تبلیغات
دلنوشته های سربازی برای ولایت - مطالب دی 1394
 
درباره وبلاگ


رهبر فرزانه ی انقلاب: این جوانها را باید حفظ کرد، [نباید] با عناوین گوناگونی بخواهیم این جوانهای مؤمن را طَرد کنیم و منزوی کنیم؛ که البته منزوی هم نمیشوند.

مدیر وبلاگ : احمد.ش
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پایگاه خبری تحلیلی «ایران هسته ای»
» تهیه و تنظیم:خادم الشهداء
دلنوشته های سربازی برای ولایت
تحلیل مسایل روز از نگاه نویسنده
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM

رئیس دولت یازدهم به رسم هر دوره از مراحل توافق، دوشنبه 28 دی ماه، نامه ای خطاب به رهبر فرزانه انقلاب مرقوم کرد. در این نامه همانند نامه ی سوم آذر 92 و یا 23 تیر 94، نکاتی به عنوان دستاورد بیان شده. متن ذیل، بخش اولِ نقد بر نامه دکتر روحانی است.

1-با آنکه نامه یاد شده، تحت لوای «نامه رئیس جمهور به رهبر انقلاب» منعکس شد؛ لکن پرزیدنت یازدهم نامه را خطاب به «رهبری» و «ملت» نگاشته است: "اینک افتخار دارم به استحضار حضرتعالی و ملت سربلند و مقاوم ایران برسانم ..."

اهمیت مسئله از آنجا ناشی می شود که: الف- اساسا خطاب قرار دادن ملت در نامه ی مستقیم به رهبری انقلاب، وجاهت نداشته و به عبارتی سوال برانگیز است؛ چرا که نامه نگاری با چنین مشخصه ای را بیانیه می خوانند. ب- رئیس شورای عالی امنیت ملی؛ 25 ساعتِ قبل؛ نامه ای با همین مضمون خطاب به ملت رشید و قهرمان ایران نگاشته؛ و طبیعتاً مخاطب قرار دادن مجدد مردم در نامه ای که حاوی مضامین مشترک می باشد، امری بی معنا و عبث تلقی می گردد؛ مگر هدف خاصی پشت پرده ی خطاب قرار دادن مردم قرار گرفته باشد.

2-در نامه ای که خطاب به رهبر فرزانه انقلاب نگاشته شده؛ دکتر روحانی 15 مرتبه از کلمه ملت و یا مردم استفاده می کند؛ حال آنکه تنها 8 مرتبه بطور مستقیم و غیر مستقیم کلمه رهبر را بکار می گیرد.

با این وجود می توان گفت:

الف- در صورتی که ردیف های 1 و 2 را، همراه با نامه 25 ساعتِ قبل دکتر روحانی کنار هم قرار دهیم؛ اهمیت و وزن دادنِ بیشتر به مردم خودنمایی می کند.

ب- شاکله نامه ی روز یکشنبه دکتر -خطاب به ملت-؛ ظاهرا بر خلاف قانون اساسی و قوانین بالا دستی کشور، قصد تحمیل اراده ی منتخبِ سال 92 بر همه ی اراده ها را در خود جای داده؛ اراده ای که با نادیده گرفتن سیاست های کلی نظام، حتی قصد تحمیل و موجه جلوه دادنِ عبور از خطوط قرمز و الزامات رهبری را دارد:

"یکی از آن لحظاتِ تاریخی، اکنون است که ارادۀ تاریخ‌ ساز ملت ایران تحقق یافته است [اراده ای که در راستای انتخابات 24 خرداد 92 می باشد] ... ما ایرانیان، دستان خود را به ‌سوی جهانیان به نشانۀ دوستی دراز کرده ‌ایم و با عبور از همه دشمنی‌ ها و بدگمانی ‌ها و توطئه ‌چینی‌ ها، فصل تازه‌ ای در روابط کشورمان با جهان گشوده ‌ایم."

نیم نگاهی به سخنان رهبر فرزانه انقلاب که بارها امریکا را بدعهد، عهد شکن، خنجر زننده از پشت، غیر قابل اطمینان و ... معرفی می کنند؛ و مقایسه آن با جمله ی "عبور از همه دشمنی‌ ها و بدگمانی ‌ها و توطئه ‌چینی‌ ها" بیانگر دو نکته ی واضح و مبرهن است؛ 1- امریکا قابل اعتماد است. 2- موضوعات مطروحه از طرف رهبری، نه توطئه چینی امریکا؛ بلکه تنها بدگمانی است. لذا از بد گمانی ها گذشته و اثبات کردیم رهبری دچار اشتباه در محاسبه می باشد!

نتیجه آنکه بر اساس روانشناسی نوشتار؛ به صراحت می توان قصد و نیت خاصِ پرزیدنت یازدهم از نگارش نامه را درک کرد؛ هدفی که بیشتر از ارایه نامه؛ قصدِ تلقین و به رخ کشیدنِ 1- تفاوتِ خواسته رهبری با مردم 2- جدا کردن خط رهبری از مردم 3- کاهش و بی اهمیت جلوه دادن جایگاه رهبری در برابر ملت را پی گیری می کند.

اما مهمترین سوال این است که شیخ حسن روحانی با کدامین هدف، به سیاق جدیدی نامه نگاری کرده؟

مروری بر پاسخ های چند خطی، حکیمانه و قاطع رهبر فرزانه انقلاب به نامه های برجامی رئیس جمهور؛ نشان از عدم توفیقِ دکتر دارد. به عبارتی دستاوردهای اعلامیِ دکتر روحانی در نامه های برجام، تا بحال مورد وثوق رهبر انقلاب قرار نگرفته است؛ لذا وی در نامه جدید خویش، سعی دارد با رویکردی نوین تدابیر رهبری را خنثی کند.

رئیس دولت در گام نخست ضمن دخیل کردن مردم، تمام سعی را بر اثبات همراهی مردم با مواضع خود گذاشته -همراهی مردم با سیاست سهل اندیشی در مقابل دشمن، و خسته شدن ملت از سیاست انقلابی گری (بطور اعم) و عقب نشینی در موضوع هسته ای بطور اخص- و در مرحله بعد دکتر سعی کرده رهبری را در مقابل مردم نشان دهد! لذا در صورت موفقیت می تواند مواضع و دیدگاه های رهبری را تضعیف و نهایتا ولی امر را مجبور به پذیرش و تایید دستاورد های کاذبِ برجام کند.

در واقع رئیس جمهور پیگیر دو قطبی سازی رهبری در برابر ملت می باشد. دو قطبی ای که در صورت عدم بصیرت؛ می تواند قطار انقلاب را از ریل اصلی خارج؛ و همانگونه که رئیس دولت اعتدال، در نشست خبری خود به مناسبت اجرای برجام گفت؛ قصد دارد سیاست برجامیست را از حوزه خارجی به حوزه داخلی تسری دهد. حوزه ای که سنگ بنای آن با انتقاد دکتر روحانی از عملکرد شورای نگهبان و آنچه رد صلاحیت های گسترده خواند؛ استوار گشت.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : نامه، روحانی، رهبری، مرقوم، دو قطبی، مردم، برجام،
لینک های مرتبط :


با پایانِ بی سابقه ترین نابود سازی هسته ایِ تاریخ؛ و اعلام رسمی روز اجرا ی برجام؛ وارد مرحله ای نوین از تاریخ حکومت پرزیدنت یازدهم شدیم. شروع تاریخی که، پذیرشِ هیچ بهانه ای از سوی دکتر روحانی، مورد قبول واقع نخواهد شد.

امروز رئیس شورای عالی امنیت ملی و زیر مجموعه ای که آن را قوی ترین، برترین و نخبه ترین دیپلمات های تاریخ ایران می خواند؛ با عبور از خطوط قرمز و زیر پا گذاردن الزامات اجرای برجام؛ نه تنها، هر آنچه خواستند بر سر صنعت هسته ای کشور آوردند؛ بلکه ضمن دور زدن چارچوبِ؛ «مذاکره، فقط در حوزه هسته ای»؛ از هر دری که مد نظرشان بود با امریکایی ها وارد گفتگو شدند. مذاکراتی که برجسته ترین آنها –طی دو مقطع- منتهی به آزادی 14 نظامی و جاسوس امریکا شد.

رئیس دولت یازدهم، قولِ رفع همه ی تحریم ها در ازایِ پذیرفتن برجام را داده بود. خوشبختانه امروز، برجام وارد فاز اجرایی شده؛ و انتظار به حق آنست، دکتر همانند مراحل قبل؛ از ارایه انشاء طی زنگ دیکته پرهیز کند.

یادآور می شود، دکتر روحانی  12 سال پیش هم می توانست با فداکاری و ایثار؛ مسئولیتِ «برنامه مدونِ امکان سنجی بمب اتم» را به عهده گرفته و ضمن به تن خریدنِ مجازات جهانی، ملت خویش را از اتهام پیگیری بمب اتم مبرا کند؛ و به عبارتی 12 سال تحریم را به گرده مردم ایران تحمیل ننماید! لکن تشخیص 12 ساله ی دبیر شورای عالی امنیت ملیِ دولت اصلاحات، سکوت بود و سکوت بود و سکوت؛ سکوتی که شکسته نشدنِ به هنگامش، 12 سال تحریمِ سختِ ایران را به ارمغان آورد؛ و شکستن آن، تهمت های 12 ساله غرب علیه ایران در خصوصِ PMD  یا «ابعاد احتمالی نظامی برنامه هسته ای ایران» را، مبدل به PM  یا همان «ابعاد نظامی برنامه هسته ای ایران» کرد.

با این وجود و به قول قدما؛ ماهی را هر وقت از آب بگیری تازه است! لذا شروع فصل جدیدِ اجرای برجام، -با همه ی ضرر های مترتبش بر صنایع هسته ای، نظامی، فضایی و حیثیت مردم و کشور- را به فال نیک گرفته و به انتظار میوه برجام می نشینیم. میوه ای که به اعتقاد نویسنده تلخی طولانی مدت آن سهم ایران و حلاوتش مختص دشمنان است.

امروز نه وقت حرف و عمل؛ بلکه وقت لمس کردن و دیدن نتیجه ی برجام است. وقت رفع تحریم ها و حذف کامل رکود. وقت حل مشکل آب خوردن و آب های زیر سطحی؛ وقت سرمایه گذاری خارجی و حل مشکل آلودگی هوا، و خلاصه وقت ثمره ی تمام وعده هایی است که شیخ حسن روحانی، انجام آنها را به بعد از اجرای برجام موکول نمود. طبیعی است، به جان خریدن تحقیر های برجام توسط ملت بزرگ ایران، نه برای رفع 40 روزه ی تحریم -از امروز تا روز انتخابات مجلس-؛ بلکه برای پس از انتخابات اسفند هم می باشد.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : اجرا، برجام، روز، روحانی، تحریم، نابودی، هسته ای،
لینک های مرتبط :


یکشنبه 27 دی 1394 :: نویسنده : احمد.ش

روز گذشته دادستانی تهران؛ در راستای مصوبات شورای عالی امنیت ملی، خبر تبادل چهار جاسوس دو تابعیتی امریکا در قبال بسته ای از امتیاز را منتشر کرد؛ چهار جاسوسی که محوری ترین فرد آن، جیسون رضائیان بود.

فارغ از اصل مبادله که موضوع بحث این نوشتار نیست؛ تبادل جاسوسان امریکایی تایید سخن متواتر دیپلمات های امریکایی است. کری، شرمن، آنتونی بلینکن، سخنگوی کاخ سفید و دیگر مسئولین امریکایی طی جلسات هسته ای با دیپلمات های ایرانی، بارها بر مذاکره در خصوص زندانیان امریکاییِ در ایران تاکید داشتند.

بطور مثال، شرمن در مصاحبه های مختلفی بر گفتگو در خصوص آزادی زندانیان امریکایی تاکید داشت. "تنها دو موضوع است که من در ملاقات‌ های دوجانبه متعددی که با طرف ایرانی داشتم مطرح می ‌کنم. موضوع هسته‌ ای، که در کانون همه گفتگوهای ما قرار دارد. موضوع دوم شهروندان آمریکایی ما هستند که در ایران در حبس به سر می برند."

امری که با تکذیب ضمنی وزیر خارجه دولت دکتر روحانی مواجه شد.  ظریف، گفتگویِ ویژه برای جاسوسان امریکایی را تکذیب و اظهار داشت در طول مذاکره مواقعی پیش می آید که به دلیل طولانی شدن بحث ها؛ برای رفع خستگی راجع به موضوعات مختلف نیز صحبت می شود؛ لکن بیان این مسایل به منزله مذاکره در خصوص آنها نیست.

اما آزادی جاسوسان امریکا؛ بار دیگر مشخص نمود وزیر امور خارجه ایران  قایل به حرکت در چارچوب قانون و دستورات رهبر فرزانه انقلاب نیست. امری که در موضوع گفتگوی وی با جان کری راجع به شیخ نمر و آزادی سریع 10 سرباز متجاوز امریکا به خاک کشورمان شاهد بودیم.

البته این اولین باری نیست که دکتر ظریف به کمک دوستان امریکایی خود می شتابد!؛ و ظاهرا به لطف دولت فخیمه ی دکتر روحانی، قرار نیست آخرین آنها باشد. ظریف در جریان رهایی گروگان های امریکایی در لبنان نیز، نقش محوری ایفا کرد. نقشی که امریکایی ها آن را فوق ارزشمند خواندند! گیاندومنیکو پیکو مقام امریکایی که از سوی سازمان ملل برای آزادی گروگان های امریکایی در ابتدای دهه 70 شمسی با طرف ایرانی مذاکره می کرد؛ گفت: "ظریف در گفت و گوهایی که منجر به آزادی ده ‌ها خارجی از سوی حزب الله در دهه1980 شد، مهره ‌ای «فوق ارزشمند» بود."

متاسفانه باید گفت؛ امروز درک گفتار افرادی نظیر گیاندومنیکو پیکو و یا خانم فینشتاین، رئیس کمیته اطلاعاتی سنای امریکا که مدعی است: "ظریف با ما بازی نمی‌ کند." برای ایرانیان بیش از پیش قابل فهم است.

فراموش نکنیم؛ رهبر فرزانه انقلاب در تعریف نفوذ به این مضمون فرمودند: نفوذ یعنی آنچه دشمن می خواهد را مسئولینی در داخل فکر کرده و عمل کنند.





نوع مطلب : سیاست روز، 
برچسب ها : ظریف، آزادی، جاسوس، امریکا، جیسون رضائیان، مذاکره، ارزشمند،
لینک های مرتبط :


با نزدیک شدنِ روز اجرای برجام؛ تکه های جورچین هسته ای شکل و سیاق واضح تری به خود گرفته و عمق فاجعه یِ تدبیر دکتر روحانی، بیش از پیش آشکار شده است.

کارشناسان داخلی و خارجی بر این نکته اذعان دارند، پرزیدنت یازدهم با تمام توان و حداکثر سرعت، داشته های هسته ای نظام را قلع و قمع؛ و حاصل زحمات چندین ساله و شبانه روزی دانشمندان جوان ایرانی را در مقطعی که منتهی به سالگرد شهدای هسته ای بود! نابود کرد. با این وجود، چگونگی و نحوه بهره برداری دولت از تعلیق تحریم ها و چگونگی چیدن میوه برجام در مدتی کوتاه –26 دی، [روز اجرای برجام] لغایت 7 اسفند [روز انتخابات]- سوال اصلی ناظران و قطعه مجهول جورچین برجام می باشد. قطعه ی گمشده ای که اکونومیست، راز آن را برملا نمود! و مشخص کرد، دولت تدبیر چگونه قصد نتیجه گیریِ فوری از لغو تحریم ها را دارد:

"روحانی 100 میلیارد دلار ناشی از برجام را قبل از انتخابات می خواهد"!!!

بطور طبیعی درکِ اثر گذاری تعلیق تحریم ها، ظرف چند ماه غیر ممکن است؛ امری که دولتمردانِ یازدهم نیز، پس از گذشتن خرِ توافق از پل برجام، بارها به آن اذعان کرده اند. و برخلافِ قبل از توافق که حتی آب خوردن و هوای پاک را به نتیجه مذاکره گره زدند؛ پس از توافق تمام سعی خویش را بر معکوس کردن سطح توقع مردم گذاشتند.

با این وجود، دولت تنها به یک طریق توان  بهره برداری از مدتِ کوتاه پیش رو را دارد؛ استفاده از کاتالیزوری قوی!!!

سوال: کاتالیزورِ پنهان دولت که اکونومیست آن را آشکار کرد چیست؟

دولت تقریبا تمام دلارهای بلوکه شده، نزد دول خارجی را پیش خور کرده [بیش از 90 درصد اموال بلوکه شده را] ؛ به عبارتی دولت یازدهم از سال 92، توافق را انجام شده فرض، لذا بانک مرکزی را مجاب کرده، معادل ریالی دلار های بلوکه شده را تبدیل به ریال و به دولت پرداخت کند. اکبر سهیلی پور مدیرعامل سازمان حسابرسی معتقد است اگر منابع بلوکه شده 400 میلیارد دلار هم گفته شود، دروغ نیست. وی در تاریخ ششم شهریور 94 در توضیحِ پیش خور کردن اموال بلوکه شده می گوید: "بخشی از دلار ها به داخل کشور نیامده ولی دولت منابع آن را استفاده کرده و دیگر جزء منابع دولت محسوب نمی شود."

با این وجود به نظر میرسد دولت قصد دارد بخش قابل توجهی از اموال بلوکه شده -که اکونومیست مقدار آن را 100 میلیارد دلار عنوان می کند- مجددا به بازار تزریق کند، تا قادر به چیدن میوه ی فوری از درخت برجام باشد.

اگر مجلس و دستگاه های نظارتی بطور ویژه و البته سریع، در مقابل چنین کج راهه ای نایستند، با توجه به تعجیل دولت در اجرای برجام؛ دولت فوراً نظریه مذکور را اجرا می کند. امری که شاید در ظاهر دولت را برای رسیدن به مقصود یاری کند؛ لکن تبعات اقتصادی آن در کوتاه مدت گریبان نظام و مردم را می گیرد.

در تشریح چرایی موضوع باید گفت؛ دولت یازدهم ظرف مدت 2 سال و نیم، معادل –بلکه بیشتر- از نقدینگی تزریق شده طی 8 سالِ دولتهای نهم و دهم را به اقتصاد وارد نموده. طبق نظر کارشناسان، در حال حاضر نقدینگی کل، در بانک ها متمرکز شده؛ تمرکزی که علت اصلیِ رکود بی سابقه در کشور می باشد. خبرگان اقتصادی معتقدند، بیرون کشیدن و حرکت نقدینگی انبار شده از بانک ها، تورم شدیدی به دنبال خواهد آورد. با این وجود تنها تصورِ تزریق ناگهانیِ 100 میلیارد دلار نقدینگی، در مدتِ کمتر از 40 روز به اقتصاد کشور؛ انسان را دچار رعشه می کند. 100 میلیارد دلاری که می تواند محرک کاذبِ اقتصاد باشد؛ و شاید قطارِ انتخابات دکتر روحانی را از پل هفتم اسفند عبور دهد؛ ولی ملت را به سرعت در چاهی ویل گرفتار می کند.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : اجرا، برجام، نقدینگی، بلوکه، دلار، انتخابات، روحانی،
لینک های مرتبط :


بر اساس برجام، ایران می بایست برای رسیدن به روز اجرای توافق، ذخیره مازاد آب سنگین تولید شده خود را به بازار جهانی عرضه کند. ذیل اقدامات داوطلبانه و در بخش ب، بند 10 برجام آمده است: "راکتور آب سنگینِ دیگر، یا انباشت آب سنگین در ایران برای مدت 15 سال نخواهد بود. همه آب سنگین اضافی برای صادرات در بازارهای بین  المللی عرضه خواهد شد."

همچنین در بخش تعهدات ایران برای رسیدن به روز اجرا نیز آمده است؛ -بند 14 پیوست یک برجام-: "به مدت 15 سال تمامی آب سنگین مازاد بر نیاز (ایران) ... برای صادرات به بازارهای بین المللی آماده شده و بر اساس قیمت بین المللی به خریداران بین المللی تحویل می گردد. ..." 

از آنجا که دولت فخیمه ی دکتر روحانی، به جهت چیدن میوه ی رفع تحریم و تاثیر گذاری آن بر رای کاندیداهای متمایل به دولت، تعجیل فراوانی برای رسیدن به روز اجرا دارد؛ و از سویی امریکایی ها لفظ صریح و واضحِ "عرضه کردن" و یا "آماده کردن" ذخایر آب سنگین برای صادرات را؛ به خروج آن از ایران تفسیر نمودند؛ -و البته مخالفت های دکتر صالحی با چنین دبه ای مثمر ثمر واقع نشد- لذا طبق معمول، دیپلماسی خنده؛ عقب نشینی و وادادگی دولت یازدهم که تنها نمونه آن را در طول سالهای 81 تا 84 -حاکمیت اصلاح طلبان و دبیری حسن روحانی بر شورای عالی امنیت ملی- می توان دید؛ بار دیگر ناجی دولت شد و بدون چون و چرا دستور طرف امریکایی را اجرا کرد! طبق این دستور، ذخایر آب سنگین از کشور خارج و تا زمان پیدا شدن مشتری مناسب، در اختیار کشور پادشاهی عمان قرار می گیرد.

فارغ از بد عهدی و شیطنت حریف، جا دارد از دکتر روحانی که این روزها به شدت درگیر امور انتخاباتی است؛ و منافع حزبی را بر منافع ملی مقدم می دارد، سوال کرد: آیا رسیدن به روز اجرای برجام؛ و ورود تعدادی از نمایندگان همسو با دولت؛ ارزش تحقیر ملت بزرگ ایران را دارد؟

آیا با تعجیلِ وحشتناک، در خروج آب سنگین تولید شده توسط متخصصان جوان ایرانی و خروج دستپاچه ی نزدیک به 12 تن ذخایر استراتژیک اورانیوم غنی شده از کشور؛ نابودی سریع قلب راکتور اراک؛ برچیدن غیر اصولی سانتریفیوژ های نطنز و فردو -در حقیقت نابودی 14,000 سانتریفیوژ- و ... می توان زمینه ی اطمینان، ترحم و همراهی دشمنِ سرسختی همانند امریکا را برانگیخت؟

لذا لازم است به پرزیدنتِ یازدهم یادآور شد؛ دکتر، شک نکن و یقین داشته باش، امریکا همچو سالهای 82-84؛ در زمان مقتضی شمشیر داموکلس خود را، از پشت در قلب نحیفت فرو می کند.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : ذخایر، آب سنگین، عمان، انتخابات، عقب نشینی، روحانی، داموکلس،
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 23 دی 1394 :: نویسنده : احمد.ش

رهبر فرزانه انقلاب در طول زعامت، با توجه به شرایط و نیاز کشور مجوزهای خاصی جهت مذاکره مستقیم با امریکا صادر نمودند. یکی از موارد نادر، صدور مجوزِ مذاکره در خصوص موضوع هسته ای به دولت دکتر روحانی است. پرونده مجوز علنی چنین مذاکره ای، از زمان طرح نرمش قهرمانانه در بیست و ششم شهریور 92 گشوده شد؛ و در تاریخ پانزدهم مهر 94 با بیان جمله صریحِ "مذاکره ‌ی با آمریکا ممنوع است، به‌ خاطر ضرر های بی ‌شماری که دارد و منفعتی که اصلاً ندارد." بسته شد. با این حال دکتر ظریف وزیر امور خارجه دولت یازدهم، بدون در نظر گرفتن اعلام خاتمه ی مجوز مذاکره علنی؛ از هر روزنه ای برای گپ و گفتگو با همتای امریکایی خویش بهره برده و عملا دست به نقض دستور رهبر انقلاب می زند.

اگر بتوان مذاکرات مستقیم؛ گفتگو های تلفنی و تبادل ایمیل های ظریف و کری در خصوص هسته ای را با توجیه لزوم ادامه رایزنی و هماهنگی در خصوص اجرای برجام نادیده گرفت؛ لیک گفتگوی تلفنی وزیر خارجه امریکا با محمد جواد ظریف در راستای آزادی کماندوهای متجاوز دستگیر شده امریکایی در خلیج همیشه فارس را نمی توان در هیچ مقوله ای تفسیر کرد. چرا که اساسا دولت دکتر روحانی و شخص دکتر ظریف، مجوزی برای مذاکره و گفتگوی مستقیم با امریکا به غیر از مسئله هسته ای نداشتند.

لذا با توجه به اینکه 37 سال از قطع روابط دیپلماتیک دو کشور می گذرد و طبیعتاً هنگام قطع روابط، موضوعات مورد مناقشه از طریق حافظ منافع کشورها پی گیری می شود؛ سوال این است که چرا و با کدامین مجوز دکتر ظریف نه تنها به تلفن جان کری در خصوص اسارت متجاوزین امریکایی پاسخ؛ بلکه قول آزادی سریع آنها را به امریکایی ها داده است؟ و اگر طرح مکالمه کری و ظریف دروغی از سوی کاخ سفید می باشد؛ چرا وزارت خارجه وجود چنین مکالمه ای را تکذیب نکرد؟

با چنین رویکردی؛ آیا به نقض مکرر اصول قانون اساسی توسط دولت دکتر روحانی می بایست عادت کرد؟ و هر روزه باید شاهد انجام کارهای ناشایست و نادیده گرفتن اختیارات مصرح رهبر حکیم انقلاب در اصل صد و دهم قانون اساسی باشیم؟

از دولتی که بیش از پیشینیان مدعی قانون مداری و نگاه داشتن حرمت قانون بود؛ آیا قبولِ نادیده گرفتن و زیر پا گذاردن اختیارات رهبری انقلاب پذیرفتنی است؟

و در انتها باید پرسید؛ چرا دکتر ظریف و البته رئیس محترم جمهور -بطور مستقیم و غیر مستقیم-، ضمن نادیده انگاشتن قانون؛ حلاوت و شیرینی اسارت سربازان متجاوز امریکایی به دست غیور مردان سپاه را، مبدل به تلخ کامی کردند؟





نوع مطلب : سیاست روز، 
برچسب ها : تفنگدار، امریکا، اسارت، خلیج فارس، ظریف، کری، مکالمه،
لینک های مرتبط :


پس از جلوس دکتر روحانی به تختِ! ریاست؛ پرزیدنتِ یازدهم، فارغ از درستی و نادرستی اقداماتِ پایه ریزی شده در دولت های نهم و دهم؛ ضمن اعلام تنفرِ عملی از قوانین مصوبِ هیئت دولت در دوران زجر مردم! مسیر حذف تصمیمات یاد شده را دستور کار خویش قرار داد.

* یکی از موضوعاتی که مورد بی مهری دولت قرار گرفت؛ پرداخت یارانه نقدی است. هرچند دکتر روحانی طی تبلیغات انتخابات 92؛ پرداخت یارانه نقدی را تکریم و قول ارایه سبد کالا در کنار یارانه نقدی را داد؛ با این همه، دولتمردان وی از روز رسیدن به قدرت، سر ناسازگاری گذارده و پرداخت یارانه را معضل اساسی دولت معرفی نمودند. حتی در بهار 93، به توهمِ همراهی ملت، سرپرست های خانوار را ملزم به ثبت نام مجدد کردند؛ لکن برخلاف تصور، شکستِ سختی رقم خورد. شکستی که به رفراندم نه، به دولت مبدل شد و 97 درصد شرکت کنندگان، مخالفت خویش با تصمیم دکتر در حذف یارانه را اعلام کردند.

* یکی از اعتراضات دکتر روحانی به دولت نهم و دهم، عدم ارایه لایحه بودجه در وقت مقرر به مجلس بود. امری که طی سال 92 و هنگام ارایه لایحه بودجه 93 به مجلس، با هیاهوی عجیب دکتر همراه شد؛ رزمایشی که با شوی التزام به قانون همراه بود. با این وجود تنها پس از گذشت دو سال، رئیس جمهور، همان رویکرد پیشینیان را سرلوحه کار قرار داد؛ و بدون توجه به اعتراضات مجلس، از ارایه لایحه بودجه خودداری نمود.

* هرچند دلایل متعددی برای تاخیر دولت در ارایه لایحه بودجه می توان برشمرد؛ اما به نظر میرسد دیر کرد دولت همچو بالا بردن نرخ دلار، حاوی پنهان کاری خاصی هم باشد. لذا، اگر دولت تا زمان برگزاری انتخابات اسفند، اقدام به ارایه لایحه بودجه به مجلس نکند و یا بودجه چند دوازدهمی ارایه دهد؛ فارغ از نتیجه انتخابات، به یقین می توان گفت حذف یارانه نقدی، دستور کار اصلی دولت در سال 95 است؛ اما به سبب عدم تاثیر منفی بر رایِ کاندیداهای متمایل به دولت در انتخابات مجلس و خبرگان رهبری؛ دکتر روحانی تمایلی به آشکار شدن نظرش ندارد. چرا که اگر علاقه دولت برای حذف یارانه نقدی بر ملا شود؛ ضربه ی سختی اینبار، بر نظریه ی تبدیل مجلس به وکیل الدوله ها وارد می شود.

پ.ن- ظاهرا مشاوران امنیتی اصلاح طلبِ رئیس جمهور؛ زمینه بهره برداری داخلی از جنگ روانی را، مناسبتر از بستر استفاده ی آن علیه دشمنان خارجی -همچو دولت غاصب حجاز- می دانند!





نوع مطلب : سیاست روز، 
برچسب ها : یارانه، حذف، انتخابات، لایحه بودجه، مجلس، جنگ روانی، پنهان،
لینک های مرتبط :


قبل از شروع نگارش، یادآور می شود نگارنده ی خطوط؛ برخلاف نگرش سیاسی نسبی، از شم اقتصادی خوبی بهره نمی برد. لکن به تصور رصد اقتصاد، از منظر سیاسی مطالب ذیل را به رشته تحریر درآورده است.

بازار ایران به خوبی پس از مذاکرات لوزان توانست  بر هیجانات کاذبِ اولیه مذاکره توفیق یابد و به عقلانیت قابل تاملی برسد؛ با این همه نوسان بازار ارز طی شش ماه گذشته، نوسانی غیر عادی و همراه تلاطم بوده است. بالا رفتن افسار گسیخته قیمت دلار، و رشد پانصد تومانی آن طی شش ماه اخیر؛ بیش از هر چیز نشانگر تنگنای شدید و کسری بودجه دولت است. لذا بخش یادشده از سیر صعودی، -که البته در دولت های گذشته نیز مسبوق به سابقه بوده- امری عادی در اقتصاد ایران تلقی می شود! موضوعی که می توان آن را "دست کردن دولت در جیب مردم و تامین کسری بودجه از طریق افزایش قیمت دلار" نام گذارد.

لکن به زعم نگارنده، در مقطع کنونی و منتهی به اجرای برجام، همه ی ماجرا را نمی توان به کسری بودجه منتسب کرد؛ و ظاهرا  دولت علاوه بر هدف مذکور، در پی دستیابی به هدف دومی که از دید ناظران پنهان مانده، می باشد.

نیم نگاهی به عملکرد دو سال و نیم گذشته، حکایت از شکستِ حداکثری اهداف دولت، علی رغم اطمینان بی حد و بدون پشتوانه در مذاکرات هسته ای به امریکا دارد. اهدافی که اصلی ترین محور آن بر القای شعار کاذبِ "پیشرفت علمی، مساویِ با انزوای جهانی است، استوار می باشد. موضوعی که دکتر روحانی با شعار انتخاباتیِ "هسته ای، مسبب همه ی تحریم ها است؛ اگر هسته ای تعدیل شود، تحریم ها برداشته خواهد شد" از آن یاد کرد.

لذا مشاوران امنیتی که بدنه اصلی دولت یازدهم را تشکیل داده و از قضا اکثر آنها راه و رسم اصلاح طلبی را یدک می کشند؛ به تصورِ عدم توفیقِ رویکرد کنونی، مجددا دست به حربه ای در چارچوب جنگ روانی زده؛ و سعی دارند فضا را به گونه ای ملتهب کنند، تا قبل و بعد از روز اجرای برجام، برای ملت قابل فهم و قابل تفکیک باشد. به عبارتی مردم پس از مشقتِ موقتی و البته کاذبِ اوج گرفتن قیمت دلار، به سکون و کاهش نرخ آن پس از اجرای برجام دست خواهند یافت. سکون و بازگشتی که هرچند با نرخ قبل از التهاب تفاوت چندانی ندارد، لکن مفهومی غیر از به مرگ گرفتن دولت، و به تب راضی شدن مردم نخواهد داشت!

مرگی که می تواند استراتژی شکست خورده ی دولت را، از وضعیتِ نابودی مطلقِ کنونی به پیروزی نسبی برجام، در چشم مردم تبدیل کند!

پیروزیی که نیاز اصلی امروز دکتر روحانی جهت کسب برتری و تبدیل مجلس به مجمع وکیل الدوله ها است.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : هدف، پنهان، برجام، نرخ، دلار، مجلس، انتخابات،
لینک های مرتبط :


از دیروز که سینه سپر کردن و لغاز گوی امریکایی ها مجددا شروع شد؛ حس عجیبی همانند خوره به تنم افتاد. گویا پرزیدنتِ یازدهم، تدبیرش را با بیرون کشیدن قلب، کامل کرده! و دیگر چیزی به عنوان نبوغ جوان ایرانی، در اراک نیست.

حالا امریکا نگرانی از بابت رجز خوانی ندارد. زیرا ایران به آخرین بخش از تعهدش عمل کرده است.

امروز قطعا برخی به شادی و پایکوبی در هلال برجام مشغولند. هلالی که شروع آن از ریاض؛ و خاتمه اش در واشنگتن است. اما حیرت آور است!، علاوه بر تل آویو و اروپا؛ بخشی از هلال، تهران را هم در نوردیده!

تنها تبریک اوباما به نتانیاهو خود نمایی نمی کند؛ کم نیستند دولتمردان داخلی که همانندِ خروجِ نزدیک به 12 تن ذخایر استراتژیک غنی شده از ایران، نابودی قلب راکتور اراک را عملیاتی پیچیده و مستوجب تبریک می شمارند!

یاد پیر جماران به خیر؛ تعریف دشمن را مستوجب نگرانی می دانست. و خلف صالحش نفوذ را؛ بیان خواسته و یا عمل به نیت دشمن.

و چقدر تدبیرِ یازدهم، هم رنگ تدبیرِ کدخدا شده!

دنیای غریبی است؛ بجز ملتی که با چشم بصیرت به نظاره یِ نفوذ دشمن نشسته است؛ مابقی در خیال خامِ رفع تحریم اند؛ لکن کدام عقل سلیم، همراهی کدخدا با دکتر روحانی را قبول می کند؛ زیرا امریکا، ایران ملتهب می خواهد؛ نه آرام!

پس سخت است قبولِ قول همکاری با دولتِ یازدهم، حتی به منظور پیروزی در انتخابات؛ واقعیتش، نمی تواند با مسما باشد؛ امروز بهترین روز برای ادامه تحریم، تعمیق تفرقه و در تنگنا گذاردن ایران است.

به عبارتی؛ وقت حول دادن یازدهمین پرزیدنت از پرتگاه؛ وقت ایجاد آشوب! وقت ریختن بنزین بر آتش! آتشی که با تنور انتخابات، و فتنه یِ فتنه انگیزان، داغ است.

لذا کربی سخنگوی جان کری؛ به راحتی سخن از تحریم ایران به زبان می راند:

"هیچ چیز در توافق هسته‌ ای، ما را از اعمال تحریم به دلیل اقدامات ثبات ‌زدایانه و آزمایش‌ های موشکی ایران باز نمی ‌دارد. آزمایش‌ های موشکی ایران برایمان نگران‌ کننده است؛ پیش از این به آزمایش‌ های موشکی ایران (با تحریم) پاسخ داده ‌ایم و در آینده هم این کار را خواهیم کرد. "

ولی خودمانیم؛ چه سهل اندیش؛ خوش خیال و خوش باورند، یازدهمی ها که تصور می کنند، کدخدا آنها را دوست خویش می پندارد!





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : قلب، راکتور، آب سنگین، اراک، بیرون، تحریم، نفوذ،
لینک های مرتبط :


امروز فارغ از هر گمانه زنی و هیاهو می توان "در حد ابتدایی" به واکاوی پرونده ی پر حاشیه و جنجالی احزاب اصلح طلب و خبرگزاری های زنجیره ای؛ در خصوص معرفی روحانی جوانی پرداخت، که وی را با عناوین پر طمطراقی همچو خمینی جوان همراه کردند.

بر اساس اطلاعیه شورای نگهبان؛ بجز سه گروه ذیل، همه ی داوطلبانی که برای شرکت در انتخابات مجلس خبرگان ثبت نام نموده اند، می بایست در آزمون سه شنبه، پانزدهم دی ماه به منظور تعیین سطح علمی اجتهاد در قم شرکت می کردند. سه گروه استثنا شده عبارتند از، اعضای فعلی مجلس خبرگان؛ پذیرفته شدگان در آزمون های قبلی شورای نگهبان و نهایتا، شرکت کنندگان در آزمون پانزدهم شهریور امسال، فارغ از قبولی یا رد.

با این حال سید حسن مصطفوی علی رغم ملزم بودن به شرکت؛ به بهانه های مختلفی از شرکت در آزمون سر باز زد. از طرفی سخنگوی شورای نگهبان شائبه ی برگزاری آزمون اختصاصی برای افراد خاص را، در برنامه گفتگوی ویژه خبری سه شنبه شبِ شبکه دو سیما تکذیب و تاکید کرد؛ با وجود ارسال پیام کوتاه برای داوطلبان، ملاک عملِ دعوت از شرکت کنندگان، فقط قرائت اطلاعیه های شورای نگهبان از صدا و سیما و درج آن در سایت شورای نگهبان می باشد؛ و اساسا هیچگونه دعوتنامه ای برای داوطلبان ارسال نشده است.

لذا با توجه به جمیع شرایط؛ سید حسن را می بایست جزو خط خوردگان از لیست خبرگان محسوب کرد. لکن سوال اساسی و تحلیل های اولیه در این خصوص به شرح ذیل است:

چرا سید حسن حاضر به شرکت در امتحان نشد؟

احتمال اول: سید حسن شرکت در امتحان را برای خود کسر شان می دانست!

در خصوص مذمت احتمال یاد شده می توان گفت؛ چرا عالمی دینی به عنوان استاد عملی مردم؛ خود را از لغزشی چنین فاحش مصون نمی دارد و کبر و غرور را سرلوحه رفتار خویش می کند؟

آیا وجود رذیله ای هویدا؛ نفی کننده احراز صلاحیتِ مجتهد؛ در جایگاه رفیع خبرگان رهبری نیست؟

احتمال دوم: اساسا سید حسن واجد شرایط اجتهاد نبوده! لذا جهت پرهیز از بر ملا شدنِ توصیفات خیالی نظیر مجتهد؛ علامه و ...؛ عطای شرکت در آزمون را به لقای آن بخشیده است!

در این صورت باید پرسید؛ آیا لباس پیامبر (ص)، برازنده ی تنِ افرادی که دین و عناوین مقدس دینی را وسیله ی حصول امیال می کنند؛ هست؟

و در درجه دوم؛ آیا چنین شخصی صلاحیت هدایت مجموعه ای که قرار است، حافظ نام؛ یاد و آثار امام خوبی ها (ره) باشد را، دارا است؟

به هر نحو، دیروز روز بزرگی بود؛ روزی که ثابت شد؛ آنچه خمینی جوان می خواندند؛ حتی توان تحمل و لیاقتِ نقطه ی "خ" خمینی (ره) را هم ندارد؛ چه رسد به ...





نوع مطلب : سیاست روز، فتنه اکبر، 
برچسب ها : خمینی، جوان، مصطفوی، سید حسن، آزمون، اجتهاد، پایان،
لینک های مرتبط :


به منظور بررسی احوال دولت و پیش بینی عملکرد آن؛ ابتدا لازم است خواسته های اصلی دولت یازدهم و میزان تحقق آن را لیست نمود. رئیس دولت در برنامه انتخاباتی؛ اصلی ترین هدف خود را رفع تحریم های ظالمانه خواند؛ هدفی که به منظور تحقق آن، شعار: "هسته ای؛ عامل تحریم ایران است" را الم انتخاباتی خویش ساخت؛ و وانمود کرد، با پیش گرفتن شفافیت در صنعت هسته ای -که البته تعلیق در آن جای نخواهد داشت- تحریم های ظالمانه را از پیش روی ملت بر می دارد.

لکن وعده های دولت به منظور تحقق چنین هدفی، یکی پس از دیگری نقش بر آب شد. عدم تحقق وعده 100 روزه؛ عدم تحقق وعده های توافق ژنو؛ عدم تحقق شعار شکسته شدن سد تحریم؛ عدم اجازه ی ورود نماینده دولت روحانی به خاک امریکا و در حقیقت عدم تحقق شعار برگشت عزت به پاسپورت ایرانی؛ پایین آوردن دستوری تورم که منجر به رکود بی سابقه شد؛ مصادره برج علوی در نیویورک توسط دولت امریکا؛ عدم تحقق وعده کاهش قیمت دلار؛ عدم تحقق وعده های توافق لوزان؛ توقف تولید غنی سازی 20 درصد و نابود کردن ذخایر آن؛ نابود کردن سانتریفیوژ ها؛ حذف تحقیق و توسعه از برنامه هسته ای و ماندن شبحی از آن؛ خروج ذخایر استراتژیک با غنای 5 درصد از ایران؛ تبدیل فردو به موزه؛ توقف و نابود کردن آب سنگین اراک؛ ضربه به تولید داخلی به اسم آلوده بودن بنزین؛ توقف فعالیت ماهواره ای و پرتاب ماهواره ها به فضا؛ کند شدن رشد علمی کشور؛ عدم توان کنترل قیمت نفت و افت بی سابقه قیمت با چراغ سبز امریکا و ... در کنار تحمیل بی سابقه ترین رکود تاریخ ایران؛ همه و همه بخش ناچیزی از شکست های پی در پی دولت غربگرای ایران است. شکست هایی که ثابت کرد، شعارِ "هسته ای عامل تحریم ایران است" و نگاه به خارج از مرزها جهت حل مشکلات داخلی، دروغی بیش نیست.

لکن اوج اهداف دکتر روحانی را باید در تصور تسخیر مجلس دهم جستجو کرد؛ هدفی که حتی دولت را مجبور کرد، بدون توجه به الزامات تایید مشروط برجام؛ تحریم های جدید امریکا که حتی بر اساس بند 26 و 29 برجام؛ نقض کننده توافق است را نادیده بگیرد؛ و همچو انسان در تنگنا قرار گرفته؛ دست به انتحار زده، و تمام سعی خود را بر محورِ کم کردن فشار تحریم قبل از انتخابات اسفند قرار دهد.

اینک دولت با وجود اجرای بی چون و چرای خواسته های امریکا؛ نه تنها موفق به حذف تحریم نشده، بلکه با تحریم های جدید و البته خیزهای متعدد برای تحریم جدید از سوی امریکا مواجه گشته است. و در واقع شرایط برایش بگونه ای رغم خورده، که تمامی وعده هایش همچو سراب، دست نیافتنی شده و در صورت عدم تحقق هدف آخر؛ یعنی قبضه مجلس و تبدیل آن به وکیل الدوله؛ تمام خواسته های خود را نقش بر آب خواهد دید. لذا وضعیت کنونی دولت را می توان به انسان در حال غرقی تشبیه کرد؛ که به هر خس و خاشاک روی آب متوسل می شود.

به تعبیر دیگر دولت را می توان به انسانی تشبیه کرد، که همه چیز خود را باخته؛ لذا نمی توان و البته نباید از آن انتظار عقلانیت داشت! حالات امروز دولت به مال باخته ای می ماند که امکان کشتن زن و فرزند از او می رود. انتظاری که برای محک صحت آن -در صورت عدم تحقق تسخیر مجلس-، تنها چند ماه زمان لازم است.

این روز ها باید از اعمال دولت شدیدا واهمه داشت!

 

پ.ن مفهوم نوشتار فوق؛ به هیچ وجه تایید تغییر آرایش مجلس به نفع دولت و وکیل الدوله شدن آن نیست؛ بلکه نویسنده عقیده دارد؛ دولتی که به سبب دست نیافتن به اهداف حزبی؛ منافع ملی را نادیده گرفته و دست به انتحار زند؛ اساسا لیاقت کشور داری ندارد.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : وعده، تحریم، روحانی، سراب، انتحار، ترسیدن، انتخابات،
لینک های مرتبط :


قبل از آغاز گفتار، نویسنده تاکید می کند؛ هدف از نوشتار ذیل زیر سوال بردن روند قانونی تایید صلاحیت از سوی وزارت اطلاعات و یا خدشه بر مجاهدات شبانه روزی کارمندان خدوم آن مجموعه نیست؛ بلکه ایراد به روند فعالیت و اعمال نظر افرادِ رد صلاحیت شده در روند تایید صلاحیت ها است.

فتنه 88 گلوگاهی بود که تمیز خالص از ناخالصی را برای ملت میسر ساخت؛ بزنگاهی که دشمنان جمهوریت را از دوستان تمیز داد. کسانی که در فتنه ی 88 همراه دشمن شدند؛ و یا به ندای أین عمار رهبر خویش پاسخ نگفتند، فتنه گر و ساکت فتنه لقب گرفتند. لذا بطور طبیعی صلاحیت عده ای که حق ملت را در جریان فتنه 88 نا دیده انگاشتند؛ در مقاطع انتخابات، از سوی شورای نگهبان رد شد. یکی از مراحل تصفیه؛ انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی در سال 1390 و البته میان دوره ای در سال 1392 بود.

دو انتخاباتی که وزیر اطلاعاتِ دولت روحانی در آنها به دلیل «عدم التزام عملی به اسلام و نظام» رد صلاحیت شد؛ لکن علوی رد صلاحیت خود را حاصل پرونده سازی دانست! با این حال انتخاب دکتر روحانی به ریاست یازدهمین دولت، مسیر جدید و البته همواری پیش روی علوی قرار داد. انتخابی که می توان آن را پر حاشیه ترین انتصاب دولت یازدهم، با مهر تایید مجلسی که راس هرم آن، بزرگترین متهم سکوت فتنه 88 قرار داشت؛ خواند.

فارغ از اتخاذ مواضع غیر مرتبط و سخنرانی های غیر کاری پس از انتصاب علوی به مسند وزارت، -سخنرانی هایی که تا چندین ماه پر حاشیه تر از فعالیت اطلاعاتی وی بود-؛ اولین حضور وزیر اطلاعات در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس جهت توضیح در خصوص دیدار هیئت اروپایی با فتنه گران؛ نشان داد، وزیری که بیش از هر شخص دیگر می بایست مقید به موازین اطلاعاتی باشد؛ جایگاه فعالیت خود را با روابط عمومی روزنامه های زنجیره ای اشتباه گرفته است.

همراه بردن خبرنگار روزنامه پر حاشیه ی قانون، به منظور انعکاس مواضع بعضا بکلی سریِ مطرح شده در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس؛ عدم اطلاع معاونین وزیر اطلاعات از هویت فرد همراه وزیر؛ و در گیری با نمایندگان بخاطر عدم معرفی خبرنگار؛ شاهکاری است که تنها از سید محمود علوی وزیر اطلاعات دولت دکتر روحانی ساخته است.

اما علوی حاشیه سازی خود را به همین نقطه معطوف نکرد؛ انتصاب سخن غیر واقعی به رهبر انقلاب در جریان مذاکرات هسته ای و عکس جلوس وی در کنار خاتمی، که آبان ماه سال جاری توسط کرباسچی رسانه ای شد، از دیگر حواشی علوی بود. با آنکه وزیر اطلاعات حضور در کنار خاتمی فتنه گر و خوش و بش با وی را اتفاقی! دانست؛ لکن نمی توان از کنار بی مبالاتی یاد شده، که در واقع مهر تایید دیگری بر غیر حرفه ای بودن وزیر؛ و عدم همخوانی وی با امور اطلاعاتی بود؛ به سادگی گذشت.

اما یکی از اصلی ترین حواشی وزیر اطلاعات؛ که کمتر مورد نقد و واکاوی قرار گرفته است؛ تشکیل شورای 8 نفره به منظور تایید صلاحیت ها در وزارت اطلاعات است. وی معتقد است: "رد صلاحیت‌ ها از حالت فردی خارج شده و یک سلسله‌ ای را برای این منظور در نظر گرفتیم، به طوری که کارشناس مربوطه پس از انجام وظایف محوله ‌اش باید نظر خود را به مدیریت و مدیر مربوطه‌‌ هم ارائه کند که پس از انجام اقدامات لازم نظرش را به مسئول بالادستی اعلام می ‌کند تا در نهایت تصمیم قطعی برای تایید یا ردصلاحیت فرد مورد نظر گرفته شود.

ما در بررسی صلاحیت‌ ها تاکید کرده‌ ایم که فقط به گزارش‌ ها اکتفا نشود، زیرا امکان دارد این گزارش‌ ها با کم و کاستی تهیه شده باشد و یا نظرات شخصی در آن اعمال شده باشد، بنابراین در بررسی صلاحیت‌ ها از فرد مورد نظر دعوت خواهیم کرد و مواردی که در گزارش وی مطرح شده باشد را به اطلاع او می ‌رسانیم تا آن فرد بتواند از خودش دفاع کند."

علوی بر مبنای همان تصور غیر اطلاعاتی و البته متهم کردن پرسنل خدوم وزارت اطلاعات به اعمال نظر شخصی طی بررسی صلاحیت افراد و تقلیل جایگاه وزارت اطلاعات به بنگاه خبری؛ گمان می برد، رد صلاحیت در وزارت اطلاعات تابع میل و نظر اشخاص است؛ و می توان با همفکری! تبعات آن را به حداقل رساند. این در حالی است که وزارت اطلاعات از تعاریف کاری مشخصی پیروی می کند، که همانند معادلات ریاضی، از روشی منطقی، به منظور معرفی خصوصیات افراد سلب کننده امنیت ملی برخوردار است. و طبیعتاً در این معادله، نمی توان از درون ضرب 2×2 با برگزاری جلسات 8 نفره پاسخ 5 را استخراج کرد.

علوی فراموش کرده! تعیین صلاحیت افراد، نه بر اساس حدس و گمان؛ بلکه بر اساس اطلاعات موثق در پرونده ی موجود افراد نزد وزارت اطلاعات، صورت می گیرد؛ سوابقی که نه بصورت دفعی؛ بلکه از رصد چندین ساله ی افراد جمع آوری شده؛ زحماتی که نه بر اساس میل و نظر شخصی واحد، بلکه از رصد؛ استفاده از ابزار خاص اطلاعاتی نظیر تعقیب و یا شنود؛ تحلیل و خلاصه بررسی، توسط تعداد متنابهی از سربازان جان بر کف و گمنام امام زمان عج گرد آوری شده است. کوشش هایی که نهایتا در قالب های مشخص، به تعریف افراد در چارچوب جاسوس، منافق، معاند و یا هر اتهام امنیتی دیگر می پردازد.

حال چگونه وزیر محترم قصد دارد با نادیده گرفتن اصول کاری وزارت اطلاعات و فرمول بدون خدشه ی 2×2؛ و البته تنگنای محدودیت وقت در فرآیند تعیین صلاحیت، که با استراتژی ثبت نام حداکثری معاندان نظام به اوج رسیده؛ وزارت اطلاعات را با حاشیه ای مضاعف درگیر و وقت ارزشمند پرسنل آن مجموعه را درگیر امری باطل کند؟

آیا می شود با نظر کمیته ای 8 نفره؛ سابقه، آرا و عقاید شخصی که سالها تحت نظر وزارت اطلاعات بوده را تغییر داد؟

و آیا نباید اساسا به ماهیت وجودی چنین کمیسیونی شک کرد؟





نوع مطلب : سیاست روز، 
برچسب ها : علوی، وزیر، اطلاعات، صلاحیت، شورا، 8 نفره، بررسی،
لینک های مرتبط :


شاید برخی دستور افزایش سرعت تولید انواع موشک به وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، توسط حسن روحانی را؛ اقدامی انقلابی در راستای مقابله با تحرکات اخیر امریکا برآورد کنند؛ لکن با مرور سابقه اقدامات دولت باید گفت؛ چنین تصوری اساسا اشتباه است.

ادامه ی روند اجرای بب چون و چرای برجام و خروج بیش از 11 تن ذخایر استراتژیک اورانیوم غنی شده (LEU) از کشور، با وجود ادامه مسیر تحریم از سوی امریکا؛ در کنار اقدام مشترک و سوال برانگیز معاون وزیر خارجه ایران، حمید بعیدی نژاد؛ و وزیر امور خارجه امریکا "جان کری"؛ که هر دو با لفظی مشابه، خروج ذخایر اورانیوم از ایران را، عملیاتی پیچیده و پیروزیی بزرگ معرفی نمودند؛ فشارهای متعددی را متوجه دولت یازدهم و رئیس آن نمود.

اعتراض به تصویب قوانین جدید تحریمی در امریکا و نقض مکرر برجام؛ توسط جمعی از نمایندگان مجلس؛ رئیس مجلس؛ رئیس قوه قضائیه؛ رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس؛ دبیر شورای عالی امنیتی ملی و حتی معترض بودن هواداران دولت و افرادی نظیر بهشتی پور که چشم بسته حرکات دولت در اجرای برجام را تایید می کنند؛ زنجیره ای از فشار روانی بر دولت غربگرای حسن روحانی تحمیل کرد.

فشار هایی از جنس یاد شده، در کنار اطلاعات دریافتی؛ دولت رکود و عقب نشینیِ دکتر فریدون را به این جمعبندی رساند؛ در صورت عدم انجام حرکتی هرچند نمایشی؛ خطر غرّش شیر بیشه و توقف کامل برجام متصور است. لذا به نظر میرسد مشاوران امنیتی دولت؛ با طراحی نامه ی دکتر فریدون به حسین دهقان؛ در صدد کاهش فشار های داخلی بر آمدند.

به منظور فهم بهتر از نگرش دولت به بخش دفاعی؛ مقایسه لوایح تقدیمی دولت به مجلس برای سالهای 93 و 94 و قیاس آن با بودجه تقدیمی برای سال 92؛ بسیاری از مطالب را روشن می کند. افت 654 درصدی بودجه دفاعی سال 93 و 513 درصدی سال 94 در لوایح تقدیمی دولت ثابت می کند، اساسا دولت برای بخش دفاعی کشور ارزشی قایل نیست. لذا حرکت رئیس دولت یازدهم و دستور به وزیر دفاع را نه تنها نمی توان حرکتی در راستای مقابله با تحریم های جدید امریکا ارزیابی کرد؛ بلکه می بایست عملی ایذایی در جهت کم کردن فشار داخلی قلمداد نمود. زیرا انتظار آن بود و البته هست، اگر دکتر روحانی واقعاً قصد مقابله با تحریم های امریکا را دارد؛ می بایست به نسخه ی پیچیده شده توسط رهبر فرزانه انقلاب؛ در دستورات 9 گانه ی تایید مشروط برجام عمل کرده؛ و خواستار توقف خروج ذخایر استراتژیک مواد غنی شده –که البته از کشور خارج شد-؛ و یا روند پرکردن قلب راکتور آب سنگین اراک با سیمان شود؛ نه انجام حرکت نمایشی و دستور تسریع در تولید موشک.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : روحانی، دستور، وزیر، دفاع، موشک، تسریع، پشت پرده،
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 9 دی 1394 :: نویسنده : احمد.ش

چه بد پاس داشتند سالروز 9 دی را

با آنکه دم از نهم زدند؛ هشتم! ¹

تصور می کنند 9 دی روز است؛ و باید بزرگش داشت

حال آنکه بصیرت است نهم دی

وقتی نباشد

یک روز چوب حراج بر نمایش 40 میلیونی رای ملت می زنی

و یک روز

ویران می کنی صنایع هسته ای را

.

چه فرق بین عملکرد است

هر دو مدعی

ویرانه می خواهند ایران را

.

و هر دو

عاشق برقراری رابطه با کدخدا

.

یکی نماد خود را می کند سبز

و دیگری بیرق ش را  بنفش

گویا این جماعت مخالف استقلال اند

چه منشا آن؛ رای برآمده از صندوق باشد

و یا نشات گرفته از گریز سانتریفیوژ

.

یکی به بهانه تقلب؛ تحریم می آورد

و دیگری نابودی هسته ای را بهانه رفع تحریم!

.

لکن 9 دی نشان داد؛

باید مردانه ایستاد

چه در برابر موسوی باشد

و چه مقابل فریدون

و دوباره بر ویرانه های یازدهم

چرخ هسته ای را حرکت دارد.

 

¹ اشاره به سخنرانی هشتم دی 1394 دکتر حسن فریدون در محضر رهبر فرزانه انقلاب





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : 9 دی، نهم دی، بصیرت، دولت، روحانی، فریدون، هسته ای،
لینک های مرتبط :


 

شهریاری!؛

شرمنده ایم از شما

شرمنده ایم؛ که پاسدار خوبِ خون تان نبودیم.

و برخی به ظاهر دانشمند

بر یادگار شما چوب حراج زدند

به اسم دروغین صادرات

حال که خود،

به خوبی می دانند

خروج یک مرحله ای؛

صادرات نیست

تاراج است!

.

.

.

 لکن نسل احمدی روشن

قول می دهند

دوباره بر خرابه های هسته ای

خواهند روید

آن روز دیدنی است قیافه ی دو طیف

آنها که بر داشته های ملت چوب حراج زدند

و آنها که بر ویرانه ها رقصیدند

چه فرق می کند در تهران هستند و یا جرشلیم!

بگذار خوش باشند

دشمنان داخلی و خارجی هسته ای

از حسن فریدون گرفته تا

نتانیاهو!

بگذار بر ویرانه ها دست افشانی کنند

لکن اینان از درک صبر علی عاجزند

.

.

.

دوباره خواهیم ساخت

ویرانه های دولت غربگرا را

اندکی صبر

سحر نزدیک است.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : 11 تن، ذخایر، اورانیم، غنی شده، ایران، صالحی، نابود،
لینک های مرتبط :




( کل صفحات : 2 )    1   2   
 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب