درباره وبلاگ


رهبر فرزانه ی انقلاب: این جوانها را باید حفظ کرد، [نباید] با عناوین گوناگونی بخواهیم این جوانهای مؤمن را طَرد کنیم و منزوی کنیم؛ که البته منزوی هم نمیشوند.

مدیر وبلاگ : احمد.ش
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پایگاه خبری تحلیلی «ایران هسته ای»
» تهیه و تنظیم:خادم الشهداء
دلنوشته های سربازی برای ولایت
تحلیل مسایل روز از نگاه نویسنده
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM

بر اساس برجام، ایران می بایست برای رسیدن به روز اجرای توافق، ذخیره مازاد آب سنگین تولید شده خود را به بازار جهانی عرضه کند. ذیل اقدامات داوطلبانه و در بخش ب، بند 10 برجام آمده است: "راکتور آب سنگینِ دیگر، یا انباشت آب سنگین در ایران برای مدت 15 سال نخواهد بود. همه آب سنگین اضافی برای صادرات در بازارهای بین  المللی عرضه خواهد شد."

همچنین در بخش تعهدات ایران برای رسیدن به روز اجرا نیز آمده است؛ -بند 14 پیوست یک برجام-: "به مدت 15 سال تمامی آب سنگین مازاد بر نیاز (ایران) ... برای صادرات به بازارهای بین المللی آماده شده و بر اساس قیمت بین المللی به خریداران بین المللی تحویل می گردد. ..." 

از آنجا که دولت فخیمه ی دکتر روحانی، به جهت چیدن میوه ی رفع تحریم و تاثیر گذاری آن بر رای کاندیداهای متمایل به دولت، تعجیل فراوانی برای رسیدن به روز اجرا دارد؛ و از سویی امریکایی ها لفظ صریح و واضحِ "عرضه کردن" و یا "آماده کردن" ذخایر آب سنگین برای صادرات را؛ به خروج آن از ایران تفسیر نمودند؛ -و البته مخالفت های دکتر صالحی با چنین دبه ای مثمر ثمر واقع نشد- لذا طبق معمول، دیپلماسی خنده؛ عقب نشینی و وادادگی دولت یازدهم که تنها نمونه آن را در طول سالهای 81 تا 84 -حاکمیت اصلاح طلبان و دبیری حسن روحانی بر شورای عالی امنیت ملی- می توان دید؛ بار دیگر ناجی دولت شد و بدون چون و چرا دستور طرف امریکایی را اجرا کرد! طبق این دستور، ذخایر آب سنگین از کشور خارج و تا زمان پیدا شدن مشتری مناسب، در اختیار کشور پادشاهی عمان قرار می گیرد.

فارغ از بد عهدی و شیطنت حریف، جا دارد از دکتر روحانی که این روزها به شدت درگیر امور انتخاباتی است؛ و منافع حزبی را بر منافع ملی مقدم می دارد، سوال کرد: آیا رسیدن به روز اجرای برجام؛ و ورود تعدادی از نمایندگان همسو با دولت؛ ارزش تحقیر ملت بزرگ ایران را دارد؟

آیا با تعجیلِ وحشتناک، در خروج آب سنگین تولید شده توسط متخصصان جوان ایرانی و خروج دستپاچه ی نزدیک به 12 تن ذخایر استراتژیک اورانیوم غنی شده از کشور؛ نابودی سریع قلب راکتور اراک؛ برچیدن غیر اصولی سانتریفیوژ های نطنز و فردو -در حقیقت نابودی 14,000 سانتریفیوژ- و ... می توان زمینه ی اطمینان، ترحم و همراهی دشمنِ سرسختی همانند امریکا را برانگیخت؟

لذا لازم است به پرزیدنتِ یازدهم یادآور شد؛ دکتر، شک نکن و یقین داشته باش، امریکا همچو سالهای 82-84؛ در زمان مقتضی شمشیر داموکلس خود را، از پشت در قلب نحیفت فرو می کند.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : ذخایر، آب سنگین، عمان، انتخابات، عقب نشینی، روحانی، داموکلس،
لینک های مرتبط :


از دیروز که سینه سپر کردن و لغاز گوی امریکایی ها مجددا شروع شد؛ حس عجیبی همانند خوره به تنم افتاد. گویا پرزیدنتِ یازدهم، تدبیرش را با بیرون کشیدن قلب، کامل کرده! و دیگر چیزی به عنوان نبوغ جوان ایرانی، در اراک نیست.

حالا امریکا نگرانی از بابت رجز خوانی ندارد. زیرا ایران به آخرین بخش از تعهدش عمل کرده است.

امروز قطعا برخی به شادی و پایکوبی در هلال برجام مشغولند. هلالی که شروع آن از ریاض؛ و خاتمه اش در واشنگتن است. اما حیرت آور است!، علاوه بر تل آویو و اروپا؛ بخشی از هلال، تهران را هم در نوردیده!

تنها تبریک اوباما به نتانیاهو خود نمایی نمی کند؛ کم نیستند دولتمردان داخلی که همانندِ خروجِ نزدیک به 12 تن ذخایر استراتژیک غنی شده از ایران، نابودی قلب راکتور اراک را عملیاتی پیچیده و مستوجب تبریک می شمارند!

یاد پیر جماران به خیر؛ تعریف دشمن را مستوجب نگرانی می دانست. و خلف صالحش نفوذ را؛ بیان خواسته و یا عمل به نیت دشمن.

و چقدر تدبیرِ یازدهم، هم رنگ تدبیرِ کدخدا شده!

دنیای غریبی است؛ بجز ملتی که با چشم بصیرت به نظاره یِ نفوذ دشمن نشسته است؛ مابقی در خیال خامِ رفع تحریم اند؛ لکن کدام عقل سلیم، همراهی کدخدا با دکتر روحانی را قبول می کند؛ زیرا امریکا، ایران ملتهب می خواهد؛ نه آرام!

پس سخت است قبولِ قول همکاری با دولتِ یازدهم، حتی به منظور پیروزی در انتخابات؛ واقعیتش، نمی تواند با مسما باشد؛ امروز بهترین روز برای ادامه تحریم، تعمیق تفرقه و در تنگنا گذاردن ایران است.

به عبارتی؛ وقت حول دادن یازدهمین پرزیدنت از پرتگاه؛ وقت ایجاد آشوب! وقت ریختن بنزین بر آتش! آتشی که با تنور انتخابات، و فتنه یِ فتنه انگیزان، داغ است.

لذا کربی سخنگوی جان کری؛ به راحتی سخن از تحریم ایران به زبان می راند:

"هیچ چیز در توافق هسته‌ ای، ما را از اعمال تحریم به دلیل اقدامات ثبات ‌زدایانه و آزمایش‌ های موشکی ایران باز نمی ‌دارد. آزمایش‌ های موشکی ایران برایمان نگران‌ کننده است؛ پیش از این به آزمایش‌ های موشکی ایران (با تحریم) پاسخ داده ‌ایم و در آینده هم این کار را خواهیم کرد. "

ولی خودمانیم؛ چه سهل اندیش؛ خوش خیال و خوش باورند، یازدهمی ها که تصور می کنند، کدخدا آنها را دوست خویش می پندارد!





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : قلب، راکتور، آب سنگین، اراک، بیرون، تحریم، نفوذ،
لینک های مرتبط :


شنبه 3 مرداد 1394 :: نویسنده : احمد.ش


در نگاه اول؛ توافق است و لازمه توافق، کوتاه آمدن از برخی داشته ها به منظور دستیابی به دیدگاه مشترک. به قول دکتر روحانی، در بازی 2 گل می خوریم و 3 گل می زنیم! بگذریم برخی کُشتی و نشان دادن زیر به حریف، جهت کسب امتیاز را؛ که به تعبیر رهبر فرزانه انقلاب نرمش قهرمانانه خوانده شد؛ با بازی فوتبال خلط کرده و فراموش کرده اند، در کشتی؛ هر تعداد امتیاز کسب کنی؛ لکن وقتی ضربه فنی شوی؛ مفهومش می شود باخت و دیگر امتیازهای کسب  شده بی معنی است.

به بند سومِ ضمیمه ی اولِ توافق جامع که میرسی؛ کمی تامل میکنی و غرق در افکار می شوی. "ایران می بایست، قلب راکتور آب سنگین اراک را خارج کرده و تمام کانالهای آن را به گونه ای با بتن پر کند؛ که آژانس غیر قابل استفاده بودن آن را تایید کند."

ظاهرا بخشی از توافق است، که با بتن پر می شود؛ اما دقت که می کنی، قلب دانشمند جوان ایرانی را می بینی، که از سینه بیرون کشیده و بَتن هایش را پر از بُتن می کنند.

آنقدر هراس دارند از جوان ایرانی؛ که بیرون کشیدن قلبش را به تنهایی کافی نمی دانند؛ فی الواقع می خواهند پیام دهند؛ تثبیت کردیم مرگت را؛ دگر دنبال پژوهش نباش؛ اگر بودی، همچو قلب راکتور؛ پر می کنیم ...

جالب آنکه ماشه ترورها را اجنبی کشید و ماشه بُتن را؛ ...!

بگذار صریح بگویم؛ اینجا تنها مرگ راکتور آب سنگین اراک رقم نخورد؛ دفن نبوغ ایرانی را ذیل توافق نوشتند و مذاکره کنندگان نخبه؛ طلوع خورشید همکاری بین المللی را نوید دادند!

بند ها را یک به یک، که مرور میکنی، بند 9 تعجبت را بیش از پیش می کند و مفهوم مدرن کردن راکتور را بهتر درک می کنی! طراحی که هیچ؛ حتی تست سوخت را می بایست خارج از ایران؛ و بدون همکاری دانشمند ایرانی انجام دهند.

با خود می اندیشم؛ مگر رهبری تحقیق و توسعه را خط قرمز نخواند؟ پس چرا برخی تحقیق و توسعه را تنها در گردش بی خاصیت سانتریفیوژ می دانند؟

مگر آب سنگین تحقیق و توسعه نیست؟ چرا باید غرور ملی ایرانی، به اسم مدرنیته کردن، تعطیل شود؟

مانده ام؛ فرق بمب مغناطیسی و گلوله ای که دیروز دانشمند ایرانی را هدف گرفته بود، با سیمان و بُتن امروز که فکرش را فریز می کند؛ در چیست؟





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : راکتور، آب سنگین، اراک، توسعه، تحقیق، ترور، سیمان،
لینک های مرتبط :




 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب
 
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic