درباره وبلاگ


رهبر فرزانه ی انقلاب: این جوانها را باید حفظ کرد، [نباید] با عناوین گوناگونی بخواهیم این جوانهای مؤمن را طَرد کنیم و منزوی کنیم؛ که البته منزوی هم نمیشوند.

مدیر وبلاگ : احمد.ش
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پایگاه خبری تحلیلی «ایران هسته ای»
» تهیه و تنظیم:خادم الشهداء
دلنوشته های سربازی برای ولایت
تحلیل مسایل روز از نگاه نویسنده
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
پنجشنبه 12 آذر 1394 :: نویسنده : احمد.ش

هر چند آمانو مدعی بود، گزارش وی نه سیاه است و نه سفید -البته اصطلاح نه سیاه و نه سفید در بیان موارد مبهم کاربرد دارد-؛ لیکن گزارش او داری بخشی سفید؛ قسمتی خاکستری -آژانس هنوز پاسخی برای آن ندارد- و بخش سیاه و کاملا به ضرر ایران است.

آنچه در پی می آید، قسمتهایی از متن ارزیابی نهایی آژانس است؛ که نگارنده سعی نموده فارغ از هیاهوی سیاسی دولت یازدهم، آن را تخلیص کرده و بدون هیچگونه تفسیری ارایه نماید.

الف- نکات سفید یا مثبت گزارش آژانس:

1- آژانس نشانه ای از چرخه سوخت اعلام نشده و فراتر از فعالیتهای اعلام شده توسط ایران کشف نکرد.

2- آژانس در خصوص اجزای هسته ای یک چاشنی انفجاری، هیچ نشانه ای از انجام فعالیت هایی که مستقیما بتواند با مواد اورانیوم انجام شده باشد، یا برای کسب اطلاعاتی برای یک چاشنی انفجاری از شبکه مخفی هسته ای باشد مشاهده و کشف نکرد.

ب- نکات خاکستری که در گزارش آژانس بی پاسخ و عقیم مانده است:

1- آژانس وجود دو کارگاه مرتبط با اسناد مطالعاتی ادعایی درباره یکپارچه سازی یک خودروی تحویل موشک را در ایران راستی آزمایی کرد؛ اما هیچ اطلاعات دیگری در این زمینه از سال 2011 دریافت نکرد.

2- آژانس اطلاعات اضافه ای در زمینه اسناد مطالعاتی ادعایی و انجام آزمایش بر روی فیوز، مسلح کردن و سیستم شلیک از سال 2011 دریافت نکرده است.

ج- نکات سیاه و منفی گزارش آژانس:

1- آژانس ارزیابی می ‌کند که توسعه تکنولوژی MPI در ایران دارای ویژگیهای مرتبط با دستگاه انفجاری هسته ای است و بخشی از برنامه های جایگزین دیگر نیز وجود دارد.

2- اطلاعات در دسترس آژانس، مرتبط با تست هیدرودینامکی نشان میدهد که ایران در سال 2000 یک سیلندر بزرگ در سایت نظامی پارچین ساخته و مستقر کرده است. دیگر اطلاعات نشان میدهد که این سیلندر با پارامترهای یک اتاق شلیک انفجاری مطابقت دارد. اطلاعات در دسترس آژانس از جمله نتایج تحلیل نمونه ها و تصاویر ماهواره ای از اظهارات ایران درباره اهدافِ ساخت و ساز، پشتیبانی نمی ‌کند. فعالیتهای انجام شده تحت نقشه راه نشان داد که سیلندر هدف اصلی ساخت و ساز نبوده است. آژانس ارزیابی میکند که فعالیتهای گسترده انجام شده از فوریه 2012 در محل ویژه و مورد علاقه آژانس به طور جدی توانایی آژانس برای ارزیابی موثر را تضعیف ‌کرده.

3- آژانس ارزیابی کرد که قبل از پایان سال 2003، یک ساختار سازمانی در ایران وجود داشت که برای هماهنگی فعالیتهای مرتبط با توسعه دستگاههای انفجاری مناسب بود. اگر چه بعد از سال 2003 بعضی از این فعالیتها سر جایش بود اما هیچ ارتباطی با تلاشهای هماهنگ نداشتند.

4- ارزیابی کلی آژانس این است که طیفی از فعالیتهای مرتبط با توسعه دستگاههای انفجاری هسته ای به عنوان تلاشهای هماهنگ قبل از سال 2003 در ایران انجام شده است. همچنین اقدامات دیگری نیز بعد از سال2003  انجام شده است. آژانس همچنین ارزیابی کرد که این فعالیتها از مطالعات علمی و امکان سنجی و کسب ظرفیتها و قابلیتهای خاص فنی مربوطه فراتر نرفته است. آژانس هیچ نشانه معتبری از فعالیتهای مرتبط با توسعه یک دستگاه انفجاری هسته ای بعد از سال 2009 در ایران پیدا نکرده است.

آژانس هر چند اذعان دارد که چاشنی های انفجاری مفتولی و مدل سازی و محاسبات انفجاری در موارد غیر نظامی نیز کاربرد دارند؛ لیکن نتیجه قطعی گزارش علیه ایران است:

5- آژانس ارزیابی کرد که چاشنیهای انفجاری مفتولی که توسط ایران توسعه یافته، دارای ویژگیهایی در ارتباط با دستگاه انفجاری هسته ای می‌باشد.

6- براساس همه اطلاعات در دسترس آژانس درباره مدلسازی و محاسبه، از جمله از اجرای نقشه راه، آژانس ارزیابی میکند که ایران پیش از سال 2004 و بین 2005 و 2009 مدلسازی کامپیوتری برای دستگاههای انفجاری هسته ای انجام داده است.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : گزارش، آژانس، سفید، خاکستری، سیاه، آمانو، PMD،
لینک های مرتبط :


هر چند منتقدان توافق هسته ای همچون موافقان برجام، عقیده ای به بستن پرونده PMD یا همان ابعاد احتمالی نظامی توسط آژانس نداشته و ندارند؛ لکن دولت و تیم مذاکره کننده همانند دیگر موضوعات، ارزشی برای دلواپسی ها قایل نشد؛ و دست بر قضا، مجلسِ دکتر لاریجانی نیز، نه تنها از خرد جمعی کمیسیون برجام استفاده نکرد، بلکه به نوعی ضمن برطرف کردن موانع قانونی، دولت را ملزم به اجرای بی چون و چرای توافق کرد؛ به تعبیر صریح تر؛ با دستانی قدرتمند، دولت چشم بسته را به سوی اجرای برجام، هُل داد!

با این همه؛ رهبر فرزانه و حکیم انقلاب، به تاسی از سلوک پیامبرِ عظیم الشأن و ائمه هدی؛ ضمن باز گذاردن مسیر اجرای نظر دولت و مجلس؛ الزاماتی را جهت تبدیل تهدیدِ برجام به فرصت؛ پیش پای مجریان نهاد. در شرط سوم ایشان آمده: "اقدامات مربوط به آنچه در دو بند بعدی آمده است [نوسازی راکتور اراک و معامله اورانیوم غنی شده]، تنها هنگامی آغاز خواهد شد که آژانس، پایان پرونده ‌ی موضوعات حال و گذشته (PMD) را اعلام نماید."

تدبر در تنظیم شرط مذکور؛ اوج هوشمندی و ذکاوت ولی امر را هویدا می کند؛ زیرا دشمنی که در عین نیاز به توافق، نشان داده بالقوه، قصدی برای مختومه کردن پرونده PMD ندارد، در دو راهی بستن پرونده ابعاد احتمالی نظامی و یا ادامه برجام گرفتار می شود.

نتیجه طبیعی چنین رویکردی از دو حال خارج نیست. اگر غرب تن به مختومه کردن پرونده PMD دهد، پیروزی بزرگی که دیپلمات های قهار دولت یازدهم توان کسب آن را نداشته و تنها دل به امیدواری حل آن بسته بودند؛ نصیب ایران اسلامی خواهد شد؛ و یا در صورت تخطی؛ بد عهدی امریکا و بهانه بودن موضوعی بنام هسته ای -که دشمن قصدی برای پایان آن ندارد-، دوباره آشکار می گردد. لذا طبیعی است که رویت بیش از پیش نیت دشمن برای کسانی که خود را به خواب زده اند؛ و توقف اجرای برجام، قبل از نابودی داشته های نظام؛ کسب پیروزی مضاعفی خواهد بود.

شرطی که هر دو سر آن؛ پیروزی برای ایران اسلامی است.




نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : PMD، ابعاد احتمالی نظامی، شرط، رهبری، الزام، پیروزی، آژانس،
لینک های مرتبط :


موسسه ی غیر دولتی علم و امنیت، یا همان ISIS؛ یکی از بارزترین مراکز تاثیر گذار بر روند پرونده هسته ای ایران در امریکا است. این مرکز نه تنها تغذیه فکری تصمیم گیران امریکایی را عهده دار می باشد، بلکه نفوذ آن بر آرا و گزارشات آژانس بین المللی انرژی اتمی نیز مشهود است. رد پای این موسسه را می توان، در قریب به اتفاق گزارشات مغرضانه آژانس بر علیه ایران مشاهده کرد. تفسیر های ارایه شده بر تصاویر ماهواره ایِ مراکز نظامی و هسته ای ایران، که اکثرِ گزارشات آژانس بین المللی انرژی اتمی مستدل به آن می باشد؛ از جمله فعالیت های این موسسه است.

لازم به ذکر نیست که هسته ی مرکزی این موسسه را، کارشناسان سابق آژانس بین المللی انرژی اتمی تشکیل می دهند؛ لذا طبیعی است که نظر افرادی همانند دیوید آلبرایت و یا اولی هاینونن که البته از پایه ریزان توهم PMD -یا همان ابعاد احتمالی نظامی هسته ای ایران- بوده اند؛ موثر بر دیدگاه آژانس باشد.

این موسسه در تاریخ سیزدهم آبان گزارش حائز اهمیتی به قلم آلبرایت، هاینونن و استریکر منتشر نمود. در این مقاله علاوه بر گسترده و معتبر دانستن گزارشات قبلی آژانس، ادعای بدست آوردن اطلاعات مضاعف جدید؛ و همچنین تاکیدی مجددا بر آشکار بودنِ قضاوت امریکا از PMD دارد.

هرچند گزارش مذکور با نگرشی انتقادی، ضمن مقایسه سخنان سابق و حال دولتمردان و زنان! امریکایی، سعی بر نشان دادن تناقض رفتار ایشان در مواجهه با موضوع PMD دارد؛ لکن آشکارا، استراتژی نهان امریکا در مختومه نکردن پرونده PMD را، می توان در آن مشاهده کرد. امری که بارها منتقدان هسته ای به آن اشاره؛ و رهبر فرزانه انقلاب با هوشیاری، در بند سوم الزامات اجرای برجام، انجام دو تعهد اساسی ایران را منوط به مختومه کردن پرونده PMD نموده اند. لکن متاسفانه هیئت مذاکره کننده با سهل اندیشی و ساده انگاری مکر دشمن؛ و با رویی گشاده، حساس ترین اطلاعات بکلی سری نظام را، به امید واهیِ بسته شدن پرونده ابعاد احتمالی نظامی، در اختیار دشمن گذارد.

با این حال، آنچه در گزارش مذکور بیش از پیش خودنمایی می کند؛ خط دهی جدید موسسه به دولت امریکا در خصوص افزایش مطالبه و کافی ندانستن توضیحات ارایه شده از سوی ایران به آژانس است. به عبارتی در حالی که طبق زمانبندی بر اساس نقشه راه؛ آژانس بین المللی انرژی اتمی پایان ارایه توضیحات ایران را اعلام کرد؛ لکن موسسه علم و امنیت امریکا خواستار دبه کردن مقامات امریکایی در تفاهم فی مابین ایران و آژانس بوده و معتقد است، در صورتی که ایران خواستار حل و فصل کامل موضوع PMD می باشد؛ باید اقدامات بیشتری انجام دهد!

از دیگر نکات حایز اهمیت گزارش می توان به موارد ذیل اشاره کرد.

اولین موضوع عکس العمل موسسه علم و امنیت در قبال سکوت مقامات امریکایی پس از نامه افتخار آفرین رهبر فرزانه انقلاب به دکتر روحانی و برشمردن الزامات اجرای برجام است. نویسندگان مقاله واگذاری شروط مهم برجام به تفسیر و تعبیر ایران را احمقانه خوانده و خواستار تصویب قانونی از سوی کنگره در صورت ادامه سکوت دولت اوباما می باشند.

دومین نکته به سخنان غیر مسئولانه رئیس مجمع تشخیص مصلحت بر می گردد. متاسفانه اظهار نظر کوته بینانه، دستاویز جدیدی برای موسسه مذکور شده و تاکید هاشمی رفسنجانی را، دلیل آشکار دیگری بر اقدام مخفیانه هسته ای نظامی ایران عنوان می کند. به راستی اگر شخصی به غیر از تکیه گاه؛ چنین ضربه ای بر پیکره نظام وارد می کرد؛ دولت یازدهم چه رویکردی در قبال او پی می گرفت؟





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : امریکا، PMD، آلبرایت، برجام، زخم، استخوان، آژانس،
لینک های مرتبط :


جمعه 24 مهر 1394 :: نویسنده : احمد.ش

طی نقشه راهِ فی مابین ایران و آژانس بین المللی انرژی اتمی؛ مقرر شد، آژانس با دریافت حساس ترین اطلاعات ایران، پرونده پر حاشیه PMD یا همان، ابعاد احتمالی نظامی هسته ای ایران را مختومه کند. کیسی که حتی دولت بنفش نیز، بعلت شور شدن آشِ خلف وعده یوکو آمانو در مدالیته سوم، حاضر به ادامه همکاری با آژانس نشد.

لکن دیپلمات های قهار وزارت خارجه که مورد وثوق خاص دکتر روحانی می باشند، با توجیهِ تنگنای پیش روی امریکا ! و ناگزیری کدخدا به خاتمه PMD !!، دست به ریسک خطرناکی زده و اطلاعات جامعی که در بهار 93 حاضر نشدند، بخش کوچکی از آن را  در اختیار آژانس قرار دهند؛ یکجا به جاسوسان آژانس بین المللی انرژی اتمی واگذار کردند.

حال که دست ایران از اطلاعات مهمی که عمده ی آنها، در حیطه امور بکلی سری نظامی بوده؛ خالی شده و دشمن بر آنها اشراف دارد. همچنین آژانس، مهر تایید بر همکاری کامل ایران در زمینه ارایه اطلاعات زده؛ و رضا نجفی، سفیر و نماینده دایم ایران در آژانس، برای دومین بار طی چند ماه اخیر، از قرار گرفتن آژانس در موقعیتی که می تواند با ارایه ارزیابی نهایی، پرونده ایران در شورای حکام را برای همیشه مختومه کند؛ سخن به میان آورده است؛ می بایست منتظر ماند و دید، آیا این نهاد بین المللی با سابقه ای مملو از عدم استقلال رای و عدالت؛ در اولین آزمون پس از اجرای برجام، توان اثبات بی طرفی خود را دارد؟ یا همانگونه که منتقدان انتظار داشتند، غرب به دنبال سو استفاده، کش دادن و نبستن پرونده PMD می باشد؟

و سوال مهمتر اینکه، آیا امریکا طی فرایند برجام به اطلاعات قیمتی تری دست خواهد یافت، که از خیر بهانه ی PMD، یا همان پرونده ای که به چشم پلی فی مابین هسته ای و تسلیحات متعارف ایران به آن می نگرند؛ در گذرد؟





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : آزمون، آژانس، انرژی اتمی، پسا برجام، برجام، PMD، ابعاد احتمالی نظامی،
لینک های مرتبط :


پیشنویس قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد؛ حاوی نکات درخور توجهی است؛ که بخش اعظم آن؛ مخالف نص صریح خطوط قرمز ترسیمی توسط رهبر فرزانه انقلاب؛ و بخشی دگر مخالف قانون الزام دولت به حفظ دستاوردهای هسته ای است. لذا نوشتار ذیل؛ به واکاوی بخش های مورد نظر پیشنویس می پردازد.

در موارد متعددی از پیشنویس قطعنامه؛ بر نقش بی بدیل آژانس تاکید گردیده و اساسا زلف برجام به گیسوی آژانس گره زده شده؛ همچنین آژانس به عنوان یگانه مرجع؛ که ایران ملزم به اطاعت بی چون و چرا از آن است، معرفی شده. در بند سوم پاراگراف های اجرایی صراحتا عنوان می کند؛ "ایران باید به طور کامل بر اساس خواسته‌ های آژانس با آن همکاری کند تا آژانس بتواند تمام مسائل باقیمانده را همانطور که در گزارش‌ هایش آمده، حل کند."

  • سوزان رایس مشاور امنیت ملی کاخ سفید در مورد بازرسی ها به خصوص دسترسی به اماکن نظامی، می گوید؛ اگر ما به اطلاعات مشکوکی دست پیدا کنیم، آن را به آژانس ارائه و آژانس از ایران می خواهد از سایت مشکوک بازدید کند. اگر ایران اجازه نداد، چه نظامی باشد یا نه، روندی وجود دارد که نهایتا ظرف 24 روز نهایی می ‌شود. در طول این زمان، اگر ایران نتوانند بر سر شروط دسترسی به توافق برسند یا آژانس قانع نشود، مسئله وارد یک کمیسیون مشترک می ‌شود.
کمیسیون مشترک متشکل است از تمامی امضا ‌کنندگان توافق. یعنی ایالات متحده، بریتانیا، فرانسه، آلمان، اتحادیه اروپا، روسیه، چین و ایران. اگر 5 عضو از 8 عضو کمیسیون مشترک اعلام کنند نگران هستیم -ایالات متحده و متحدان اروپایی‌ اش با هم 5 عضو می‌ شوند-، آن وقت ایران، ملزم به ارائه دسترسی خواهد بود.

به این شکل؛ اصل عدم بازرسی از اماکن نظامی، عدم بازجویی از دانشمندان و یا ... تحت چنین شرایطی، دچار خدشه شده و ایران ملزم به پذیرش نظر آژانس خواهد بود. در غیر اینصورت به عنوان تخطی از برجام تلقی و تحریم ها مجددا بر قرار می شود.
  • دکتر روحانی هدف سوم از توافق با غرب را، در پیام زنده تلویزیونی به مناسبت توافق جامع؛ اینگونه بیان می کند: "هدف سوم این بود که کلیه قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل که از دید ما قطعنامه های غیرقانونی بود، لغو کنیم. ... طبق توافق امروز، در روزهای آینده که این توافق در شورای امنیت سازمان ملل به تصویب خواهد رسید، تمام ۶ قطعنامه قبلی لغو خواهد شد."
  • همچنین در پیام تبریک به رهبر فرزانه انقلاب می گوید: " این دستاورد بی‌ نظیر در تاریخ روابط بین‌ الملل [است] که همه‌ ی قطعنامه های تهدید آمیز شورای امنیت را در نتیجه ‌ی مذاکره کنار می‌ نهد."

بر خلاف تاکید دکتر روحانی در دو فراز بالا؛ قطعنامه های شورای امنیت علیه ایران، نه تنها خاتمه نمی یابد؛ بلکه با گزارش های دوره ای مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی به روز می شود. اساسا لغو کردن به مفهوم باطل کردن و ابطال است؛ طبیعتاً ابطال امری، مترتب بر ادامه ی آن نیست. حال آنکه در بند چهارم پاراگراف های اجرایی پیشنویس، از مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی می خواهد؛ گزارش های منظمی از اجرای برجام را به موازات شورای حکام، به شورای امنیت سازمان ملل؛ و حتی هنگام وجود نگرانی، گزارش همزمان به شورای امنیت ارایه دهد.

ضمن اینکه در بند اول پاراگراف های اجرایی پیشنویس؛ صراحتا برجام، جایگزین قطعنامه های شورای امنیت می شود؛ جایگزینی که

الف- طبق زمان بندی آن می بایست اجرا شود.

ب- بر اساس بند چهارم پاراگراف های اجرایی، شورای امنیت همواره باید در جریان اجرای دقیق آن و تخلفات احتمال ایران باشد.

در همین راستا؛ بند پنجم پاراگراف های اجرایی پیشنویس، از مدیرکل آژانس می خواهد؛ بلافاصله پس از اطمینان از اینکه اقدامات مشخص شده در پاراگراف ‌های 15.1 تا 15.11 ضمیمه پنجم برجام توسط ایران اجرایی شد، گزارشی در خصوص تائید این اقدامات به شورای حکام و شورای امنیت ارائه کند.

پاراگراف 15.1 در خصوص نابود کردن قلب راکتور اراک؛ و تبدیل پلیت های سوخت تولید شده به UNH (هگزا نیترات اورانیوم) و یا فروش آن در بازار جهانی؛ همچنین عدم تحقیق، تست و یا تولید سوخت راکتور اراک است.

پاراگراف 15.11 نیز مربوط به اجرای موقت پروتکل الحاقی و انجام مراحل قانونی به منظور تصویب پروتکل در مجلس شورای اسلامی با همکاری رئیس جمهور؛ همچنین اجرای کد اصلاحی 3.1 می باشد.

  • توجه به این نکته ضروری است؛ که دولت بر اساس قانون سال 1384 مجلس، اجازه همکاری فراتر از پادمان –منجمله اجرای داوطلبانه پروتکل الحاقی- را ندارد. ضمن اینکه تا بحال اقدامی در راستای کسب مجوز از مجلس شورای اسلامی به منظور اجرای موقت نیز ننموده. (ارایه لایحه)
  • اساسا امکان مخالفت مجلس شورای اسلامی با اجرای (دائم) پروتکل الحاقی متصور است.

اما بند ششم پاراگراف های اجرایی پیشنویس، خواستار آن است که؛ هر زمان مدیر کل به این نتیجه کلان رسید تمام مواد هسته‌ ای در ایران تحت فعالیت ‌های صلح‌ آمیز است، این نتیجه را طی گزارشی به شورای حکام آژانس و به موازات آن به شورای امنیت گزارش دهد.

عمق فاجعه زمانی آشکار می شود که جمع بندی مبسوط آژانس؛ همتراز 5 تا 10 سوال تلقی شده است. بطور مثال ذیل تبصره a بند 6 ضمیمه B می آید: کشورها به منظور جلوگیری و ممانعت از انجام هرگونه فعالیت مغایر با مفاد برجام، تا مدت ده سال پس از «روز پذیرش برجام» و یا تا زمانی که آژانس گزارش تأیید «جمع بندی مبسوط» را ارائه دهد؛ بسته به اینکه کدام زودتر اتفاق افتد؛ مغایرت بندهای 2 و 4 و 5 را به شورای امنیت گزارش دهند.

لذا با توجه به نکات یاد شده؛ امکان حصول جمع بندی مبسوط مدیرکل، تا 10 سال و یا بیشتر، نیز متصور است.

  • دکتر روحانی هدف چهارم توافق با غرب را، در پیام زنده تلویزیونی اینگونه عنوان می کند: "پرونده هسته‌ ای ایران را از ذیل فصل ۷ منشور ملل متحد و از شورای امنیت خارج کنیم."

اما بند هفتم پاراگراف های اجرایی پیشنویس می گوید: تصمیم می‌ گیرد بر اساس بند 41 منشور ملل متحد و پس از دریافت گزارش مذکور در بند 5:

a.       تمهیدات قطعنامه های  شماره‌ 1696 صادره در سال 2006، 1737صادره در سال 2006، 1747 صادره در سال 2007، 1803 صادره در سال 2008، 1835صادره در سال 2008 و 1929 صادره در سال 2010 و 2224 صادره در سال 2015 باید لغو شوند.

b.      تمام کشورها باید از پاراگراف های 1، 2، 4 و 5 و همچنین تمهیدات زیر پاراگراف ‌های a تا f بند 6 ضمیمه B در دوره مشخص شده در هر بند یا زیر بند تبعیت نموده و همچنین از کشورها خواسته می‌ شود که از بند‌های 3 و 7 ضمیمه B پیروی کنند؛

هرچند بند 7 و تبصره ی a آن؛ صراحتا از لغو بند 41 منشور ملل متحد سخن به میان می آورد؛ لکن چنین لغوی با مفاد تبصره های b؛ به گزارش مبسوط آژانس و یا مدت زمانی؛ حتی تا 10 سال پس از پذیرش برجام موکول می شود. خلاصه اعمالی که ایران به منظور لغو بند 41 منشور ملل، می بایست انجام دهد و یا لغو، مشروط به آن است در ذیل می آید:

  • انجام برجام بر اساس جدول زمانی آن. (بند 1)
  • گزارش های منظم مدیرکل به شورای امنیت و تایید پایبندی ایران به برجام. (بند 4)
  • نابود کردن قلب راکتور اراک؛ و از بین بردن پلیت های سوخت آن. (بند 5)
  • اجرای موقت پروتکل الحاقی و تصویب دایم آن در مجلس. (بند 5)
  • اجرای کد اصلاحی 3.1. (بند 5)
  • کشورها به منظور جلوگیری و ممانعت از انجام هرگونه فعالیت مغایر با مفاد برجام، تا مدت ده سال پس از «روز پذیرش برجام» و یا تا زمانی که آژانس گزارش تأیید «جمع بندی مبسوط» را ارائه دهد؛ بسته به اینکه کدام زودتر اتفاق افتد؛ مغایرت بندهای 2 و 4 و 5 را به شورای امنیت گزارش دهند. (تبصره a بند 6 ضمیمه B)
  • کشورها از خرید، فروش و انتقال تسلیحات به؛ و از ایران تا پنج سال بعد از «روز پذیرش» برجام، و یا تا تاریخ ارائه گزارشی در تأیید «جمع ‌بندی مبسوط» توسط آژانس بین ‌المللی انرژی ـ هر کدام که زودتر عملی شود ـ جلوگیری کنند؛ مگر در مواردی که شورای امنیت اجازه داده است. (تبصره b بند 6 ضمیمه B)
  • کشورها تا هشت سال بعد از «روز پذیرش» برجام یا تا تاریخ ارائه گزارش تأییدیه «جمع‌ بندی مبسوط» توسط آژانس - هر کدام که زودتر باشند - به مسدود کردن وجوه یا سایر دارایی ‌های مالی و منابع اقتصادی موجود در خاک آنها در روز پذیرش برجام ادامه دهند؛ و یا وجوه و ... که بعدا وارد خاک آنها می شود تا زمان تصویب قطعنامه جدید؛ و کسانی که در راستای پرتاب گرهای هسته ای فعالیت نمایند. به استثنای افراد و موسساتی که در ضمیمه 1 مشخص شده‌ اند یا شورای امنیت آنها را مستثنی کند. (تبصره c بند 6 ضمیمه B)
  • کشورها تا هشت سال بعد از «روز پذیرش» برجام یا تا تاریخ ارائه گزارشی توسط آژانس در  تأیید «جمع‌ بندی مبسوط» - هر کدام که زودتر باشند- اطمینان حاصل کنند که هیچ‌‌گونه وجوه، دارایی‌ های مالی یا منابع اقتصادی توسط اتباع یا هر فرد و موسسه فعال در خاک آنها در اختیار افراد یا موسسات تحت تحریم قرار نگرفته یا برای سود رسانی به آنها مورد استفاده قرار نخواهد گرفت. به غیر از موارد استثنا با اجازه شورای امنیت که در ذیل تبصره d آمده است. (تبصره d بند 6 ضمیمه B)
  • کشورها به مدت 5 سال بعد از روز پذیرش برجام یا تا تاریخی که آژانس گزارشی موید «جمع‌ بندی مبسوط» را ارائه کند، اقدامات لازم برای پیشگیری از ورود یا انتقال افراد اعلام ‌شده در پاراگراف 6 (a) فوق از طریق اراضی ‌شان را انجام دهند. (تبصره e بند 6 ضمیمه B)
  • کشورها اقدامات لازم را در انطباق با قطعنامه و دستورالعمل ارائه شده از سوی شورای امنیت و با توجه به مواردی که تامین، فروش، انتقال یا صادرات آنها بر خلاف مجوزهای برجام یا این بیانیه صورت گرفته، انجام داده و در این زمینه همکاری کند. (تبصره f بند 6 ضمیمه B)
  • از ایران خواسته می ‌شود تا هیچ فعالیتی مرتبط با موشک‌ های بالستیک طراحی شده با قابلیت حمل تسلیحات هسته ‌ای تا زمان هشت سال پس از «روز پذیرش برجام» و یا تا تاریخ ارائه گزارشی توسط آژانس در  تأیید «جمع‌ بندی مبسوط» - هر کدام که زودتر باشند- صورت ندهد. (بند 3 ضمیمه B)
  • از همه کشورها خواسته می‌ شود اجرای کامل برجام را از طریق بازرسی‌ تمام محموله ‌ها به و از ایران، در اراضی‌ شان انجام دهند؛ در صورتی که دلایل متقنی دارند محموله بر خلاف مجوزهای برجام باشد. (بند 3 ضمیمه B)

همانطور که مشاهد شد؛ اساس پیشنویس قطعنامه شورای امنیت، مستلزم تایید آژانس بین المللی انرژی اتمی است. درحالی که رهبر فرزانه انقلاب خطوط قرمز صریحی، راجع به همکاری با آژانس ترسیم نمودند؛ که هیئت مذاکره کننده بطور خاص؛ و دولت بطور عام، مکلف به اجرای مفاد آن هستند. این موارد شامل:

الف- با موکول کردن هر اقدامی به گزارش آژانس مخالفیم.

ب- به آژانس بدبینیم؛ آژانس نشان داده که هم مستقل نیست، هم عادل نیست. مستقل نیست زیرا تحت تأثیر قدرت ها است؛ عادل نیست [چون] بارها و بارها برخلاف عدالت حکم کرده و نظر داده.

ج- اینکه بگویند «آژانس باید اطمینان پیدا کند که فعّالیت هسته ای در کشور نیست» این یک حرف غیر معقولی است. مگر تک تک خانه‌ ها و وجب به وجب کشور را اینها بگردند!

د- با بازرسی‌ های غیر متعارف هم بنده موافق نیستم.

ھ - پرس ‌و جوی از شخصیتها را هم به ‌هیچ‌ وجه قبول ندارم و موافق نیستم.

ی- بازرسی از مراکز نظامی را هم نمیپذیریم.

البته خطوط قرمز، به همکاری با آژانس خلاصه نمی شود. دیگر خطوط اصلی که مخالف موارد ذکر شده در صدر است؛ به قرار ذیل می باشد:

الف- محدودیت ده سال و دوازده سال و مانند اینها را قبول نداریم؛ ده سال یک عمر است.

ب- تحریم های اقتصادی و مالی و بانکی، چه آنچه به شورای امنیّت ارتباط پیدا میکند، چه آنچه به کنگره ‌ی آمریکا ارتباط پیدا میکند، چه آنچه به دولت آمریکا ارتباط پیدا میکند، همه باید فوراً در هنگام امضای موافقت‌ نامه لغو بشود؛ بقیّه ‌ی تحریم ها هم در فاصله ‌های معقول [لغو بشود].

ج- لغو تحریم ها منوط به اجرای تعّهدات ایران نیست؛ نمیشود بگویند: شما رآکتور آب سنگین اراک را خراب بکنید، سانتریفیوژ ها را کاهش بدهید، ... آن ‌وقت آژانس شهادت بدهد، بعد تحریم ها را بردارند! نه، این را ما مطلقاً قبول نداریم؛ لغو تحریم ها منوط به اجرای تعهّداتی که ایران میکند نیست.

حال باید سوال کرد؛ آیا بخش اول از پیشنویس قطعنامه که بالا آمد؛ با خطوط قرمز ترسیم شده توسط رهبر فرزانه انقلاب منطبق است؟





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : قطعنامه، شورای امنیت، لغو، آژانس، انرژی اتمی، بند 41، منشور،
لینک های مرتبط :




 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب
 
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic