درباره وبلاگ


رهبر فرزانه ی انقلاب: این جوانها را باید حفظ کرد، [نباید] با عناوین گوناگونی بخواهیم این جوانهای مؤمن را طَرد کنیم و منزوی کنیم؛ که البته منزوی هم نمیشوند.

مدیر وبلاگ : احمد.ش
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پایگاه خبری تحلیلی «ایران هسته ای»
» تهیه و تنظیم:خادم الشهداء
دلنوشته های سربازی برای ولایت
تحلیل مسایل روز از نگاه نویسنده
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM

رهبر فرزانه انقلاب در حالی هیئت مذاکره کننده را با واژهای ژرفی همانند «امین، غیور، شجاع، متدیّن و دارای غیرت ملی» توصیف فرمودند؛ که کمتر کسی تصور چنین حمایت سرسختانه ای، از سوی ایشان را داشت. چرایی چنین حمایتی، موضوع نوشتار نیست؛ لیکن زمانی که دیگران با بیان جملاتی شاذ، آب خوردن، حل مشکل ازدواج و بسیاری از موارد دیگر را به رفع تحریم گره زده و عملا پشت تیم هسته ای را، در شرایط حساس مذاکراتی خالی کردند؛ حمایت های رهبری معنی و مفهوم خاصی می یابد.

مرور رفتار هیئت مذاکره کننده؛ بیانگر عدم التزام ایشان به خطوط قرمز ترسیم شده رهبری؛ و زیر پا گذاردن چندین باره ی آن است. از این جمله می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

1-     عدم التزام به خط قرمز یک مرحله ای بودن توافق، با انجام توافق سیاسی لوزان.

2-     عدم التزام به سطح غنی سازی 190 هزار سو، برای تامین سوخت نیروگاه بوشهر.

3-     عدم التزام به زمانبندی غنی سازی 190 هزار سو.

4-     عدم التزام به مصاحبه با شخصیت ها و دانشمندان.

5-     عدم التزام به انجام مذاکره، فقط در موضوع هسته ای.

6-     عدم التزام به انجام مذاکره فقط در سطح وزیر خارجه.

7-     عدم التزام به لغو تحریم ها هنگام امضای توافق.

8-     عدم التزام به غیر قابل تفسیر بودن توافق.

9-     عدم التزام به بازگشت پذیر بودن تعهدات ایران.

10- عدم التزام به منوط نشدن لغو تحریم ها به اجرای تعهدات از سوی ایران.

11- عدم التزام عملی به حفظ تشکیلاتی که دشمن قادر به تخریب آن نیست (فردو).

12- عدم التزام به تعطیل نشدن دستاوردهای هسته ای.

13- عدم التزام به محدود نشدن بلند مدت برنامه هسته ای.

14- عدم التزام به محدود نشدن تحقیق و توسعه.

15- عدم التزام به جلوگیری از نفوذ دشمن به حریم دفاعی به بهانه ی نظارت.

16- عدم التزام به نپذیرفتن نظارت و بازرسی های غیر متعارف.

17- عدم التزام به فوق العاده نشدن روابط آژانس با ایران.

18- عدم التزامِ عملی به باقی ماندن راکتور آب سنگین اراک.

لذا با وجود چنین شرایطی؛ آیا جا ندارد هیئت مذاکره کننده قدردان رهبری باشد، که نه تنها ایشان را به علت عدول از خطوط قرمز مصرح، توبیخ نکردند؛ بلکه ضمن باز شماری این خطوط، در شرایط حساس کنونی، معادله جاری مذاکره را به نفع تیم ایرانی تغییر دادند؟

امید است هیئت مذاکره کننده؛ ضمن التزام عملی به خطوط قرمز؛ پاسخ شایسته ای به اعتماد رهبری و مردم ایران اسلامی دهد. ان شاءالله





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : اعتماد، رهبر، تیم، هیئت، مذاکره، خط قرمز، عدول،
لینک های مرتبط :


یکشنبه 31 خرداد 1394 :: نویسنده : احمد.ش

مصاحبه ی دکتر ظریف با روزنامه ی دنیای اقتصاد حاوی نکات پر اهمیت؛ و البته تاسف آوری است. نکاتی که سطحی نگری رئیس تیم مذاکره کننده هسته ای کشور را به رخ هر خواننده ای می کشد.

دکتر ظریف به روال چندی پیش؛ مجددا دست به تحریف تاریخ زده و مدعی می شود پرونده هسته ای ایران در دو تاریخ سپتامبر 2003 و نوامبر 2011 به عنوان موردی خاص در آژانس بین المللی انرژی اتمی، مطرح و در نوامبر 2004 به سمت حل شدن پیش رفته است. در صورتی که گفته ایشان در خصوص حرکت به سمت حل شدن پرونده هسته ای ایران، در اواخر عمر دولت اصلاحات و تصدی گری دکتر روحانی بر دبیری شورای عالی امنیت ملی را، واقعی تلقی کنیم؛ لازم است به رئیس دستگاه دیپلماسی یادآور شویم؛ در تاریخ یادشده و پس از توافق های ننگین سعدآباد، بروکسل و پاریس؛ تروئیکای اروپا خواستار تعطیلی کامل صنعت هسته ای ایران شد.

لذا جا دارد جناب ظریف به این سوال پاسخ دهد؛ آیا پس از تعطیلی صنعت هسته ای کشور؛ و پذیرفتن بدون چون و چرای خواسته های اروپا؛ دلیلی برای عادی نشدن پرونده هسته ای ایران در شورای حکام وجود داشت؟

وی بر خلاف خط قرمز رهبر فرزانه انقلاب، که روابط ایران و آژانس را متعارف و غیر فوق العاده می خواهند؛ در خصوص دسترسی های مضاعف که در بیانیه! لوزان آمده؛ می گوید بالاخره باید به سمت روشی که از نظر بین المللی مورد قبول است پیش برویم؛ آنها چه می گویند مهم نیست، آنچه بر اساس مقررات بین المللی انجام خواهد شد مهم است!

به راستی انسان عاقل چند بار از سوراخی گزیده می شود؟ در توافق ژنو علی رغم تکذیب های مکرر تیم ایرانی؛ 92% از ادعاهای ذکر شده در گزاره برگ امریکا، عملی شد؛ در مقطع سالهای 82 تا 84 با وجود تعریف خصوصیِ البرادعی از تعلیق، که تنها شامل عدم تزریق گاز به سانتریفیوژ بود؛ طی تعریف رسمی آژانس، این تعلیق شامل همه ی صنعت هسته ای، یعنی گاز دهی به سانتریفیوژ؛ قطعه سازی؛ UCF؛ نطنز و ... شد. لذا مشخص نیست چرا دکتر ظریف از گذشته درس نمی گیرد؟

اما تاسف بار ترین نکته؛ قبول دربستِ خواسته امریکایی ها به بهانه عدم دخالت در مقررات داخلی آن کشور است. ایشان نسبت به لغو و یا تعلیق تحریم ها اظهار می دارد "ما کاری به مقررات داخلی آمریکا نداریم. دولت آمریکا باید اجرای تحریم‌ها را لغو کند"

آیا باقی ماندن زیر ساخت تحریم ها، که همانا قوانین کنگره و دولت امریکا محسوب می شود؛ عقلانی است؟ آیا دولت فعلی و یا دولت آینده امریکا به استناد همین قوانین، قادر به اجرای مجدد تحریم های لغو شده نخواهد بود؟ چرا بر خلاف قوانین داخلی ایران، دکتر ظریف از جانب مجلس، قول اجرای پروتکل الحاقی را به امریکا داده است؟ آیا با وجود چنین موضوعی؛ تصور دخالت یکجانبه امریکا در امور داخلی ایران؛ نظریه ای واهی است؟

این درحالی است که ظریف در تناقضی آشکار اصرار دارد، تحریم های شورای امنیت سازمان ملل، بر اساس بند 41 فصل هفتم منشور؛ حذف شود. (یکی از تبعات چنین حالتی این خواهد بود، که ایران بطور رسمی می پذیرد؛ تهدیدی بر علیه صلح جهانی است.)

متاسفانه بر اساس اعتماد به دشمن؛ دکتر ظریف در عباراتی تامل بر انگیز می گوید "من یقین دارم که اگر توافقی صورت بگیرد هیچ دولتی در آمریکا توان نقض آن توافق را نخواهد داشت و اگر توافق را نقض بکند، کسی در دنیا به آن اقدام وقعی نخواهد گذاشت"

گویا دکتر در جهانی آرمانی قدم گذاشته!

ایشان فراموش کرده اند در جریان آزاد سازی گروگان های امریکایی در لبنان، کدخدا گفت "حسن نیت، حسن نیت می آورد" لیکن پس از گذشتن خرش از پل؛ آشکارا به ریش ایشان و رئیس جمهور وقت خندیدند!

فراموش کرده اند به راحتی آب خوردن هواپیمای مسافربری ایران را سرنگون کردند؛ و جهانیان به روی مبارک خویش هم نیاوردند.

فراموش کرده اند، امریکایی ها شلیک موشک به سوی هواپیمای مسافربری را؛ اشتباه خواندند، لیکن به فرمانده ناو وینسنز مدال افتخار دادند! و دنیا وقعی ننهاد؟

فراموش کرده اند به بهانه ی واهی سلاح کشتار جمعی؛ عراق را اشغال و مردم این سرزمین را به خاک سیاه نشاندن؛ و سازمان ملل، جز همراهی کاری کرد؟

بد نیست جناب ظریف کمی هم از دنیای ایده آل فاصله گرفته و واقعیات حاکم بر جهان را درک کنند. به راستی قانون حاکم بر سازمان ملل، مصداق واقعی قانون جنگل نیست؟ آیا اعتماد به این قانون، نتیجه ای غیر از شکست و مرگ، در پی خواهد داشت؟





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : ظریف، اعتماد، دشمن، توافق، ژنو، لوزان، فراموش،
لینک های مرتبط :




 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب
 
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات