درباره وبلاگ


رهبر فرزانه ی انقلاب: این جوانها را باید حفظ کرد، [نباید] با عناوین گوناگونی بخواهیم این جوانهای مؤمن را طَرد کنیم و منزوی کنیم؛ که البته منزوی هم نمیشوند.

مدیر وبلاگ : احمد.ش
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پایگاه خبری تحلیلی «ایران هسته ای»
» تهیه و تنظیم:خادم الشهداء
دلنوشته های سربازی برای ولایت
تحلیل مسایل روز از نگاه نویسنده
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM


کاری ندارم مجموع رشد نقدینگی کشور، در کمتر از دو سال استقرار دولت یازدهم، 320 میلیارد تومان افزایش یافت؛ حال آنکه همین رشد، در 8 ساله ی دولت های نهم و دهم، 312 میلیارد تومان بود! کاری هم ندارم کارشناسان اقتصادی نام چنین افزایش بی رویه نقدینگی را می گذارند؛ فاجعه!

در کار دولت هم دخالت نمی کنم، چرا مجموع دلار های بلوکه شده ایران، قبل از توافق بیش از 100 میلیارد دلار بود و پس از گذشتن خرِ توافق از پل مذاکره؛ به رقم 6 میلیارد دلار و سپس هیچ! کاهش یافت –بخوانید آب رفت-؛ اساسا به ما ربطی ندارد، تدبیر با یقینِ انجام توافق، دلارِ در خزانه نبوده! را پیش خور کرد.

جمله ی "انتظار نداشته باشید وضع اقتصادی به این زودی ها تغییر کند" را هم، نادیده می انگارم. فرض می کنم دکتر روحانی طی مصاحبه زنده ی پس از جمعبندی توافق وین؛ چنین چیزی نگفته!

اما سوالی به شدت ذهنم را به خود مشغول کرده؛

طبیعی است، رئیس دولتی که قصد چرخش چرخ سانتریفیوژ را، همراه با چرخیدن چرخ زندگی مردم دارد؛ و کفگیر مخارج زندگی شخصی اش قبل از دهم ماه، به کف دیگ می خورد؛ یکی از محوری ترین تلاش های خود را، متوجه کنترل و کاهش نرخ ارز کند.

با این حال؛ چرا بعدِ توافق ژنو، رئیس کل بانک مرکزی؛ مخالف کاهش قیمت دلار می شود؛ و دولت با سیاستی نرم؛ ظرف 730 روز، قیمت دلار دولتی را از 2479 تومان به 2976 تومان افزایش می دهد. اگر سیر صعود را بر همین منوال تصور کنیم؛ شش ماه دیگر؛ و تقریبا در روز اجرای توافق، شاهد دلار 3240 تومانی خواهیم بود؛ که با دلار آزاد تفاوتی ناچیز دارد!

با این وصف؛ خوش خیالی نیست، برخی انتظار کاهش قیمت؛ و ارزانی کالا و خدمات را می کشند؟

به راستی دولت هدف خود را گم کرده؛ یا اساسا مذاکره بهانه ای بود برای مقاصد سیاسی، انتخاباتی و به عبارتی برقراری رابطه با امریکا؟

باید از دولت پرسید؛ مذاکره و توافق کردید تا تحریم ها برداشته شود؛ یا هسته ای را تعطیل نموده و راه نفوذ دشمن را باز کنید؟





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : مذاکره، توافق، دلار، افزایش، انتظار، نقدینگی، روحانی،
لینک های مرتبط :



دکتر روحانی در تاریخ 11/05/94 طی مصاحبه تلویزیونی به مناسبت جمعبندی توافق هسته ای، با مردم سخن گفت؛ لکن آنچه بیش از همه توجه ناظران را به خود جلب کرد؛ اطلاعات مخدوشی بود که رئیس دولت یازدهم؛ ارایه داد.

و اینک ادامه بخش اول را پی می گیریم.

·         روحانی با کوچک گرفتن تهدید پروتکل الحاقی و برابر دانستن ایران با کشورهای بند انگشتی نظیر Holy see – Liechtenstein – Seychelles – St. Kitts & Nevis – The Fyrom و ... که اساسا تلفظ نام آنها نیز مشکل است؛ پیوستن به پروتکل را با توجه به سابقه ی خوب 2 ساله همکاری ایران! با آژانس طی دوران اصلاحات؛ بدون خطر تلقی کرده؛ و علی رغم خیانت های آشکار آژانس، که منجر به شناسایی و شهادت تعدادی از دانشمندان هسته ای گردید –شهدایی که تنها اسامی چهار تن از آنها به دلیل نحوه ترور علنی شد- همچنین ضربات فنی بر پیکره ی صنعت هسته ای؛ بدون ایراد می داند.

·         دکتر روحانی ادعا می کند «قدرت دفاعی ما کم نخواهد شد». در این مورد نگارنده با ایشان هم عقیده است؛ چرا که الحمدلله قدرت دفاعی و نظامی ما اساسا در اختیار ایشان نیست؛ و اگر نه طی توافق مطمئنا کاسته می شد.

·         اما یکی از شاخص ترین ابهامات مطرح شده توسط رئیس دولت؛ «افزایش بی سابقه ی بودجه دفاعی؛ در مقایسه با 10 سال گذشته است.» این درحالی است که بودجه پیشنهاد شده توسط دولت برای سال 93 مبلغ 20,929,320 میلیون ریال و برای سال 94 مبلغ 26,646,266 میلیون ریال بوده است. اگر ارقام لایحه پیشنهادی بودجه سالهای 93 و 94 را با بودجه پیشنهادی دولت دهم «فقط» برای سال 92؛ که رقم 136,925,800 میلیون ریال بوده مقایسه کنیم؛ افت منفی 115,996,480 میلیون ریالی در سال 93؛ همچنین با افت منفی 110,279,534 میلیون ریالی در سال 94 مواجه خواهیم شد.

لذا باید از رئیس جمهور محترم سوال کرد، اگر مجلس با کسر بودجه دفاعی و تصویب نظر دولت موافقت می کرد؛ اکنون همان وضعیتی که بر صنعت هسته ای رفته؛ در انتظار صنعت دفاعی کشور نبود؟

·         یکی از جالب ترین ادعاهای دکتر روحانی؛ افتخار به تست مکانیکی سانتریفیوژ IR-8 در دولت خویش است!

-          باید از ایشان سوال کرد؛ آیا تست مکانیکی وسیله ای، که اساسا در دولت قبل، مراحل طراحی را گذرانده و در بهمن 92؛ یعنی پس از اجرای توافق ژنو، برای اولین بار به سایت نطنز منتقل شده؛ و اتفاقا بر خلاف برداشت دولت از بند تحقیق و توسعه ی توافق ژنو، توسط آژانس در سایت تحقیقاتی شهید قشقایی توقیف و پلمب شد؛ افتخار است؟

می دانیم که از تاریخ انتقال اولین و البته تنها سانتریفیوژ IR-8 ایران به نطنز، قریب به یک سال و نیم گذشته است؛ آیا افتخار به وسیله ای که شاید مراحل طراحی و ساخت آن از زمان توقیف و تست مکانیکیِ محدود آن کمتر بوده؛ امری دقیق است؟

·         آنچه دکتر روحانی و تیم مذاکره کننده در خصوص بند تحریم موشکی ایران به آن استناد می کنند؛ «عدم طراحی موشک های ایران برای حمل کلاهک هسته ای» است. در واقع قطعنامه از ایران می خواهد تا 8 سال پس از روز اجرای توافق، هیچ فعالیتی مرتبط با موشک های بالستیک طراحی شده برای قابلیت حمل سلاح هسته ای؛ شامل پرتاب با استفاده از چنین فنآوری صورت ندهد.

فارغ از تعریف و تحلیل بند مذکور؛ که خارج از مقوله نوشتار است؛ دکتر روحانی و تیم مذاکره کننده وی، باید به این پرسش پاسخ دهند؛ مرجع تعریف «موشک بالستیک با قابلیت حمل سلاح هسته ای» کیست؟

اگر مرجع ایران است؛ ایران اساسا از ابتدای بحران هسته ای، منکر تحقیق و تلاش برای ساخت بمب اتم بود؛ لذا بر مبنای تعریف ایران؛ آژانس بین المللی انرژی اتمی و شورای امنیت نباید در موضوع هسته ای ایران دخالت می کردند.

و اگر قرار است شورای امنیت و یا هر مرجعی به غیر ایران تعریفی برای «موشک بالستیک با قابلیت حمل سلاح هسته ای» ارایه دهد –از قضا اینگونه هست- لذا تصور انطباق تعریف مرجع دیگر با تعریف دولتمردان ایران؛ ساده اندیشی محض است.

·         مشخص نیست چگونه دکتر روحانی دم از امنیت بهتر ایران نسبت به گذشته میزند؛ حال آنکه تهدید به حمله نظامی و یا زمینه سازی برای حمله نظامی؛ نقل مجلس اوباما؛ کری؛ کارتر؛ و حتی سخنگوی کاخ سفید شده است؛ بگذریم که وزیر دفاع مفلوک عربستان نیز، این روز ها از تهدید نظامی ایران سخن می راند.

·         روحانی در حالی از رشد اقتصادی 3 درصد در ابتدای سال 94 سخن می گوید؛ که در شهریور 93، رشد اقتصادی بهار همان سال را 4.6 اعلام کرده بود.

·         یکی از نکات پر رنگ سخنان روحانی؛ شبهه افکنی در خصوص تغییر خطوط قرمز رهبر فرزانه انقلاب بود؛ وی مدعی است خطوط قرمز در دوره ای از مذاکره تغییر کرد؛ لذا چنین تغییری درصد احتمال توافق را تحت تاثیر شدت قرار داد.

چنین سخنی ایرادِ تهمت؛ و دروغی واضح به رهبری است؛ چرا که خطوط قرمز ایشان از ابتدا صریح؛ روشن و آشکار بود؛ و هیچ تغییری در آن مشاهده نشد.

متاسفانه هیئت مذاکره کننده، طی چانه زنی؛ خطوط قرمز رهبری را به عنوان سقف خواسته ها و نه کف آن، مطرح می کرد؛ لذا طبیعی است توان حفظ آن را پیدا نکرده؛ و در موارد متعدد خطوط قرمز را نادیده می انگاشت؛ لکن هر از گاه با نهیب رهبری مجبور به ویران کردن بنای کج و تصحیح آن می شد.

 لذا چنین امری را نباید به منزله تغییر خطوط قرمز تلقی کرد؛ بلکه می بایست از دکتر و تیم وی سوال کرد؛ چرا در ابتدا اهتمام بیشتری نسبت به رعایت خطوط اصلی به خرج نمی دادند؛ تا در آینده مجبور به تصحیح مسیر شوند؟

·         اما با وجودی که تیم مذاکراتی؛ امضای توافق را کتمان می کند؛ دکتر روحانی می گوید: "توافقی را امضا کردند [!] که این توافق برد برد است.»

لذا می توان حدس زد چرا دکتر از اجرای قطعی توافق سخن می راند؛ حال آنکه هنوز مراحل بررسی و تصویب برجام در کشور نهایی نشده است.


بخش اول را از اینجا ببینید.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : روحانی، هسته ای، برجام، توافق،
لینک های مرتبط :



دکتر روحانی در تاریخ 11/05/94 طی مصاحبه تلویزیونی به مناسبت جمعبندی توافق هسته ای، با مردم سخن گفت؛ لکن آنچه بیش از همه توجه ناظران را به خود جلب کرد؛ اطلاعات مخدوشی بود که رئیس دولت یازدهم؛ ارایه داد.

·         دکتر روحانی گفت؛ قبل از دولت یازدهم، نگاه به جهان دو گونه بود؛ تسلیم یا جنگ [!] این دولت ثابت کرد راه میانه هم وجود دارد؛ "تعامل با جهان".

دکتر جلیلی در مناظره انتخاباتی سال 92 خطاب به یکی از کاندیداها گفت: «اینکه در میانه ی حق و باطل راه برویم و بگویم میانه رو هستیم، اشتباه است. یا باید حق را انتخاب کرد و یا باطل را» و به قولی یا باید حسینی بود؛ یا یزیدی. نمی توان گفت با هیچکدام کاری نداریم.

متاسفانه حرکت امروز دولت؛ علاوه بر تحریف اندیشه ناب امام و رهبری، حرکت بین حق و باطل نیز محسوب می گردد. لذا چنین حرکتی از ابتدا تا انتها، محکوم به شکست است.

·         وی در پاسخ به سوالِ؛ نظر شما در خصوص بازرسی ها چیست؛ گفت: صد درصد مطمئن نیستیم که موفق می شویم ولی مکانیسمی می گذاریم که ضرر نکنیم.

-          با نگاه اجمالی بر قطعنامه شورای امنیت و جمعبندی برجام؛ همچنین در نظر گرفتن بد عهدی امریکایی ها، می توان آینده دردناک اعتماد به دشمن را پیشبینی کند.

·         اما برداشت سطحی رئیس دولت از هدف امریکا تعجب بر انگیز است. وی مدعی است تنها هدف امریکا جلوگیری از ساخت بمب اتم توسط ایران است؛ لذا با توجه به اینکه ایران قصد ساخت بمب را بر مبنای شرعی و فتوای رهبری نداشته؛ بگذار دل امریکایی ها به این پیروزی خوش باشد!

-          این در حالی است که امریکایی ها به صراحت مهار توانمندی ایران در حوزه های هسته ای؛ نظامی؛ علمی؛ منطقه ای؛ و ... را به عنوان اهداف مذاکراتی خویش برشمرده و از همه مهمتر؛ برجام را مقدمه براندازی نظام اسلامی معرفی کرده اند.

ضمن اینکه ظاهرا دکتر و تیم وی؛ خالی کردن دست ایران از موارد ذیل را، دستاوردی برای دشمن طی مذاکرات تلقی نمی کنند: عدم غنی سازی 20%؛ نابودی 200 کیلو ذخایر غنی شده 20%؛ تعطیلی فردو؛ تعطیلی راکتور آب سنگین اراک؛ پر کردن کانال های قلب راکتور اراک با سیمان؛ خروج ذخایر آب سنگین از کشور؛ عقب انداختن 10 الی 15 ساله ساخت راکتور اراک؛ خروج قریب به 10 هزار کیلو ذخایر اورانیوم 5% از کشور؛ نابود کردن بیش از 4 هزار کیلو ذخایر پسماند Tail که قابل غنی شدن تا 10% بود؛ عدم غنی سازی 5%؛ توقف ساخت سانتریفیوژ از هر نوع؛ عدم استفاده از سانتریفیوژ های بالاتر از IR-1؛ محدودیت تحقیق و توسعه و ...؛ همچنین دوره های مختلف محدودیت نظیر 10 سال؛ 15 سال؛ 20 سال؛ 25 سال و یا بیشتر.

خلاصه دکتر روحانی توقف کامل صنعت هسته ای و پذیرفتن کاریکاتور آن را دستاورد امریکا در مذاکره با دیپلمات های نخبه ایرانی تلقی نمی کنند و تصور می کند –بخوانید می خواهد تصور کند- تنها دستاورد امریکا جلوگیری از ساخت بمب توسط ایران است.

فاجعه وقتی پررنگ می شود که بدانیم؛ نتیجه اصلی و توجیح دولت تدبیر برای مذاکره مستقیم با امریکا، یعنی لغو تحریم ها نیز، با اما و اگر های فراوان همراه است؛ و دکتر روحانی صراحتا به مردم گفت؛ «توقع بر طرف شدن مشکلات را به این زودی ها نداشته باشید»

چرا که به زعم منتقدان و اساتید اقتصادی، پول های بلوکه شده را دولت برای واردات پورشه و مازاراتی پیش خور کرده است!

ضمن اینکه کسب اجازه از شورای امنیت برای واردات برخی کالاها، همچنین خرید برخی اقلام، تنها از کانالی مشخص را؛ تحقیر آشکار ملت ایران و دستاورد طرف مقابل می توان محسوب کرد.

البته با وجودی که چشم و گوش دکتر روحانی، تنها به فکر برقراری رابطه ی با امریکا می باشد؛ نباید بر رئیس دولت خرده گرفت. دکتر ظریف، «هسته ای را مانعی در مسیر برقراری رابطه با امریکا می داند» و عراقچی معتقد است «بالاخره طرف مقابل هم باید چیزی گیرش بیاید».

·         روحانی با دفاع از قطعنامه 2231 شورای امنیت؛ بازهم ادعای غیر قابل پذیرشِ خروج از ذیل بند هفتم منشور ملل متحد را مطرح می کند. حال آنکه طبق قطعنامه مذکور، ایران در موارد متعددی همچنان تحت بند 41 فصل هفتم منشور ملل متحد، و ملزم به پذیرش محدودیت هایی است.

یادآور می شود، ایران در برخی موارد طبق قطعنامه های پیشین؛ ذیل بند 41 فصل هفتم منشور ملل متحد بوده؛ که در قطعنامه 2231 علی رغم لغو مشروط تعدادی از آنها؛ همچنان ذیل همین بند از فصل هفت باقی می ماند.

·         رئیس دولت نگرانی منتقدان از بازرسی های برجام و قطعنامه 2231 بی مورد دانسته و معتقد است دلیل نگرانی آنها مقایسه بی مورد بازرسی های ایران با آنسکام در زمان صدام است.

این درحالی است که؛ اولا: اگر تا به حال شرایطی همانند آنسکام بر ایران تحمیل نشده؛ تنها به دلیل پایداری رهبر فرزانه انقلاب و ترسیم خطوط قرمز توسط ایشان بوده است. فراموش نکنیم که تیم مذاکره کننده حتی با بازرسی از مراکز نظامی و بازجویی از دانشمندان ایرانی موافقت کرد؛ لکن چنین تهدیدی، با نهیب شدید رهبری ناکام ماند.

دوما: شرایط ایران که استوار بر پایه ی ولایت فقیه و اتکا به مردم است را نمی توان با دیکتاتوری صدام، که تنها تصمیم گیر عراق بود، همسان دانست. هرچند اقدامات فعلی دولت؛ همچون سرکوب منتقدان هسته ای به بهانه عدم اجرای دستورات غیر الزام آور شورای عالی امنیت ملی¹؛ و تلاش برای خروج مجلس از گردونه تصمیم گیری و بررسی برجام؛ را نمونه هایی از تجلی رشد مجدد دیکتاتوری دوران سازندگی، در قوه مجریه می توان ارزیابی کرد.

رهبری در دیدار نمایندگان مجلس طی سال 88  فرمودند: "نقطه‌ ی مقابل قانون ‌گرائی و انقیاد در مقابل قانون، دیکتاتوری است."

¹ مصوبات شورای عالی امنیت ملی تنها پس از تایید رهبری لازم الاجرا است.

·         در بخش دیگری دکتر، حقوق هسته ای؛ حق غنی سازی؛ راکتور اراک؛ حقوق ملت و رفع تحریم ها را تثبیت شده تلقی کرد.

-          متاسفانه می بایست همه ی موارد فوق را بر اساس مقاله های پیشین؛ تنها به عنوان آرزو های خوشبینانه فرض نمود.


ادامه مطلب را در بخش دوم پیگیری فرمایید.




نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : روحانی، هسته ای، برجام، توافق، مصاحبه، زنده، تلویزیونی،
لینک های مرتبط :


سه شنبه 23 تیر 1394 :: نویسنده : احمد.ش

در ابتدا جا دارد از زحمات تیم ایرانی مذاکره کننده هسته ای تقدیر نمود؛ و در ادامه با توجه به محدودیت چندین ساله مترتب بر نظام اسلامی؛ به کالبد شکافی آنچه اتفاق افتاده پرداخت. از اینرو به بررسی مقدماتی گزاره برگ ایرانی از دید نویسنده می پردازیم.

1-      در اولین پاراگراف گزاره برگ سخن از به رسمیت شناختن برنامه هسته ای صلح آمیز ایران می شود. توجه به این نکته ضروری است که مابین «برنامه هسته ای صلح آمیز» و «غنی سازی» تفاوتی ماهوی وجود دارد. به این مفهوم که برنامه هسته ای، جمله ای کلی و قابل تفسیر است؛ و دال بر به رسمیت شناختن حق غنی سازی ایران نمی شود.

همین امر را می توان در خصوص شناسایی از سوی سازمان ملل متحد مشاهده کرد؛ با این تفاوت که تفسیر ایرانی آن «چرخه کامل سوخت و غنی سازی» در ادامه آورده شده.

2-      وقتی صحبت از برداشته شدن تحریم ها می شود؛ هرچند از حذف یکباره تحریم ها سخن به میان می آید؛ لکن همه این گفته ها در «قالب چارچوبه مورد توافق» است؛ که بر اساس آنچه در توافق ژنو و لوزان مشاهده شد؛ حذف یکباره را زیر سوال می برد و می توان به صراحت گفت حذف یکباره نمایشی بیش نیست.

3-      در ادامه بحث تحریم ها؛ ذیل صدور قطعنامه شورای امنیت، چند نکته قابل تامل مشاهده می شود:

الف- صدور این قطعنامه تنها شامل «بندهایی از تحریم های گذشته» می شود. از آنجا که این جمله بسیار مبهم است؛ باید منتظر نتایج مترتب بر آن بود.

ب- این قطعنامه با توجه به دو قید «ذیل ماده 25 منشور ملل متحد» و «ماده 41 منشور» برای ایران الزام آور و تخطی از آن موجب عقوبت بین المللی است.

ج- تصویب قطعنامه شورای امنیت قبل از تایید در کشور و تصویب در مجلس شورای اسلامی؛ تنها یک مفهوم می تواند داشته باشد؛ و آن فرمایشی بودن عمل مجلس و نظام است.

4-      توافق ژنو و لوزان نشان داد که؛ جمله کلیشه ای «ادامه به کار همه ی مراکز هسته ای» تنها شعاری بیش نیست؛ چرا که تعطیلی فردو و ماندن کاریکاتوری از آن؛ تعطیلی آب سنگین اراک؛ و ... این گفتار را به واژه ای خنده دار مبدل می کند.

هرچند نویسنده منکر این نکته نیست؛ در مذاکره، توقع تحقق همه ی خواسته ها، امری غیر ممکن است؛ لکن می بایست میزان داده ها در مقابل ستانده ها مورد توجه قرار گیرد.

5-      با اینکه آورده شده هیچ سانتریفیوژی برچیده نخواهد شد و قبل از آن به "حفظ زیر ساخت" اشاره شده؛ لکن طبق آنچه در لوزان اتفاق افتاد؛ زیر ساخت بیش از 14 هزار سانتریفیوژ باید برچیده شود.

6-      همانند توافق ژنو، از باقی ماندن راکتور آب سنگین سخن به میان می آید؛ لکن از زمان و هزینه تحمیل شده بر کشور هیچ سخنی به میان نمی آید؛ و گفته نمی شود راکتوری که طبق زمان بندی می بایست هم اکنون مورد بهره برداری قرار می گرفت؛ چه زمانی قابل استفاده خواهد بود؟ 10 یا 15 سال آینده؟

7-      هر چند در این گزاره برگ، ایران را به عنوان تولید کننده محصولات هسته ای معرفی می کند؛ و از مواد «غنی شده» و «آب سنگین» به عنوان چنین محصول یاد می شود؛ لکن هیچ اشاره ای نمی شود که اساسا ایران حق تولید آب سنگین را ندارد و ذخایر مواد غنی شده آن نباید از 300 کیلو گرم فراتر رود!

حال چگونه با توجه به عدم تولید؛ ایران جزو صادر کنندگان خواهد بود؟

آیا «صادرات»؛ پوششی برای خالی کردن دست ایران از این سرمایه های استراتژیک نیست؟

8-      توجه به این نکته ضروری است، لغو تحریم های اقتصادی و مالی در حوزه های بانکی، مالی، نفتی، گازی، پتروشیمی، تجاری، بیمه، حمل و نقل؛ به دو قید منوط گشته است:

الف- تحریم های یاد شده می بایست در زمره تحریم های هسته ای قرار گیرند.

ب- تحریم ها در ابتدای «اجرای توافق» لغو می شوند. در سخنان دکتر روحانی نیز مفهوم «اجرا» کاملا نا مفهوم بیان شد؛ بطوری که مشخص نیست لغو مصادف با اجرای تعهدات ایران که همان خروج آب سنگین؛ ذخایر سوخت از کشور و برچیدن زیر ساخت هسته ای و نابود کردن قلب راکتور اراک است؛ یا مورد دیگری بر آن مترتب می باشد.

9-      در خصوص لغو تحریم های موشکی هم دو پهلو گویی کاملا مشهود است. مشخص نیست بکار بردن جمله ی «در حوزه موشکهای طراحی شده برای سلاح هسته ای» شامل چه چیز می شود.

10-  لغو تحریم تسلیحاتی نیز شامل مبهم گویی است. «تحریم تسلیحاتی لغو و با برخی محدودیتها جایگزین خواهد شد»؛ در ادامه، منوط کردن امکان واردات یا صادرات اقلام دفاعی به قید «موردی»؛ براین ابهام می افزاید.

دومین نکته در تحریم تسلیحاتی؛ محدودیت 5 ساله است؛ ضمن اینکه به ملزمات این لغو هیچ اشاره ای نمی کند؛ به این مفهوم که آیا این تحریم بطور اتوماتیک پس از 5 سال لغو می شود و یا در این بخش نیز ایران تعهداتی را پذیرفته که لازمه این لغو خواهد بود.

11-  در این متن؛ ممنوعیت تحریم اقلام، با کاربرد دوگانه لغو گردیده است؛ لکن خرید های ایران می بایست از طریق کمیسیونی مشترک با 5+1 انجام گیرد که این نیز مساوی است با اما و اگر های فراوان.

ضمن اینکه اقتدار و آزادی عمل کشوری مستقلی بنام ایران؛ با وجود چنین قیدی مورد خدشه قرار گرفته است.

حال باید منتظر متن اصلی و نتیجه یِ عملیِ توافق ماند و دید؛ آیا این وعده و وعید ها از جنس وعده های توافق ژنو و لوزان است؛ و یا واقعا تحولی چشمگیر در قبال تعطیلی بخش های مهمی از صنعت هسته ای و از بین بردن دستاورد های استراتژیک حاصل خواهد شد.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : گزاره برگ، فکت شیت، ابهام، توافق، جامع، مذاکره، برجام،
لینک های مرتبط :


مصاحبه ی نفر دوم تیم هسته ای کشور را که دیدیم؛ گویی آوار شد آهسته آهسته بر سرم، سقف چهل چراغ مذاکره ی با کدخدا. مبهوت ماندم، اندر تناسب خطوط قرمز و لطیفه های عراقچی؟

گویی رهبر فرزانه انقلاب، روضه ی هسته ای خوانده و تدبیر، دلش نرم نشده. از پای منبر که برخواست، بی آنکه یاد تشنگی طفلان حسین (ع) کند؛ لا جرعه سر کشیده پپسی یخ را و ندیده است، نیازی به یادآوری لبان خشکیده ی فرزند زهرا (س).

به همین سادگی!

انگار نه انگار، مملکت قانونی دارد و آنان که بر منصبِ شان؛ رای داده اند، توقع قانون مداری داشتند. مگر نه اینکه با شعار احیای قانون و بدگویی اخلافِ قانون گریز پیش، بدین جا رسیده اند؟ حال چه شده، که قانون را مخل هدف یافته اند؟

در حضورت، با آب و تاب به میخ کوفته و؛ از حق مجلس، در رد، و یا تصویب توافق احتمالی سخن می رانند؛ هنوز پلک به هم نگذارده؛ وارونه نعل می زنند و، حق می شود پشیز؛ ... اگر رد کند رهبری و مجلس؛ توافق را!

سید عباس عراقچی، می گوید ترجیح می دهیم دست خالی برگردیم؛ تا توافقی بد کنیم؛ توافق نداریم و امضا نمی کنیم ذیل آن را، تا مراحل قانونی در مجلس طی شود. دل گرم می شوی و افتخار می کنی به غیرت شان.

هنوز غوطه ورِ شیرینی قندِ آب شده ی دلت هستی، که میخکوب صندلی می شوی! می گوید امضای توافق نزد ما، همان مهر تایید قطعنامه ی شورای امنیت است، پای توافق.

-          آب دهانم را بلعیده و می پرسم؛ چه وقت؟

-          نه گذاشت، نه برداشت؛ به محض حصول توافق در وین!

-          یعنی پس از همین شانزدهم؟

-          اگر بشود!

با خودم گفتم؛ مگر می گذارید نشود!

نمی دانم پارادوکس امضا توسط شورای امنیت سازمان ملل و عدم امضا، تا تایید مجلس را چگونه هضم کنم؟ نه آن احترام به مجلس و نه این سلب اختیارش!

تازه خط و نشان هم می کشند: قطعنامه صادر شود، الزام آور است نزد بین الملل تعهداتمان و؛ عواقب دارد سنگین، تمرّد از آن؛ لکن اگر مجلس نظر نداشت؛ گردن می نهیم به رای پارلمان!

نمی دانم چرا می پیچانند قصه را؟

درایور تاکسی و چرخ لبویی که هیچ؛ نزد ایشان اساسا تجانسی میان سیاست خارجی و مجلس نیست. رهبری هم که بماند؛ خودش معترف، به نبود دیپلمات است و اختلاف درکش با زبان دیپلماسی، عیان!

پس می توان، تحریم را هم پیچاند! کسی به کسی نیست که؟!

روز امضا؛ روز اعلام؛ روز اجرا و ...

آنقدر روز روز می کنیم، که نسیان بگیرند؛ چه روزی، چه باید لغو شود.

و یا بهتر؛ ... اساسا عطایش را به لقایش ببخشند.

خط اصلیِ روز امضای توافق و، لغو همزمان تحریم بانکی؛ مالی و اقتصادی را که با حذف امضای پای توافق؛ کله پا کردیم! مابقی را هم با کلک همزمانی!

آخر شما چه می دانید؛ اجرای تعهدات ما زمان بر است؛ و امضای حریف پای معلق کردن تحریم، محتاج ثانیه. همزمانی اینها سخت است؛ کار می کنیم پشت میز مذاکره و، راه کار نوین ارایه میدهیم؛ اصلا نخود سیاه می دانی چیست؟

20 صفحه متن اصلی است و 50 صفحه ضمایم؛

ببین امریکا چه مهربان است؛

چند وقتی، بیش نیست، که دور یک میز نشسته ایم، اما همان روز های اول مرا abbass صدا کردند و دیگری را Dear javad Joon!؛ تازه کجایش را دیده ای، آنقدر مسئولیت پذیرند، که حتی به مشکلات خانوادگی امان هم اشراف دارند!

اصلا چه کسی گفته کدخدا بد عهد است و بد خواه ؟!

بیش از نیم قرن است؛ که در توهم اید!





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : مصاحبه، عراقچی، توافق، برجام، قطعنامه، شورای امنیت، تحریم،
لینک های مرتبط :


جمع بندی سخنان تیم مذاکره کننده نشان از محدودیت توسعه ایران، حداکثر تا ماشین مدل IR-8 دارد. سید عباس عراقچی قبل از عزیمت به ژنو در مصاحبه با خبرگزاری صدا و سیما گفت: پس از ماه‌ها مذاکره، طرف‌های مقابل در نهایت پذیرفتند که تحقیق و توسعه روی ماشین‌های پیشرفته ادامه یابد.

وی با ذکر نام چند مدل سانتریفیوژ؛ مدلهای پیشرفته را تنها مختص به این نمونه­ ها دانسته و ادامه میدهد: آنچه از روز نخست خط قرمز کلیدی بوده این است که کار روی «این» سانتریفیوژها نباید متوقف شود. همچنانکه در توافق لوزان تصریح شد، در توافق نهایی خواهید دید این موضوع مکتوب خواهد شد که تحقیق و توسعه روی ماشین‌های IR-6, IR-5, IR-4 و IR-8 طبق برنامه ای که خود ما برای تکمیل و توسعه این ماشین‌ها داریم ادامه خواهد یافت. 

فارغ از مذاکرات هسته ای، طبیعی است با در نظر گرفتن امکان تست دقیق سانتریفیوژ نسل هشتم و موفقیت در این زمینه، ایران طی 10 سال آینده به مدل های جدید تری از سانتریفیوژ دست پیدا کند.

بیانیه لوزان می گوید؛ تحقیق و توسعه ایران، طبق برنامه­ ی توافق شده بر روی گستره و برنامه ی سانتریفیوژ ها، انجام خواهد شد.

همانطور که در نوشته ی پیشین آمد، رابرت آینهورن معتقد است محدودیت های اعمال شده بر تحقیق و توسعه سانتریفیوژهای پیشرفته ایران چنان دست و پا گیر است که با وجود امکان تست و بکارگیری آنها؛ دانشمندان ایرانی پس از پایان محدودیت های 10 ساله، قادر به تضمین عملکرد صحیح آنها نخواهند بود.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : توافق، سانتریفیوژ، IR-8، توقف، تحقیق، توسعه، عراقچی،
لینک های مرتبط :


یکشنبه 31 خرداد 1394 :: نویسنده : احمد.ش

مصاحبه ی دکتر ظریف با روزنامه ی دنیای اقتصاد حاوی نکات پر اهمیت؛ و البته تاسف آوری است. نکاتی که سطحی نگری رئیس تیم مذاکره کننده هسته ای کشور را به رخ هر خواننده ای می کشد.

دکتر ظریف به روال چندی پیش؛ مجددا دست به تحریف تاریخ زده و مدعی می شود پرونده هسته ای ایران در دو تاریخ سپتامبر 2003 و نوامبر 2011 به عنوان موردی خاص در آژانس بین المللی انرژی اتمی، مطرح و در نوامبر 2004 به سمت حل شدن پیش رفته است. در صورتی که گفته ایشان در خصوص حرکت به سمت حل شدن پرونده هسته ای ایران، در اواخر عمر دولت اصلاحات و تصدی گری دکتر روحانی بر دبیری شورای عالی امنیت ملی را، واقعی تلقی کنیم؛ لازم است به رئیس دستگاه دیپلماسی یادآور شویم؛ در تاریخ یادشده و پس از توافق های ننگین سعدآباد، بروکسل و پاریس؛ تروئیکای اروپا خواستار تعطیلی کامل صنعت هسته ای ایران شد.

لذا جا دارد جناب ظریف به این سوال پاسخ دهد؛ آیا پس از تعطیلی صنعت هسته ای کشور؛ و پذیرفتن بدون چون و چرای خواسته های اروپا؛ دلیلی برای عادی نشدن پرونده هسته ای ایران در شورای حکام وجود داشت؟

وی بر خلاف خط قرمز رهبر فرزانه انقلاب، که روابط ایران و آژانس را متعارف و غیر فوق العاده می خواهند؛ در خصوص دسترسی های مضاعف که در بیانیه! لوزان آمده؛ می گوید بالاخره باید به سمت روشی که از نظر بین المللی مورد قبول است پیش برویم؛ آنها چه می گویند مهم نیست، آنچه بر اساس مقررات بین المللی انجام خواهد شد مهم است!

به راستی انسان عاقل چند بار از سوراخی گزیده می شود؟ در توافق ژنو علی رغم تکذیب های مکرر تیم ایرانی؛ 92% از ادعاهای ذکر شده در گزاره برگ امریکا، عملی شد؛ در مقطع سالهای 82 تا 84 با وجود تعریف خصوصیِ البرادعی از تعلیق، که تنها شامل عدم تزریق گاز به سانتریفیوژ بود؛ طی تعریف رسمی آژانس، این تعلیق شامل همه ی صنعت هسته ای، یعنی گاز دهی به سانتریفیوژ؛ قطعه سازی؛ UCF؛ نطنز و ... شد. لذا مشخص نیست چرا دکتر ظریف از گذشته درس نمی گیرد؟

اما تاسف بار ترین نکته؛ قبول دربستِ خواسته امریکایی ها به بهانه عدم دخالت در مقررات داخلی آن کشور است. ایشان نسبت به لغو و یا تعلیق تحریم ها اظهار می دارد "ما کاری به مقررات داخلی آمریکا نداریم. دولت آمریکا باید اجرای تحریم‌ها را لغو کند"

آیا باقی ماندن زیر ساخت تحریم ها، که همانا قوانین کنگره و دولت امریکا محسوب می شود؛ عقلانی است؟ آیا دولت فعلی و یا دولت آینده امریکا به استناد همین قوانین، قادر به اجرای مجدد تحریم های لغو شده نخواهد بود؟ چرا بر خلاف قوانین داخلی ایران، دکتر ظریف از جانب مجلس، قول اجرای پروتکل الحاقی را به امریکا داده است؟ آیا با وجود چنین موضوعی؛ تصور دخالت یکجانبه امریکا در امور داخلی ایران؛ نظریه ای واهی است؟

این درحالی است که ظریف در تناقضی آشکار اصرار دارد، تحریم های شورای امنیت سازمان ملل، بر اساس بند 41 فصل هفتم منشور؛ حذف شود. (یکی از تبعات چنین حالتی این خواهد بود، که ایران بطور رسمی می پذیرد؛ تهدیدی بر علیه صلح جهانی است.)

متاسفانه بر اساس اعتماد به دشمن؛ دکتر ظریف در عباراتی تامل بر انگیز می گوید "من یقین دارم که اگر توافقی صورت بگیرد هیچ دولتی در آمریکا توان نقض آن توافق را نخواهد داشت و اگر توافق را نقض بکند، کسی در دنیا به آن اقدام وقعی نخواهد گذاشت"

گویا دکتر در جهانی آرمانی قدم گذاشته!

ایشان فراموش کرده اند در جریان آزاد سازی گروگان های امریکایی در لبنان، کدخدا گفت "حسن نیت، حسن نیت می آورد" لیکن پس از گذشتن خرش از پل؛ آشکارا به ریش ایشان و رئیس جمهور وقت خندیدند!

فراموش کرده اند به راحتی آب خوردن هواپیمای مسافربری ایران را سرنگون کردند؛ و جهانیان به روی مبارک خویش هم نیاوردند.

فراموش کرده اند، امریکایی ها شلیک موشک به سوی هواپیمای مسافربری را؛ اشتباه خواندند، لیکن به فرمانده ناو وینسنز مدال افتخار دادند! و دنیا وقعی ننهاد؟

فراموش کرده اند به بهانه ی واهی سلاح کشتار جمعی؛ عراق را اشغال و مردم این سرزمین را به خاک سیاه نشاندن؛ و سازمان ملل، جز همراهی کاری کرد؟

بد نیست جناب ظریف کمی هم از دنیای ایده آل فاصله گرفته و واقعیات حاکم بر جهان را درک کنند. به راستی قانون حاکم بر سازمان ملل، مصداق واقعی قانون جنگل نیست؟ آیا اعتماد به این قانون، نتیجه ای غیر از شکست و مرگ، در پی خواهد داشت؟





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : ظریف، اعتماد، دشمن، توافق، ژنو، لوزان، فراموش،
لینک های مرتبط :


یکی از موارد توافق شده در لوزان، اجرای داوطلبانه پروتکل الحاقی است. در این بیانیه!؛ یک سلسله اقدامات برای نظارت بر مفاد برجام مورد توافق قرار گرفت؛ این اقدامات شامل انجام کد اصلاحی 3.1 و اجرای موقتی (داوطلبانه) پروتکل الحاقی است.

روزهای ابتدایی پس از توافق؛ اجرای داوطلبانه پروتکل برایم مانوس نبود. چرا که آذر ماه 84 ، مجلس شورای اسلامی قانونی از تصویب گذراند، و دولت را ملزم نمود در صورت ارجاع و یا گزارش پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت، کلیه همکاری های فراپادمانی خود با آژانس بین المللی انرژی اتمی را به حال تعلیق در آورد.

طبیعی است تنها راهکار لغو قانون مجلس، تصویب مجدد مصوبه در صحن است. لذا دولت مکلف بوده؛ و اجازه همکاری فراپادمانی با آژانس را ندارد.

هرچند بخشهای مهمی از توافق ژنو و سه مدالیته فی مابین ایران و آژانس؛ همچون بازدید از معادن اورانیوم، بازدید از مراکز اسمبل سانتریفیوژ، تولید چرخنده سانتریفیوژ و محلهای نگهداری آن؛ بازدید از مرکز تولید آب سنگین خنداب؛ یا حتی بازدید از راکتور آب سنگین اراک را، می بایست در زمره همکاری های فراپادمانی و حتی اجرای دقیق بندهای پروتکل الحاقی محسوب کرد. لیکن در اجرای مفاد یادشده، سخن صریحی از اجرای پروتکل الحاقی به میان نیامده است.

توافق ژنو به عنوان مطلع انجام مذاکرات نیز؛ اجرای پروتکل الحاقی را موکول به تصویب مجلس کرده است؛ اما صراحت لوزان، جنسی متفاوت ارایه می دهد. لذا این سوال بطور جدی مطرح می گردد؛ آیا مذاکره کنندگان ارشد هسته ای، خود را ملزم به اجرای توافق در چارچوب قوانین جاری کشور می دانند؟

سید عباس عراقچی دو روز پس از توافق لوزان در گفتگوی ویژه خبری ضمن تفکیک اجرای دایم و موقت پروتکل الحاقی می گوید؛ ما از طرف مجلس حق دادن قولِ تصویب پروتکل الحاقی را نداریم؛ لیکن به عنوان دولت اجازه اجرای موقت آن تا زمان تصویب مجلس را داریم. با توجه به اینکه قدمت حضور عراقچی در ترکیب تیم هسته ای؛ به دولت هشتم تا کنون باز می گردد؛ توقع اطلاع از مصوبه الزام دولت به تعلیق همکاری فراپادمانی، توقع غریبی نیست.

 تاکید مجدد هدایت کننده ارشد تیم هسته ای نیز، سه روز پس از توافق لوزان در برنامه نگاه یک سیما؛ مهر تضمینی بر اجرای فرا قانونی پروتکل الحاقی توسط دولت است. ظریف قول فراهم کردن دسترسی به پروتکل الحاقی تا زمان تصویب مجلس را می دهد.

وعده و تضمین اجرای پروتکل الحاقی، در کنار عبور چندین باره از خطوط قرمز و یا تغییر نام توافق به منظور نادیده انگاشتن اصل 77 قانون اساسی، نگرانی های جدی در خصوص عبور تیم مذاکره کننده بطور اخص؛ و دولت یازدهم بطور اعم را، از قوانین جاری کشور تشدید؛ و تشکیک های فراوانی نسبت به تعریف و تمجید رئیس دولت حقوقدان از تیم هسته ای ایجاد می کند.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : توافق، لوزان، مصوبه، مجلس، تعلیق، داوطلبانه، پروتکل الحاقی،
لینک های مرتبط :


یکشنبه 10 خرداد 1394 :: نویسنده : احمد.ش

گزاره برگ امریکایی یا همان (Fact Sheet)؛ یکی از چالش های مذاکرات هسته ای دولت یازدهم می باشد. دکتر ظریف به عنوان وزیر امور خارجه و مسئول تیم مذاکره کننده ایران؛ در موارد مختلف پس از توافق ژنو و بیانیه لوزان؛ استناد به گزاره برگ امریکا در داخل کشور را، عملی ناصواب دانسته و به آن معترض شد. دو مورد از شاخص ترین موضعگیری های دکتر ظریف پس از توافق ژنو به قرار ذیل است:

اولین موضع که به صورت غیر مستقیم طرح شد؛ مربوط به تاریخ  04/09/1392 می باشد: "از همه ی دوستان انتظار داریم فضا سازی تبلیغاتی طرف های مذاکره را درست تشخیص دهند که با تمامی ابزارهای خود از لحظاتی پس از مذاکره دست بکار شدند تا ناکامی های طبیعی خود در روند تفاهم و اجماع سازی متقابل را کمرنگ کرده و حتی وارونه جلوه دهند."

اما موضع دوم خطاب به دانشجویان در تالار علامه امینی دانشگاه تهران در تاریخ 12/09/1392 صورت پذیرفت: "نباید اجازه دهیم برای ما تصمیم بگیرند و خط فکری درست کنند و اجازه ندهیم اجماع داخلی ما را با دروغ پردازی خراب کنند. چرا برخی فکت شیت کاخ سفید را مبنا قرار می دهند و اصل برنامه برای اقدام را مبنا قرار نمی دهند.

ما در مقابل خارجی ها می گوییم که باید اعتماد مردم را جلب کنند چرا شما از طرف خارجی ها حرف می زنید؟

این دانشجویان محترم نکاتی را مطرح کردند اگر مبنای شما «فکت شیت» کاخ سفید است به همان مراجعه کنید بدانید که ما هم بلدیم مغلطه کنیم و اگر نگرانیم به خاطر این است که از گفتمان صحیح استفاده کنیم.

مذاکره در اتاق مذاکره صورت می گیرد نتیجه مذاکره را من بیرون دادم، آمریکایی ها "فکت شیت" دادند ما با این اعتقاد که خدا مذاکرات را ضبط می کند پشت میز مذاکره نشسته ایم و امیدواریم این مذاکرات روزی منتشر شود.

من به شما قول می دهم تا پایان کار به شما دروغ نخواهم گفت.

من فکر می کنم تندروها بدون اینکه بخواهند یک صدا هستند نه اینکه بخواهند، نه اینکه من متهم بکنم. رهبر انقلاب فرمودند: مذاکره کنندگان فرزندان انقلاب هستند بعضی وقتها این طور می شود که گروهی از این طرف فکر می کنند منافع از بین رفته و گروه دیگر از خارج فکر می کنند منافع آنها نیز از بین رفته لذا واقعاً هم صدا می شوند.

دوستان سعی نکنند طعم شیرین مقاومت را در ذائقه ملت تلخ کنند."

پس از بیانیه لوزان و انتشار گزاره برگ امریکا؛ مجددا مسئول سیاست خارجه همان خط پیشین را سرلوحه ساخت؛ و از عدم اعتماد به تیم مذاکره کننده شکایت کرد. اما به راستی چه مقدار از مطالب مطروحه در گزاره برگ امریکایی پس از توافق ژنو نزدیک به واقعیت بود؟

مشخص کردن میزان صحت و سقم و یا دروغِ گفتار امریکا در گزاره برگ توافق ژنو؛ می تواند چراغ راهی برای درک درست و تحلیل واقعیت های گزاره برگ امریکا پس از بیانیه لوزان باشد.

جداول ذیل، کلیه موارد مطرح شده در گزاره برگ توافق ژنو را به صورت ریز بیان کرده و انطباق آن را به چهار موضوع ذیل مورد بررسی قرار می دهد:

1- آیا ادعای امریکا اجرا شد؟ (چگونگی اجرای ادعای امریکا)

2- اجرای ادعای امریکا به نفع کدام طرف توافق بود؟ (نتیجه حاصل از ادعا)

3- آیا ادعای امریکا با توافق ژنو منطبق بود؟ (نوع انطباق با متن توافق ژنو)

 

4- دولت تدبیر و امید چه موضعی در مقابل ادعای مطرح شده از سوی امریکا اتخاذ نمود؟ (نوع مواجهه دولت تدبیر و امید)

و در پایان نمودار آماری چهار محور یاد شده؛ درج گردید.

سعی بر آن بود، حتی الامکان نتایج الف – مستند باشد ب- استناد به سخنان تیم ایرانی در بازه زمانی یک ماه پس از توافق صورت گیرد. (سوم آذر تا سوم دی 1392) چرا که طبیعی است عکس العمل های اولیه دارای ارزش بوده و با گذشت زمان و اجرایی شدن توافق؛ امکان تغییر اظهار نظرها محتمل است. لذا تنها در موضوعات غیر ممکن و یا بدون سند؛ نسبت به ارجاع، غیر از تاریخ مذکور اقدام شد.

  • با توجه به حجم زیاد و عدم امکان درج جدول و رفرنس ها؛ لطفا نسبت به دانلود فایل PDF پژوهش از اینجا اقدام فرمایید.

اما جالبترین بخش پژوهش، نمودارهای  آمار آن است که در پی می آید.



چگونگی اجرای ادعای امریکا


نتیجه حاصل از ادعا


نوع انطباق با توافق ژنو


نوع مواجهه دولت تدبیر و امید


  • با توجه به حجم زیاد و عدم امکان درج جدول و رفرنس ها؛ لطفا نسبت به دانلود فایل PDF پژوهش از اینجا اقدام فرمایید.




نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : توافق، ژنو، واقعیت، پژوهش، Fact Sheet، پسا توافق، گزاره برگ،
لینک های مرتبط :




 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب
 
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات