درباره وبلاگ


رهبر فرزانه ی انقلاب: این جوانها را باید حفظ کرد، [نباید] با عناوین گوناگونی بخواهیم این جوانهای مؤمن را طَرد کنیم و منزوی کنیم؛ که البته منزوی هم نمیشوند.

مدیر وبلاگ : احمد.ش
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پایگاه خبری تحلیلی «ایران هسته ای»
» تهیه و تنظیم:خادم الشهداء
دلنوشته های سربازی برای ولایت
تحلیل مسایل روز از نگاه نویسنده
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM

پرده اول:

الف – سه شنبه 19/03/1394 جزئیات طرح یک فوریتی الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس به تصویب رسید.

ب - چهارشنبه 27/03/1394 نمایندگان مجلس شورای اسلامی با رایی قاطع، به بررسی اولویت دارد طرح الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای، آری گفتند.

ج – یک شنبه 31/03/1394 کلیات طرح الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای به تصویب مجلس رسید؛ و مقرر شد این طرح به منظور تصویب جزئیات، روز سه شنبه 02/04/1394 در صحن علنی مجلس مطرح شود.

پرده دوم:

سه شنبه 02/04/1394 لاریجانی که در غیاب او -سفر به ایرلند-؛ «اولویت» و «کلیات» طرح الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای تصویب شد؛ این طرح را از دستور کار مجلس خارج می کند.

وی در سخنانی نسبت به اعتراض گسترده نمایندگان مجلس گفت: متاسفانه برخی ملاحظات شورای عالی امنیت ملی در این طرح رعایت نشده؛ این طرح می بایست پس از مشورت با شورای عالی امنیت ملی تصویب شود.

پرده سوم:

سه شنبه 02/04/1394 فشار و گعده های نمایندگان بالاخره نتیجه داد؛ طرح با تغییراتی در واپسین دقایق نشست علنی، در اختیار رئیس مجلس قرار گرفت.

پرده چهارم:

سه شنبه 02/04/1394 مجید انصاری معاون پارلمانی رئیس جمهور، در مخالفت با طرح مجلس خواستار سخن گفتن در صحن علنی بود؛ اما به علت عدم اجازه لاریجانی؛ با عصبانیت مجلس را ترک کرد.

پرده پنجم:

سه شنبه 02/04/1394 طرح الزام دولت به حقوق هسته ای؛ با رای قاطع نمایندگان به تصویب مجلس رسید.

پرده ششم:

سه شنبه 02/04/1394 نوبخت در نشست خبری مصوبه مجلس را مغایر اصل 176 قانون اساسی خواند. وی گفت موضوع هسته ای نه در اختیار قوه مجریه و نه قوه مقننه است؛ بلکه در اختیار شورای عالی امنیت ملی است.

پرده هفتم:

چهار شنبه 03/04/1394 شورای نگهبان طرح هسته ای مجلس را تصویب کرد.

پرده هشتم:

شنبه 06/04/1394 مجلس شورای اسلامی در مقطع حساس مذاکرات هسته؛ به تعطیلات رفت!

پرده نهم:

یکشنبه 07/04/1394 علی لاریجانی رئیس مجلس؛ قانون الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای را به دولت ابلاغ کرد. با وجود در پیش بودن تعطیلات مجلس؛ مشخص نیست چرا علی لاریجانی چهار روز پس از تصویب قانون در شورای نگهبان اقدام به ابلاغ می نماید.

پرده دهم:

رئیس دولت یازدهم، دکتر روحانی تا این تاریخ از ابلاغ قانون الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای امتناع کرده است.

پرده یازدهم

بعلت تعطیلی مجلس تا تاریخ 19/04/1394 امکان طبیعی ابلاغ قانون مذکور توسط رئیس مجلس فراهم نیست.

پرده دوازدهم

هرچند قانون مجلس چیزی فراتر از خطوط قرمز تعیین شده توسط رهبر فرزانه انقلاب ندارد؛ لکن در صورت انجام توافق قبل از ابلاغ؛ آیا تیم مذاکره کننده نمی تواند مدعی عدم الزام گردد؟

این در حال است که اگر قانون مصوب نمایندگان مجلس شورای اسلامی پس از تایید شورای نگهبان و ابلاغ به رییس‌ جمهوری ظرف پنج روز به دستگاههای اجرایی ابلاغ نشود، رییس مجلس شورای اسلامی این وظیفه را بر عهده می ‌گیرد و خود قانون را ابلاغ خواهد کرد. حال با توجه به تعطیلی مجلس؛ روند کنونی را می توان نمونه بارزی از همکاری دولت و رئیس مجلس دانست!

 





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : ابلاغ، الزام، دولت، حفظ، هسته ای، حقوق، عدم،
لینک های مرتبط :


مصاحبه ی پر از ابهام سید عباس عراقچی با برنامه نگاه یک؛ در تاریخ 13/04/94 نگرانی ها نسبت به عدم اشرافیت مذاکره کنندگان ایرانی بر تمامی ابعاد پرونده هسته ای را شدیدا افزایش داد.
یکی از موضوعات چالش برانگیز؛ بی اطلاعی نفر دوم تیم هسته ای، از اتهام پولشویی توسط امریکا به بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران است.
در نوامبر 2011 برای اولین بار؛ وزارت خزانه داری امریکا بانک مرکزی ایران را متهم به پولشویی نمود. این تحریم ذیل بخش 311 قانون میهن پرستی امریکا صورت گرفت.
این در حالی است که دکتر روحانی؛ مکررا از اعضای تیم هسته ای، با عناوینی همچون دیپلماتهای مجرب یاد کرده است.
فیلم اظهارات عراقچی در این خصوص را اینجا مشاهده فرمایید.




نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : عراقچی، بانک مرکزی، اتهام، پولشویی، روحانی، مجرب، دیپلمات،
لینک های مرتبط :


مصاحبه ی نفر دوم تیم هسته ای کشور را که دیدیم؛ گویی آوار شد آهسته آهسته بر سرم، سقف چهل چراغ مذاکره ی با کدخدا. مبهوت ماندم، اندر تناسب خطوط قرمز و لطیفه های عراقچی؟

گویی رهبر فرزانه انقلاب، روضه ی هسته ای خوانده و تدبیر، دلش نرم نشده. از پای منبر که برخواست، بی آنکه یاد تشنگی طفلان حسین (ع) کند؛ لا جرعه سر کشیده پپسی یخ را و ندیده است، نیازی به یادآوری لبان خشکیده ی فرزند زهرا (س).

به همین سادگی!

انگار نه انگار، مملکت قانونی دارد و آنان که بر منصبِ شان؛ رای داده اند، توقع قانون مداری داشتند. مگر نه اینکه با شعار احیای قانون و بدگویی اخلافِ قانون گریز پیش، بدین جا رسیده اند؟ حال چه شده، که قانون را مخل هدف یافته اند؟

در حضورت، با آب و تاب به میخ کوفته و؛ از حق مجلس، در رد، و یا تصویب توافق احتمالی سخن می رانند؛ هنوز پلک به هم نگذارده؛ وارونه نعل می زنند و، حق می شود پشیز؛ ... اگر رد کند رهبری و مجلس؛ توافق را!

سید عباس عراقچی، می گوید ترجیح می دهیم دست خالی برگردیم؛ تا توافقی بد کنیم؛ توافق نداریم و امضا نمی کنیم ذیل آن را، تا مراحل قانونی در مجلس طی شود. دل گرم می شوی و افتخار می کنی به غیرت شان.

هنوز غوطه ورِ شیرینی قندِ آب شده ی دلت هستی، که میخکوب صندلی می شوی! می گوید امضای توافق نزد ما، همان مهر تایید قطعنامه ی شورای امنیت است، پای توافق.

-          آب دهانم را بلعیده و می پرسم؛ چه وقت؟

-          نه گذاشت، نه برداشت؛ به محض حصول توافق در وین!

-          یعنی پس از همین شانزدهم؟

-          اگر بشود!

با خودم گفتم؛ مگر می گذارید نشود!

نمی دانم پارادوکس امضا توسط شورای امنیت سازمان ملل و عدم امضا، تا تایید مجلس را چگونه هضم کنم؟ نه آن احترام به مجلس و نه این سلب اختیارش!

تازه خط و نشان هم می کشند: قطعنامه صادر شود، الزام آور است نزد بین الملل تعهداتمان و؛ عواقب دارد سنگین، تمرّد از آن؛ لکن اگر مجلس نظر نداشت؛ گردن می نهیم به رای پارلمان!

نمی دانم چرا می پیچانند قصه را؟

درایور تاکسی و چرخ لبویی که هیچ؛ نزد ایشان اساسا تجانسی میان سیاست خارجی و مجلس نیست. رهبری هم که بماند؛ خودش معترف، به نبود دیپلمات است و اختلاف درکش با زبان دیپلماسی، عیان!

پس می توان، تحریم را هم پیچاند! کسی به کسی نیست که؟!

روز امضا؛ روز اعلام؛ روز اجرا و ...

آنقدر روز روز می کنیم، که نسیان بگیرند؛ چه روزی، چه باید لغو شود.

و یا بهتر؛ ... اساسا عطایش را به لقایش ببخشند.

خط اصلیِ روز امضای توافق و، لغو همزمان تحریم بانکی؛ مالی و اقتصادی را که با حذف امضای پای توافق؛ کله پا کردیم! مابقی را هم با کلک همزمانی!

آخر شما چه می دانید؛ اجرای تعهدات ما زمان بر است؛ و امضای حریف پای معلق کردن تحریم، محتاج ثانیه. همزمانی اینها سخت است؛ کار می کنیم پشت میز مذاکره و، راه کار نوین ارایه میدهیم؛ اصلا نخود سیاه می دانی چیست؟

20 صفحه متن اصلی است و 50 صفحه ضمایم؛

ببین امریکا چه مهربان است؛

چند وقتی، بیش نیست، که دور یک میز نشسته ایم، اما همان روز های اول مرا abbass صدا کردند و دیگری را Dear javad Joon!؛ تازه کجایش را دیده ای، آنقدر مسئولیت پذیرند، که حتی به مشکلات خانوادگی امان هم اشراف دارند!

اصلا چه کسی گفته کدخدا بد عهد است و بد خواه ؟!

بیش از نیم قرن است؛ که در توهم اید!





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : مصاحبه، عراقچی، توافق، برجام، قطعنامه، شورای امنیت، تحریم،
لینک های مرتبط :


تیم مذاکره کننده که مدعی است خواستار صدور قطعنامه شورای امنیت (اصطلاحا) به منظور الزام امریکا، به اجرای تعهداتش می باشد؛ در واقع قصد دارد بدون در نظر گرفتن رای مجلس شورای اسلامی؛ و حتی نظر رهبر فرزانه انقلاب؛ به هر نحو ممکن، توافقی را به نظام تحمیل کند.
این در حالی است که رد کردن توافق توسط رهبری و یا مجلس؛ مستوجب عواقب خطرناکی در سطح بین الملل خواهد بود.
فیلم پیوست، حاوی تناقص مشهود گفتار عراقچی در این خصوص می باشد. این فیلم را در اینجا ببینید.



نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : صدور، قطعنامه، جدید، بلا، ایران، خواست، تیم مذاکره،
لینک های مرتبط :


از زمان روی کار آمدن دولت یازدهم؛ هجمه ی وسیعی علیه دولت های نهم و دهم آغاز شد. نوشتار ذیل، نگاهی است گذرا به چرایی این موج وسیع تخریب.

احمدی نژاد را می بایست در دو مقطع تاریخی مورد بحث قرار داد. خلط این دو مقطع، نتیجه گیری را دچار چالش خواهد کرد.

احمدی نژاد دوره اول (84-88) [که از این پس احمدی نژاد اول؛ یا محمود اول خوانده می شود] همان احمدی نژادی است که بر مبنای پر کاری؛ برافراشتن پرچم اصیل انقلاب؛ همت انقلابی و ... ؛ همچنین نشانه بارز ولایت مداری شناخته می شود. این محمود؛ همان محمود دلها بود، که امام امت در خطبه های نماز جمعه ی 29 خرداد 88؛ نظراتش را، نزدیک به نظر خود دانست.

اما احمدی نژاد مقطع بعد (88-92) [که از این پس احمدی نژاد دوم؛ یا محمود دوم خوانده می شود] زمین تا آسمان با احمدی نژاد اول تفاوت داشت. هر چند از پشت کارش کم شد؛ لیکن با تمام اینها، از روسای جمهور پیشین برتری داشت. ولی اطرافیان حاشیه سازش؛ همان شدند که رهبر فرزانه انقلاب در پیام خصوصی برکناری مشایی به محمود گوشزد کرد و؛ محمود به گوش و دیده ی دل نگرفت.

"انتصاب جناب آقای اسفندیار رحیم مشایی به معاونت رئیس جمهور بر خلاف مصلحت جنابعالی و دولت و موجب اختلاف و سرخوردگی میان علاقمندان به شما است"

این امر سرآغازی بود بر زاویه گرفتن از مسیر ولایت. موضوع چنان بغرنج شد که پس از ابقای مصلحی؛ آن شد که نباید میشد.

همه ی قصه به اینجا خلاصه نشد. طرفداران تکیه گاه فتنه؛ دست به التهاب بازار ارز زدند. اما محمودی که در بحران های بزرگتر، سربلند بیرون آمده و بر مشکلات فائق شد؛ دست روی دست گذاشت و تماشا کرد.

هنوز برای امثال من، مشخص نیست چرا محمود دست به مقابله با اخلال گران ارز و آنها که شناخته شده برای وی بودند؛ نزد.

اما این عدم مقابله تنها یک نتیجه داشت: به وقوع پیوستن اهداف مد نظر تکیه گاه فتنه!

محمودی که رهبر فرزانه انقلاب، در فتنه 88 برای معارف وی؛ سنگ تمام گذاشت؛ با دست خویش تیشه به ریشه ولایت و اصول گرایی زد.

اعتماد مردم نه تنها به محمود؛ بلکه به تمام اصولگرایان از دست رفت. همین امر زمینه ای شد، تا علی رغم قول پیشین، یار تکیه گاه فتنه در انتخابات 92؛ با کنار نرفتن از صحنه؛ ؛ تشتت آرای اصولگرایان را مضاعف کند. جلیلی به اتهام همراهی و مشابهت طرز فکر با محمود؛ از میدان به در شد. قالی باف را به نحو دگر، و خلاصه سبد یار تکیه گاه نیز، بخش قابل توجهی از آرای اصولگرایان را به خود اختصاص داد.

از آن سو، برخی به علت ناراحتی از عدم اجماع اصولگرایان، آرای خویش را به سبد تدبیر ریختند و خلاصه نتیجه به نفع تکیه گاه رقم خورد.

هرچند نمی توان دلیل محکمه پسندی از اتحاد محمود دوم با تکیه گاه ارایه داد؛ لیکن اجرا و به ثمر نشستن هدف تکیه گاه؛ نشان از همراهی محمود داشت.

هدف؛ کم کردن نفوذ رهبری بود و حذف اصولگرایان. آیا چنین برداشتی در انتخابات 92 اجرایی نشد؟

اما پس از احمدی نژاد دوم، سرخوردگی اصولگرایان ادامه داشت. ماشین تبلیغاتی نظام، که در اختیار تدبیر قرار گرفت؛ بیا و ببین چه نکرد. راست و دروغ را مخلوط کرده و هر روز به خورد مردم دادند؛ که احمدی نژاد و یارانش چه ها نکردند. بردند و خوردند. پاک دستان که این باشند؛ وای به ...

و همه اینها تنها نتیجه همراهی محمود بود و تکیه گاه.

محمودِ امروز، تاوان اشتباه گذشته خویش را میدهد و از قِبلش؛ اصولگرایان نیز چوب می خورند. اگر محمود، به سخنی که رهبری در خشت خام دیدند، توجه می کرد؛ امروز نه دولت در اختیار تکیه گاه بود و؛ نه چوب بد عهدی یاران محمود را میخوردیم.

وقتی غبار فتنه بر پا شد؛ شناخت سره از نا سره امکانپذیر نیست. امروز محمود، به دست خود غبار فتنه ای را ایجاد کرد، لذا هم خود می سوزد و هم نظام.

اما سوال اینجا است:

به یقین احمدی نژاد دوم، به علت زاویه پیدا کردن از خط ولایت؛ تایید صلاحیت نخواهد شد؛ لیکن چرا دولت و زنجیره ای ها چنین بر طبل نگرانی از بازگشت احمدی نژاد می کوبند؟

به نظر مشکل ایشان محمود نیست؛ محمود امروز محمود اول نیست؛ لذا بر فرض تایید صلاحیت؛ حتی انتخاب و تکیه زدنش بر مسند ریاست جمهوری؛ برای تکیه گاه و حامیانش نه تنها مشکل ساز نیست؛ که ... .

اما نام احمدی نژاد اول؛ اجین شده با آزادگی، کار، تلاش، فعالیت برای صاحبان انقلاب، پیشرفت نظام، بسته شدن راه رانت خوران و ... و خلاصه محمود اول ذوب شده بود در ولایت. اگر قرار باشد کسی با طرز فکر احمدی نژاد اول در مسند حکومت قرار گیرد؛ نیمچه جایگاه احیا شده تکیه گاه و اطرافیانش پس از انتخابات 92 نیز از بین می رود؛ لذا باید تفکر احمدی نژاد اول و به قول امروزی ها برند احمدی نژاد اول را منکوب و پایمال کرد.

نباید گذاشت کسی با خصوصیات احمدی نژادی اول و با ویژگی ولایت مداری در قدرت قرار گیرد.

هدف حذف ولایت مداران و خط اصول گرایی است.





نوع مطلب : سیاست روز، 
برچسب ها : احمدی نژاد، هجمه، پاک دست، ولایت، ضربه، اصولگرا، تدبیر،
لینک های مرتبط :


در ادامه تحریف سخنان رهبر فرزانه انقلاب؛ حسین موسویان، عضو سابق تیم هسته ای در دوره دبیری شورای امنیت ملی حسن روحانی؛ که بعلت اتهام جاسوسی بازداشت و پس از طی محکومیت به امریکا سفر و در دانشگاه، به افتخار استادی و مشاوره دولت امریکا نایل آمد؛ دیروز در خصوص دو خط قرمز ترسیم شده توسط رهبری اظهار نظر کرد.

موسویان مدعی شد سخنان رهبری درست فهمیده نشده! منظور ایشان اجرای متناظر اقدامات ایران و غرب است! یعنی  آنها می بایست در مقابل هر قدم ایران قدمی برداند. وی ادامه می دهد آنچه من از سخنان ایشان میفهمم؛ این است که ایران نباید اقدامات خود را ابتدا انجام دهد و سپس غرب در خصوص تحریم ها تصمیم بگیرد.

حال آنکه رهبری در دیدار با سران نظام به صراحت فرمودند تحریم های اقتصادی، مالی و بانکی مرتبط با شورای امنیت، کنگره و دولت امریکا در روز امضای توافق می بایست به صورت فوری لغو شده؛ و مابقی تحریم ها در زمان معقول لغو شود.

جالب اینکه ایشان در ادامه می فرمایند بنده بیانم بیان صریح است، تعبیرات دیپلماسی را خیلی بلد نیستم؛ آنچه میگویم صریح است، همین که گفتم مد نظر است.

در موضوع دوم، موسویان بیان واضح رهبری در خصوص بازرسی از مراکز نظامی را مورد خدشه قرار می دهد. وی می گوید اینجا هم خلط مبحث شده، اگر توافق نهایی صورت بگیرد ایران در چارچوب مقررات پروتکل الحاقی اجازه بازرسی خواهد داد! مخالفت رهبری با بازدید از هر مکان و زمانی است!

حال آنکه رهبری در بازدید دانشگاه امام حسین (ع) فرمودند؛ اجازه نمی دهم از هیچ یک از مراکز نظامی هیچ بازرسی از سوی بیگانگان صورت گیرد. همچنین در دیدار مسئولین نظام بیان کردند؛ بازرسی از مراکز نظامی را نمی پذیرم.

با توجه به شباهت عجیب عملکرد مذاکره کنندگان کشور و گفته های حسین موسویان؛ همچنین حضور سوال برانگیز چندی پیش وی، در کنار تیم مذاکره کننده؛ شاعبه ی مشاوره این محکوم امنیتی به هیئت ایرانی شدیدا تقویت می شود.

هرچند ظریف و حسین موسویان هر دو از اعضای معروف تیم نیویورکی ها و دارای همکاری دیرینه می باشند؛ ولی باید از رئیس تیم هسته ای سوال کرد؛ آیا پس از احراز محکومیت موسویان، اعتماد مجدد و قرار گرفتن وی در کنار تیم ایرانی؛ همچنین دسترسی به اطلاعاتی که حتی از دید نمایندگان مجلس مخفی نگاه داشته شده؛ امری عقلانی است؟





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : موسویان، رهبری، تحریف، مشاوره، جاسوس، محکوم، امریکا،
لینک های مرتبط :


وزیر خارجه ایران علت دعوت یوکو آمانو مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی را، رایزنی با مقامات ایرانی جهت ادامه کار مطرح کرد.

اگر به این نکته توجه کنیم که دخالت آمانو تنها مربوط به مسایل فنی در بعد نظارت و بازرسی است؛ و از طرفی پیش شرط غرب برای انجام توافق جامع، حل موضوع PMD یا همان ابعاد احتمالی برنامه هسته ای ایران است، بسیاری از ابهامات کلیدی سفر آمانو به تهران بر طرف می شود.

لذا به نظر می رسد آمانو برای حل و فصل موضوعات باقی مانده PMD، قبل از اجرایی شدن توافق جامع، به تهران سفر می کند.

اما توجه به این نکته ضروری است، که خطر اصلی در تن دادن ایران به راضی کردن آژانس و حل ابهامات کاذب و البته بدون سند نهفته است. حل این موضوع به حدی بغرنج شد، که دور سوم مدالیته ایران و آژانس در دولت یازدهم –بهار 93-، به علت عدم اظهار نظر آژانس در خصوص دو موضوع EBW یا چاشنی های مفتولی و آزمایشات هیدرو دینامیکی ناتمام ماند و حتی دولت تدبیر نیز به زیاده خواهی آژانس و تبدیل 3 سوال در مورد چاشنی های انفجاری به 60 سوال؛ معترض آژانس شده و عملا ادامه همکاری به حال تعلیق درآمد.

هر چند در گزارشات جدید مدیرکل به شورای حکام مشخص شد، چندی است ایران به برخی ابهامات آژانس در خصوص محاسبات نوترونیک پاسخ گفته؛ اما با این حال باید منتظر نتیجه ی سفر آمانو به تهران ماند.

در هر شکل این سوال جدی به قوت خود باقی است؛ که آیا هیئت مذاکره کننده ایران در راستای نظریه ی حصول توافق به هر قیمتی؛ تن به اجرای خواسته های بدون انتهای آژانس می دهد؟

آیا علی رغم امتناع ایران از پاسخگویی به تهدیدات ابعاد احتمالی نظامی؛ طی شرایط جدید، دولت در تله ی PMD گرفتار می شود؟





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : سفر، آمانو، تهران، PMD، حل، ابعاد احتمالی نظامی، دام،
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 10 تیر 1394 :: نویسنده : احمد.ش

مجید تخت روانچی از اعضای تیم مذاکره کننده هسته ای، در مصاحبه با نشریه ی امریکایی بولتن دانشمندان هسته ای، به طرح دیدگاه های ایران پرداخت. نکاتی چند در مصاحبه مذکور، توجه نویسنده را به خود جلب نمود، که شرح آن در پی می آید.

علی رغم وجود قانون سال 84 مجلس شورای اسلامی و هشدار نمایندگان مجلس؛ منجمله رئیس کمیسیون امنیت ملی و روابط خارجی؛ تخت روانچی همچنان بر اجرای داوطلبانه ی پروتکل الحاقی در صورت تحقق توافق، اصرار می ورزد. این درحالی است که دولت ملزم به رعایت قوانین مجلس بوده و حق تخطی از آن را ندارد.

اما سوال مهم این است، چرا دولت تصمیمی به تغییر مسیر اشتباه خویش، در توافق لوزان نداشته و همچنان بر دور زدن قانون و عدم اجرای آن پای می فشارد؟

یکی دیگر از نکات؛ چرایی اولویت دادن به نگرانی های غرب و نادیده گرفتن نگرانی های ایران است. تخت روانچی اعتراف می کند در لوزان؛ وارد ریز مسائل هسته ای شدیم، لیکن بعلت ضیق وقت، طرح مسئله ی تحریم ها باقی ماند! جا دارد از ایشان و دیگر فرزندان انقلاب در تیم مذاکراتی سوال کرد؛ چرا پرداختن به رفع نگرانی های غرب، بدل به عادت ثابت تیم مذاکره کننده شده؛ حال آنکه طی دو سال اخیر بارها، بی اعتمادی امریکا محک خورد؛ و اثبات شده است، پس از گذشتن خر ایشان از پل، خدا را بنده نیستند. و توقع رفع نگرانی های ایران، امری عبث می باشد.

چرا امریکایی ها باید قول اجرای پروتکل الحاقی از تیم ایرانی را اخذ؛ -حال آنکه اساسا چنین اختیاری در صلاحیت مجلس است- لیکن بحث مهم تحریم باقی بماند؟

چرا باید تحریم ها که اولویت دولت تدبیر در مذاکرات بوده؛ به مسئله ی دست دوم بدل؛ و شرایط برای دبه کردن امریکایی ها فراهم شود؛ لیکن تیم مذاکره کننده بجای تغییر چارچوب بد لوزان؛ به مدافع آن بدل شود؟

از نکات مهم دیگر در مصاحبه تخت روانچی، می توان به ادامه ی پافشاری تیم مذاکره کننده با عنوان دسترسی مدیریت شده، از مراکز نظامی، علی رغم عتاب شدید رهبری اشاره کرد.

این درحالی است که هیچ یک از مراکز نظامی طبق دستور مستقیم رهبر انقلاب؛ اجازه ورود بیگانگان را نداشته و فرماندهان عالی همچون سرلشکر فیروزآبادی نیز صراحتا با عبارتِ "دسترسی مدیریت شده" مخالفت کردند.

اصرار بر چنین امری، می تواند در راستای مقصر جلوه دادن خطوط قرمز مذاکراتی، برآورد گردد.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : تخت روانچی، پروتکل الحاقی، داوطلبانه، مراکز، نظامی، مدیریت شده، بازرسی،
لینک های مرتبط :


رهبر فرزانه انقلاب در حالی هیئت مذاکره کننده را با واژهای ژرفی همانند «امین، غیور، شجاع، متدیّن و دارای غیرت ملی» توصیف فرمودند؛ که کمتر کسی تصور چنین حمایت سرسختانه ای، از سوی ایشان را داشت. چرایی چنین حمایتی، موضوع نوشتار نیست؛ لیکن زمانی که دیگران با بیان جملاتی شاذ، آب خوردن، حل مشکل ازدواج و بسیاری از موارد دیگر را به رفع تحریم گره زده و عملا پشت تیم هسته ای را، در شرایط حساس مذاکراتی خالی کردند؛ حمایت های رهبری معنی و مفهوم خاصی می یابد.

مرور رفتار هیئت مذاکره کننده؛ بیانگر عدم التزام ایشان به خطوط قرمز ترسیم شده رهبری؛ و زیر پا گذاردن چندین باره ی آن است. از این جمله می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

1-     عدم التزام به خط قرمز یک مرحله ای بودن توافق، با انجام توافق سیاسی لوزان.

2-     عدم التزام به سطح غنی سازی 190 هزار سو، برای تامین سوخت نیروگاه بوشهر.

3-     عدم التزام به زمانبندی غنی سازی 190 هزار سو.

4-     عدم التزام به مصاحبه با شخصیت ها و دانشمندان.

5-     عدم التزام به انجام مذاکره، فقط در موضوع هسته ای.

6-     عدم التزام به انجام مذاکره فقط در سطح وزیر خارجه.

7-     عدم التزام به لغو تحریم ها هنگام امضای توافق.

8-     عدم التزام به غیر قابل تفسیر بودن توافق.

9-     عدم التزام به بازگشت پذیر بودن تعهدات ایران.

10- عدم التزام به منوط نشدن لغو تحریم ها به اجرای تعهدات از سوی ایران.

11- عدم التزام عملی به حفظ تشکیلاتی که دشمن قادر به تخریب آن نیست (فردو).

12- عدم التزام به تعطیل نشدن دستاوردهای هسته ای.

13- عدم التزام به محدود نشدن بلند مدت برنامه هسته ای.

14- عدم التزام به محدود نشدن تحقیق و توسعه.

15- عدم التزام به جلوگیری از نفوذ دشمن به حریم دفاعی به بهانه ی نظارت.

16- عدم التزام به نپذیرفتن نظارت و بازرسی های غیر متعارف.

17- عدم التزام به فوق العاده نشدن روابط آژانس با ایران.

18- عدم التزامِ عملی به باقی ماندن راکتور آب سنگین اراک.

لذا با وجود چنین شرایطی؛ آیا جا ندارد هیئت مذاکره کننده قدردان رهبری باشد، که نه تنها ایشان را به علت عدول از خطوط قرمز مصرح، توبیخ نکردند؛ بلکه ضمن باز شماری این خطوط، در شرایط حساس کنونی، معادله جاری مذاکره را به نفع تیم ایرانی تغییر دادند؟

امید است هیئت مذاکره کننده؛ ضمن التزام عملی به خطوط قرمز؛ پاسخ شایسته ای به اعتماد رهبری و مردم ایران اسلامی دهد. ان شاءالله





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : اعتماد، رهبر، تیم، هیئت، مذاکره، خط قرمز، عدول،
لینک های مرتبط :


جمع بندی سخنان تیم مذاکره کننده نشان از محدودیت توسعه ایران، حداکثر تا ماشین مدل IR-8 دارد. سید عباس عراقچی قبل از عزیمت به ژنو در مصاحبه با خبرگزاری صدا و سیما گفت: پس از ماه‌ها مذاکره، طرف‌های مقابل در نهایت پذیرفتند که تحقیق و توسعه روی ماشین‌های پیشرفته ادامه یابد.

وی با ذکر نام چند مدل سانتریفیوژ؛ مدلهای پیشرفته را تنها مختص به این نمونه­ ها دانسته و ادامه میدهد: آنچه از روز نخست خط قرمز کلیدی بوده این است که کار روی «این» سانتریفیوژها نباید متوقف شود. همچنانکه در توافق لوزان تصریح شد، در توافق نهایی خواهید دید این موضوع مکتوب خواهد شد که تحقیق و توسعه روی ماشین‌های IR-6, IR-5, IR-4 و IR-8 طبق برنامه ای که خود ما برای تکمیل و توسعه این ماشین‌ها داریم ادامه خواهد یافت. 

فارغ از مذاکرات هسته ای، طبیعی است با در نظر گرفتن امکان تست دقیق سانتریفیوژ نسل هشتم و موفقیت در این زمینه، ایران طی 10 سال آینده به مدل های جدید تری از سانتریفیوژ دست پیدا کند.

بیانیه لوزان می گوید؛ تحقیق و توسعه ایران، طبق برنامه­ ی توافق شده بر روی گستره و برنامه ی سانتریفیوژ ها، انجام خواهد شد.

همانطور که در نوشته ی پیشین آمد، رابرت آینهورن معتقد است محدودیت های اعمال شده بر تحقیق و توسعه سانتریفیوژهای پیشرفته ایران چنان دست و پا گیر است که با وجود امکان تست و بکارگیری آنها؛ دانشمندان ایرانی پس از پایان محدودیت های 10 ساله، قادر به تضمین عملکرد صحیح آنها نخواهند بود.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : توافق، سانتریفیوژ، IR-8، توقف، تحقیق، توسعه، عراقچی،
لینک های مرتبط :


به نظر میرسد طرح امروز مجلس دارای دو نقطه ضعف عمده باشد؛ که در صورت تصویب نهایی؛ هم از سوی شورای نگهبان تایید نخواهد شد؛ و هم زیاده طلبی امریکا را در دو ضلع مصوبه؛ به شدت افزایش خواهد داد.

اولین نکته باز گذاردن انتهای مصوبه با جمله ی "باید مصوبات شورایعالی امنیت ملی رعایت شود" است. از الزامات یک قانون خوب، قطعی و غیر قابل تفسیر بودن آن می باشد. حال آنکه کلیت تایید شده امروز مجلس؛ چنین اصلی را رعایت نکرده و با مصوبات آینده ی شورای عالی امنیت ملی؛ امکان ورود نقص و حتی نقض قانون وجود دارد.

دومین مورد؛ که از اهمیت فوق العاده ای نیز برخوردار است؛ عدم قاطعیت مجلس شورای اسلامی در اجرای دو اصل مهم دسترسی های مضاعف آژانس، و تحقیق توسعه می باشد.

هر خواننده ای، به راحتی شک و شبهه ی موجود در بندهای دوم و سوم کلیات طرح را، به وضوح درک می کند. لذا چگونه توقع داریم چنین امری از چشم دشمن قدار نظام، پنهان بماند؟ به بند دوم طرح توجه فرمایید:

"آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در چارچوب توافقنامه پادمان مجاز به انجام نظارت‌های متعارف از سایت‌های هسته‌ای است و دسترسی به اماکن نظامی، امنیتی و حساس غیرهسته‌ای، اسناد و دانشمندان ممنوع است؛ باید مصوبات شورای عالی امنیت ملی رعایت شود."

با وجود قید «باید» اولین موضوع متبادر به ذهن؛ امکان وجود مغایرت مصوبات آینده ی شورای عالی امنیت ملی با «ممنوع استِ» بخش اول بند می باشد. با این حساب امکان دارد مصوبات آینده شورای عالی امنیت ملی، با بازدید از سایت های نظامی و غیر هسته ای، و حتی بازجویی از دانشمندان موافقت کند! همین امر در بند دوم نیز تکرار گردیده.

"هیچ محدودیتی برای کسب دانش و فناوری صلح‌آمیز هسته‌ای و تحقیق و توسعه پذیرفته نیست و باید مصوبات شورای عالی امنیت ملی رعایت شود."

با این حساب دشمن می تواند با خیالی آسوده؛ امیدوار به تغییر «باید» های مجلس شورای اسلامی، در شورای عالی امنیت ملی باشد.

از اینرو به نظر می رسد تصویب امروز و تغییر ناشیانه طرحی که در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس به تصویب رسیده بود؛ تنها به دلیل فرار از فشار قاطبه ی نمایندگان مجلس؛ و افکار عمومی جامعه صورت گرفته است.

با توجه به ضرر های ناشی از تذبذب موجود در طرح؛ به نظر می رسد عدم تصویب آن هزینه های کمتری به نظام متحمل می کرد. لذا ان شاء الله نمایندگان مجلس در تصویب جزئیات طرح؛ تهدیدات مصوبه امروز را مرتفع کنند.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : تصویب، کلیات، طرح، الزام، حفظ، حقوق، هسته ای،
لینک های مرتبط :


یکشنبه 31 خرداد 1394 :: نویسنده : احمد.ش

مصاحبه ی دکتر ظریف با روزنامه ی دنیای اقتصاد حاوی نکات پر اهمیت؛ و البته تاسف آوری است. نکاتی که سطحی نگری رئیس تیم مذاکره کننده هسته ای کشور را به رخ هر خواننده ای می کشد.

دکتر ظریف به روال چندی پیش؛ مجددا دست به تحریف تاریخ زده و مدعی می شود پرونده هسته ای ایران در دو تاریخ سپتامبر 2003 و نوامبر 2011 به عنوان موردی خاص در آژانس بین المللی انرژی اتمی، مطرح و در نوامبر 2004 به سمت حل شدن پیش رفته است. در صورتی که گفته ایشان در خصوص حرکت به سمت حل شدن پرونده هسته ای ایران، در اواخر عمر دولت اصلاحات و تصدی گری دکتر روحانی بر دبیری شورای عالی امنیت ملی را، واقعی تلقی کنیم؛ لازم است به رئیس دستگاه دیپلماسی یادآور شویم؛ در تاریخ یادشده و پس از توافق های ننگین سعدآباد، بروکسل و پاریس؛ تروئیکای اروپا خواستار تعطیلی کامل صنعت هسته ای ایران شد.

لذا جا دارد جناب ظریف به این سوال پاسخ دهد؛ آیا پس از تعطیلی صنعت هسته ای کشور؛ و پذیرفتن بدون چون و چرای خواسته های اروپا؛ دلیلی برای عادی نشدن پرونده هسته ای ایران در شورای حکام وجود داشت؟

وی بر خلاف خط قرمز رهبر فرزانه انقلاب، که روابط ایران و آژانس را متعارف و غیر فوق العاده می خواهند؛ در خصوص دسترسی های مضاعف که در بیانیه! لوزان آمده؛ می گوید بالاخره باید به سمت روشی که از نظر بین المللی مورد قبول است پیش برویم؛ آنها چه می گویند مهم نیست، آنچه بر اساس مقررات بین المللی انجام خواهد شد مهم است!

به راستی انسان عاقل چند بار از سوراخی گزیده می شود؟ در توافق ژنو علی رغم تکذیب های مکرر تیم ایرانی؛ 92% از ادعاهای ذکر شده در گزاره برگ امریکا، عملی شد؛ در مقطع سالهای 82 تا 84 با وجود تعریف خصوصیِ البرادعی از تعلیق، که تنها شامل عدم تزریق گاز به سانتریفیوژ بود؛ طی تعریف رسمی آژانس، این تعلیق شامل همه ی صنعت هسته ای، یعنی گاز دهی به سانتریفیوژ؛ قطعه سازی؛ UCF؛ نطنز و ... شد. لذا مشخص نیست چرا دکتر ظریف از گذشته درس نمی گیرد؟

اما تاسف بار ترین نکته؛ قبول دربستِ خواسته امریکایی ها به بهانه عدم دخالت در مقررات داخلی آن کشور است. ایشان نسبت به لغو و یا تعلیق تحریم ها اظهار می دارد "ما کاری به مقررات داخلی آمریکا نداریم. دولت آمریکا باید اجرای تحریم‌ها را لغو کند"

آیا باقی ماندن زیر ساخت تحریم ها، که همانا قوانین کنگره و دولت امریکا محسوب می شود؛ عقلانی است؟ آیا دولت فعلی و یا دولت آینده امریکا به استناد همین قوانین، قادر به اجرای مجدد تحریم های لغو شده نخواهد بود؟ چرا بر خلاف قوانین داخلی ایران، دکتر ظریف از جانب مجلس، قول اجرای پروتکل الحاقی را به امریکا داده است؟ آیا با وجود چنین موضوعی؛ تصور دخالت یکجانبه امریکا در امور داخلی ایران؛ نظریه ای واهی است؟

این درحالی است که ظریف در تناقضی آشکار اصرار دارد، تحریم های شورای امنیت سازمان ملل، بر اساس بند 41 فصل هفتم منشور؛ حذف شود. (یکی از تبعات چنین حالتی این خواهد بود، که ایران بطور رسمی می پذیرد؛ تهدیدی بر علیه صلح جهانی است.)

متاسفانه بر اساس اعتماد به دشمن؛ دکتر ظریف در عباراتی تامل بر انگیز می گوید "من یقین دارم که اگر توافقی صورت بگیرد هیچ دولتی در آمریکا توان نقض آن توافق را نخواهد داشت و اگر توافق را نقض بکند، کسی در دنیا به آن اقدام وقعی نخواهد گذاشت"

گویا دکتر در جهانی آرمانی قدم گذاشته!

ایشان فراموش کرده اند در جریان آزاد سازی گروگان های امریکایی در لبنان، کدخدا گفت "حسن نیت، حسن نیت می آورد" لیکن پس از گذشتن خرش از پل؛ آشکارا به ریش ایشان و رئیس جمهور وقت خندیدند!

فراموش کرده اند به راحتی آب خوردن هواپیمای مسافربری ایران را سرنگون کردند؛ و جهانیان به روی مبارک خویش هم نیاوردند.

فراموش کرده اند، امریکایی ها شلیک موشک به سوی هواپیمای مسافربری را؛ اشتباه خواندند، لیکن به فرمانده ناو وینسنز مدال افتخار دادند! و دنیا وقعی ننهاد؟

فراموش کرده اند به بهانه ی واهی سلاح کشتار جمعی؛ عراق را اشغال و مردم این سرزمین را به خاک سیاه نشاندن؛ و سازمان ملل، جز همراهی کاری کرد؟

بد نیست جناب ظریف کمی هم از دنیای ایده آل فاصله گرفته و واقعیات حاکم بر جهان را درک کنند. به راستی قانون حاکم بر سازمان ملل، مصداق واقعی قانون جنگل نیست؟ آیا اعتماد به این قانون، نتیجه ای غیر از شکست و مرگ، در پی خواهد داشت؟





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : ظریف، اعتماد، دشمن، توافق، ژنو، لوزان، فراموش،
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 27 خرداد 1394 :: نویسنده : احمد.ش

دل که زنگار بگیرد؛ «لطایف الهی» را نه «به درستی می شناسد»، نه «می نیوشد» و نه «پاسخ» می دهد.

وقتی درک نکرد، به هذیان می افتد و شهدا را هر چند درون پرچم سه رنگ پیچیده باشند، «بی رنگ» می بیند. غیرت رنگی آنها را وا می گذارد و؛ به توهم می پندارد، دیگران «شهدا را رنگی» کرده اند.

چه دنیای غریبی است.

ای کاش فقط «غبار» گرفته بودند، چرا که با آمدن تند باد غواص ها، غبار دلها شان زدوده می شد؛ لیکن «فقط برای بدرقه» آمدند. اینان را نه تند باد، که طوفان هم صاف نمی کند. چرا که بنایی بر فهم «بشارتهای الهی» ندارند.

دلهاشان همچو سنگ شده؛ نه «لحظه های نیاز ملت» را می شناسند؛ و نه دست نیاز به سوی پروردگار را. اینان دل در گرو کدخدا دارند؛ شهدا را فقط برای «خداحافظی» می خواهند.

«خداوند را مالک دلها» نمی دانند؛ چرا که در دنیای کوچک ایشان، کلید برق دهکده ی جهانی نزد امریکا است.

اینان نه تنها «صاحب الزمان روحی فدا» را «صاحب این ثروت عظیم» نمی دانند؛ که پندارشان از «ثروت»، نه بصیرت مردم؛ که ذخایر توقیف شده بانکی ایران نزد غرب است.

به خیالشان شهدا «دست بسته» اند و دستان اوباما، باز. زیرا وزارت خزانه داری امریکا را برای بستن سوئیفت ایران، دست باز می دانند.

ای کاش اینان همچو موج دیروز ملت، می توانستند «پرچم یادهای عزیز و گرانبها» را «ذخیره معنوی» بپندارند؛ و این «فروغ خاموش ناشدنی» را ببیند.

 

اشاره؛

  • صحبت های داخل گیومه؛ اقتباس از:

1-      پیام رهبر فرزانه انقلاب درپی تشیع پیکر شهدای غواص

2-      اشاره به تیتر روزنامه ابتکار مورخ 27/03/94

3-      اشاره به تیتر روزنامه آفتاب مورخ 27/03/94

  • ­نیوشیدن: شنیدن، گوش کردن




نوع مطلب : سیاست روز، 
برچسب ها : شهدا، غواص، دست، بسته، بصیرت، خواب، غفلت،
لینک های مرتبط :


یکی از موارد توافق شده در لوزان، اجرای داوطلبانه پروتکل الحاقی است. در این بیانیه!؛ یک سلسله اقدامات برای نظارت بر مفاد برجام مورد توافق قرار گرفت؛ این اقدامات شامل انجام کد اصلاحی 3.1 و اجرای موقتی (داوطلبانه) پروتکل الحاقی است.

روزهای ابتدایی پس از توافق؛ اجرای داوطلبانه پروتکل برایم مانوس نبود. چرا که آذر ماه 84 ، مجلس شورای اسلامی قانونی از تصویب گذراند، و دولت را ملزم نمود در صورت ارجاع و یا گزارش پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت، کلیه همکاری های فراپادمانی خود با آژانس بین المللی انرژی اتمی را به حال تعلیق در آورد.

طبیعی است تنها راهکار لغو قانون مجلس، تصویب مجدد مصوبه در صحن است. لذا دولت مکلف بوده؛ و اجازه همکاری فراپادمانی با آژانس را ندارد.

هرچند بخشهای مهمی از توافق ژنو و سه مدالیته فی مابین ایران و آژانس؛ همچون بازدید از معادن اورانیوم، بازدید از مراکز اسمبل سانتریفیوژ، تولید چرخنده سانتریفیوژ و محلهای نگهداری آن؛ بازدید از مرکز تولید آب سنگین خنداب؛ یا حتی بازدید از راکتور آب سنگین اراک را، می بایست در زمره همکاری های فراپادمانی و حتی اجرای دقیق بندهای پروتکل الحاقی محسوب کرد. لیکن در اجرای مفاد یادشده، سخن صریحی از اجرای پروتکل الحاقی به میان نیامده است.

توافق ژنو به عنوان مطلع انجام مذاکرات نیز؛ اجرای پروتکل الحاقی را موکول به تصویب مجلس کرده است؛ اما صراحت لوزان، جنسی متفاوت ارایه می دهد. لذا این سوال بطور جدی مطرح می گردد؛ آیا مذاکره کنندگان ارشد هسته ای، خود را ملزم به اجرای توافق در چارچوب قوانین جاری کشور می دانند؟

سید عباس عراقچی دو روز پس از توافق لوزان در گفتگوی ویژه خبری ضمن تفکیک اجرای دایم و موقت پروتکل الحاقی می گوید؛ ما از طرف مجلس حق دادن قولِ تصویب پروتکل الحاقی را نداریم؛ لیکن به عنوان دولت اجازه اجرای موقت آن تا زمان تصویب مجلس را داریم. با توجه به اینکه قدمت حضور عراقچی در ترکیب تیم هسته ای؛ به دولت هشتم تا کنون باز می گردد؛ توقع اطلاع از مصوبه الزام دولت به تعلیق همکاری فراپادمانی، توقع غریبی نیست.

 تاکید مجدد هدایت کننده ارشد تیم هسته ای نیز، سه روز پس از توافق لوزان در برنامه نگاه یک سیما؛ مهر تضمینی بر اجرای فرا قانونی پروتکل الحاقی توسط دولت است. ظریف قول فراهم کردن دسترسی به پروتکل الحاقی تا زمان تصویب مجلس را می دهد.

وعده و تضمین اجرای پروتکل الحاقی، در کنار عبور چندین باره از خطوط قرمز و یا تغییر نام توافق به منظور نادیده انگاشتن اصل 77 قانون اساسی، نگرانی های جدی در خصوص عبور تیم مذاکره کننده بطور اخص؛ و دولت یازدهم بطور اعم را، از قوانین جاری کشور تشدید؛ و تشکیک های فراوانی نسبت به تعریف و تمجید رئیس دولت حقوقدان از تیم هسته ای ایجاد می کند.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : توافق، لوزان، مصوبه، مجلس، تعلیق، داوطلبانه، پروتکل الحاقی،
لینک های مرتبط :


چندی است خط فکری دولت به انضمام زنجیره ای ها؛ در صدد بزکِ پذیرفتن پروتکل الحاقی هستند. این روزها گویی، پذیرفتن پروتکل الحاقی توسط 124 کشور نیز؛ همچون تقلبِ سال 88، تبدیل به نمادی برای شروع حرکتی خاص شده است!

روحانی می گوید از سال 2003 تا کنون تعداد کشورهایی که پروتکل الحاقی را اجرا کردند، از 80، به 124 کشور رسیده است؛ این نشان می دهد پروتکل چیز بدی نیست! ما نیز در سالهای 82 تا 84 آن را اجرا کردیم؛ در آن زمان هم برخی حرفهای بی اساس زدند و مانع تصویب آن شدند؛ امروز هم همان حرفها را می زنند. ایران یک استثنا نیست!

ظریف هم معتقد است؛ ژاپن بیست سال است، فراتر از پروتکل الحاقی و کد 3.1 را اجرا می کند. آنها به شدت نگران جاسوسی صنعتی هستند.

اما؛ ... 124 کشور پذیرای پروتکل الحاقی کدامند؟

چرا دولتی ها بیش از نام، بر تعداد این کشورها تکیه می کنند؟

به غیر از پنج کشور دارای حق وتو، که با شرایط دلخواه پروتکل را به تصویب رساندند؛ به تعداد انگشتان دست، کشور مطرحی در لیست می توان دید. از این تعداد هند نیز همچون کشورهای دارای حق وتو، پروتکل را به میل خویش تغییر داده و امنیت کشورش را، مد نظر گرفته است.

آلمان؛ هلند؛ بلژیک؛ ژاپن؛ اسپانیا و ایتالیا، کشورهایی هستند که دارای چرخه غنی سازی سوخت بوده و تمامی آنها (به غیر از ژاپن) اعضای اتحادیه اروپا و البته پیمان آتلانتیک شمالی «ناتو» می باشند. به خطر افتادن امنیت ملی هر یک از اعضای ناتو؛ به منزله مخاطره امنیت ملی همه ی اعضا می باشد.

ژاپن نیز، هرچند حاکمیت خویش پس از جنگ جهانی دوم را بدست آورد؛ لیکن امریکا بدون محدودیت زمانی، حق داشتن پایگاه نظامی در آن کشور را به خود اختصاص داد.

کانادا و استرالیا که ملکه الیزابت دوم (ملکه انگلیس) رئیس دولتهای آنها را منتسب می کند؛ و البته چند کشور توسعه یافته دیگر را، در این لیست می توان دید.

لیکن بالغ بر 110 عضو باقی مانده را، کشورهایی تشکیل می دهند که حتی ترجمه ی نام بسیاری از آنها به سختی امکانپذیر است. Seychelles؛ St. Kitts & Nevis؛ The FYROM از این جمله هستند. در این بین کشورهای نظیر بحرین، افغانستان، توگو، اوگاندا، وانواتو، زامبیا، ویتنام، تیمور لسته، تاجیکستان، آذربایجان، مولداوی، رواندا، مغولستان، موریس، گابن، عراق، برکینافاسو، قبرس و ... به چشم می خورند؛ که لیست کامل کشورهای امضا کننده را می توانید از اینجا دانلود فرمایید.

حال باید از رئیس دولت تدبیر، و دیگر اعضای آن سوال کرد؛ وضعیت کدام یک از کشورهای پذیرنده پروتکل الحاقی، به وضعیت ایران شبیه است؟

چرا کشورهای دیگری همچون برزیل و آرژانتین؛ که چرخه غنی سازی سوخت را در اختیار دارند؛ پروتکل الحاقی را قبول نکردند؟ به این لیست پاکستان و کره شمالی را نیز می بایست اضافه کرد.

چرا با وجود کشوری چون رژیم غاصب صهیونیستی که نه تنها پروتکل الحاقی؛ بلکه اساسا NPT را به رسمیت نمی شناسند و علنا ایران اسلامی را به بمباران مراکز هسته ای تهدید می کند؛ دکتر روحانی قصد تن دادن به اجرای پروتکل الحاقی را دارد؟

تاسف بار، و البته تعجب آور نیست؟!؛ اگر رئیس دولتی که موهای سفیدش را، برگ افتخار امور امنیتی کشور می داند؛ و از بیشترین عوامل امنیتی در کنار خویش بهره می برد؛ تنها به منظور اثبات کذبیت بهانه ی ساخت بمب اتم؛ با گشودن درب مراکز هسته ای، غیر هسته ای و نظامی کشور به روی جاسوسان آژانس و ماموران CIA و MOSSAD موافقت کند؟

هرچند ... ، از مشاورین امنیتی اطراف روحانی، که به منظور تخریب و تسلط بر وزارت اطلاعات؛ آنچه نباید، کردند؛ نامه ی سراسر کذب را از زبان وزیر وقت (دری نجف آبادی) به صدا و سیما دادند؛ و نخبه ترین معاون سابق اطلاعات کشور را، به مسلخ برند؛ انتظاری بیش از گرم شدن توافق ژنو و لوزان نمی رود!





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : پروتکل، الحاقی، 124، کشور، مشاور، امنیتی، روحانی،
لینک های مرتبط :




( کل صفحات : 9 )    ...   5   6   7   8   9   
 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب
 
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات