درباره وبلاگ


رهبر فرزانه ی انقلاب: این جوانها را باید حفظ کرد، [نباید] با عناوین گوناگونی بخواهیم این جوانهای مؤمن را طَرد کنیم و منزوی کنیم؛ که البته منزوی هم نمیشوند.

مدیر وبلاگ : احمد.ش
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پایگاه خبری تحلیلی «ایران هسته ای»
» تهیه و تنظیم:خادم الشهداء
دلنوشته های سربازی برای ولایت
تحلیل مسایل روز از نگاه نویسنده
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM


دکتر روحانی در تاریخ 11/05/94 طی مصاحبه تلویزیونی به مناسبت جمعبندی توافق هسته ای، با مردم سخن گفت؛ لکن آنچه بیش از همه توجه ناظران را به خود جلب کرد؛ اطلاعات مخدوشی بود که رئیس دولت یازدهم؛ ارایه داد.

و اینک ادامه بخش اول را پی می گیریم.

·         روحانی با کوچک گرفتن تهدید پروتکل الحاقی و برابر دانستن ایران با کشورهای بند انگشتی نظیر Holy see – Liechtenstein – Seychelles – St. Kitts & Nevis – The Fyrom و ... که اساسا تلفظ نام آنها نیز مشکل است؛ پیوستن به پروتکل را با توجه به سابقه ی خوب 2 ساله همکاری ایران! با آژانس طی دوران اصلاحات؛ بدون خطر تلقی کرده؛ و علی رغم خیانت های آشکار آژانس، که منجر به شناسایی و شهادت تعدادی از دانشمندان هسته ای گردید –شهدایی که تنها اسامی چهار تن از آنها به دلیل نحوه ترور علنی شد- همچنین ضربات فنی بر پیکره ی صنعت هسته ای؛ بدون ایراد می داند.

·         دکتر روحانی ادعا می کند «قدرت دفاعی ما کم نخواهد شد». در این مورد نگارنده با ایشان هم عقیده است؛ چرا که الحمدلله قدرت دفاعی و نظامی ما اساسا در اختیار ایشان نیست؛ و اگر نه طی توافق مطمئنا کاسته می شد.

·         اما یکی از شاخص ترین ابهامات مطرح شده توسط رئیس دولت؛ «افزایش بی سابقه ی بودجه دفاعی؛ در مقایسه با 10 سال گذشته است.» این درحالی است که بودجه پیشنهاد شده توسط دولت برای سال 93 مبلغ 20,929,320 میلیون ریال و برای سال 94 مبلغ 26,646,266 میلیون ریال بوده است. اگر ارقام لایحه پیشنهادی بودجه سالهای 93 و 94 را با بودجه پیشنهادی دولت دهم «فقط» برای سال 92؛ که رقم 136,925,800 میلیون ریال بوده مقایسه کنیم؛ افت منفی 115,996,480 میلیون ریالی در سال 93؛ همچنین با افت منفی 110,279,534 میلیون ریالی در سال 94 مواجه خواهیم شد.

لذا باید از رئیس جمهور محترم سوال کرد، اگر مجلس با کسر بودجه دفاعی و تصویب نظر دولت موافقت می کرد؛ اکنون همان وضعیتی که بر صنعت هسته ای رفته؛ در انتظار صنعت دفاعی کشور نبود؟

·         یکی از جالب ترین ادعاهای دکتر روحانی؛ افتخار به تست مکانیکی سانتریفیوژ IR-8 در دولت خویش است!

-          باید از ایشان سوال کرد؛ آیا تست مکانیکی وسیله ای، که اساسا در دولت قبل، مراحل طراحی را گذرانده و در بهمن 92؛ یعنی پس از اجرای توافق ژنو، برای اولین بار به سایت نطنز منتقل شده؛ و اتفاقا بر خلاف برداشت دولت از بند تحقیق و توسعه ی توافق ژنو، توسط آژانس در سایت تحقیقاتی شهید قشقایی توقیف و پلمب شد؛ افتخار است؟

می دانیم که از تاریخ انتقال اولین و البته تنها سانتریفیوژ IR-8 ایران به نطنز، قریب به یک سال و نیم گذشته است؛ آیا افتخار به وسیله ای که شاید مراحل طراحی و ساخت آن از زمان توقیف و تست مکانیکیِ محدود آن کمتر بوده؛ امری دقیق است؟

·         آنچه دکتر روحانی و تیم مذاکره کننده در خصوص بند تحریم موشکی ایران به آن استناد می کنند؛ «عدم طراحی موشک های ایران برای حمل کلاهک هسته ای» است. در واقع قطعنامه از ایران می خواهد تا 8 سال پس از روز اجرای توافق، هیچ فعالیتی مرتبط با موشک های بالستیک طراحی شده برای قابلیت حمل سلاح هسته ای؛ شامل پرتاب با استفاده از چنین فنآوری صورت ندهد.

فارغ از تعریف و تحلیل بند مذکور؛ که خارج از مقوله نوشتار است؛ دکتر روحانی و تیم مذاکره کننده وی، باید به این پرسش پاسخ دهند؛ مرجع تعریف «موشک بالستیک با قابلیت حمل سلاح هسته ای» کیست؟

اگر مرجع ایران است؛ ایران اساسا از ابتدای بحران هسته ای، منکر تحقیق و تلاش برای ساخت بمب اتم بود؛ لذا بر مبنای تعریف ایران؛ آژانس بین المللی انرژی اتمی و شورای امنیت نباید در موضوع هسته ای ایران دخالت می کردند.

و اگر قرار است شورای امنیت و یا هر مرجعی به غیر ایران تعریفی برای «موشک بالستیک با قابلیت حمل سلاح هسته ای» ارایه دهد –از قضا اینگونه هست- لذا تصور انطباق تعریف مرجع دیگر با تعریف دولتمردان ایران؛ ساده اندیشی محض است.

·         مشخص نیست چگونه دکتر روحانی دم از امنیت بهتر ایران نسبت به گذشته میزند؛ حال آنکه تهدید به حمله نظامی و یا زمینه سازی برای حمله نظامی؛ نقل مجلس اوباما؛ کری؛ کارتر؛ و حتی سخنگوی کاخ سفید شده است؛ بگذریم که وزیر دفاع مفلوک عربستان نیز، این روز ها از تهدید نظامی ایران سخن می راند.

·         روحانی در حالی از رشد اقتصادی 3 درصد در ابتدای سال 94 سخن می گوید؛ که در شهریور 93، رشد اقتصادی بهار همان سال را 4.6 اعلام کرده بود.

·         یکی از نکات پر رنگ سخنان روحانی؛ شبهه افکنی در خصوص تغییر خطوط قرمز رهبر فرزانه انقلاب بود؛ وی مدعی است خطوط قرمز در دوره ای از مذاکره تغییر کرد؛ لذا چنین تغییری درصد احتمال توافق را تحت تاثیر شدت قرار داد.

چنین سخنی ایرادِ تهمت؛ و دروغی واضح به رهبری است؛ چرا که خطوط قرمز ایشان از ابتدا صریح؛ روشن و آشکار بود؛ و هیچ تغییری در آن مشاهده نشد.

متاسفانه هیئت مذاکره کننده، طی چانه زنی؛ خطوط قرمز رهبری را به عنوان سقف خواسته ها و نه کف آن، مطرح می کرد؛ لذا طبیعی است توان حفظ آن را پیدا نکرده؛ و در موارد متعدد خطوط قرمز را نادیده می انگاشت؛ لکن هر از گاه با نهیب رهبری مجبور به ویران کردن بنای کج و تصحیح آن می شد.

 لذا چنین امری را نباید به منزله تغییر خطوط قرمز تلقی کرد؛ بلکه می بایست از دکتر و تیم وی سوال کرد؛ چرا در ابتدا اهتمام بیشتری نسبت به رعایت خطوط اصلی به خرج نمی دادند؛ تا در آینده مجبور به تصحیح مسیر شوند؟

·         اما با وجودی که تیم مذاکراتی؛ امضای توافق را کتمان می کند؛ دکتر روحانی می گوید: "توافقی را امضا کردند [!] که این توافق برد برد است.»

لذا می توان حدس زد چرا دکتر از اجرای قطعی توافق سخن می راند؛ حال آنکه هنوز مراحل بررسی و تصویب برجام در کشور نهایی نشده است.


بخش اول را از اینجا ببینید.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : روحانی، هسته ای، برجام، توافق،
لینک های مرتبط :


نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب
 
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic