درباره وبلاگ


رهبر فرزانه ی انقلاب: این جوانها را باید حفظ کرد، [نباید] با عناوین گوناگونی بخواهیم این جوانهای مؤمن را طَرد کنیم و منزوی کنیم؛ که البته منزوی هم نمیشوند.

مدیر وبلاگ : احمد.ش
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پایگاه خبری تحلیلی «ایران هسته ای»
» تهیه و تنظیم:خادم الشهداء
دلنوشته های سربازی برای ولایت
تحلیل مسایل روز از نگاه نویسنده
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM

بر خلاف خوشبینی های مفرط دولت یازدهم، شواهد و قراین نشان از گزارش ناصواب و دو پهلوی مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی در خصوص پرونده واهی PMD، یا همان ابعاد احتمالی نظامی برنامه هسته ایران دارد -که البته بر مبنای استدلال منتقدان، دور از انتظار نبود- لیکن آنچه باعث تامل است، نوع برخورد اعضای هیئت مذاکره کننده با مصاحبه آمانو می باشد.

مدیرکل آژانس در آخرین اظهار نظر رسمی خود اعلام کرد: "گزارش وی به نتیجه قطعی درباره موضوع فعالیتهای هسته‌ ای گذشته ایران نخواهد رسید؛ این موضوعی نیست که بتوان آن را با بله یا خیر پاسخ داد".

هرچند اعضای هیئت در انتقال پیام دقیق و صحیحِ "یا برجام یا PMD" به حریف، یکپارچه عمل نمودند؛ اما عقب نشینی مقابل سخنان آمانو را می توان به عنوان نقطه منفی و روزنه گزیده شدن نظام در آینده تلقی کرد. در این راستا کلید واژه "آمانو تصمیم گیرنده نیست، بلکه شورای حکام باید پرونده ابعاد احتمالی نظامی ایران را مختومه کند"، نُقل کلام اعضای مذاکره کننده گشته؛ حال آنکه اگر مبنی را، صحت گفتار هیئت مذاکره کننده قرار دهیم و به واقع، شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی در جلسه آتی خود پرونده PMD را ببندد؛ لکن نمی توان از کنار گزارش مدیرکل به عنوان نقطه مبهم و دو پهلو که در حافظه ی آژانس به عنوان سند ثبت می شود، به راحتی گذشت؛ چرا که این گزارش بطور حتم و یقین می تواند در آینده به عنوان مستمسکی مورد سوءاستفاده دشمنان قرار گیرد.

لذا کوتاهی  و عدم عکس العمل مناسب در برابر گزارش دو پهلوی آمانو، مفهومی جز باز گذاردن راه دشمن به منظور بهانه جویی در آینده ندارد؛ و لازم است دولت یازدهم همانند موضع "یا برجام یا PMD"، برخوردی یکپارچه و مستحکم در برابر آن اتخاذ کند.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : برجام، PMD، ابعاد احتمالی نظامی، گزارش، آمانو، دو پهلو، اشتباه،
لینک های مرتبط :


هر چند منتقدان توافق هسته ای همچون موافقان برجام، عقیده ای به بستن پرونده PMD یا همان ابعاد احتمالی نظامی توسط آژانس نداشته و ندارند؛ لکن دولت و تیم مذاکره کننده همانند دیگر موضوعات، ارزشی برای دلواپسی ها قایل نشد؛ و دست بر قضا، مجلسِ دکتر لاریجانی نیز، نه تنها از خرد جمعی کمیسیون برجام استفاده نکرد، بلکه به نوعی ضمن برطرف کردن موانع قانونی، دولت را ملزم به اجرای بی چون و چرای توافق کرد؛ به تعبیر صریح تر؛ با دستانی قدرتمند، دولت چشم بسته را به سوی اجرای برجام، هُل داد!

با این همه؛ رهبر فرزانه و حکیم انقلاب، به تاسی از سلوک پیامبرِ عظیم الشأن و ائمه هدی؛ ضمن باز گذاردن مسیر اجرای نظر دولت و مجلس؛ الزاماتی را جهت تبدیل تهدیدِ برجام به فرصت؛ پیش پای مجریان نهاد. در شرط سوم ایشان آمده: "اقدامات مربوط به آنچه در دو بند بعدی آمده است [نوسازی راکتور اراک و معامله اورانیوم غنی شده]، تنها هنگامی آغاز خواهد شد که آژانس، پایان پرونده ‌ی موضوعات حال و گذشته (PMD) را اعلام نماید."

تدبر در تنظیم شرط مذکور؛ اوج هوشمندی و ذکاوت ولی امر را هویدا می کند؛ زیرا دشمنی که در عین نیاز به توافق، نشان داده بالقوه، قصدی برای مختومه کردن پرونده PMD ندارد، در دو راهی بستن پرونده ابعاد احتمالی نظامی و یا ادامه برجام گرفتار می شود.

نتیجه طبیعی چنین رویکردی از دو حال خارج نیست. اگر غرب تن به مختومه کردن پرونده PMD دهد، پیروزی بزرگی که دیپلمات های قهار دولت یازدهم توان کسب آن را نداشته و تنها دل به امیدواری حل آن بسته بودند؛ نصیب ایران اسلامی خواهد شد؛ و یا در صورت تخطی؛ بد عهدی امریکا و بهانه بودن موضوعی بنام هسته ای -که دشمن قصدی برای پایان آن ندارد-، دوباره آشکار می گردد. لذا طبیعی است که رویت بیش از پیش نیت دشمن برای کسانی که خود را به خواب زده اند؛ و توقف اجرای برجام، قبل از نابودی داشته های نظام؛ کسب پیروزی مضاعفی خواهد بود.

شرطی که هر دو سر آن؛ پیروزی برای ایران اسلامی است.




نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : PMD، ابعاد احتمالی نظامی، شرط، رهبری، الزام، پیروزی، آژانس،
لینک های مرتبط :


جمعه 24 مهر 1394 :: نویسنده : احمد.ش

طی نقشه راهِ فی مابین ایران و آژانس بین المللی انرژی اتمی؛ مقرر شد، آژانس با دریافت حساس ترین اطلاعات ایران، پرونده پر حاشیه PMD یا همان، ابعاد احتمالی نظامی هسته ای ایران را مختومه کند. کیسی که حتی دولت بنفش نیز، بعلت شور شدن آشِ خلف وعده یوکو آمانو در مدالیته سوم، حاضر به ادامه همکاری با آژانس نشد.

لکن دیپلمات های قهار وزارت خارجه که مورد وثوق خاص دکتر روحانی می باشند، با توجیهِ تنگنای پیش روی امریکا ! و ناگزیری کدخدا به خاتمه PMD !!، دست به ریسک خطرناکی زده و اطلاعات جامعی که در بهار 93 حاضر نشدند، بخش کوچکی از آن را  در اختیار آژانس قرار دهند؛ یکجا به جاسوسان آژانس بین المللی انرژی اتمی واگذار کردند.

حال که دست ایران از اطلاعات مهمی که عمده ی آنها، در حیطه امور بکلی سری نظامی بوده؛ خالی شده و دشمن بر آنها اشراف دارد. همچنین آژانس، مهر تایید بر همکاری کامل ایران در زمینه ارایه اطلاعات زده؛ و رضا نجفی، سفیر و نماینده دایم ایران در آژانس، برای دومین بار طی چند ماه اخیر، از قرار گرفتن آژانس در موقعیتی که می تواند با ارایه ارزیابی نهایی، پرونده ایران در شورای حکام را برای همیشه مختومه کند؛ سخن به میان آورده است؛ می بایست منتظر ماند و دید، آیا این نهاد بین المللی با سابقه ای مملو از عدم استقلال رای و عدالت؛ در اولین آزمون پس از اجرای برجام، توان اثبات بی طرفی خود را دارد؟ یا همانگونه که منتقدان انتظار داشتند، غرب به دنبال سو استفاده، کش دادن و نبستن پرونده PMD می باشد؟

و سوال مهمتر اینکه، آیا امریکا طی فرایند برجام به اطلاعات قیمتی تری دست خواهد یافت، که از خیر بهانه ی PMD، یا همان پرونده ای که به چشم پلی فی مابین هسته ای و تسلیحات متعارف ایران به آن می نگرند؛ در گذرد؟





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : آزمون، آژانس، انرژی اتمی، پسا برجام، برجام، PMD، ابعاد احتمالی نظامی،
لینک های مرتبط :



رهبر فرزانه انقلاب؛ به دفعات از مذاکرات هسته ای سالهای 82-84 به عنوان عقب نشینی؛ و همچنین کسب تجربه یاد کرده اند. یکی از تجربیات ارزشمند نظام؛ طی عقب نشینی سالهای مذکور؛ ایجاد زمانبندی و تقسیم موضوعات مورد مناقشه به منظور کسب نتیجه حداکثری، در قبال ایجاد محدودیت، مقابل سوء استفاده حریف بود. به این مفهوم که دشمن جهت ایجاد تشتت و تاثیر گذاری بر قدرت تحلیل مذاکره کنندگان هسته ای؛ و یا به قولی قرار دادن نظام در گوشه رینگ؛ مسلسل وار اقدام به طرح شبهاتی متعدد، مطالبه ی زیاده خواهانه و البته بدون محدودیت زمانی در جمعبندی می کرد.

لذا طی سال 86 به منظور مقابله با چنین ترفندی؛ علی لاریجانی به عنوان دبیر وقت شورای عالی امنیت ملی، اقدام به تدوین مدالیته ای فی مابین ایران و آژانس نمود. بر اساس مدالیته ها؛ ابتدا آژانس کلیه سوالهای خویش را طرح کرده و مقرر شد طی زمانبندی مشخص، هر بار به تعداد معینی از سوال های مدیرکل پاسخ داده شود؛ سپس آژانس در گزارشی رسمی؛ خاتمه بخش اول ابهامات را اعلام؛ و درصورت اقناع آژانس، بخش دیگری از سوالات مطرح گردد. نتیجه چنین تدبیری منجر به ختم دعاوی آژانس در مدت زمانی محدود بر علیه ایران و اعلام رضایت رسمی محمد البرادعی شد.

اما روی کار آمدن آمانو؛ زمینه ای مجدد جهت طرح اوهامی به نام  PMD را ایجاد کرد. موضوعاتی که آژانس برخلاف نص صریح NPT؛ از ارایه مستندات ادعایی به ایران پرهیز می کند. نتیجه کشمکش و تقابل آژانس که ناشی از رویکرد جدید مدیرکل آن بود؛ صدور ضمیمه ی گزارش شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی با عنوان PMD یا ابعاد احتمالی نظامی برنامه هسته ای ایران شد.

با شروع کار دولت یازدهم و ایجاد جو مثبت فی مابین دو طرف؛ سازمان انرژی اتمی ایران به منظور حل و فصل موضوعات طرح شده در ضمیمه ی مذکور، اقدام به تنظیم سه مدالیته با آژانس کرد. دو مدالیته اول که شامل یازده اقدام عملی ایران بود؛ با کسب نظر مساعد مدیرکل بسته؛ و حتی پنج سوال از مجموعه 7 سوال مدالیته سوم نیز حل و فصل شد. اما زیاده خواهی آژانس و تبدیل 3 سوال در خصوص چاشنی های انفجاری مفتولی، موسوم به EBW و تبدیل آن به 60 سوال؛ در کنار عدم اعلام نظر قطعی توسط مدیرکل؛ همچنین موکول کردن نتیجه به پاسخی سیستماتیک؛ بد بینی به نظرات سوء آژانس را، در شورای عالی امنیت ملی و مدیران عالی سازمان انرژی اتمی دولت یازدهم؛ به یقین تبدیل کرد. از اینرو با توجه به خلف وعده آژانس، همکاری در زمینه حل مسایل گذشته و حال متوقف؛ و به صورت غیر رسمی، ادامه ی آن منوط به اعلام رضایت و نظر قطعی مدیرکل راجع به دو پاسخ باقی مانده شد (خرداد 1393).

مجموعا می توان گفت، حصول چشم انداز جمعبندی توافق جامع؛ فشار امریکا و گره زدن زلف PMD به رفع تحریم ها؛ مذاکره کنندگان ارشد ایران را مجبور به کوتاه آمدن و مصالحه ناگهانی با آمانو کرد. در بهبهه مذاکرات؛ حضور غیر منتظر آمانو در هتل کوبورک و سفر به تهران؛ خبر از نهایی کردن رسیدگی به PMD داشت. لکن پاسخ بسیاری از سوالات جدی؛ همچنان در پرده ابهام بود.

·         با توجه به عدم اعلام نظر آژانس در خصوص دو سوال آخر مدالیته؛ سازمان انرژی اتمی و شخص دکتر صالحی با چه تضمینی حاضر به ادامه همکاری با آژانس و نا دیده انگاشتن تجربه های ارزشمند نظام شده اند؟

توجیح دکتر در مصاحبه با گزارش ویژه خبری شبکه دو سیما، قابل تامل می باشد: «چون اساس PMD از دید آژانس  و PPI از دید ایران؛ سیاسی است و نه فنی؛ لذا شرایط حاکم بر توافق، امریکا و غرب را به این جمعبندی رساند که ابعاد احتمالی نظامی را خاتمه دهند. در واقع این پیشنهاد از سوی مذاکره کنندگان ایرانی بود؛ که چنین موضوعی خاتمه یابد. لذا امریکا و غرب هم با این مسئله موافقت کردند.»

وی در ادامه، تضمین چنین رویکردی را اینگونه شرح می دهد: «نمی شود که امریکایی ها و غرب چندین ماه وقت، صرف مذاکره کنند، تنها برای بهانه جویی؛ اگر قرار بر بهانه گیری بود نیازی به مذاکراتی چنین وسیع نیست. لذا من با دید مثبت می گویم که تا پایان سال میلادی موضوع نگرانی های آژانس حل می شود و احتمال بهانه جویی، غیر محتمل است.»

·         همانطور که مشاهده می شود؛ اساس حل موضوع، بر اساس خوشبینی به مرجعی بنا شده، که رهبر فرزانه انقلاب در خصوص آن می فرمایند: "ما به آژانس بدبینیم؛ آژانس نشان داده که هم مستقل نیست، هم عادل نیست؛ مستقل نیست زیرا تحت تأثیر قدرتها است؛ عادل نیست [چون] بارها و بارها برخلاف عدالت حکم کرده و نظر داده."

·         در مقاله ی پیشین آمد؛ اساس موضوع PMD با هدف نفوذ به اندرون نظامی ایران ایجاد شد؛ و امریکا آن را پلی از موضوع هسته ای به سلاح های متعارف ایران تلقی می کند. لذا به هیچ عنوان عقلانی و منطقی نیست؛ که امریکا سرمایه گذاری های ناتمام خویش را بدون دریافت مابه ازا، خاتمه یافته تلقی کند.

·         پس از جمعبندی توافق جامع؛ مسئولین مختلف دولت امریکا؛ به کرات از دسترسی به مراکز نظامی ایران و ایجاد زمینه حمله نظامی با اتکا به اطلاعاتِ چنین بازرسی هایی سخن گفته اند. بازرسی هایی که اساس و شاکله ی آن بر مبنای PMD بنا شده. با توجه به سابقه ی تحقق 92 درصدی ادعا های امریکا پس از توافق ژنو و لوزان؛ همچنین عدم تحقق گفتار تیم مذاکره کننده و مسئولین ارشد دولت؛ آیا رد چنین هدف گذاری از سوی امریکا؛ خردمندانه است؟

اگر صحت گفتار امریکا مبنا قرار گیرد -که البته هست- جمع خاتمه ی PMD تا پایان سال میلادی و تحقق هدف فوق؛ چگونه امکان پذیر است؟

اما سوالات اصلی در نادیده انگاشتن تجربیات گذشته؛ و تکرار گزیده شدن از سوراخ سابق، همچنان باقی است:

چه تضمینی باعث شده دکتر صالحی تن به پاسخگویی یکجا به همه ی سوالات آژانس دهد؟

چه تضمینی به بستن پرونده هر سوال وجود دارد؟

آیا ممکن نیست آژانس پس از دریافت همه ی پاسخ های ایران؛ دست به نتیجه گیری غیر متعارف زند؟

چه تضمینی برای اضافه نشدن سوالات آژانس متصور است؟

در صورتی که آژانس پاسخ های ایران را مکفی ندانست و همانند موضع چاشنی های انفجاری مفتولی بر تعداد سوالات خویش افزود؛ و یا حتی خواستار دسترسی به مراکز نظامی و یا دانشمندان شود؛ تکلیف چیست؟

·         اما جالب ترین بخش؛ برخلاف ادعای دکتر صالحی، نحوه اظهار نظر آژانس تا پایان سال 2015 است. آژانس به صراحت از ارایه نظر تا پایان سال میلادی سخن گفته و نه بستن پرونده PMD.

با این وجود می بایست منتظر بود و دید، آیا اشتهای جاسوسان آژانس که تا پایان سال میلادی، با انبوهی از اطلاعات به بکلی سری ایران مواجهه خواهند شد؛ اقناع می گردد؟ و یا طبق پیش بینی رهبر فرزانه انقلاب؛ در مقابل عقب نشینی ها، دشمن قدم به قدم پیش خواهد آمد.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : صالحی، PMD، ابعاد احتمالی نظامی، عقب نشینی، مصالحه، PPI، خوشبینی،
لینک های مرتبط :


وزیر خارجه ایران علت دعوت یوکو آمانو مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی را، رایزنی با مقامات ایرانی جهت ادامه کار مطرح کرد.

اگر به این نکته توجه کنیم که دخالت آمانو تنها مربوط به مسایل فنی در بعد نظارت و بازرسی است؛ و از طرفی پیش شرط غرب برای انجام توافق جامع، حل موضوع PMD یا همان ابعاد احتمالی برنامه هسته ای ایران است، بسیاری از ابهامات کلیدی سفر آمانو به تهران بر طرف می شود.

لذا به نظر می رسد آمانو برای حل و فصل موضوعات باقی مانده PMD، قبل از اجرایی شدن توافق جامع، به تهران سفر می کند.

اما توجه به این نکته ضروری است، که خطر اصلی در تن دادن ایران به راضی کردن آژانس و حل ابهامات کاذب و البته بدون سند نهفته است. حل این موضوع به حدی بغرنج شد، که دور سوم مدالیته ایران و آژانس در دولت یازدهم –بهار 93-، به علت عدم اظهار نظر آژانس در خصوص دو موضوع EBW یا چاشنی های مفتولی و آزمایشات هیدرو دینامیکی ناتمام ماند و حتی دولت تدبیر نیز به زیاده خواهی آژانس و تبدیل 3 سوال در مورد چاشنی های انفجاری به 60 سوال؛ معترض آژانس شده و عملا ادامه همکاری به حال تعلیق درآمد.

هر چند در گزارشات جدید مدیرکل به شورای حکام مشخص شد، چندی است ایران به برخی ابهامات آژانس در خصوص محاسبات نوترونیک پاسخ گفته؛ اما با این حال باید منتظر نتیجه ی سفر آمانو به تهران ماند.

در هر شکل این سوال جدی به قوت خود باقی است؛ که آیا هیئت مذاکره کننده ایران در راستای نظریه ی حصول توافق به هر قیمتی؛ تن به اجرای خواسته های بدون انتهای آژانس می دهد؟

آیا علی رغم امتناع ایران از پاسخگویی به تهدیدات ابعاد احتمالی نظامی؛ طی شرایط جدید، دولت در تله ی PMD گرفتار می شود؟





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : سفر، آمانو، تهران، PMD، حل، ابعاد احتمالی نظامی، دام،
لینک های مرتبط :




 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب
 
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات