درباره وبلاگ


رهبر فرزانه ی انقلاب: این جوانها را باید حفظ کرد، [نباید] با عناوین گوناگونی بخواهیم این جوانهای مؤمن را طَرد کنیم و منزوی کنیم؛ که البته منزوی هم نمیشوند.

مدیر وبلاگ : احمد.ش
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پایگاه خبری تحلیلی «ایران هسته ای»
» تهیه و تنظیم:خادم الشهداء
دلنوشته های سربازی برای ولایت
تحلیل مسایل روز از نگاه نویسنده
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM

روز گذشته جمعی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی از طرحی دو فوریتی با عنوان «الزام دولت به رعایت منافع ملی در توافقات هسته ای» رونمایی کردند. تهیه کنندگان طرح، تمامی سعی و دانسته های فنی، حقوقی و سیاسی خویش را با تاکید بر کلید واژه های منتقدان؛ در راستای معقول جلوه دادن پیشنویس، بکار بسته اند. اولویت دادن به موضوعات مورد مناقشه در برجام و برجسته کردن آنها؛ عامل اصلیِ انحراف افکار عمومی از واقعیات تلخ نهفته در متن برجام است؛ چنانچه قریب به اتفاق نظر دهندگانِ ذیل خبر؛ مهر تایید بر مفاد پیشنویس زده و آن را تامین کننده اهداف نظام تلقی کرده اند.

-          اما واقعیت از چیست؟

طرح مذکور توسط تعدادی از نمایندگان اصلاح طلب مجلس، به منظور سرپوش گذاردن و جلوگیری از افشای وادادگی های گسترده برجام تهیه و در صورت تایید و تبدیل به قانون، فعالیت منحصر به فرد و موفق کمیسیون ویژه برجام، را خنثی می کند. اعضای کمیسیون ویژه و کمیته های فرعی آن به ریاست دکتر زاکانی، تا کنون موفق به کشف مفاد متعدد و البته وحشتناکی از لایه های پنهان برجام شده اند؛ به عبارتی هدف اصلی طرح دو فوریتی، عقیم گذاردن زحمات کمیسیون ویژه برجام است.

طرح مذکور شاکله برجام را بدون قضاوت تایید کرده و تنها دست نمایندگان را، در تفسیر موضوعاتی جزئی و پیش پا افتاده باز می گذارد.

همانطور که پیش از این اشاره شد، پیشنویس طرح دو فوریتی، با استفاده از کلید واژه های منتقدان و تاکید بر نقاط ضعف چشمگیر برجام همچون PMD و حذف تحریم، همچنین بکار بردن الفاظ کم ربطی همانند اولویت برقراری روابط تجاری و هوشیاری اطلاعاتی؛ سعی دارد، از منافذ گسترده نهفته در متن برجام چشم پوشی کند.

تهیه کنندگان طرح به منظور خالی نبودن عریضه، 16 بند را به عنوان نکاتی که لازم می دانند وزارت خارجه! از آن رفع ابهام نماید معرفی کرده اند؛ هرچند موارد ذکر شده در برابر اصل ماجرا ناچیز است؛ لکن تنظیم کنندگان آنچنان با متن برجام بیگانه اند، که توانایی آدرس دهی دقیقِ بند مورد نظر خود را ندارند! بطور مثال موارد 6 الی 14 جملگی از پیوست اول برجام است؛ با این وجود در برخی ردیف ها آدرسِ «پیوست اول» ذکر نشده؛ و در برخی دیگر از ردیف ها، به اشتباه «پیوست الف» را ثبت کرده اند؛ این در حالی است که برجام، «پیوست الف» از قطعنامه 2231 است و اساسا برجام، پیوستی بنام «الف» ندارد. و یا در ردیف 15 و 16 عبارت 1-1-4 غیر قابل فهم است.

لذا در روزهای واپسین تصمیم گیری؛ لازم است نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی نسبت به خدعه بزک کننده گان برجام هوشیار باشند.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : دو فوریتی، طرح، پیشنویس، برجام، الزام، دولت، حفظ،
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 8 مهر 1394 :: نویسنده : احمد.ش

هرچند هزینه کرد از جیب شورای عالی امنیت ملی طی دو سال صدارت دولت یازدهم، بدل به امری عادی گشته و نمونه های بارز آن را در ماجرای محرمانه کردن پرونده خیانت نفتی کرسنت و حمله به منتقدان سیاست عقب نشینی هسته ای دولت، می توان دید؛ لکن توقع حرکتِ بدون چون و چرا در مسیر ولایت و انجام منویات رهبری، از دریابان شمخانی بیش از پیش است.

به واقع، نگرش مردم به نظامیان میهن اسلامی در باب ولایت مداری، تفاوتی ماهوی با نگرشِ به سیاسیون دارد. در این بین، توقع از اعضای «سپاه پاسداران» و «بسیج»، توقعی مضاعف است. لکن برخی رفتارِ معدود نظامیان رده بالا؛ و البته کلیدی! در ماجرای مذاکرات هسته، حداقل به ظاهر، منطبق با هدایت رهبر فرزانه انقلاب نبوده است. نوشتار ذیل، نقدی بر سلسله عملکرد اخیر دریابان شمخانی است؛ که تکرار اشتباهات ایشان همچو دیگر اعضای دولت، با نزدیک شدن به روز توافق ملموس تر می گردد.

دفاع تمام قد شمخانی، از نقض صریح خط قرمزِ ورود بیگانگان به مراکز نظامی کشور؛ یکی از نوادر تاریخیِ هتک حریم امنیتی کشور است. رهبر فرزانه انقلاب فرمودند؛ این خط تبلیغی که برخی از خط قرمزهایی که رسما اعلام می شود، در جلسات خصوصی از آنها صرفنظر می شود، حرف خلاف واقع و دروغی است. لذا ورود آمانو و معاونش تحت هر عنوانی به مرکز نظامی پارچین، نه تنها نقض گفتار سدید رهبری محسوب می گردد، بلکه دفاع از چنین عملکردی، شکستن هیمنه ی سخن رهبری، توسط دبیر عالی ترین مرجع امنیتی کشور نیز محسوب می گردد. لازم به یادآوری نیست، آمانو کارشناس و یا متخصص امور نظامی هم پیمان با ایران نیست؛ بلکه مدیرکل مجموعه ای است، که از قضا رهبر انقلاب، بدلیل عدم استقلال و سابقه بد آژانس؛ ورود آنها به حریم نظامی کشور را ممنوع کرده اند.

متاسفانه حرکت حزبی دبیر شورای عالی امنیت ملی، که معتقد به مچ گیری نکردن از یکدیگر، در شرایط کنونی می باشد! در گفتار مذکور خلاصه  نمی شود، وی می گوید؛ به طور قطع وارد اجرای برجام شده‌ایم.! این در حالی است که کمیسیون ویژه برجام به علت عدم همکاری و پنهان کاری دولت در ارایه توافقات محرمانه با آژانس، کماکان موفق به ارایه گزارش نهایی در صحن مجلس نشده است.

لکن تاسف زمانی بیش از پیش می گردد؛ که مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، بر خلاف دریابان شمخانی؛ التزام عملی خویش به قوانین ایران را اثبات می کند. موگرینی می گوید: "گروه 1+5 منتظر است پیش از برداشتن هر گام دیگر، پارلمان ایران این توافقنامه را بررسی کند."

جالب اینکه دریابان، پا را از این هم فراتر گذارده عنوان می کند؛ مجلس شورای اسلامی مبتنی بر ملاحظاتی به دولت اجازه اجرای برجام را می دهد. سخنان شمخانی به گونه ای است، گویی بر نظر تک تک نمایندگان مجلس شورای اسلامی اشرافیت دارد! و یا خدای ناکرده، نمایندگان موظف به اجرای نظر دولت هستند.

لذا از دریابان شمخانی به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی و البته نماینده رهبر فرزانه انقلاب، که ملبس به لباس پاسداری نیز می باشد انتظار می رود؛ فارغ از خط و خطوط حزبی، نه در گفتار، بلکه در عمل سرباز ولایت بوده و اجازه عبور از خطوط قرمز ترسیمی رهبری را به هیچ احدی ندهد.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : شمخانی، برجام، خط قرمز، عبور، شورای عالی امنیت ملی، سپاه، ولایت،
لینک های مرتبط :


هر چه به روز توافق¹ نزدیک می شویم، تعداد اشتباهات فاحش عمدی و غیر عمدیِ دولت یازدهم افزایش می یابد. قوه مجریه که بر مبنای توهمی خود ساخته، حتی تصور بررسی برجام توسط مجلس شورای اسلامی را، از مخیله عبور نمی داد؛ این روزها با فشار روانی ناشی از برهم خوردن محاسبات، و البته بر باد رفتن آرزوهای حزبی، نه تنها قدرت اهم فی الاهم خویش را از دست داده، بلکه بر شدت تابو شکنی نیز افزوده است.

عدم درک عمق فاجعه ی منا، و نیمه کاره نگذاشتن سفر نیویورک، نمونه ای از تشخیص اشتباه و اولویت دادنِ برقراری رابطه با کدخدا، بر جان بیش از 500 تن از هموطنانی است، که دفاع از تک تک آنان، بخشی از وظیفه ذاتی هر دولتی محسوب می گردد. دولت های بسیاری نشان داده اند، حتی به منظور حفظ جان «تنها یکی از اتباع خویش» حاضر هستند، وارد جنگی گسترده شوند؛ با این وجود، مشخص نیست چرا دکتر روحانی، که با شعار پر طمطراق تحقق «منشور حقوق شهروندی»، در صدد حمایت از معدود قشر غرب گرای جامعه بر آمد؛ حاضر نشد، شخصا رهبری و هدایت دفاع از حجاج بیت الله الحرام و البته شرافت لکه دار شده ایرانی را بر عهده گیرد.

اما فارغ از بحث منا؛ گویی عبور از خطوط قرمز نظام و تابو شکنی، بخشی از عملکرد دولت تدبیر و امید گشته است. خبر ملاقات ظریف و اوباما را نمونه دیگری از چنین رفتار نا بجایی می توان تلقی کرد. این درحالی است که مجوز دولت برای انجام مذاکره؛ تنها تا سطح وزیر خارجه می باشد.

لکن جالب ترین بخش؛ رنگ کردن گنجشک اخبار، توسط دولتی ها است. ایشان به نحوی ملاقات دو مقام را اتفاقی و غیر منتظره عنوان می کنند؛ گویی اوباما و ظریف در زمانی مشخص، از کوچه تنگ آشتی کنان! عبور، و لاجرم شانه ی هر کدام به دیگری برخورد نموده. موضوع وقتی جالب می شود که مقامات کاخ سفید روایتی متفاوت از ماجرا بیان می کنند:

"اوباما و ظریف، یک برخورد کوتاهی در زمان ناهار داشتند و در آنجا دست دادند".

هرچند نویسنده علاقه وافری برای ملاک عمل قرار دادن سخن مسئولین دولت یازدهم دارد، لکن با عرض پوزش باید گفت؛ گذشته نشان داده، بیان و عمل مجریان امریکایی در ماجرای مذاکرات هسته ای، بیشتر به واقعیت می نماید. لذا باید از وزیر امور خارجه پرسید:

آیا اوباما بطور اتفاقی میز نهار خود را در راهروی سازمان ملل پهن کرده است؟

یا دکتر ظریف بطور اتفاقی از سالن ناهارخوری پرزیدنت اوباما عبور کرده!؟

و در نهایت لازم است به دولت یازدهم و تئورسین های عادی سازی رابطه با امریکای خبیث یادآور شد: مردم تفاوت شکستنِ حرمت سخن وزین رهبر فرزانه انقلاب را، با امور اتفاقی، درک کرده و در زمان مقتضی، پاسخ رفتارهای نابجای مسئولین را قاطعانه خواهند داد.

ضمن اینکه عدم تمایل دولت به رعایت خطوط قرمز؛ شاهد دیگری بر این مدعا است، که حتی پس از محدود کردن دولت در اجرای برجام توسط مجلس؛ دولت مسیر دلخواه خویش را ادامه داده و کمترین وقعی برای قوانین مجلس قایل نیست.

 

¹ بر اساس پیوست پنجم برجام، "روز قبول توافق"90 روز پس از تایید برجام از طریق قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل است. قطعنامه 2231 در تاریخ 29/04/94 تصویب شد.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : اعمال، نابجا، ظریف، اوباما، ملاقات، منا، حج،
لینک های مرتبط :


محمد رضا باهنر را می توان یکی از ارکان حکومتی دکتر علی لاریجانی در مجلس شورای اسلامی قلمداد کرد؛ از اینرو نقطه نظرات وی، خواسته های فراکسیون رهروان ولایت تلقی شده و به احتمال زیاد دیدگاه او، با موافقت شاکله مجلس روبرو می گردد. باهنر در نشست ماهانه جامعه مهندسین چنین گفته است: "احتمال دارد مجلس به سمت تصویب یک ماده واحده برود که بر طبق آن اجازه می ‌دهیم که در عین مشخص کردن چارچوب خط قرمز، دولت اجرائیات [برجام] را شروع کند، اما به شرط‌ ها و شروط‌ ها که البته این شروط در خود آن ماده واحده اعلام می ‌شود."

فارغ از اینکه اساسا برجام، بر مبنای ادله های متقنِ از پیش ارایه شده؛ نه تنها توان تامین اهداف خویش و خواسته های ملی کشور را ندارد، بلکه به ضد ارزشی بدل شده؛ که علاوه بر گسترش منافذ رخنه دشمن، کند کننده سرعت علمی، نظامی و تکنولوژیک ایران اسلامی نیز می باشد؛ لذا باید از نایب رئیس مجلس شورای اسلامی سوال کرد؛ ضمانت اجرای مصوبه مجلس چیست؟

متاسفانه باید گفت؛ دولت که بقای خویش را بدون تحقق برجام از دست رفته می پندارد، قانون گریزی را بخش لاینفکی از اقدامات خویش قرار داده است؛ لذا نمی توان به امید عملِ دولت به قوانین مجلس؛ نسبت به تنظیم ماده واحده اقدام نمود. در این راستا، به نادیده انگاشتن مصوبه الزام دولت به تعلیق همکاری های فرا پروتکلی با آژانس (قول اجرای داوطلبانه پروتکل الحاقی به 1+5) و قانون الزام دولت به حفظ دستاورد های هسته ای (عمل نکردن به تمامی بندهای مصوبه) می توان اشاره کرد.

زیر پا گذاردن اصول مصرح قانون اساسی (حذف مجلس از پروسه بررسی برجام، عدم ارایه لایحه برجام به مجلس)؛ اجرای زود هنگام برجام (اعمالی همچون تشکیل ستاد پیگیری برجام به ریاست عراقچی، قبل از تایید در مجلس) و حتی زیر پا گذاردن خطوط قرمز ترسیم شده توسط رهبر فرزانه انقلاب، از دیگر موارد قانون گریزی دولت می باشد.

لذا مجددا باید سوال کرد؛ بر فرض تصویب قانونی متقن، جامع و فراگیر؛ با توجه به موارد یاد شده، چه تضمینی برای اجرای مصوبه مجلس توسط دولت وجود دارد؟

به راستی می توان از دولتی که وزیر خارجه اش، «هسته ای را مانعی بر سر برقراری رابطه با امریکا» بیان می کند؛ و در واقع از ابتدای حرکت، نتیجه را اعلام کرده؛ توقع عمل به قانونِ محدود کننده برجام را داشت؟





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : باهنر، برجام، ماده واحده، تصویب، شرط، فاقد، ضمانت،
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 2 مهر 1394 :: نویسنده : احمد.ش

خوانندگانی که دلنوشته های حقیر را دنبال می کنند؛ به خوبی واقفند، محور اصلی سلاحِ قلم خویش را، متوجه آغاز نسل جدید عقب نشینی هسته ایِ دکتر روحانی نموده ام. لکن خبر رونمایی از تمبر های طلا و نقره حضرت امام (ره) توسط سید حسن مصطفوی، نگاهم را بر صفحه نمایشگر میخکوب کرد.

فارغ از ادله سطحی و بی محتوای سید، که نویسنده به سبب عمق امام شناسیِ پابرهنگان و کافی دانستن استدلال نظر دهندگانِ ذیل خبر؛ از ورود به آن پرهیز می کند؛ چرایی تولید تمبر یاد شده از جنبه اقتصادی، فکر نگارنده را به خود مشغول کرده است.

طبیعتاً کلکسیونر های حرفه ای، به محض تولید شیی خاص، نسبت به خرید، نگهداری و فروش چندین برابر قیمت، اقدام می کنند. هرچه تعداد شی محدود باشد؛ رقابت بر سر تملّک شدید تر شده، لذا بازار سیاه و افزایش قیمت پلکانی، در فاصله زمانی کوتاه تری شکل می گیرد.

ناگفته پیداست، اگر تولید کننده شی، به مرکز قدرت و ثروت وابسته، یا دارای پتانسیل بهره برداری از طرح تولید شده باشد؛ مراتب تشدید فضای یاد شده، بیش از پیش هموار می گردد. در چنین شرایطی، زمینه سوء استفاده و کانالیزه شدن بستر، ایجاد و سود هنگفتی به جیب دلالان سرازیر می شود.

توجه به این نکته ضروری است، قیمت تمبر طلا و نقره هنگام ثبت نام، به ترتیب 210 و 120 هزار تومان؛ و هنگام رو نمایی 600 و 220 هزار تومان قیمت گذاری شد؛ لذا کافی است، فردی بخش قابل توجه از 3700 تمبر طلا و 1800 قطعه نقره را خریداری، و با رعایت موازین کلکسیونری به بازار عرضه کند!

در این صورت باید پرسید؛ منافع سرسام آور چنین تفسیری از امام خوبی ها؛ کجای زخم دلِ ولی نعمتان انقلاب را دوا خواهد کرد؟

مگر نه اینکه داعیه دار آیت اللهی؛ بیش از دیگران می بایست خود را از مظان اتهام مبرا کند؟

و

.

.

آیا با چنین رویکردی، می توان توهم ورود به خبرگان و اندیشه خام رهبری را در سر پروراند؟





نوع مطلب : سیاست روز، 
برچسب ها : تمبر، طلا، نقره، امام، خمینی ره، سید، حسن،
لینک های مرتبط :


شنبه 28 شهریور 1394 :: نویسنده : احمد.ش

علی رغمی که جمهوری خواهان سنا بیش از 1+50 رای، به منظور مخالفت با برجام را در اختیار داشتند؛ لیکن وجود قانون اطاله رای گیری؛ دمکرات ها را، پیروز میدان طناب کشی برجام کرد. بر اساس این قانون، در صورت وجود نظر مساعد حداقل 60 نماینده از مجموع 100 نماینده سنا؛ زمینه برای اعلام نظر نهایی هموار می شود.

لذا به ظاهر، جمهوری خواهانِ دارای اکثریت، در تله دمکرات ها گرفتار آمدند، لکن همانطور که در مقاله "چرا کنگره برجام را تایید نمی کند؟" آمد؛ دو هدف اصلی امریکا، -یعنی اجرای برجام بدون تغییر و دستکاری چارچوب قوانین تحریم بر علیه ایران؛ و باز گذاردن دست رئیس جمهور بعدی ایالات متحده، به منظور انجام بد عهدی و زدن زیر میز مذاکره- محقق شد.

اما نگاهی به نحوه مخالفت های کنگره و حواشی آن؛ پیش از پیش ثابت می کند، هیچ یک از احزاب جمهوری خواه و دمکرات، علی رغم ایجاد هیجان کاذب در امریکا و حتی بعد جهانی، نه تنها رضایتی بر حذف برجام نداشتند؛ بلکه برجام را تامین کننده اهداف ملی امریکا می دانند. در این بین نباید از نقش قوه مجریه و رسانه های زنجیره ای ایران، به منظور توجیه نواقص فاجعه بار برجام و واقعی نشان دادن جنگ احزاب امریکا؛ و حتی حقیقی جلوه دادن مخالفت دشمن صهیونیسم با برجام؛ و متاسفانه همسو نشان دادن نقد دلسوزانه منتقدان، با اهداف سگ نجس و نحس صهیونیست؛ همچنین بزک چهره خبیث امریکا به عنوان منجی ایران و مخالف رژیم غاصب و اشغالگر قدس؛ غافل شد.

اهم دلایل بدین شرح است:

1-      در اقدامی بی سابقه سنا، 3 مرتبه در خصوص اطاله برجام، رای گیری کرد. عملی که تنها به منظور جدی نشان دادن سنا، نسبت به رد برجام قابل ارزیابی است.

2-      با وجودی که مک کانل، رهبر اکثریت جمهوری خواه، می توانست با استفاده از اختیارات، دستور نادیده گرفتن قانون اطاله را صادر و عملا زمینه مخالفت سنا با برجام را مهیا کند، چنین نکرد. هر چند نویسنده در مقاله پیشین، اسیر بازی رد برجام و وتوی اوباما گردید؛ لکن رویکرد هوشمندانه نمایندگان سنا باعث شد؛ در عین حفظ اهداف اولیه ایالات متحده، تصویر دیپلماسی و سیاست خارجی امریکا، با رای منفی کنگره؛ خدشه دار نشود.

3-      مجلس نمایندگان، که نافذ بودن رای آن بدون تایید مجلس سنا، تنها عملی نمادین تلقی شده و در واقع نظر این مجلس، بدون موافقت سنا، فاقد تبعات جهانی برای امریکا می باشد؛ با اکثریت قاطع، برجام را رد کرد. چنین رویکردی همانند 3 مرحله رای گیری در خصوص اطاله برجام؛ سناریوی تقابل دو حزب جمهوری خواه و دمکرات را نزد افکار عمومی جهان، خصوصا بزک کنندگان امریکا در ایران، طبیعی جلوه می دهد.

4-      احیای مجدد دو طرح "لزوم به رسمیت شناختن رژیم غاصب صهیونیستی توسط ایران"، همچنین "آزادی آمریکایی های زندانی در ایران -بخوانید جاسوسان امریکا-"  البته این بار در قاب پیش شرط امکان کاهش تحریم توسط اوباما، با شکست و مخالفت قاطع هر دو حزب امریکایی مواجه شد. متمم هایی که هر یک به تنهایی می توانست اجرای برجام از سوی ایران را، بطور کامل منتفی کند.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : سنا، بررسی، برجام، پایان، اطاله، بزک، امریکا،
لینک های مرتبط :


سه شنبه 17 شهریور 1394 :: نویسنده : احمد.ش

علی رغم تاکید رهبر فرزانه انقلاب، بر لزوم بررسی برجام توسط مجلس؛ این روزها حس اظهار نظر حقوقی، سرا پای دولت را فرا گرفته؛ و از عباس عراقچی تا صالحی، هر یک با عناوینی همچو نظر کارشناسی یا شخصی؛ دست به تخطئه دستور رهبری می زنند؛ نظری که باید فصل الخطاب تلقی گردد.

فارغ از؛ اولا- بی احترامی و سبک شمردن نظر حضرت آقا و دوما؛ چرایی اظهار نظر دولت مردان، که گویا نشات گرفته از قانون گریزی و تضمین های خودسرانه به طرف امریکایی است؛ نادیده گرفتن مرجع تفسیر قانون اساسی نیز، سوال برانگیز است. طبق اصل نود و هشتم میثاق ملی، تفسیر قانون اساسی انحصارا در عهده شورای نگهبان می باشد.

با این حال دکتر صالحی که این روزها بجای پاره کردن روبان افتتاح راکتور آب سنگین اراک !، یا راه اندازی خط تولید سانتریفیوژ فوق پیشرفته IR-8 !؛ در قامت وزیر راه و شهر سازی، یک روز، جاده اختصاصی فردو و دگر روز، زیرگذر UCF اصفهان را افتتاح می کند؛ وظیفه تفسیر قانون اساسی شورای نگهبان را نیز به عهده گرفته و اظهار می کند؛ چون NPT یکبار در مجلس به تصویب رسیده؛ لذا نیازی به بررسی مجدد برجام -که در حقیقت بخشی از NPT است-؛ وجود ندارد.

ایشان برای تفهیم دقیقتر تفسیر به رای خویش می گوید: "آیا باید معاهده ‌ای که قبلا تصویب شده را دوباره برای بررسی و تصویب به مجلس ببریم؟ برای مثال یک فروشنده و یک خریدار قراردادی را با هم امضا کرده و به تایید محضر می‌ رسانند «ولی بعدا تبصره‌ ها و ملاحظاتی به این قرارداد اضافه می ‌شود در این حالت دوباره نیاز نیست قرارداد از نو نوشته شده و به تایید برسد، بلکه در قالب همان قرارداد امضا شده قبلی مواردی که بار حقوقی نیز دارند به تعهدات طرفین اضافه می ‌شود»."

این درحالی است که بر اساس تفسیر شورای نگهبان؛ دولت تنها در محدوده تصویب سابقِ مجلس، می بایست عمل کرده و خارج از آن، چه جزئی و یا کلی، نیاز به اعمال نظر مجدد مجلس دارد. ضمن اینکه، قرارداد های جزئی، که خارج از محدوده قرارداد اصلی است؛ می بایست به تصویب مجلس برسد¹.

حال آنکه برجام اساسا، تعهدات جدید و فراتر از NPT را بر دوش نظام اسلامی گذاشته و در بسیاری موارد، حقوق مصرح کشور در NPT را، نقض می کند. بطور مثال، علاوه بر نادیده گرفتن اصلِ «حق غنی سازی» ایران، و جایگزینی «اجازه» بجای «حق» -در متن برجام و قطعنامه 2231-؛ محدودیت شدیدی بر حجم، ظرفیت و محدوده غنی سازی ایران، طی مدت زمان طولانی اعمال می کند و عملا مذاکره کنندگان ایرانی، با نادیده گرفتن حقوق ایران در NPT، بر استثنا بودن کشور صحه گذارده اند. همین بحث در خصوص فردو؛ راکتور اراک؛ تولید آب سنگین؛ تحقیق و توسعه؛ و ... نیز حکم فرما است.

جالب اینکه دکتر صالحی از عبارت «مختصر محدودیت» بجای «نادیده گرفتن بیش از 100 حق مسلم ایران» طی برجام، استفاده می کنند.

دکتر که گویا، به جهت وجود اتوبان یکطرفه تبلیغی دولت به نفع برجام؛ همه چیز را تمام شده تلقی و برجام را تایید شده تصور می کند؛ با لحنی عامرانه می گوید: "مجلس با بررسی خوب و نه دخل و تصرفی، که خدای ناکرده به گونه ‌ای باشد که طرف مقابل، مقصر اصلی در شکست مذاکرات، ایران را معرفی کند، به برجام بپردازد».

صالحی در ادامه، گویا همانند دیگر اعضای دولت، که تنها دل در گرو محاسبات مادی دارند؛ با نادیده انگاشتن بشارت خداوند متعال، که از زبان رهبر انقلاب -در دیدار اعضای دولت و خبرگان رهبری-، بیان شد: "از چه انسان واهمه کند؟ همهی نیروهای زمین و آسمان، همهی سنن طبیعت، جنود الهی هستند و متعلّق به خدایند؛ اگر ما مؤمن باشیم، اگر ما بندهی خدا باشیم." با لحنی نا امیدانه، که تصور می شود تنها راه برون رفت، توافق و زد و بند با کدخدا است؛ ادامه می دهد: "در غیر این صورت همه چیز را از دست می‌ دهیم."!

لذا جا دارد از دکتر صالحی که معتقد است؛ «برجام جوانب ایجابی فراوانی دارد» ولی «منافع حاکمیت ملی در آن لحاظ شده»؛ سوال کرد، چرا شما و دیگر اعضای دولت، از بررسی برجام توسط تنها مرجع صالح قانونی در کشور –طبق اصول قانون اساسی-؛ واهمه دارید؟

مگر طی همین مصاحبه نگفتید «نمایندگان مجلس نمی گذارند مسایل بگونه ای پیش برود که متضرر بشویم»؟ پس اگر به قول قدما، ریگی به کفش ندارید؛ تن به فرمان رهبر فرزانه انقلاب داده و فضایی مناسب جهت بررسی برجام در مجلس را فراهم آورید.

 

-----------------------------------------------

¹ نظر تفسیری 9993 مورخ 08/09/1362 در خصوص اصل 77 قانون اساسی:

1-در هر مورد عمل‌ دولت‌ یا هر مقام‌ مسئولی‌ به‌ استناد تصویب‌ مجلس‌ شورای‌ اسلامی‌ انجام‌ می ‌شود. فقط‌ در محدوده‌ مصوبه‌ قانونیت‌ دارد و خارج‌ از آن‌ محدوده‌ جزئاً و كلاّ به‌ تصویب‌ مجلس‌ شورای‌ اسلامی‌ نیاز دارد.

...
3-قراردادهای‌ جزئی‌ در رابطه‌ با اصل‌ قراردادهای‌ موضوع‌ اصل‌ 77 قانون‌ اساسی‌ در صورتی‌ که‌ خارج‌ از محدوده‌ قرارداد اصل‌ باشد باید به‌ تصویب‌ مجلس‌ شورای‌ اسلامی‌ برسد.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : برجام، مجلس، بررسی، رهبری، صالحی، افتتاح، زیرگذر،
لینک های مرتبط :


شنبه 14 شهریور 1394 :: نویسنده : احمد.ش

انسانها، برخی امور را برای شرایط سخت نگاه داشته و از عمل کردن به آن در حالت عادی، پرهیز می کنند. چنین سلوکی را، حتی در سیره ائمه ی هدی نیز می توان یافت. پیشانی بند زرد امیرالمومنین علی (ع)، که تنها در بهبهه جنگ های طاقت فرسا مورد استفاده قرار می گرفت، نمونه بارز این رویکرد است. حتی در قرآن کریم نیز، برخی آیات شامل همین وضعیت شده و کاربرد خاص آنان در شرایط وخیم، مشهود است.

شاید به عنوان یکی از شداید، بتوان مثالِ عملیات ناهمگون کربلای چهار را زد؛ عملیاتی که باوجودِ اطمینان از لو رفتن –نه دقیقا قبل شروع و یا پس از آغاز عملیات؛ بلکه از چند روز قبل-، بازهم بنا بر اصرار و دستور جانشین وقت فرماندهی کل قوا؛ «اکبر هاشمی رفسنجانی» ، صورت پذیرفت. شبِ عملیات؛ رزمندگان یکی از گردان های لشکر محمد رسول الله (ص)؛ که قرار بود خط شکسته شده توسط دلاوران لشکر 41 ثارالله، به فرمانده ی قاسم سلیمانی را، در روز اول کارزار، تحویل گرفته و تثبیت نمایند؛ با اطلاع از شرایط وخیم و تقریبا غیر قابل بازگشت؛ اقدام به پخش دست نوشته هایی مزین به آیه کریمه "یا مُنَزّلِ السّكینةِ فی قُلوبِ المؤمِنین" کردند.

هر چند عدم آزادی به موقع جزیره "ام الرصاص" و وخیم شدن شرایط کارزار؛ مانع از صدور دستور ورود گردان، به حد خویش گردید؛ ولی پاکباختگانِ لشگر 41 ثارالله در شب اول عملیات، با وجود اطلاع از لو رفتن عملیات -بر خلاف سیره امروزی مسئولین نظام و البته آن روزی!-؛ به دستور عمل کرده و تنها بر مبنای ادای تکلیف، به خط دشمن زدند. با وجوی که اکثر آنان در کمال گمنامی، شهد شیرین شهادت را نوشیدند؛ لکن هنوز یاد و خاطره لحظات سخت آن روزها، با رویت دست نوشته "یا مُنَزّلِ السّكینةِ فی قُلوبِ المؤمِنین" زنده است.

به زعم نگارنده؛ مقدمه فوق، مقایسه سازی مابین شرایط طاقت فرسای عملیات کربلای چهار؛ که این روزها به لطفِ بشارت تردید ناپذیر حضور 175 غواصِ شهیدِ دست بسته؛ از غربت و مظلومیت آن عملیات کاسته شده؛ با شرایط کنونی بود. رهبر انقلاب طی هر دو دیدار اخیر خود؛ از آیه ی "هُوَ الَّذی اَنزَلَ السَّکینَةَ فی قُلوبِ المُؤمِنینَ لِیَزدادوا ایمانًا مَعَ ایمانِهِم وَ للهِجُنودُ السَّمٰوٰتِ وَ الاَرضِ وَ کانَ اللهُ عَلیمًا حَکیمًا" استفاده کردند. مداقه در بیانات رهبر انقلاب، نشان دهنده آنست؛ که ایشان نیز بطور معمول؛ آیه مذکور را در شرایط خطیر استفاده می کنند.

از مجموع 8 مورد؛ اولین نمونه، شش ماه قبل از فتنه سال 1378 –در دوران سیاه اصلاحات-؛ دومین مورد طی اختتامیه مسابقات حفظ و قرائت قرآن در سال 1379؛ سومین مرتبه سال 1382، دیدار مجلس ششم با ایشان؛ -مجلسی که قائله ی تحصن و استعفا را در همان سال به پا کرد-؛ مورد چهارم ده ماه قبل از فتنه 1388؛ پنجمین بار طی اقامه اولین نماز جمعه، پس از شروع فتنه 1388؛ ششمین مورد، در سال تشدید تحریم های ظالمانه -1389- و ترک تازی جریان انحرافی؛ و هفتمین و هشتمین مرحله، با فاصله ی هشت روز از یکدیگر، در شهریور امسال بیان شده است.

رهبر فرزانه انقلاب؛ در ایامی که خواص بی بصیرت، جرقه های فتنه 88 را، با نامه بدون سلام و والسلام، تمرّد از قانون اساسی و نادیده انگاشتن رای مردم رقم زدند؛ در تبیین این آیه، به نحوی که می تواند عبرت و البته بشارت دهنده برای چنین روز هایی باشد؛ می فرمایند: "این آیه ‌ای که من تلاوت کردم، به مؤمنان بشارت میدهد و نزول سکینه ‌ی الهی را یادآوری میکند. سکینه یعنی آرامش در مقابل تلاطم های گوناگون  روحی و اجتماعی. این آیه مربوط به حدیبیه است. در ماجرای حرکت پیامبر اکرم از مدینه به سمت مکه با چند صد نفر از یاران و اصحاب خود به قصد عمره - در سال ششم از هجرت - حوادثی پیش آمد که از چند جهت موجب طوفانی شدن دلهای مؤمنان بود. از یک طرف، دشمنان با نیروی مجهزی آنها را محاصره کرده بودند؛ اینها از مدینه دور بودند - حدیبیه نزدیک مکه است - نیروهای دشمن متکی به عقبه ‌ی مکه بودند، نیرو داشتند، سلاح داشتند، جمعیت زیاد داشتند؛ این یک طرف قضیه بود که موجب اضطراب میشد، موجب تشویش برای بسیاری از مؤمنین میشد؛ از طرف دیگر، پیغمبر اکرم بر طبق آن سیاست عظیم مکتوم الهی - که بعد برای همه آشکار شد - در مقابل کفاری که آمده بودند در مقابل او، در مواردی کوتاه آمد؛ گفتند اسم «رحمان و رحیم» را، «بسم اللَّه»، را از این نوشته حذف کنید، پیغمبر قبول کرد؛ و چند مسئله از این قبیل پیش آمد. این هم دلهائی را مشوش کرد، مضطرب کرد، به تردید انداخت.

در یک چنین مواردی که این اضطرابهای گوناگون - چه به لحاظ مسائل شخصی، چه به لحاظ مسائل اجتماعی - برای مؤمنینِ به اسلام پیش می‌ آید، اینجا باید منتظر سکینه‌ ی الهی بود؛ آنوقت میفرماید: «هو الّذی انزل السّکینة فی قلوب المؤمنین»؛ خدا دلها را قرص کرد، آرامش به آنها داد، آنها را از تلاطمهای روحی برحذر و برکنار داشت و مسلمانها از لحاظ روانی، به خاطر این آرامشی که خدا به آنها داد، آسوده شدند. آنوقت نتیجه ‌ی این سکینه‌ ی الهی و آرامش روحی این میشود که: «لیزدادوا ایمانا مع ایمانهم»؛ آنوقت بذر ایمان در دل آنها عمیقتر میروید، نور ایمان دل آنها را بیشتر روشن میکند؛ ایمان آنها عمیقتر میشود. این است که برای یک مجموعه ‌ی مسلمان، مجموعه ‌ی مؤمن مهم است که به خدا حسن ظن داشته باشد، بداند که خدا کمککار اوست، بداند که خدا پشت سر رهپویان راه حق است. وقتی دلها قرص شد، گامها هم محکم میشود؛ وقتی گامها استوار شد، راه به ‌آسانی طی میشود، به هدف نزدیک میشود."

اما تفسیر دو مقطع فتنه 88؛ و شرایط کنونی، توسط رهبر انقلاب، که از قضا طی هر دو تاریخ، آیه مذکور به عنوان صدر سخنان استفاده شد؛ جالب توجه است. ایشان در دیدار چند روزِ قبل خبرگان رهبری می فرمایند: "این سکینهی الهی، مایهی ازدیاد ایمان و مایهی تقویت ایمان است. معنای سکینه هم آرامش در مقابل تلاطم است؛ حوادث گوناگون، خبرهای گوناگون، دشمنیها، وضعیّتهای مختلف، در روح انسانها بهطور طبیعی تلاطم ایجاد میکند. این آرامش خیلی از اوقات مایهی استقرار فکر و ذهن و استقامت در طریق میشود. خدای متعال این سکینه را، آرامش را به مؤمنین میدهد به برکت ایمانشان و به آنها خاطر جمعی میدهد که «وَ للهِجُنودُ السَّمٰوٰتِ وَ الاَرض». از چه انسان واهمه کند؟ همهی نیروهای زمین و آسمان، همهی سنن طبیعت، جنود الهی هستند و متعلّق به خدایند؛ اگر ما  مؤمن باشیم، اگر ما بندهی خدا باشیم، این نیروها در خدمت مؤمنین قرار میگیرند. این همان آرامشی است که انسان پیدا میکند. باز در یکی دو آیهی بعد [میفرماید]: وَ للهِجُنودُ السَّمٰوٰتِ وَ الاَرضِ وَ کانَ اللهُ عَزیزًا حَکیمًا؛ این عزّت الهی و قدرت الهی، نشانهی همین «للهِجُنودُ السَّمٰوٰتِ وَ الاَرض» است. مؤمنین در یک چنین عالمی، در یک چنین فضایی حرکت میکنند، زندگی میکنند و تنفّس میکنند."

حال باید منتظر بود و دید؛ که این بار قصد رهبر انقلاب از زینت دادن بیانات خویش به آیات مذکور چیست؟ 

هرچند وضعیت پیش رو؛ شرایط همواری نیست، و اعمالی همچون موافقت دولت با تصویب زود هنگام قطعنامه 2231 -قبل از انجام سیر قانونی در مجلس، به منظور قرار دادن نظام در عمل انجام شده-، قطعا کشور را با مشقات فراوانی مواجه می کند؛ لکن با توجه به ترسیم مجدد خطوط قرمز، -همان خطوط اصلی که توسط دولت؛ در تبیین مذاکرات هسته ای نادیده انگاشته شد- به یقین می توان گفت، زمان محدودیت و حذف نام پروردگار عظیم الشان، از صلح نامه حدیبیه گذشته؛ و ان شاء الله دیر زمانی تا رسیدن به آرامش فتح مکه، راه نیست.

ان‌شاءالله دست‌ اندرکاران تصویب برجام نیز، با دقّت مصالح را -مصالح کشور را، مصالح ملّی را- در نظر بگیرند و آنچه را تحویل ملّت خواهند داد، بتوانند با گردن افراشته، در مقابل خدای متعال هم ارائه بدهند.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : شرایط، سخت، پیش رو، سکینه، نازل، تلاطم، خطوط قرمز،
لینک های مرتبط :


اگر مشرف بر مباحث روز نباشی؛ وقتی می شنوی رئیس جمهور کشورت، در اجتماع مردم همدان سینه سپر می کند، تُن صدا بالا می برد و با افتخار می گوید: "کسی از این کلام که «همه باید به قانون عمل کنند» دلخور نشود"؛ با دُمت گردو می شکنی که بیا و ببین؛ لکن وقتی مرور می کنی سیر مذاکرات هسته ای را، مواجه می شوی با انواع و اقسام دور زدن قانون و نادیده انگاشتن خطوط قرمز. ناخودآگاه انگشت حیرت از جمعِ اینهمه دوگانگی در فرزند آدم، به دهان میگزی.

گویی فضایی ها در ژنو، برای دور نگاه داشتن مجلس از نظارت، نام توافق هسته ای را "برنامه اقدام مشترک" گذاردند و همین مسیر را تا وین، با اضافه کردن «جامع» به نام قبلی ادامه دادند؛

مریخی ها مذاکرات را محرمانه کردند، تا چراغ خاموش، ترک تازی کنند؛

رهبری فرمود، توافق را دو مرحله ای نکنید، گویا به دیوار می گویند، توافق کردند لوزان را و گفتند، بیانیه بود؛

قرار بود روز امضا، تحریم های اقتصادی، مالی و بانکی لغو شود، لکن برخی از کره ماه پیشنهاد کردند، اساسا توافق را امضا نکنید، تا مشکل به راحتی آب خوردن حل شود؛

وقتی ادله دادند، که بر مبنای اصول 77 و 125 قانون اساسی، نام توافق فرقی ندارد، مصوبه مجلس می خواهد، انگار کسانی از سیاره مشتری گفتند، تصویب اقدامِ داوطلبانه در مجلس، الزام آور است برای دولت؛

دست آخر هم، وقتی قرار شد دولت لایحه توافق را به مجلس دهد، از جهنم (آخ ببخشید زبانم گرفت!) از بهشت کسی گفت، چیزی امضا نکردیم که نیاز به ارایه لایحه داشته باشد.

بگذریم هنوز مراحل قانونی طی نشده، مَلک سمت چپ نوید اجرای برجام از مهر را می دهد و سمت راست، ندای نزدیک بودنِ پایان بررسی را؛ وقتی سر حساب می شوی، میفهمی منظور از بررسی همان جمع خودمانی هفت، هشت نفره در شورای عالی امنیت ملی است، همان جمعی که مذاکره را در ژنو، لوزان و وین هدایت کرده و به سرانجام رساند؛ زبانم لال، یحتمل رهبر فرزانه انقلاب هم، از طی مسیر قانونی، قبلِ توافق ژنو بی خبر بوده اند!

با این حال پاسخ اینهمه شتاب دولت بی جواب می ماند!

از قضا ریاضی خوبی هم نداریم؛ راستش اینقدر روز نهایی شدن، روز قبول توافق، روز اجرا، روز انتقالی، روز لغو قطعنامه کردند، که گم کردیم روز های هفته را، چه رسد به محاسبات آقایان! اما سر انگشتی که حساب میکنی؛ دست دولت خالی است! چرا که از روز قبول توافق؛ چهار تا شش ماه زمان می برد که ایران داشته های پر ارزش خود را نابود کند، یعنی جسارت ایرانی را در اراک، زیر خروارها بتن دفن کند؛ سیزده، چهارده هزار سانتریفیوژ را در نطنز و فردو قلع و قمع کند؛ یا نزدیکِ ده هزار کیلو اورانیوم 5% را با خوش خیالی، به دشمن خویش واگذارد و ...؛ تازه برسد به روز اجرا، که تعلیق نصفه و نیمه ی تحریم ها آغاز شود؛ در این صورت جای مانوری برای تبلیغ انتخابات مجلس دهم، در اسفند نمی ماند! اگر دولت دیر بجنبد، تمام رشته هایش پنبه می شود؛ مگر نه اینکه آتش به سرمایه هسته ای زد، تا مجلس را تسخیر کند و تضمین بقایش در قدرت باشد؟

لذا برای همین است، که این روز ها زمزمه ی اجرای تعهدات ایران را (قبل از تصویب در مسیر قانونی) می شنوی؛ و مفهوم ندای مَلک سمت چپ را از تصادم روز قبول توافق، با روز اول مهر، در می یابی.

براستی سیاست بی پدر و مادر است و مجلس؛ در خواب کهف!





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : شتاب، عجله، دولت، قبل، تصویب، برجام، قانونی،
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 4 شهریور 1394 :: نویسنده : احمد.ش

جنگ زرگری این روزهای کنگره؛ برخی را به اشتباه انداخته و برخی هم که خود را به خواب زده اند؛ قصد به اشتباه انداختن دارند! گروه دوم که از قضا دولت و زنجیره ای ها، پای ثابت آن هستند؛ تمام تمرکز خویش را بر واقعی نشان دادنِ کشاکش کنگره و اوباما قرار داده اند. لکن به راستی نتیجه طناب کشی برجام در امریکا چه می شود؟ و عواقب رد و یا تایید برجام در کنگره چیست؟

مخالفت کنگره با توافق را به دو بخشِ قبل از جمعبندی وین و پس از آن می توان تقسیم کرد. نگرش منفی قبل از توافق؛ در چارچوب چانه زنی حداکثری توجیه پذیر بود؛ لکن با توجه به عدم مخالفت ماهوی کنگره با برجام، چرا پس از جمعبندی نیز شاهد جنگی عیان در اردوگاه جمهوری خواهان و دمکرات می باشیم؟

قبل از پرداختن به چرایی مخالفت پسا جمعبندی؛ لازم است ادله موافقت کنگره با کلیت برجام را ارایه داد.

عدم تایید دو طرحِ؛ الزامِ به رسمیت شناختن رژیم منحوس صهیونیستی توسط ایران؛ و آزادی زندانیان امریکاییِ گرفتار در ایران (جاسوسان امریکایی) توسط کنگره؛ دلیل آشکاری است، که مجلس سنا و نمایندگان امریکا؛ هیچ قصد جدی برای به خطر انداختن توافق هسته ای را ندارد. که اگر چنین بود، تصویب هر یک از طرح ها مذکور؛ خواه نا خواه ختم مذاکره ایران و امریکا تلقی می شد؛ لکن کنگره با رد هر دو طرح؛ نشان داد خواستار آسیب رساندن به کلیت برجام نیست.

با این وجود چرا کنگره در حال حاضر نیز، روی خوش به توافق با ایران نشان نمی دهد؟ پاسخ سوال را می توان در اهداف آینده امریکا جستجو نمود.

به واقع اگر کنگره، اقدام به تصویب برجام کند؛ در درجه اول، عملا قوانین تحریم های گذشته ضد ایران را لغو کرده و در درجه دوم؛ هر دولتی پس از اوباما را ملزم به اطاعت از برجام کرده است. این امر قدرت مانور آینده نظام حاکمیتی ایالات متحده را با چالشی جدی مواجه می کند؛ و حتی باز گرداندن تحریم های گذشته را به دلیل زیر پا گذاردن برجام؛ غیر ممکن می نماید. لذا بهترین راه، ادامه جنگ زرگری و عدم تصویب برجام در کنگره، به منظور حصول نتیجه مذکور می باشد.

بدین سان، خطر عدم توانایی زیر میز زدن امریکا در آینده، بطور کامل از بین می رود؛ و اوباما که از حق وتوی مصوبه کنگره برخوردار است؛ با استفاده از اختیارات خویش؛ تا زمان لازم، برجام را اجرایی می کند؛ ضمن اینکه رئیس جمهور بعدی نیز، بر همین منوال قادر به ادامه ی مسیر اوباما خواهد بود.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : برجام، کنگره، عدم، تصویب، اوباما، وتو، تحریم،
لینک های مرتبط :



"نباید فکر کنیم پس از حصول توافق می ‌توانیم هر طور که بخواهیم حرف بزنیم و عمل کنیم و دیگران در برابر این تغییر رفتار ما واکنشی نخواهند داشت. باید همان مسیر سازنده را به درستی به پیش ببریم، همان راهی را که مردم در خرداد ۹۲ به آن اقبال کردند و عامل این توفیق بود که اگر آن راه را ادامه ندهیم، چه بسا توافق نیز پایدار نباشد."

طی چند روز اخیر تحلیل های مختلفی در خصوص سخنان یاد شده دکتر روحانی ارایه گردید؛ اغلب تحلیل ها حول محور مخالفت علنی رئیس دولت یازدهم، با فرمایشات رهبر فرزانه انقلاب بود؛ حضرت آقا در دیدار اعضای مجمع جهانی اهل بیت علیهم السلام فرمودند: "هر کسی با اسرائیل مبارزه کند و رژیم صهیونیستی را بکوبد و مقاومت را تأیید کند، ما از او حمایت میکنیم؛ ... از همه ‌ی کسانی که در مقابله ‌ی با سیاستهای تفرقه‌ افکنانه‌ ی آمریکا ایستادگی میکنند حمایت میکنیم"

لکن به زعم نگارنده؛ سخنان یاد شده، به جهتِ مخالفت عیان با رهبری بیان نشده؛ بلکه باید چنین رفتاری را در چارچوب شروع کُرنشی ذلیلانه مقابل غرب، به دلیل گروکشی قطعنامه های پیشین توسط امریکا تفسیر نمود. به کلید واژه ی آخر گفتار دکتر توجه فرمایید: "اگر آن راه را ادامه ندهیم، چه بسا توافق نیز پایدار نباشد."

متاسفانه باید گفت؛ بر خلاف تبلیغات دولت و ادعای دکتر روحانی که قطعنامه 2231 را خاتمه دهنده 6 قطعنامه قبلی شورای امنیت سازمان ملل، بر علیه ایران می دانند؛ قطعنامه یاد شده، هر شش قطعنامه سابق را گروگانِ رفتار ایران نگاه داشته و به عبارتی بر اساس بند 41 فصل هفتم منشور ملل متحد، این قطعنامه وجه الظمانی، به منظور تبعیتِ بی چون چرای ایران از 1+5 است. زیرا هر یک از اعضای برجام می تواند، تنها بر مبنای «اعتقاد به عملی که مصداق عدم پایبندی اساسی ایران به تعهدات برجام می داند¹»؛ در پروسه ای 30 روزه، کلیه تحریم های سابق را اعاده کند.

برای روشن شدن موضوع به مثالی تمسک می جوییم. فرض کنید ایران بر خلاف میل فرانسه، رغبتی به عقد قرارداد مجدد با شرکت پژو ندارد؛ و فرانسه در رایزنی دیپلماتیک به نتیجه مطلوب خویش دست نمی یابد؛ ناگهان تبعه ایرانی -و حتی خارجی-، که به ادعای محافل غرب، قصد فروش غیر مجاز دستگاهی با کاربرد دوگانه به ایران را دارد (طبق قطعنامه 2231 فروش چنین اقلامی به ایران، می بایست با مجوز کمیسیون مشترک صورت گیرد)، دستگیر و ایران متهم به تلاش برای دور زدن تحریم های سازمان ملل می گردد. لذا فرانسه اعلامیه ای مبنی بر اعتقاد به عدم پایبندی ایران¹ به شورای امنیت می دهد -و یا؛ تنها تهدید به ارایه چنین اعلامیه ای می کند- در نتیجه دولت ایران که نشان داده احیای تحریم ها را نابود کننده آینده سیاسی خویش می داند؛ مجبور به تمکین از فرانسه و عقد قرارداد با شرکت پژو خواهد شد.

مثال ساده و البته پیش پا افتاده فوق؛ عمق فاجعه پیش روی نظام اسلامی را، در مواجهه با تهدیدات و روزنه هایی که قطعنامه 2231 به منظور نفوذ و تمکین ایران به خواسته های استکبار فراهم می آورد، آشکار می سازد. اما جالب ترین بخشِ موضوع، عدم توانایی اعتراض ایران به بد عهدی هر یک از اعضای برجام است؛ چرا که اعتراض ایران همانند روال یاد شده؛ منتهی به صدور اعلامیه ای خواهد شد؛ که ظرف 30 روز کلیه تحریم های سابق را اعاده می کند! لذا نباید فراموش کرد، این همه عزت از برکتِ ذکاوت و هوشیاری نخبه ترین دیپلمات های ایرانی به دست آمده!

 

¹ بند 11 قطعنامه 2231 شورای امنیت سازمان ملل





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : قطعنامه، 2231، گروگان، وجه الظمان، روحانی، لغو، تحریم،
لینک های مرتبط :


شنبه 31 مرداد 1394 :: نویسنده : احمد.ش


گفتگوی ویژه خبری چهارشنبه، بررسی توافق هسته ای برجام در مجلس شورای اسلامی را، از زبان محمد جواد لاریجانی واکاوی کرد. حقیقتاً میهمان برنامه، نقطه نظرات مفید، ارزشمند و قابل تقدیری ارایه داد؛ لکن دیدگاه ذیل الاشاره دکتر را می توان نقض کننده ی دیگر گفتار ایشان دانست.

دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضائیه گفت: "نظر شخصی بنده این است، خوب است در نهایت مجلس با توجه به سرمایه گذاری عظیمی که رئیس جمهور در این زمینه کرده نظر موافق بدهد." وی دلایل رغبت خویش به تایید برجام را چنین بر شمرد: "اگر برجام در مجلس رد شود اعتبار رئیس جمهور در صحنه جهانی کاهش پیدا می ‌کند که این به نفع منافع ملی ما نیست و دلیل دوم  این است که علی ‌الخصوص توسط غربی‌ ها ما به عنوان بچه بد تبلیغ می ‌شویم که در نهایت زیر مذاکرات زدیم."

هرچند دیدگاه لاریجانی از بعد جهانی قابل تحسین است؛ لکن با نگاه داخلی، ایرادات ماهوی به نگرشی چنین می توان وارد کرد.

·         رهبر فرزانه انقلاب طی دو سال مذاکره مستقیم با امریکا؛ علنی و خصوصی، چارچوبه مذاکره و خطوط قرمزی که می بایست مذاکره کنندگان و شخص دکتر روحانی در مسیر توافق رعایت کنند را، بطور شفاف اعلام کرده اند. لذا توقع به حق مردم و مسئولین؛ رعایت حد و حدود تقریر شده توسط رهبری است.

·         مجلس شورای اسلامی قبل از حصول جمعبندی برجام، قانون الزام دولت به حفظ دستاوردهای هسته ای را تصویب نمود. بر این اساس دولت مکلف به رعایت مفاد مصوبه نمایندگان است.

خدشه به خطوط اصلی و نادیده انگاری آن در برجام؛ از بعد جهانی و البته داخلی، تبعات جبران ناپذیری متوجه حیثیت و جایگاه رهبری می کند. این امر در خصوص نادیده انگاشتن قانون مصوب مجلس نیز حکم فرما است. با این حال، جا دارد از دکتر محمد جواد لاریجانی که طی مصاحبه، مکررا به نقاط ضعف، تعهدات سنگینِ تحمیل شده بر نظام، تحقیر ملت و روزنه های نفوذ دشمن؛ همچنین به مغایرت برجام با قانون اساسی اشاره نمودند و اوج اعتراض خود را در جمله "کارشناسان خبره ای که ما داریم چه طور توانسته ‌اند متن برجام را قبول کنند" بیان کردند؛ سوال نمود؛ تبعات کدام یک از دو دیدگاه برای نظام سنگین تر است؟

ضربه به جایگاه رفیع رهبری، مصوبه مجلس، قانون اساسی، همچنین تحمیل توافقی بد به نظام؛ یا خراب شدن وجهه ی رئیس جمهور نزد مجامع بین المللی و معرفی ایران به عنوان پسر بد؟

ایجاد چنین شرایطی که همانند چوب دو سر طلا، نظام اسلامی را در وضعیت باخت قرار داده؛ و حکومت را با چالش مواجه می کند، توسط چه کسی و یا کسانی ایجاد شده؟

آیا دولت برای دور زدن قانون اساسی، قوانین جاری کشور، مجلس و منویات رهبری؛ به منظور قرار دادن نظام در عمل انجام شده؛ با پذیرش زود هنگام قطعنامه 2231 موافقت نکرد؟ (قبل از تصویب در مسیر قانونی)

آیا بهتر نیست در شرایط باخت باخت کنونی، بجای بی اعتبار کردن قول سدید رهبری و قوانین کشور نزد مجامع داخلی و خارجی؛ مسبب ایجاد وضعیت حاضر ملامت شده و توافقی که وجهه ی نظام را علاوه بر بعد جهانی، در داخل کشور نیز به چالش می کشد؛ مردود اعلام شود؟

آیا تایید برجام در مجلس، ایجاد رویه ای حقوقی و زمینه ساز تخطی های مشابه مسئولین نظام نخواهد بود؟

آیا رد برجام؛ مهر تاییدی بر پایان زیاده خواهی و قانون گریزی خواص نیست؟

آیا طی 36 سال اخیر، خصوصا چالش 12 ساله هسته ای؛ علی رغم همکاری تمام و کمال، و پایبندی ایران به معاهدات بین الملل؛ همواره ایران از سوی دول غربی و علی الخصوص امریکا؛ به عنوان پسر بد معرفی نشده؟

اوج همکاری ایران و امریکا را می توان در مشارکت اطلاعاتی دولت اصلاحات، هنگام حمله امریکا به افغانستان مشاهده کرد؛ مگر نتیجه چنین همکاری، تبدیل ایران به محور شرارت نبود؟

مکرر باید گفت؛

فراموش نکنیم که رهبر فرزانه انقلاب؛ نقطه مقابل قانون گرایی و انقیاد در مقابل قانون را دیکتاتوری می دانند.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : لاریجانی، برجام، تایید، رد، مجلس، روحانی، رهبری،
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 29 مرداد 1394 :: نویسنده : احمد.ش


کلید واژه ی تصویب در مسیر قانونی؛ لفظی است که رهبر فرزانه انقلاب پس از جمعبندی برجام (خطبه های نماز عید سعید فطر)؛ از آن بهره جسته اند. در مقاله پیشین به التزام شدید رهبری بر رعایت قانون؛ خصوصا قانون اساسی اشاره شد. لذا رعایت مسیر پیش بینی شده در اصول 77 و 125 قانون اساسی؛ امری بدیهی است؛ لکن به منظور مقابله با تشکیک چندین باره اعضای دولت؛ موارد ذیل که نشانه هایی از تاکید رهبر انقلاب مبنی بر تصویب برجام، در مجلس شورای اسلامی است، ارایه می گردد.

اول؛ خط فکری رئیس مجلس شورای اسلامی و تشابه آن با نگرش دکتر روحانی بر همگان مشخص است؛ دکتر لاریجانی همانند رئیس دولت؛ معتقد به بررسی و تصویب برجام در شورای عالی امنیت ملی بود؛ و چنین نظری را به وضوح در جلسه ی 04/05/94 فراکسیون رهروان ولایت اعلام کرد. لکن کمتر از 20 روز بعد، با گردشی 180 درجه ای، خواستار ارایه لایحه از سوی دولت به منظور تصویب برجام در مجلس گردید. آنان که با خصوصیات اخلاقی علی لاریجانی آشنا هستند؛ به خوبی می دانند تغییر عقیده، جزئی نادر از مواضع وی محسوب می گردد. یکی از معدود مواردی که علی لاریجانی را مجبور به تغییر موضع می کند؛ دستور از بالا است!

دوم؛ حجت الاسلام ابوترابی فرد؛ ارائه لایحه برجام از سوی دولت را تصمیم نظام می داند. وی ارایه لایحه برجام را موضوعی ملی معرفی می کند، که عمل  به آن بر اساس تصمیمات نظام خواهد بود. تاکید ابوترابی بر تصمیم نظام، نشان دهنده ی تصمیمی فرا قوایی است که علی رغم مخالفت دولت؛ انجام آن امری تخطی ناپذیر است.

 سوم؛ اما سومین موضوع، که می توان به عنوان مهمترین ادله از آن یاد کرد؛ سخنان رهبر فرزانه انقلاب در جمع اعضای مجمع جهانی اهل بیت است. ایشان فرمودند: "این توافقی که حالا نه در اینجا هنوز تکلیفش معلوم است، نه در آمریکا؛ هم اینجا معلوم نیست که رد بشود یا قبول، هم آنجا معلوم نیست که رد بشود یا قبول" لذا بر اساس همین بخش کوتاه از سخنان حضرت آقا می توان گفت:

اولا؛ توجه به این نکته ضروری است؛ دولت های ایران و امریکا اساسا هیچ مخالفتی با برجام نداشته، بلکه خواستار تایید آن هستند. لذا اگر قرار بر بررسی و تایید برجام در قوه مجریه بود؛ سخن گفتنِ رهبری از رد برجام، امری عبث تلقی می شد.

دوما؛ با توجه به ترکیب شورای عالی امنیت ملی (شرح آن در مقاله دیگری آمد)؛ در صورت بررسی و تصویب برجام در این شورا؛ به یقین مانعی بر سر راه تصویب و اجرای آن وجود نخواهد داشت؛ لذا همانند بند قبل، نیازی به احتمال رد برجام توسط رهبری نبود.

سوماً؛ هم ردیف دانستن مراحل رد یا قبول برجام در ایران و امریکا می تواند، نشان از نگرشِ یکسان رهبری، به موضوع بررسی برجام در ایران و امریکا داشته باشد. به این مفهوم که محلی غیر از قوه مجریه که موافقِ صرف برجام است؛ بررسی عقلانی و به دور از جنجال فکری و سیاسی آن را انجام دهد.

هرچند نباید از مطالبه به حقِ بررسی و نظارت مجلس، بر جمعبندی توافق هسته ای دست کشید؛ لکن با توجه به ادله ی فوق، و البته سیره رهبر انقلاب؛ که نقطه مقابل قانون گرایی و انقیاد در مقابل قانون را دیکتاتوری می دانند؛ می توان انتظار هموار شدن مسیر رسیدگی به برجام در مجلس را؛ علی رغم کارشکنی متولیان قوه مجریه داشت.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : مجلس، برجام، تصویب، رهبری، روحانی، لاریجانی، قانون،
لینک های مرتبط :



کاری ندارم مجموع رشد نقدینگی کشور، در کمتر از دو سال استقرار دولت یازدهم، 320 میلیارد تومان افزایش یافت؛ حال آنکه همین رشد، در 8 ساله ی دولت های نهم و دهم، 312 میلیارد تومان بود! کاری هم ندارم کارشناسان اقتصادی نام چنین افزایش بی رویه نقدینگی را می گذارند؛ فاجعه!

در کار دولت هم دخالت نمی کنم، چرا مجموع دلار های بلوکه شده ایران، قبل از توافق بیش از 100 میلیارد دلار بود و پس از گذشتن خرِ توافق از پل مذاکره؛ به رقم 6 میلیارد دلار و سپس هیچ! کاهش یافت –بخوانید آب رفت-؛ اساسا به ما ربطی ندارد، تدبیر با یقینِ انجام توافق، دلارِ در خزانه نبوده! را پیش خور کرد.

جمله ی "انتظار نداشته باشید وضع اقتصادی به این زودی ها تغییر کند" را هم، نادیده می انگارم. فرض می کنم دکتر روحانی طی مصاحبه زنده ی پس از جمعبندی توافق وین؛ چنین چیزی نگفته!

اما سوالی به شدت ذهنم را به خود مشغول کرده؛

طبیعی است، رئیس دولتی که قصد چرخش چرخ سانتریفیوژ را، همراه با چرخیدن چرخ زندگی مردم دارد؛ و کفگیر مخارج زندگی شخصی اش قبل از دهم ماه، به کف دیگ می خورد؛ یکی از محوری ترین تلاش های خود را، متوجه کنترل و کاهش نرخ ارز کند.

با این حال؛ چرا بعدِ توافق ژنو، رئیس کل بانک مرکزی؛ مخالف کاهش قیمت دلار می شود؛ و دولت با سیاستی نرم؛ ظرف 730 روز، قیمت دلار دولتی را از 2479 تومان به 2976 تومان افزایش می دهد. اگر سیر صعود را بر همین منوال تصور کنیم؛ شش ماه دیگر؛ و تقریبا در روز اجرای توافق، شاهد دلار 3240 تومانی خواهیم بود؛ که با دلار آزاد تفاوتی ناچیز دارد!

با این وصف؛ خوش خیالی نیست، برخی انتظار کاهش قیمت؛ و ارزانی کالا و خدمات را می کشند؟

به راستی دولت هدف خود را گم کرده؛ یا اساسا مذاکره بهانه ای بود برای مقاصد سیاسی، انتخاباتی و به عبارتی برقراری رابطه با امریکا؟

باید از دولت پرسید؛ مذاکره و توافق کردید تا تحریم ها برداشته شود؛ یا هسته ای را تعطیل نموده و راه نفوذ دشمن را باز کنید؟





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : مذاکره، توافق، دلار، افزایش، انتظار، نقدینگی، روحانی،
لینک های مرتبط :


دوشنبه 26 مرداد 1394 :: نویسنده : احمد.ش


علی رغم رسیدن دولت به جمعبندیِ توافق هسته ای؛ رهبر فرزانه انقلاب در دیدار مسئولان و سفرای کشورهای اسلامی (پس از نماز با شکوه عید سعید فطر)؛ بازهم از بی اعتمادی به امریکا سخن گفته و فرمودند؛ اینها کسانی نیستند که حرف راست از دهانشان خارج شود؛ صداقت در اینها نیست. در همین آزمایش دشواری هم که آقای رئیس جمهور اشاره کردند بی صداقتی متعدد و مکرر آنها در طول مذاکرات نشان داده شد.

ایشان در ادامه فرمودند: "ملّت ایران باید متّحد باشد. از این قضایای هسته ‌ای و غیر هسته‌ ای و مانند اینها، دودستگی درست نشود که هر دسته یک‌ جور بگویند -بالاخره یک کاری است دارد انجام میگیرد، مسئولینی دارد، دنبال میکنند؛ ان ‌شاء الله آنچه منافع ملّی است تشخیص بدهند و دنبال آن باشند- بین مردم نباید دودستگی به وجود بیاید. دشمن این را میخواهد. ... نگذارید دودستگی بشود؛ وحدت را حفظ کنید، با هم باشید."

طی این روزها، فرمانبرداری ملت از ولی امر خویش، به اثبات رسید؛ اما ظاهرا افرادی که مسئول پیگیری موضوع و انطباق متن توافق با منافع ملی هستند؛ اتحاد را، لازمه کار خود نمی دانند.

در فتنه 88 نیز؛ عوام بر خواص پیشی گرفتند و ننگ بی بصیرتی بر پیشانی برخی ماند. جرقه فتنه 88 را بخشی از حاکمیت نظام، بر علیه قانون اساسی کشور زد؛ همانند آنچه این روزها می توان، رنگ و بوی دوباره آن را دید و استشمام کرد. در ماجرای دیروز رای شورای نگهبان قانون اساسی نادیده گرفته شد و این روزها؛ زمزمه ی نادیده انگاری رای مجلس.

چه حق مجلس، در بررسی توافقات بین المللیِ تعهد آور را (اصل 77 و 125 قانون اساسی) و چه قانون مصوبش را (قانون الزام دولت به حفظ دستاوردهای هسته ای).

دیروز عده ای سعی داشتند اتحاد ملت را با تمسک به دروغِ «مهندسی آرا» تقسیم بر دو کنند و امروز عده ای با فریبِ «مصلحت نبودن رای مجلس به برجام».

حال باید منتظر بود و دید، نتیجه ی دور جدیدِ کشاکش قانون مداری و قانون گریزی خواص؛ به کجا می رسد. آیا بازهم خواص بی بصیرت، زمینه ساز انشقاق مردم خواهند شد؟

و یا بصیرتِ قانون مداران؛ مانع از بروز فتنه ای دگر می شود.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : بصیرت، خواص، دو دستگی، اتحاد، شورای عالی امنیت ملی، فتنه، مجلس،
لینک های مرتبط :




( کل صفحات : 9 )    ...   3   4   5   6   7   8   9   
 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب
 
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic