "انتظار نداشته باشید وضع اقتصادی به این زودی ها تغییر کند" را هم، نادیده می انگارم. فرض می کنم دکتر روحانی طی مصاحبه زنده ی پس از جمعبندی توافق وین؛ چنین چیزی نگفته!

اما سوالی به شدت ذهنم را به خود مشغول کرده؛

طبیعی است، رئیس دولتی که قصد چرخش چرخ سانتریفیوژ را، همراه با چرخیدن چرخ زندگی مردم دارد؛ و کفگیر مخارج زندگی شخصی اش قبل از دهم ماه، به کف دیگ می خورد؛ یکی از محوری ترین تلاش های خود را، متوجه کنترل و کاهش نرخ ارز کند.

با این حال؛ چرا بعدِ توافق ژنو، رئیس کل بانک مرکزی؛ مخالف کاهش قیمت دلار می شود؛ و دولت با سیاستی نرم؛ ظرف 730 روز، قیمت دلار دولتی را از 2479 تومان به 2976 تومان افزایش می دهد. اگر سیر صعود را بر همین منوال تصور کنیم؛ شش ماه دیگر؛ و تقریبا در روز اجرای توافق، شاهد دلار 3240 تومانی خواهیم بود؛ که با دلار آزاد تفاوتی ناچیز دارد!

با این وصف؛ خوش خیالی نیست، برخی انتظار کاهش قیمت؛ و ارزانی کالا و خدمات را می کشند؟

به راستی دولت هدف خود را گم کرده؛ یا اساسا مذاکره بهانه ای بود برای مقاصد سیاسی، انتخاباتی و به عبارتی برقراری رابطه با امریکا؟

باید از دولت پرسید؛ مذاکره و توافق کردید تا تحریم ها برداشته شود؛ یا هسته ای را تعطیل نموده و راه نفوذ دشمن را باز کنید؟





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : مذاکره، توافق، دلار، افزایش، انتظار، نقدینگی، روحانی،
لینک های مرتبط :




 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب
 
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic