تبلیغات
دلنوشته های سربازی برای ولایت - واکاوی مرقومه ی جدید دکتر روحانی به رهبر انقلاب -بخش اول- القای تفاوت دیدگاه رهبری با مردم
 
درباره وبلاگ


رهبر فرزانه ی انقلاب: این جوانها را باید حفظ کرد، [نباید] با عناوین گوناگونی بخواهیم این جوانهای مؤمن را طَرد کنیم و منزوی کنیم؛ که البته منزوی هم نمیشوند.

مدیر وبلاگ : احمد.ش
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پایگاه خبری تحلیلی «ایران هسته ای»
» تهیه و تنظیم:خادم الشهداء
دلنوشته های سربازی برای ولایت
تحلیل مسایل روز از نگاه نویسنده
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM

رئیس دولت یازدهم به رسم هر دوره از مراحل توافق، دوشنبه 28 دی ماه، نامه ای خطاب به رهبر فرزانه انقلاب مرقوم کرد. در این نامه همانند نامه ی سوم آذر 92 و یا 23 تیر 94، نکاتی به عنوان دستاورد بیان شده. متن ذیل، بخش اولِ نقد بر نامه دکتر روحانی است.

1-با آنکه نامه یاد شده، تحت لوای «نامه رئیس جمهور به رهبر انقلاب» منعکس شد؛ لکن پرزیدنت یازدهم نامه را خطاب به «رهبری» و «ملت» نگاشته است: "اینک افتخار دارم به استحضار حضرتعالی و ملت سربلند و مقاوم ایران برسانم ..."

اهمیت مسئله از آنجا ناشی می شود که: الف- اساسا خطاب قرار دادن ملت در نامه ی مستقیم به رهبری انقلاب، وجاهت نداشته و به عبارتی سوال برانگیز است؛ چرا که نامه نگاری با چنین مشخصه ای را بیانیه می خوانند. ب- رئیس شورای عالی امنیت ملی؛ 25 ساعتِ قبل؛ نامه ای با همین مضمون خطاب به ملت رشید و قهرمان ایران نگاشته؛ و طبیعتاً مخاطب قرار دادن مجدد مردم در نامه ای که حاوی مضامین مشترک می باشد، امری بی معنا و عبث تلقی می گردد؛ مگر هدف خاصی پشت پرده ی خطاب قرار دادن مردم قرار گرفته باشد.

2-در نامه ای که خطاب به رهبر فرزانه انقلاب نگاشته شده؛ دکتر روحانی 15 مرتبه از کلمه ملت و یا مردم استفاده می کند؛ حال آنکه تنها 8 مرتبه بطور مستقیم و غیر مستقیم کلمه رهبر را بکار می گیرد.

با این وجود می توان گفت:

الف- در صورتی که ردیف های 1 و 2 را، همراه با نامه 25 ساعتِ قبل دکتر روحانی کنار هم قرار دهیم؛ اهمیت و وزن دادنِ بیشتر به مردم خودنمایی می کند.

ب- شاکله نامه ی روز یکشنبه دکتر -خطاب به ملت-؛ ظاهرا بر خلاف قانون اساسی و قوانین بالا دستی کشور، قصد تحمیل اراده ی منتخبِ سال 92 بر همه ی اراده ها را در خود جای داده؛ اراده ای که با نادیده گرفتن سیاست های کلی نظام، حتی قصد تحمیل و موجه جلوه دادنِ عبور از خطوط قرمز و الزامات رهبری را دارد:

"یکی از آن لحظاتِ تاریخی، اکنون است که ارادۀ تاریخ‌ ساز ملت ایران تحقق یافته است [اراده ای که در راستای انتخابات 24 خرداد 92 می باشد] ... ما ایرانیان، دستان خود را به ‌سوی جهانیان به نشانۀ دوستی دراز کرده ‌ایم و با عبور از همه دشمنی‌ ها و بدگمانی ‌ها و توطئه ‌چینی‌ ها، فصل تازه‌ ای در روابط کشورمان با جهان گشوده ‌ایم."

نیم نگاهی به سخنان رهبر فرزانه انقلاب که بارها امریکا را بدعهد، عهد شکن، خنجر زننده از پشت، غیر قابل اطمینان و ... معرفی می کنند؛ و مقایسه آن با جمله ی "عبور از همه دشمنی‌ ها و بدگمانی ‌ها و توطئه ‌چینی‌ ها" بیانگر دو نکته ی واضح و مبرهن است؛ 1- امریکا قابل اعتماد است. 2- موضوعات مطروحه از طرف رهبری، نه توطئه چینی امریکا؛ بلکه تنها بدگمانی است. لذا از بد گمانی ها گذشته و اثبات کردیم رهبری دچار اشتباه در محاسبه می باشد!

نتیجه آنکه بر اساس روانشناسی نوشتار؛ به صراحت می توان قصد و نیت خاصِ پرزیدنت یازدهم از نگارش نامه را درک کرد؛ هدفی که بیشتر از ارایه نامه؛ قصدِ تلقین و به رخ کشیدنِ 1- تفاوتِ خواسته رهبری با مردم 2- جدا کردن خط رهبری از مردم 3- کاهش و بی اهمیت جلوه دادن جایگاه رهبری در برابر ملت را پی گیری می کند.

اما مهمترین سوال این است که شیخ حسن روحانی با کدامین هدف، به سیاق جدیدی نامه نگاری کرده؟

مروری بر پاسخ های چند خطی، حکیمانه و قاطع رهبر فرزانه انقلاب به نامه های برجامی رئیس جمهور؛ نشان از عدم توفیقِ دکتر دارد. به عبارتی دستاوردهای اعلامیِ دکتر روحانی در نامه های برجام، تا بحال مورد وثوق رهبر انقلاب قرار نگرفته است؛ لذا وی در نامه جدید خویش، سعی دارد با رویکردی نوین تدابیر رهبری را خنثی کند.

رئیس دولت در گام نخست ضمن دخیل کردن مردم، تمام سعی را بر اثبات همراهی مردم با مواضع خود گذاشته -همراهی مردم با سیاست سهل اندیشی در مقابل دشمن، و خسته شدن ملت از سیاست انقلابی گری (بطور اعم) و عقب نشینی در موضوع هسته ای بطور اخص- و در مرحله بعد دکتر سعی کرده رهبری را در مقابل مردم نشان دهد! لذا در صورت موفقیت می تواند مواضع و دیدگاه های رهبری را تضعیف و نهایتا ولی امر را مجبور به پذیرش و تایید دستاورد های کاذبِ برجام کند.

در واقع رئیس جمهور پیگیر دو قطبی سازی رهبری در برابر ملت می باشد. دو قطبی ای که در صورت عدم بصیرت؛ می تواند قطار انقلاب را از ریل اصلی خارج؛ و همانگونه که رئیس دولت اعتدال، در نشست خبری خود به مناسبت اجرای برجام گفت؛ قصد دارد سیاست برجامیست را از حوزه خارجی به حوزه داخلی تسری دهد. حوزه ای که سنگ بنای آن با انتقاد دکتر روحانی از عملکرد شورای نگهبان و آنچه رد صلاحیت های گسترده خواند؛ استوار گشت.





نوع مطلب : هلوکاست هسته ای دولت شیخ حسن، سیاست روز، 
برچسب ها : نامه، روحانی، رهبری، مرقوم، دو قطبی، مردم، برجام،
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب