درباره وبلاگ


رهبر فرزانه ی انقلاب: این جوانها را باید حفظ کرد، [نباید] با عناوین گوناگونی بخواهیم این جوانهای مؤمن را طَرد کنیم و منزوی کنیم؛ که البته منزوی هم نمیشوند.

مدیر وبلاگ : احمد.ش
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پایگاه خبری تحلیلی «ایران هسته ای»
» تهیه و تنظیم:خادم الشهداء
دلنوشته های سربازی برای ولایت
تحلیل مسایل روز از نگاه نویسنده
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
چهارشنبه 8 مهر 1394 :: نویسنده : احمد.ش

هرچند هزینه کرد از جیب شورای عالی امنیت ملی طی دو سال صدارت دولت یازدهم، بدل به امری عادی گشته و نمونه های بارز آن را در ماجرای محرمانه کردن پرونده خیانت نفتی کرسنت و حمله به منتقدان سیاست عقب نشینی هسته ای دولت، می توان دید؛ لکن توقع حرکتِ بدون چون و چرا در مسیر ولایت و انجام منویات رهبری، از دریابان شمخانی بیش از پیش است.

به واقع، نگرش مردم به نظامیان میهن اسلامی در باب ولایت مداری، تفاوتی ماهوی با نگرشِ به سیاسیون دارد. در این بین، توقع از اعضای «سپاه پاسداران» و «بسیج»، توقعی مضاعف است. لکن برخی رفتارِ معدود نظامیان رده بالا؛ و البته کلیدی! در ماجرای مذاکرات هسته، حداقل به ظاهر، منطبق با هدایت رهبر فرزانه انقلاب نبوده است. نوشتار ذیل، نقدی بر سلسله عملکرد اخیر دریابان شمخانی است؛ که تکرار اشتباهات ایشان همچو دیگر اعضای دولت، با نزدیک شدن به روز توافق ملموس تر می گردد.

دفاع تمام قد شمخانی، از نقض صریح خط قرمزِ ورود بیگانگان به مراکز نظامی کشور؛ یکی از نوادر تاریخیِ هتک حریم امنیتی کشور است. رهبر فرزانه انقلاب فرمودند؛ این خط تبلیغی که برخی از خط قرمزهایی که رسما اعلام می شود، در جلسات خصوصی از آنها صرفنظر می شود، حرف خلاف واقع و دروغی است. لذا ورود آمانو و معاونش تحت هر عنوانی به مرکز نظامی پارچین، نه تنها نقض گفتار سدید رهبری محسوب می گردد، بلکه دفاع از چنین عملکردی، شکستن هیمنه ی سخن رهبری، توسط دبیر عالی ترین مرجع امنیتی کشور نیز محسوب می گردد. لازم به یادآوری نیست، آمانو کارشناس و یا متخصص امور نظامی هم پیمان با ایران نیست؛ بلکه مدیرکل مجموعه ای است، که از قضا رهبر انقلاب، بدلیل عدم استقلال و سابقه بد آژانس؛ ورود آنها به حریم نظامی کشور را ممنوع کرده اند.

متاسفانه حرکت حزبی دبیر شورای عالی امنیت ملی، که معتقد به مچ گیری نکردن از یکدیگر، در شرایط کنونی می باشد! در گفتار مذکور خلاصه  نمی شود، وی می گوید؛ به طور قطع وارد اجرای برجام شده‌ایم.! این در حالی است که کمیسیون ویژه برجام به علت عدم همکاری و پنهان کاری دولت در ارایه توافقات محرمانه با آژانس، کماکان موفق به ارایه گزارش نهایی در صحن مجلس نشده است.

لکن تاسف زمانی بیش از پیش می گردد؛ که مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، بر خلاف دریابان شمخانی؛ التزام عملی خویش به قوانین ایران را اثبات می کند. موگرینی می گوید: "گروه 1+5 منتظر است پیش از برداشتن هر گام دیگر، پارلمان ایران این توافقنامه را بررسی کند."

جالب اینکه دریابان، پا را از این هم فراتر گذارده عنوان می کند؛ مجلس شورای اسلامی مبتنی بر ملاحظاتی به دولت اجازه اجرای برجام را می دهد. سخنان شمخانی به گونه ای است، گویی بر نظر تک تک نمایندگان مجلس شورای اسلامی اشرافیت دارد! و یا خدای ناکرده، نمایندگان موظف به اجرای نظر دولت هستند.

لذا از دریابان شمخانی به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی و البته نماینده رهبر فرزانه انقلاب، که ملبس به لباس پاسداری نیز می باشد انتظار می رود؛ فارغ از خط و خطوط حزبی، نه در گفتار، بلکه در عمل سرباز ولایت بوده و اجازه عبور از خطوط قرمز ترسیمی رهبری را به هیچ احدی ندهد.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : شمخانی، برجام، خط قرمز، عبور، شورای عالی امنیت ملی، سپاه، ولایت،
لینک های مرتبط :



سید عباس عراقچی؛ معاون دکتر ظریف و عضو ارشد مذاکره کننده هسته ای کشور، در تاریخ 08/05/94 به منظور توضیح و پاسخگویی به سوال نمایندگان؛ در جمع اعضای کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس حضور یافت. نکات شاخص جلسه از دید نگارنده؛ به شرح ذیل می باشد.

قبل از شروع باید گفت؛ هرچند برخی موارد تکرار مکررات است؛ لکن به سبب اهمیت؛ نمی توان آنها را نادیده گرفت. و می بایست بر خطوط قرمز ترسیم شده توسط رهبر فرزانه انقلاب؛ که واضح، صریح و لازم الاجرا هستند؛ تاکید نمود؛ و تخطی از آنها را یادآوری کرد.

1-      با وجود توضیحات متعدد، و البته کلیشه وار عراقچی؛ یکی از برجسته ترین ابهامات؛ لغو همزمان تحریم های اقتصادی، مالی و بانکی بود. با آنکه معاون ظریف؛ هنگام بیان خطوط قرمز رهبر فرزانه انقلاب، تنها روی دو تحریم اقتصادی و مالی تاکید کرد؛ لکن توضیح عراقچی، نه تنها موجب حل ابهام نشد؛ بلکه موجی از سوال، به انحای مختلف و قالب هایی جدید طرح نمود.

عراقچی دلیل عدم همزمانی را اینگونه بیان کرد: اجرای تعهدات ما چند ماه زمان می برد، ولی تعهدات طرف مقابل چند روز؛ ما به آنها اعتماد نداریم و آنها به ما. لذا بهترین حالت آن بود که در روز توافق، و قبل از اینکه ایران اقدامی انجام دهد؛ اروپا قوانین تحریمی خود را لغو؛ اوباما دستور توقف تحریم را انشاء کند و شورای امنیت نیز که با قطعنامه 2231 قطعنامه های قبلی را لغو کرد[!]

در این روز با توجه به دستورات غرب [!] ما نیز شروع به اجرای تعهدات مان می کنیم. پس از دو، سه ماه؛ می رسیم به روز اجرا؛ در آن روز آژانس تایید می کند که ایران تعهدات خود را انجام داده؛ و سپس غرب نیز اجرای لغو تحریم ها را آغاز می کند.

فارغ از اینکه ایران در روز اجرا؛ غریب به 10 هزار کیلو ذخایر ارزشمند غنی شده ی 5% خود را صادر کرده؛ قلب راکتور اراک را خارج و کانال های آن را با بتن پر نموده؛ بیش از 14 هزار سانتریفیوژ خود را برچیده؛ غنی سازی 5% را متوقف کرده ... ؛ و در مجموع ایران صاحب هیچ یک از موارد فوق نیست؛ ولی غرب، تنها قوانینی را لغو و یا تعلیق کرده؛ که می تواند با چرخش قلم، همه ی آنها را ظرف چند ساعت احیا کند. لذا می بایست از جناب عراقچی پرسید:

مفهوم خط قرمز چیست؟

آیا می توان هنگام عدم دستیابی به دیدگاه مشترک، با پرش؛ اجرای خط قرمز را نا دیده انگاشت؟

و یا مفهوم خط قرمز آن است که؛ در صورت عدم تحقق شرط؛ مذاکره را رها و از ادامه ی آن تا زمان کوتاه آمدن حریف، پرهیز کرد؟

با این وجود، آیا چنین عملکردی نمی توان "انجام توافق به هر قیمت!" نامگذاری نمود؟

نکته ای که پیشاپیش دولت محترم تدبیر، به انحای گوناگون؛ همچو چاپ پوسترِ "هیچ توافقی، بدتر از عدم توافق نیست" ؛ مهر تایید بر آن زد.

اما جالب ترین بخش؛ پاسخ عراقچی به بد عهدی امریکا است؛ وی می گوید: "اگر آمریکا به تعهدات خود پایبند نباشد ایران ظرف چند سال به حالت قبل خود بر می ‌گردد." [!]

2-      یکی دیگر از نکاتِ جدی مورد پرسش نماینگان؛ فاصله زمانی لغو مابقی تحریم ها هست. عراقچی در پاسخ نماینگان می گوید؛ رهبر انقلاب فرمودند تحریم های اقتصادی و مالی می بایست در روز توافق صورت گیرد و مابقی تحریم ها در فاصله زمانی معقول؛ لذا برخی از تحریم ها 5 سال؛ و برخی 8 سال بعد لغو می شود[!]

مشخص نیست چرا مذاکره کنندگان پاسخ نمی دهند؛ با وجود چنین شرایطی، اساسا توجیح مذاکره با امریکا، منطقی است؟

مگر نه اینکه قرار بود؛ مقابل تعدیل برخی مواضع هسته ای؛ تحریم های غرب بطور کامل بر طرف؛ و حتی مشکل آب خوردن مرتفع گردد؟

مگر نه اینکه حضرت آقا فرمودند؛ لغو تحریم یک مراحل اجرائی ای دارد، ما این را قبول داریم؛ اجرائیّات لغو تحریم با اجرائیّاتی که ایران به عهده میگیرد، باید متناظر باشند؛ بخشی از این در مقابل بخشی از آن.

مگر نه اینکه رهبر فرزانه انقلاب فرمودند؛ رفع تحریم ها جزو موضوعات مذاکره است، نه نتیجه‌ ی مذاکرات؛ آن کسانی که دست ‌اندرکار هستند، فرق این دو را بخوبی میفهمند. این یک خدعه ‌ی آمریکایی است که میگویند قرارداد میبندیم، نگاه میکنیم به رفتارها، بعد تحریم ها را برمیداریم! رفع تحریم جزء توافق است نه چیزی مترتّب بر توافق؟

چرا با وجود تعطیل شدن بخش عمده ای از صنعت هسته ای؛ و حتی تسری تعلیق به موضوعات نظامی و یا دست اندازی غرب به علوم استراتژیک؛ بازجویی از دانشمندان و یا بازرسی از مراکز نظامی؛ لغو تحریم ها با اما و اگر فراوان مواجه شده؟

3-      دومین خط قرمزِ نادیده انگاشته شده در سخنان معاون ظریف؛ موکول کردن عدم لغو تحریم ها، به تایید آژانس است.

لذا جا دارد مجددا مفهوم خط قرمز و چرایی ترسیم آن را، از هیئت مذاکره کننده دولت پرسید؛ همچنین به ایشان یادآور شد، در صورت عدم تطبیق شرایطِ حریف با خطوط قرمز؛ تنها راه چاره، ترک میز مذاکره است، و نه پرش از روی خط قرمز.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : عراقچی، کمیسیون، امنیت ملی، سیاست خارجی، مجلس، توضیح، خط قرمز،
لینک های مرتبط :


رهبر فرزانه انقلاب در حالی هیئت مذاکره کننده را با واژهای ژرفی همانند «امین، غیور، شجاع، متدیّن و دارای غیرت ملی» توصیف فرمودند؛ که کمتر کسی تصور چنین حمایت سرسختانه ای، از سوی ایشان را داشت. چرایی چنین حمایتی، موضوع نوشتار نیست؛ لیکن زمانی که دیگران با بیان جملاتی شاذ، آب خوردن، حل مشکل ازدواج و بسیاری از موارد دیگر را به رفع تحریم گره زده و عملا پشت تیم هسته ای را، در شرایط حساس مذاکراتی خالی کردند؛ حمایت های رهبری معنی و مفهوم خاصی می یابد.

مرور رفتار هیئت مذاکره کننده؛ بیانگر عدم التزام ایشان به خطوط قرمز ترسیم شده رهبری؛ و زیر پا گذاردن چندین باره ی آن است. از این جمله می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

1-     عدم التزام به خط قرمز یک مرحله ای بودن توافق، با انجام توافق سیاسی لوزان.

2-     عدم التزام به سطح غنی سازی 190 هزار سو، برای تامین سوخت نیروگاه بوشهر.

3-     عدم التزام به زمانبندی غنی سازی 190 هزار سو.

4-     عدم التزام به مصاحبه با شخصیت ها و دانشمندان.

5-     عدم التزام به انجام مذاکره، فقط در موضوع هسته ای.

6-     عدم التزام به انجام مذاکره فقط در سطح وزیر خارجه.

7-     عدم التزام به لغو تحریم ها هنگام امضای توافق.

8-     عدم التزام به غیر قابل تفسیر بودن توافق.

9-     عدم التزام به بازگشت پذیر بودن تعهدات ایران.

10- عدم التزام به منوط نشدن لغو تحریم ها به اجرای تعهدات از سوی ایران.

11- عدم التزام عملی به حفظ تشکیلاتی که دشمن قادر به تخریب آن نیست (فردو).

12- عدم التزام به تعطیل نشدن دستاوردهای هسته ای.

13- عدم التزام به محدود نشدن بلند مدت برنامه هسته ای.

14- عدم التزام به محدود نشدن تحقیق و توسعه.

15- عدم التزام به جلوگیری از نفوذ دشمن به حریم دفاعی به بهانه ی نظارت.

16- عدم التزام به نپذیرفتن نظارت و بازرسی های غیر متعارف.

17- عدم التزام به فوق العاده نشدن روابط آژانس با ایران.

18- عدم التزامِ عملی به باقی ماندن راکتور آب سنگین اراک.

لذا با وجود چنین شرایطی؛ آیا جا ندارد هیئت مذاکره کننده قدردان رهبری باشد، که نه تنها ایشان را به علت عدول از خطوط قرمز مصرح، توبیخ نکردند؛ بلکه ضمن باز شماری این خطوط، در شرایط حساس کنونی، معادله جاری مذاکره را به نفع تیم ایرانی تغییر دادند؟

امید است هیئت مذاکره کننده؛ ضمن التزام عملی به خطوط قرمز؛ پاسخ شایسته ای به اعتماد رهبری و مردم ایران اسلامی دهد. ان شاءالله





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : اعتماد، رهبر، تیم، هیئت، مذاکره، خط قرمز، عدول،
لینک های مرتبط :


رابرت آینهورن عضو سابق تیم مذاکره کننده هسته ای امریکا؛ که بدلیل روابط نزدیکش با تیم فعلی، برآورد دقیقی از مذاکرات ارایه می دهد؛ طی جدیدترین مقاله، حقایق تلخ و باورنکردنی از توافق لوزان را آشکار ساخت. به جهت اهمیت موضوع طی بخش دوم، ادامه ی موضوعات مطروحه را پی می گیریم.

  • هرچند از مکر دشمن نباید غافل؛ و یا سخن وی را، واقعیت محض تلقی کرد؛ لیکن بر اساس الف - لاپوشانی تیم مذاکره کننده، بر خلاف نهی صریح رهبر فرزانه انقلاب ب- صدق گفتار سابق آینهورن ج- و در کمال شرمندگی، حادث شدن 92 درصدی ادعاهای امریکا طی گزاره برگِ پس از توافق ژنو (شرح آن ذیل پژوهش "توافق ژنو و واقعیات پسا توافق" آمد)؛ را می بایست از جمله عوامل ترجیح نظر آینهورن برشمرد.
  • متاسفانه رابرت، مجددا گمانه زنی های پیشین را تایید؛ و دلیل عدم افشای جزئیات توافق لوزان را، نه مخالفت تیم امریکا؛ بلکه اصرار طرف ایرانی بیان می کند. این امر در کنار محرم ندانستن مردم، عدم صدور گزاره برگ ایرانی، عدم اتخاذ موضع رسمی مقابل ادعاهای مندرج ذیل گزاره برگ امریکا و ... ؛ جملگی تایید کننده گفتار آینهورن است.
  • گرچه آینهورن نمونه های کوچکی از عقب نشینی و اقدامات ساختار شکنِ تیم مذاکراتی ایران را بیان؛ لیکن عمق فاجعه چنان دردناک است، که مو بر تن هر ایرانی آزاده راست می کند.

آینهورن بر خلاف نظر تیم ایرانی و امریکا، که زمان من درآوردی گریز هسته ای ((Break Out را یک سال می دانند؛ به درستی این زمان را معادل 10 سال بیان می کند. وی نظارت بر زنجیره تامین؛ تحقیر ایرانیان با الزام خرید اقلام مورد نیاز هسته ای، تنها از طریق کانالی که کدخدا برای ایشان مشخص می کند؛ دست و پا گیر بودن محدودیتِ تحقیق و توسعه روی سانتریفیوژ های پیشرفته ایران، چنانکه حتی پس از پایان محدودیت 10 ساله، دانشمندان ایرانی علی رغم تست مکرر این نوع سانتریفیوژ ها، قادر به تضمین کارکرد صحیح آنها نباشند؛ عدم امکان رشد ناگهانی غنی سازی ایران پس از اتمام محدودیت 10 ساله، و رشد آن بر طبق روندی سنجیده و قابل پیش بینی؛ سازوکار توافق شده ای که تضمین می کند نه تنها ایران، بلکه با تایید چند کشور (همانند روسیه و چین)، ایران باز هم نمی تواند مانع بازرسی از تاسیسات خود شود؛ و نهایتا ایران پس از 10 سال نیز می بایست، تحقیق و توسعه و غنی سازی خویش را همانگونه که برای آژانس تبیین کرده، ادامه دهد؛ از جمله موارد طرح شده توسط رابرت آینهورن می باشد.

  • رابرت دو خط کلی و یا بهتر بگوییم دو بخش از، جنگ روانی خویش را هم پی می گیرد.

اول؛ پس از گره زدن آب خوردن به مذاکرات توسط دکتر روحانی، طبیعی است دشمن تمام سعی خویش را در بهره برداری از کوته بینی مسئولین داخلی بکار بسته و با اسفناک توصیف کردن وضعیت اقتصادی، مردم را در تنگنایی که بی صبرانه منتظر رفع تحریم هستند معرفی می کند؛ کشوری ورشکسته که تنها منتظر احیای اقتصاد و خاتمه ی وضعیت طرد جهانی به سر می برد؛ و برنامه هسته ای آن لاجرم بدلیل همین معضلات تعطیل شده. حال آنکه بر خلاف واقعیات، رابرت امریکا را محتاج توافق نمی داند.

دوم؛ بر اساس بند قبل، آینهورن نیز که این روزها از صدقه ی سر دولت تدبیر، جسارت خاصی یافته؛ وقیحانه برای رهبری تعیین تکلیف کرده، می گوید بجای انتقاد از تکنیک های تیم ایرانی، لازم است رهبری دست ایشان را برای توافق باز گذارد. وی با بی ادبی تمام ادامه می دهد؛ نمی توان از یک سو مذاکره کنندگان را تایید، و از سوی دیگر ایشان را در تنگنای خطوط قرمز قرار داد.

به یاد دارم در تعطیلات نوروز سال قبل طی مقاله "تحلیلی بر مصاحبه ی توجیهی وندی شرمن" آوردم؛ تیم مذاکره کننده علی رغم نهی رهبری، به مسایل مورد علاقه امریکا، پرداخته و به دو دلیل برای خطوط قرمز ترسیمی، وزنی قایل نیست. اول القای حاکمیت دوگانه فی مابین رهبری و دولت؛ دوم، این امریکا است که خطوط قرمز تیم مذاکره کننده ایرانی را ترسیم می کند.

متاسفانه علی رغم میل باطنی، امروز نه بر مبنی تحلیل، که بر اساس واقعیات می توان تاکید کرد؛ ترسیم خطوط قرمز مذاکره کنندگان ایران؛ نه در حسینیه ی امام خمینی (ره)؛ که در دالان های پر پیچ و خم ساختمان های CIA ترسیم می شود.

  • هر چند، ملت بصیر و سرافراز ایران جواب یاوه گویی مسئولین امریکا را به شدید ترین وجه خواهد داد؛ لیکن ای کاش، زمانی که تیم مذاکره کننده دولت، تمام هم خویش را، بر تخریبِ سخن آخر کشور گذارده؛ و وزنه ی وزین رهبری را بی اثر می نمود؛ کمی هم در عواقب گدایی انتخاباتی از کدخدا تامل می کرد.




نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : آینهورن، خط قرمز، مذاکره، گدایی، انتخابات،
لینک های مرتبط : مقاله، توافق ژنو و واقعیات پسا توافق، تحلیلی بر مصاحبه ی توجیهی وندی شرمن،


رابرت آینهورن عضو سابق تیم مذاکره کننده هسته ای امریکا؛ که بدلیل روابط نزدیکش با تیم فعلی، برآورد دقیقی از مذاکرات ارایه می دهد؛ طی جدیدترین مقاله خویش، حقایق تلخ و باورنکردنی از توافق لوزان آشکار ساخت. به جهت اهمیت موضوع طی چند شماره، به تشریح موضوعات مطروحه خواهیم پرداخت.

شاخص ترین موضوع؛ عبور تیم مذاکره کننده ایران، از خطوط قرمز ترسیم شده توسط رهبری؛ و نتیجتا ارسال پالس اشتباه به مسئولین امریکای است. متاسفانه علی رغم اظهار پایبندی مذاکره کننده گان هسته ای؛ نبود التزام عملی به خطوط اصلی، آنچنان وحشتناک می نماید که آینهورن، انجام چنین خبطی را غیر ممکن دانسته و خط قرمز واضح؛ آشکار و علنی رهبر فرزانه انقلاب در خصوص عدم مجوز بازرسی از مراکز نظامی  را، تاکتیک مذاکراتی می پندارد.

آینهورن ضمن اظهار تعجب بیان می کند؛ چطور امکان دارد رهبری، با بازدید از مراکز نظامی مخالف باشد، ولی مذاکره کنندگان ایرانی آزادانه متعهد به تایید مفاد پروتکل الحاقی شده و قول دسترسی به هر نقطه ای را بدهند؟

اما آنچه موضوع را بغرنج می کند، اصرار تیم مذاکره کننده به طی طریق خویش؛ و فرار از اجرای خطوط اصلی است. یازده روز پس از نهی شدید اللحن رهبر انقلاب و دستور مستقیم ایشان به یگانهای نظامی؛ و خلاصه بطلان روش بازدید از مراکز نظامی؛ دکتر ظریف ناباورانه می گوید؛ قرار شد راهکار دیگری برای حل و فصل آن بررسی شود.

همین امر و دیگر اَعمال مجموعه تحت مدیریت دکتر ظریف، آینهورن را به برداشت ناصوابی می رساند: مذاکره کنندگان ایرانی هم توافق را می خواهند و هم انتظار «غیر ممکن» دارند؛ تا خط قرمز رهبری حفظ شود! لذا بازرسی از مراکز نظامی به صورت مدیریت شده را مطرح می کنند، که با توصیف عراقچی در مصاحبه تلویزیونی، شبیه طنز است. آژانس به هیچ وجه چنین امری را کافی نمی داند.

وی، رفتار مذاکره کنندگان و رهبر! ایران را پر از تناقص توصیف و می گوید؛ مگر می شود در موضوعاتی با این درجه از حساسیت؛ تیم ایرانی ساز خودش را بزند؟ این تنها شگرد مذاکراتی است!

به راستی چنین عملکردی از سوی تیم ایرانی؛ اثبات قاطعیت و کلامِ آخرِ رهبری نظام است؛ و یا نمونه آشکاری از لوث کردنِ قول و سدید ایشان؟

متاسفانه ادامه گفتار آینهورن، تاییدی نامیمون بر بخش دوم پرسش قبل است:

1-      این نوع عملکرد می تواند نوعی زد و بند! بین رهبری و تیم مذاکراتی برای بدست آوردن امتیاز بیشتر باشد.

2-      چنین تناقضی می تواند برای آرام کردن منتقدان باشد؛ ولی رهبری واقعا با تیم ایرانی هم عقیده است!

3-      احتمال دارد رهبری با توجه به موج انتقادهای پس از توافق لوزان؛ از مواضع اولیه خود عقب نشینی کرده است!

آیا:

در سوابق 26 ساله ی رهبری، حتی امکان یافتن یک نمونه تناقض، فی مابین حرف و عمل ایشان امکانپذیر است؟

چرا تیم مذاکره کننده با دست خویش؛ تصمیم سازان امریکا و غرب را به سوی عدم پذیرش حرف آخر نظام، هدایت می کند؟

چه کسی هزینه ی سبک شدن گفتار قاطع رهبری را خواهد پرداخت؟

و نهایتا؛

کدام عاقلی حاضر است بر شاخه نشسته و تیشه بر بن زند؟





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : آینهورن، خط قرمز، مذاکره، عدم، التزام،
لینک های مرتبط : مقاله، دستور، می گوید،




 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب
 
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات